Marcos 11
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NTLH
1 I moniba Yelusalem bibo kikibo bibo niniino Betfasi bib osa eka Betani bib osa o tle tle ye amgolime Olibe tabab ye unaniba Yesuse e okok aleyemin nakai asu baabenea
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ib dabo metniba bib meto temibta til dongki mene bib ye dobginibbua biebo nakai sino e dimo mo tounibta debeb haanin blimobo, ibo atemaibo hebmamsab tileisaniba debeb tline!
2 com a seguinte ordem:
3 Ibo inabiba naka maka ye te baabeniba Fatnanibta debeb unom genibte? geib mole ibo baabeniba Sume okoksa kesotabo, debeb motemoba e inamin namino naneta imin dababenea tlamabebo ge baabenibta debeb tline gesea
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 i dabo moniba temiba til dongki tembale amit tam unemin ye dobgieibbua daakenea deib ele bie kesoa atemniba tileisa debeb unom genamsiba
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 naka maki meb ye bliobe, yatemniba baabeibo Ib dabo fatnanom genibta tenibta til dongki mene tileisa debeb unom genibte gesiba
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 asu dabi wengo makob Yesuse ele weng baabenebio inaniba baabesiba wenteniba Ibmaye debeb unine gesiba
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 asu dabi til dongki mene debeb tatniba Yesus esu tab teniba i youmo tibo gemeloniba til dongki mene dim ut donganaiba Yesuse utnea e dim ut tounea
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 nakaia unangai funaniba Yesuse komok sumobo geib kesoa i youmo tibo gamfanabiba eka mak ile moniba damib unaniba flim aan inamino heleb tenaniba Yesuse deib unamabe ye gunubiba Yesuse til dongki mene dim ut toumbia debetnea biin tan dimo tama tamanea bebea
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 nakaia unanga eli maki sin bebiba mak ile Yesuse abuk dobsileb nabianiba ngambianiba Nibo Gode niniino dobtouleb nomo! Naka ele Sume niniin dim ota tlebo, Gode daabaneko!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Nib fanine Debite kimanin kukubo imin tlobo kimanin kukub olo God kobo daabonale! Nibo Gode niniino dobtouleb nomo ge ngambiba
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Yesuse monea Yelusalem bibo Gode am sumo daamo tem tam unanea inamin namino Gode am sumo tem tamo buo alukum watem tlanabea amo kwinoa afoko dalang go kesoa e okok aleyemin nakai dletnea moniba Betani bib onsiobe.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 I inaniba moniba Betani bib ye sibnoma bomanole imin Yelusalem bib tlomo geniba tebianiba Yesuse imen teb anasoa
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 temea as ete make skeimsa ye mala bianea aane doumbie kesoa atemnea yame mo biameo walo dowonite genea motemeta am olo dimo yamo balimin amba kesoa aanob bia atemnea
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 baabanea Sinanomo nakaia unangai keb yamo mo baliebta welo dowonaibbabo gat anale ge baabanea e okok aleyemin nakai wentensiobe.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 I inaniba teniba Yelusalem bib ele tlaniba Yesuse tanea Gode am sumo daam tem tam unanea temea nakai inamin namino dleb teniba naka maki webianiba monio bokabib kesoa yatemnea fotebenea skila uniba eka mak ile tebolo kikib ye toula bliba naka maki skeim da tlebibi Lom monio oleb teniba oyeniba Islel monio oise unebibi biin osa eka Gode heitdahamin wani o dimo toubianiba webib biin osa delab mabenea
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 nakaia unangai alukum baabenea Ibo inamin namino mo dleb tanibta Gode am sumo daam tem tamo mo unemibe ge baabenea
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 aleye bianea baabenea Gode e buk temo baanea Ne am sum ole nakaia unangai alukum teniba ne beten kenemin amobo genebu otane ibo am olo misiam omkabiba o makob ayok henin nakai amo ulab anobo ge baabesea
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Gode amo kimanin nakai komokwal isa eka hekmel weng tekein kemin naka isa i wenteniba funaniba Fatnabanobta ananobta kaaneke? ge funasib otane naka homon unang homoni e wengo wente bianiba seinbib kesoa i e tolo tosiananiba deibasiobe.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 I inaniba deibanabiba kwino kesoa Yesus esa eka e okok aleyemin naka isa i Yelusalem bibo deiboniba onsiobe.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 I inaniba unib sonoma boman tebua imin bebianiba Yesuse as ete gat anale ge baabanesoe atemiba aan osa tung osa alukum gatan daakenea kimkim osa alukum gat ane kesoa atemniba
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Fitae Yesuse baabanea Aleyemin Naka kobo ele temale! Sintalo ete yame mo balinim blim bia kobo henwaneba baabaneba Gat anale ge baabanebsoe gat anebo gesea
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yesuse baabenea Ibo Gode titilo ele nane olo wateniba Gode kla bainobo geine!
22 Jesus respondeu:
23 Ne wengo bain baabenamabibe, nakae waneta e bainobo galino sbal manea e bobol temo asu funino deibonea olokiem deibo bianea amgolim ele baabanea Kobo hananeba daakneba aaye sole dang daak blelanale genemeo e bain inanamabebe. Eka inamin namin afet osa baabonea Obo inanale genemeo o inanamabobe.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ne baabenamabio Ibo Gode baabaniba Ni inamin namin olo doyene geniba ibo funaniba Gode bain doyamabebo ge funaib mole inamin namin olo ilib dlomo ge fumbib inaniba dlomabiobe.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 I imin teniba Yelusalem bib ele tlaniba Yesuse tanea Gode am sumo daam tem tam haabia Gode amo kimanin nakai komokwal isa eka hekmel weng tekein kemin naka isa eka komokwal afet isa teniba
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 baabaniba Waneta baabkeneta Okok olo inanale ge baabkeneta kemane tlebbione? Eka waneta kobo titil olo omkakebeta okok olo klabebe? ge baabasiba
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Yesuse baabenea Nesak ibo weng mako kil baabenamabibe. Ibo weng olo yang keib mole nesak baabenita Nakae yeta ne titil olo omneneta nemane tenita okok olo klabibo ge baabenano ge baabenea eka e imin baabenea
29 Jesus respondeu:
30 Yone nakaia unangai aayo fuaye binebuo waneta e titilo omaneta dabane teneta fuaye binebione? God etia bleka naka itio? gesea
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 i wenteniba i sinwalo obianiba Nibo baanoba God eta e titilo omaleta okok binebiobo genob mole e baabenea Ibo nimin kenibta e wengo mo bainobo geim blime? ge baabenamabebe.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Eka nibo baanoba Nakai titil ota e omkahabibta okok kebinebiobo genob mole nakaia unangai wenteniba dosuananomabiobe. Niminbabe, i obianiba Yone Gode weng omkeimalin nakabo, God eta e titilo omkahabeta okok binebiobo ge obinabiobo ge baaniba
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 i Yesuse dim baabaniba Ni mo tekein kebobbabo gesiba Yesus esak baabenea Nesa mo baabenita Nakae yeta ne titilo omkanebeta okok olo okok kebibo ge baabenimibabo ge baabesebe.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.