João 6
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs VC
1 E inabea sinanole Yesus etem eka e okok aleyemin naka nitem nanoba monoba Galili aamuke niniin mako Taibiliase yalanoba walanoba milim sin da unoba
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 nakaia unangai homoni sino Yesuse okok sumo nanea ginin gami klaubenea atemibbuei kan na tesiobe.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 — ausente —
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 — ausente —
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 — ausente —
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Filibe baabanea Nibo monio K200 o olonoba i imeno walubenomob osa mo kinota doweibta matwayamobabo, men anoa i dowonitab kenomabiobo gesea
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Yesuse okok aleyemin nakae make niniino Endlue Saimon Fitae ninge baanea
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 Naka ten ele blet gwabo 5 olanea eka aningi asu olananebu otane olo sumbabo nakaia unangai homonobo gesea
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Yesuse e okok aleyemin naka ni baabenea Ibo nakaia unangai baabeiba teniba toulaine ge baabesea ni baabenoba teniba betan olo mulub mulube genea fikalo blelanebio kesoa i alukum o dim ye toulasiba i naka gang ita 5,000 kiniba eka unanga tena ile mo kinim blim deibesiobe.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Yesuse blet olo olonea Gode gangobo genea haanea nakaia unanga eli kikibenea eka aning osak olonea imin inanea haanea kikibenanea dowoniba
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 matwayoa atosino olasiba Yesuse e okok aleyemin naka ni baabenea Ibo atosino deibueibo olmieine! Mo deibonimibe! Sasalanomobo ge baabesea
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 ni nakaia unangai bleto 5 o haa kikibeoba unam biniba atosino deibueibo olonoba tlit meeno 12 o tem daak basobobe.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Nakaia unanga eli Yesuse okok sum olo klaneo wateniba baaniba Sino Gode buk tem wengo baanoa Sinanomo Gode weng omkeimalin nakae daakenea dabalim ele tlamabebo genobuo bain naka eleta te biebo gesiobe.
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 I funaniba Yesuse ni komok sum aneko ge funsiba Yesuse i bobol tem funino tekein kenea funanea I ne menganiba Ni komok sum anale ganemib isuo deibe unano genea deibenea ulanea amgolim onsebe.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Afoko dawabbanoa Yesuse okok aleyemin naka ni daaknoba weseme obgi tlobbue imin tileisa ofakanoba
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 aamuke yalanoba walanoba Kabaneam bib unomo genoba bebobtabe. Amo mili kikino otane Yesuse nisuo mo tlim blim bietabe.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ni inanoba weseme obetnoba aa dang tla beboba glole sume tlebianea eka aaye mousie sume haa tlebiam bia walbim walbimnoba
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 watnoba isak wat unanoba temoba Yesuse aalang dim wat mama tenea weseme esu meb tlebio kesoa atenoba tosiansoba
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 e baabenea Ibo mo tosianimibe! Netabo gesea ni wentenoba
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 bobol ayam funanoba baabanoba Daakeneba weseme tem ele tele gesoba daakenea tounea debebnoba dim bain kenoba hebmamsab watnoba bib wat onsobobe.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Yesuse okok aleyemin naka ni inanoba wala unoba eka nakaia unangai aamuke milim sin da wat deibe unobi sibnoma bomasoa funaniba Sintalo wesemeo imino blim elekiem eleta bia atemeboba kwinoa obeb unom genabib dimo Yesuse blim e okok aleyemin nakai ilita obeb uniba yatemobsobe. Yesuse sma bib ele fa biebo? gesiobe.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Eka Taibilias bib seli maki Yesuse atemomo geniba wesemeo oletniba teniba Sume imeno Gode gangobo genea haa kikibenea doweibso bib ele tetemniba
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 nakaia unangai maki sma bib yo blibi tenaniba temiba Yesus esa e okok aleyemin naka nisa ni bib olo blim biob kesoa i dli daakniba wesemeo tem daak unaniba walaniba Kabaneam bibo Yesuse hen onsiobe.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Nakaia unangai watniba aamuke milim sin da wat temiba Yesuse ye bie kesoa atemniba baabaniba Aleyemin naka kobo sintalo fatnamin dim ota tlebsone? Eka kobo deib ole fab temte tebebe? gesiba
