João 6

Gode Dowan Wengobe (MPT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E inabea sinanole Yesus etem eka e okok aleyemin naka nitem nanoba monoba Galili aamuke niniin mako Taibiliase yalanoba walanoba milim sin da unoba
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 nakaia unangai homoni sino Yesuse okok sumo nanea ginin gami klaubenea atemibbuei kan na tesiobe.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 — ausente —
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 — ausente —
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 — ausente —
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filibe baabanea Nibo monio K200 o olonoba i imeno walubenomob osa mo kinota doweibta matwayamobabo, men anoa i dowonitab kenomabiobo gesea
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Yesuse okok aleyemin nakae make niniino Endlue Saimon Fitae ninge baanea
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 Naka ten ele blet gwabo 5 olanea eka aningi asu olananebu otane olo sumbabo nakaia unangai homonobo gesea
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Yesuse e okok aleyemin naka ni baabenea Ibo nakaia unangai baabeiba teniba toulaine ge baabesea ni baabenoba teniba betan olo mulub mulube genea fikalo blelanebio kesoa i alukum o dim ye toulasiba i naka gang ita 5,000 kiniba eka unanga tena ile mo kinim blim deibesiobe.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Yesuse blet olo olonea Gode gangobo genea haanea nakaia unanga eli kikibenea eka aning osak olonea imin inanea haanea kikibenanea dowoniba
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 matwayoa atosino olasiba Yesuse e okok aleyemin naka ni baabenea Ibo atosino deibueibo olmieine! Mo deibonimibe! Sasalanomobo ge baabesea
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 ni nakaia unangai bleto 5 o haa kikibeoba unam biniba atosino deibueibo olonoba tlit meeno 12 o tem daak basobobe.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Nakaia unanga eli Yesuse okok sum olo klaneo wateniba baaniba Sino Gode buk tem wengo baanoa Sinanomo Gode weng omkeimalin nakae daakenea dabalim ele tlamabebo genobuo bain naka eleta te biebo gesiobe.
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 I funaniba Yesuse ni komok sum aneko ge funsiba Yesuse i bobol tem funino tekein kenea funanea I ne menganiba Ni komok sum anale ganemib isuo deibe unano genea deibenea ulanea amgolim onsebe.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Afoko dawabbanoa Yesuse okok aleyemin naka ni daaknoba weseme obgi tlobbue imin tileisa ofakanoba
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 aamuke yalanoba walanoba Kabaneam bib unomo genoba bebobtabe. Amo mili kikino otane Yesuse nisuo mo tlim blim bietabe.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Ni inanoba weseme obetnoba aa dang tla beboba glole sume tlebianea eka aaye mousie sume haa tlebiam bia walbim walbimnoba
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 watnoba isak wat unanoba temoba Yesuse aalang dim wat mama tenea weseme esu meb tlebio kesoa atenoba tosiansoba
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 e baabenea Ibo mo tosianimibe! Netabo gesea ni wentenoba
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 bobol ayam funanoba baabanoba Daakeneba weseme tem ele tele gesoba daakenea tounea debebnoba dim bain kenoba hebmamsab watnoba bib wat onsobobe.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Yesuse okok aleyemin naka ni inanoba wala unoba eka nakaia unangai aamuke milim sin da wat deibe unobi sibnoma bomasoa funaniba Sintalo wesemeo imino blim elekiem eleta bia atemeboba kwinoa obeb unom genabib dimo Yesuse blim e okok aleyemin nakai ilita obeb uniba yatemobsobe. Yesuse sma bib ele fa biebo? gesiobe.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Eka Taibilias bib seli maki Yesuse atemomo geniba wesemeo oletniba teniba Sume imeno Gode gangobo genea haa kikibenea doweibso bib ele tetemniba
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 nakaia unangai maki sma bib yo blibi tenaniba temiba Yesus esa e okok aleyemin naka nisa ni bib olo blim biob kesoa i dli daakniba wesemeo tem daak unaniba walaniba Kabaneam bibo Yesuse hen onsiobe.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Nakaia unangai watniba aamuke milim sin da wat temiba Yesuse ye bie kesoa atemniba baabaniba Aleyemin naka kobo sintalo fatnamin dim ota tlebsone? Eka kobo deib ole fab temte tebebe? gesiba
