João 6
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs ARA
1 E inabea sinanole Yesus etem eka e okok aleyemin naka nitem nanoba monoba Galili aamuke niniin mako Taibiliase yalanoba walanoba milim sin da unoba
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 nakaia unangai homoni sino Yesuse okok sumo nanea ginin gami klaubenea atemibbuei kan na tesiobe.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 — ausente —
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 — ausente —
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 — ausente —
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Filibe baabanea Nibo monio K200 o olonoba i imeno walubenomob osa mo kinota doweibta matwayamobabo, men anoa i dowonitab kenomabiobo gesea
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Yesuse okok aleyemin nakae make niniino Endlue Saimon Fitae ninge baanea
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 Naka ten ele blet gwabo 5 olanea eka aningi asu olananebu otane olo sumbabo nakaia unangai homonobo gesea
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Yesuse e okok aleyemin naka ni baabenea Ibo nakaia unangai baabeiba teniba toulaine ge baabesea ni baabenoba teniba betan olo mulub mulube genea fikalo blelanebio kesoa i alukum o dim ye toulasiba i naka gang ita 5,000 kiniba eka unanga tena ile mo kinim blim deibesiobe.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Yesuse blet olo olonea Gode gangobo genea haanea nakaia unanga eli kikibenea eka aning osak olonea imin inanea haanea kikibenanea dowoniba
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 matwayoa atosino olasiba Yesuse e okok aleyemin naka ni baabenea Ibo atosino deibueibo olmieine! Mo deibonimibe! Sasalanomobo ge baabesea
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 ni nakaia unangai bleto 5 o haa kikibeoba unam biniba atosino deibueibo olonoba tlit meeno 12 o tem daak basobobe.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Nakaia unanga eli Yesuse okok sum olo klaneo wateniba baaniba Sino Gode buk tem wengo baanoa Sinanomo Gode weng omkeimalin nakae daakenea dabalim ele tlamabebo genobuo bain naka eleta te biebo gesiobe.
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 I funaniba Yesuse ni komok sum aneko ge funsiba Yesuse i bobol tem funino tekein kenea funanea I ne menganiba Ni komok sum anale ganemib isuo deibe unano genea deibenea ulanea amgolim onsebe.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Afoko dawabbanoa Yesuse okok aleyemin naka ni daaknoba weseme obgi tlobbue imin tileisa ofakanoba
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 aamuke yalanoba walanoba Kabaneam bib unomo genoba bebobtabe. Amo mili kikino otane Yesuse nisuo mo tlim blim bietabe.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Ni inanoba weseme obetnoba aa dang tla beboba glole sume tlebianea eka aaye mousie sume haa tlebiam bia walbim walbimnoba
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 watnoba isak wat unanoba temoba Yesuse aalang dim wat mama tenea weseme esu meb tlebio kesoa atenoba tosiansoba
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 e baabenea Ibo mo tosianimibe! Netabo gesea ni wentenoba
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 bobol ayam funanoba baabanoba Daakeneba weseme tem ele tele gesoba daakenea tounea debebnoba dim bain kenoba hebmamsab watnoba bib wat onsobobe.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Yesuse okok aleyemin naka ni inanoba wala unoba eka nakaia unangai aamuke milim sin da wat deibe unobi sibnoma bomasoa funaniba Sintalo wesemeo imino blim elekiem eleta bia atemeboba kwinoa obeb unom genabib dimo Yesuse blim e okok aleyemin nakai ilita obeb uniba yatemobsobe. Yesuse sma bib ele fa biebo? gesiobe.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Eka Taibilias bib seli maki Yesuse atemomo geniba wesemeo oletniba teniba Sume imeno Gode gangobo genea haa kikibenea doweibso bib ele tetemniba
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 nakaia unangai maki sma bib yo blibi tenaniba temiba Yesus esa e okok aleyemin naka nisa ni bib olo blim biob kesoa i dli daakniba wesemeo tem daak unaniba walaniba Kabaneam bibo Yesuse hen onsiobe.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Nakaia unangai watniba aamuke milim sin da wat temiba Yesuse ye bie kesoa atemniba baabaniba Aleyemin naka kobo sintalo fatnamin dim ota tlebsone? Eka kobo deib ole fab temte tebebe? gesiba
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yesuse baabenea Ne bain baabenamabibe, sintalo ne okok sumo naia watemibso ibo mo funanibta E bain Gode miinobo genibta ne hen tebibbabe. Yeye ibo ne imen homono oyia dowoniba matob buk geibso yo deib ota tliobe.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Ibo imeno klaanamabo yo talo mo wabonibta hen haanimibe! Ibo inamin namino amit namabo ota henine! Olo imen motonobe. Ibo imen olo dowonaibo afen smike doboniba amit nomabiobe. Gode Abilim Da Tlemin Naka ne nemfakanea e okoko omnenea baatnenea Kobo amit nin imen olo oyene ge baatnenebiobo gesea