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yesuse baabenea Ne bain baabenamabibe, sintalo ne okok sumo naia watemibso ibo mo funanibta E bain Gode miinobo genibta ne hen tebibbabe. Yeye ibo ne imen homono oyia dowoniba matob buk geibso yo deib ota tliobe.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Ibo imeno klaanamabo yo talo mo wabonibta hen haanimibe! Ibo inamin namino amit namabo ota henine! Olo imen motonobe. Ibo imen olo dowonaibo afen smike doboniba amit nomabiobe. Gode Abilim Da Tlemin Naka ne nemfakanea e okoko omnenea baatnenea Kobo amit nin imen olo oyene ge baatnenebiobo gesea
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 i baabaniba Gode inamin namin okoko naine gabeo ni fatnamin okok ota okok kebobta Gode ni seiyemabene? gesiba
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Yesuse baabenea Gode okok ole inaminobe. Ibo Gode nemane tlibio naka ne bainobo getneib mole Gode ibo kla seinyemabebo ge baabesea
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 — ausente —
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 — ausente —
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Yesuse baabenea Ne bain baabenamabibe, sinanggwano Mosese abilim imeno mo oyim blimobe. Ne Ay eta abilim imeno okayebeta unam binibbiobe. Eka mema olole e imen motone obabenea daak tlebiobe. Nakaia unangai imen ele obo wembibi i amit bliobe.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Niminbabe, Gode naka make dabanea abilim ut danea daak tebianea nakaia unangai dabalim olo blibi afen smike dobkayebe naka eta Gode imenobo ge baabesea
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 i baabaniba Naka sum kobo am obba ye bomanomo bomanomo yo imen olota okayemale ge baabasiba
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Yesuse baabenea Nakaia unangai dabalim olo blibi imena aayao dowonib mole i matwayoa i ginino blim klayam nomabiobe. Nesa makob imenobe. Nakaia unangai wanita ne bainobo geib mole i afen smike doboniba klayam bianiba amit nomabiobe. Kukub olo makob i imen teba aan tebao mo yemabobabe.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Otane sino ne wengo ibo baabeibuo inaminobe. Sino ne naibio ibo natemibbu otane ibo ne mo bainobo ganebibbabe.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Ne Aye nakaia unangai dlakanea baanea I ne miine tenanine genebuei alukum teniba nesu tlaibo ne mo baabenita De unine ge baabenimibabe.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Niminbabe, ne abilimo deibonia daakenia dabalim ele tlibuo ne nene bobol tem funin ota namano genita tlibiobabe. Yeye ne tenia ne namane tlibio naka ele bobol tem funin ota namang genita tlibiobe.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ne nemane tlibio nakae ele bobol tem funin ye baatnenea Ne nakaia unangai dlakania Ibo ne miine tenanine ge baabeibuei kobo i alukum kla kima bianeba i bainobo galino omsbal sanyebeba i bainobo galino mo deibonimibe! I bainobo galino sbalma wafu bliba mubiang amo dimo kobo i imin dohaaneba hananiba amit nine ge baatnenebiobe.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Ne Aye bobol tem funino inaminobe. E funanea Nakaia unangai alukum ne miine ateme bianiba e bainobo gabibi amit nomabiobo gabe i mubiang amo dimo ne imin dohaaia hananiba amit nomabiobo ge baabesebe.
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yesuse baanea Imeno abilim ut danoa tlobuo netabo ge baane kesoa Yudai wenteniba i sinwalo bolaba bianiba
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 baaniba Naka ele dabalim nakae Yosebe miine Yesus etabe. Ni e ay esa biem osa tekein kebob otane e baanea Ne abilim da tlibiobo gabe yole e kukubo misiamobo gesiba
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Yesuse baabenea Ibo ne weng ele baabei olo alo mo tliyebota weng heko mo omibe!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Naka mak unang maki ili bobol temo mo tenibta nesuo mo tlaibe! Ne Aye nemane tlibue emaye dlebseta tenibta nesuo tlibbiota sinanoa mubiang am bomanomo dimo ne imin dohaaia hananiba amit nine!