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Yesuse baabenea Ne bain baabenamabibe, sintalo ne okok sumo naia watemibso ibo mo funanibta E bain Gode miinobo genibta ne hen tebibbabe. Yeye ibo ne imen homono oyia dowoniba matob buk geibso yo deib ota tliobe.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Ibo imeno klaanamabo yo talo mo wabonibta hen haanimibe! Ibo inamin namino amit namabo ota henine! Olo imen motonobe. Ibo imen olo dowonaibo afen smike doboniba amit nomabiobe. Gode Abilim Da Tlemin Naka ne nemfakanea e okoko omnenea baatnenea Kobo amit nin imen olo oyene ge baatnenebiobo gesea
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 i baabaniba Gode inamin namin okoko naine gabeo ni fatnamin okok ota okok kebobta Gode ni seiyemabene? gesiba
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Yesuse baabenea Gode okok ole inaminobe. Ibo Gode nemane tlibio naka ne bainobo getneib mole Gode ibo kla seinyemabebo ge baabesea
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 — ausente —
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 — ausente —
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Yesuse baabenea Ne bain baabenamabibe, sinanggwano Mosese abilim imeno mo oyim blimobe. Ne Ay eta abilim imeno okayebeta unam binibbiobe. Eka mema olole e imen motone obabenea daak tlebiobe. Nakaia unangai imen ele obo wembibi i amit bliobe.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Niminbabe, Gode naka make dabanea abilim ut danea daak tebianea nakaia unangai dabalim olo blibi afen smike dobkayebe naka eta Gode imenobo ge baabesea
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 i baabaniba Naka sum kobo am obba ye bomanomo bomanomo yo imen olota okayemale ge baabasiba
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yesuse baabenea Nakaia unangai dabalim olo blibi imena aayao dowonib mole i matwayoa i ginino blim klayam nomabiobe. Nesa makob imenobe. Nakaia unangai wanita ne bainobo geib mole i afen smike doboniba klayam bianiba amit nomabiobe. Kukub olo makob i imen teba aan tebao mo yemabobabe.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Otane sino ne wengo ibo baabeibuo inaminobe. Sino ne naibio ibo natemibbu otane ibo ne mo bainobo ganebibbabe.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Ne Aye nakaia unangai dlakanea baanea I ne miine tenanine genebuei alukum teniba nesu tlaibo ne mo baabenita De unine ge baabenimibabe.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Niminbabe, ne abilimo deibonia daakenia dabalim ele tlibuo ne nene bobol tem funin ota namano genita tlibiobabe. Yeye ne tenia ne namane tlibio naka ele bobol tem funin ota namang genita tlibiobe.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ne nemane tlibio nakae ele bobol tem funin ye baatnenea Ne nakaia unangai dlakania Ibo ne miine tenanine ge baabeibuei kobo i alukum kla kima bianeba i bainobo galino omsbal sanyebeba i bainobo galino mo deibonimibe! I bainobo galino sbalma wafu bliba mubiang amo dimo kobo i imin dohaaneba hananiba amit nine ge baatnenebiobe.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Ne Aye bobol tem funino inaminobe. E funanea Nakaia unangai alukum ne miine ateme bianiba e bainobo gabibi amit nomabiobo gabe i mubiang amo dimo ne imin dohaaia hananiba amit nomabiobo ge baabesebe.
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yesuse baanea Imeno abilim ut danoa tlobuo netabo ge baane kesoa Yudai wenteniba i sinwalo bolaba bianiba
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 baaniba Naka ele dabalim nakae Yosebe miine Yesus etabe. Ni e ay esa biem osa tekein kebob otane e baanea Ne abilim da tlibiobo gabe yole e kukubo misiamobo gesiba
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Yesuse baabenea Ibo ne weng ele baabei olo alo mo tliyebota weng heko mo omibe!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Naka mak unang maki ili bobol temo mo tenibta nesuo mo tlaibe! Ne Aye nemane tlibue emaye dlebseta tenibta nesuo tlibbiota sinanoa mubiang am bomanomo dimo ne imin dohaaia hananiba amit nine!