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Sinanggwano Gode weng omkeimalin nakai Gode buk temo dolaibbuei make baanea Gode nakaia unangai alukum aleyemabebo ge baanebiobe. Gode nakaia unangai aleyebei i alukum e wengo wentaibo nesu tlomabiobe.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Dabalim nakai Aye Gode atenamini blimobe. God esu ut dania tlibio naka neta nenekiem Aye Gode ateme binibiobe.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Ne bain baabenamabibe, nakaia unangai wanita ne bainobo getneib ile afen smike doboniba amit bliobe.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Nakaia unangai afen smike dobyamabo imen ole netabe.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sinanggwano ib faninwali ibuantemo imeno niniino manao wembinibbu otane kulilafaibbiobe.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Otane imeno abilim ut danoa daak tlobu olole nakaia unangai dowonaibo mo kaanomabibbabe.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Nakaia unangai afen smike dobyamabo imeno abilim da tlobu ole netabe. I imen olo dowonaibo amit nomabiobe. Imen olo ne diimobe. Nakaia unangai dabalim olo blibi imen olo oyia dowonaibo amit nomabiobo ge baabeseo weng olo mitmakam ole ele ananomabibo saa weng ota baabesebe.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Yudai wenteniba atliaubesoa i sinwalo baase baase bianiba baaniba Naka ele fatnaneta e diimo nibo oyeta dowonomabbione? gesiba
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Yesuse funanea I ne nenaniba kaania nakaia unangai hengmino walubeia i ne bainobo getnenomabiobo ge fumbe kesoa e saa weng mako enangge baabenea Ne bain baabenamabibe, ibo Abilim Da Tlemin Naka ne diim osa ilem osa mo doweim blim keib mole ib bobol tem daako afen smike mo bibe bieta amit nomabibbabe.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Nakaia unangai wanita ne diim osa eka ne ilem osa unalaibo afen smike dibibbua mubiang amo dimo ne imin dohaaia hananomabiobe.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Niminbabe, ne diim ole imen moton eka ne ilem ole aa moton nabe.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Nakaia unangai wanita ne diima ne ilemao unalib mole ile ne beketne bliba eka nele i bobol tem wato na blibe.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Ay Gode amit afen binabeta ne namane tlibiobe. Nesa e ulab kesoa amit blibe. Eka nakaia unangai wanita ne bainobo gabianiba ne diim osa ne ilem osa unam binimibi amit nomabiobe.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ib faninwali imeno unam binibbuo imeno abilim da tlo olo ulabbabe. Imen olo unam binibbuei kulilafaibbiobe. Otane imeno abilim da tlo olole netabe. Nakaia unangai wanita imen olo unalaibi afen smike doboniba amit nomabiobo ge baabesebe.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Yesuse nakaia unangai hengmino temo blibo dotlanamabe wengo Kabaneam bib wato Gode am tam aleye monsebe.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Yesuse e bekeb homoni maki weng olo wenteniba baaniba Weng olo mitmakamo bumolok kesoa ni mo wentomabbiobabo ge obiba
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Yesuse i wengo mo wentim blim otane e i bobol temo tekein kenea baabenea Ibo weng olo wentibo ib bobol tem daako misiam omfubenoa Denomobobo gabiobe.
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Abilim Da Tlemin Naka ne imin ulania nene bi tlibio unia natemib mole ibo funaniba E misiam nanebo genomabiba bleka?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Nakaia unangai imalo afen smike mo dobonibta amit blibbabe. Gode Hob eta i afen smike dobye biota amit bliobe. Ne Gode Hobe inamin namin weng ele baabei olo ibo wentib mole afen smike doboniba amit nomabiobe.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 — ausente —
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 — ausente —
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Yesuse bekeb homoni maki weng olo wenteniba amit ye deiba uniba
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Yesuse e okok aleyemin naka 12 ni baabenea Ibsa Deiba unomo gabibo? gesea
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Saimon Fitae baabanea Sum kobo ni deibkenomobo nakae wanesu unaobbabe. Klebkiem kleb wengo omkayebeb ota ni afen smike dobyua amit nomabbiobe.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ni tekein kebuobe, kobo naka kiningobe. God esu danebta tlebbiobo gabuobo gesea
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Yesuse baabenea Ne ibo 12 dlakaibu otane mak ele Gululame meletanobo ge baabeseo
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 e funanea Ne okok aleyemin nakai 12 otane Saimon Iskeliote miine Yudase nemeb monea komokwali nemiamabebo ge funane kesota weng olo baabesebe.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.