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Sinanggwano Gode weng omkeimalin nakai Gode buk temo dolaibbuei make baanea Gode nakaia unangai alukum aleyemabebo ge baanebiobe. Gode nakaia unangai aleyebei i alukum e wengo wentaibo nesu tlomabiobe.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Dabalim nakai Aye Gode atenamini blimobe. God esu ut dania tlibio naka neta nenekiem Aye Gode ateme binibiobe.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Ne bain baabenamabibe, nakaia unangai wanita ne bainobo getneib ile afen smike doboniba amit bliobe.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Nakaia unangai afen smike dobyamabo imen ole netabe.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sinanggwano ib faninwali ibuantemo imeno niniino manao wembinibbu otane kulilafaibbiobe.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Otane imeno abilim ut danoa daak tlobu olole nakaia unangai dowonaibo mo kaanomabibbabe.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Nakaia unangai afen smike dobyamabo imeno abilim da tlobu ole netabe. I imen olo dowonaibo amit nomabiobe. Imen olo ne diimobe. Nakaia unangai dabalim olo blibi imen olo oyia dowonaibo amit nomabiobo ge baabeseo weng olo mitmakam ole ele ananomabibo saa weng ota baabesebe.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Yudai wenteniba atliaubesoa i sinwalo baase baase bianiba baaniba Naka ele fatnaneta e diimo nibo oyeta dowonomabbione? gesiba
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Yesuse funanea I ne nenaniba kaania nakaia unangai hengmino walubeia i ne bainobo getnenomabiobo ge fumbe kesoa e saa weng mako enangge baabenea Ne bain baabenamabibe, ibo Abilim Da Tlemin Naka ne diim osa ilem osa mo doweim blim keib mole ib bobol tem daako afen smike mo bibe bieta amit nomabibbabe.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Nakaia unangai wanita ne diim osa eka ne ilem osa unalaibo afen smike dibibbua mubiang amo dimo ne imin dohaaia hananomabiobe.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Niminbabe, ne diim ole imen moton eka ne ilem ole aa moton nabe.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Nakaia unangai wanita ne diima ne ilemao unalib mole ile ne beketne bliba eka nele i bobol tem wato na blibe.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Ay Gode amit afen binabeta ne namane tlibiobe. Nesa e ulab kesoa amit blibe. Eka nakaia unangai wanita ne bainobo gabianiba ne diim osa ne ilem osa unam binimibi amit nomabiobe.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Ib faninwali imeno unam binibbuo imeno abilim da tlo olo ulabbabe. Imen olo unam binibbuei kulilafaibbiobe. Otane imeno abilim da tlo olole netabe. Nakaia unangai wanita imen olo unalaibi afen smike doboniba amit nomabiobo ge baabesebe.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yesuse nakaia unangai hengmino temo blibo dotlanamabe wengo Kabaneam bib wato Gode am tam aleye monsebe.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Yesuse e bekeb homoni maki weng olo wenteniba baaniba Weng olo mitmakamo bumolok kesoa ni mo wentomabbiobabo ge obiba
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesuse i wengo mo wentim blim otane e i bobol temo tekein kenea baabenea Ibo weng olo wentibo ib bobol tem daako misiam omfubenoa Denomobobo gabiobe.
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Abilim Da Tlemin Naka ne imin ulania nene bi tlibio unia natemib mole ibo funaniba E misiam nanebo genomabiba bleka?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Nakaia unangai imalo afen smike mo dobonibta amit blibbabe. Gode Hob eta i afen smike dobye biota amit bliobe. Ne Gode Hobe inamin namin weng ele baabei olo ibo wentib mole afen smike doboniba amit nomabiobe.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 — ausente —
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 — ausente —
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Yesuse bekeb homoni maki weng olo wenteniba amit ye deiba uniba
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Yesuse e okok aleyemin naka 12 ni baabenea Ibsa Deiba unomo gabibo? gesea
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Saimon Fitae baabanea Sum kobo ni deibkenomobo nakae wanesu unaobbabe. Klebkiem kleb wengo omkayebeb ota ni afen smike dobyua amit nomabbiobe.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ni tekein kebuobe, kobo naka kiningobe. God esu danebta tlebbiobo gabuobo gesea
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Yesuse baabenea Ne ibo 12 dlakaibu otane mak ele Gululame meletanobo ge baabeseo
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 e funanea Ne okok aleyemin nakai 12 otane Saimon Iskeliote miine Yudase nemeb monea komokwali nemiamabebo ge funane kesota weng olo baabesebe.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.