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 i baabaniba Gode inamin namin okoko naine gabeo ni fatnamin okok ota okok kebobta Gode ni seiyemabene? gesiba
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yesuse baabenea Gode okok ole inaminobe. Ibo Gode nemane tlibio naka ne bainobo getneib mole Gode ibo kla seinyemabebo ge baabesea
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 — ausente —
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 — ausente —
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Yesuse baabenea Ne bain baabenamabibe, sinanggwano Mosese abilim imeno mo oyim blimobe. Ne Ay eta abilim imeno okayebeta unam binibbiobe. Eka mema olole e imen motone obabenea daak tlebiobe. Nakaia unangai imen ele obo wembibi i amit bliobe.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Niminbabe, Gode naka make dabanea abilim ut danea daak tebianea nakaia unangai dabalim olo blibi afen smike dobkayebe naka eta Gode imenobo ge baabesea
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 i baabaniba Naka sum kobo am obba ye bomanomo bomanomo yo imen olota okayemale ge baabasiba
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yesuse baabenea Nakaia unangai dabalim olo blibi imena aayao dowonib mole i matwayoa i ginino blim klayam nomabiobe. Nesa makob imenobe. Nakaia unangai wanita ne bainobo geib mole i afen smike doboniba klayam bianiba amit nomabiobe. Kukub olo makob i imen teba aan tebao mo yemabobabe.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Otane sino ne wengo ibo baabeibuo inaminobe. Sino ne naibio ibo natemibbu otane ibo ne mo bainobo ganebibbabe.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Ne Aye nakaia unangai dlakanea baanea I ne miine tenanine genebuei alukum teniba nesu tlaibo ne mo baabenita De unine ge baabenimibabe.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Niminbabe, ne abilimo deibonia daakenia dabalim ele tlibuo ne nene bobol tem funin ota namano genita tlibiobabe. Yeye ne tenia ne namane tlibio naka ele bobol tem funin ota namang genita tlibiobe.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ne nemane tlibio nakae ele bobol tem funin ye baatnenea Ne nakaia unangai dlakania Ibo ne miine tenanine ge baabeibuei kobo i alukum kla kima bianeba i bainobo galino omsbal sanyebeba i bainobo galino mo deibonimibe! I bainobo galino sbalma wafu bliba mubiang amo dimo kobo i imin dohaaneba hananiba amit nine ge baatnenebiobe.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Ne Aye bobol tem funino inaminobe. E funanea Nakaia unangai alukum ne miine ateme bianiba e bainobo gabibi amit nomabiobo gabe i mubiang amo dimo ne imin dohaaia hananiba amit nomabiobo ge baabesebe.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yesuse baanea Imeno abilim ut danoa tlobuo netabo ge baane kesoa Yudai wenteniba i sinwalo bolaba bianiba
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 baaniba Naka ele dabalim nakae Yosebe miine Yesus etabe. Ni e ay esa biem osa tekein kebob otane e baanea Ne abilim da tlibiobo gabe yole e kukubo misiamobo gesiba
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Yesuse baabenea Ibo ne weng ele baabei olo alo mo tliyebota weng heko mo omibe!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Naka mak unang maki ili bobol temo mo tenibta nesuo mo tlaibe! Ne Aye nemane tlibue emaye dlebseta tenibta nesuo tlibbiota sinanoa mubiang am bomanomo dimo ne imin dohaaia hananiba amit nine!
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Sinanggwano Gode weng omkeimalin nakai Gode buk temo dolaibbuei make baanea Gode nakaia unangai alukum aleyemabebo ge baanebiobe. Gode nakaia unangai aleyebei i alukum e wengo wentaibo nesu tlomabiobe.
45 Está escrito nos profetas:
46 Dabalim nakai Aye Gode atenamini blimobe. God esu ut dania tlibio naka neta nenekiem Aye Gode ateme binibiobe.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Ne bain baabenamabibe, nakaia unangai wanita ne bainobo getneib ile afen smike doboniba amit bliobe.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Nakaia unangai afen smike dobyamabo imen ole netabe.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sinanggwano ib faninwali ibuantemo imeno niniino manao wembinibbu otane kulilafaibbiobe.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Otane imeno abilim ut danoa daak tlobu olole nakaia unangai dowonaibo mo kaanomabibbabe.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Nakaia unangai afen smike dobyamabo imeno abilim da tlobu ole netabe. I imen olo dowonaibo amit nomabiobe. Imen olo ne diimobe. Nakaia unangai dabalim olo blibi imen olo oyia dowonaibo amit nomabiobo ge baabeseo weng olo mitmakam ole ele ananomabibo saa weng ota baabesebe.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Yudai wenteniba atliaubesoa i sinwalo baase baase bianiba baaniba Naka ele fatnaneta e diimo nibo oyeta dowonomabbione? gesiba
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Yesuse funanea I ne nenaniba kaania nakaia unangai hengmino walubeia i ne bainobo getnenomabiobo ge fumbe kesoa e saa weng mako enangge baabenea Ne bain baabenamabibe, ibo Abilim Da Tlemin Naka ne diim osa ilem osa mo doweim blim keib mole ib bobol tem daako afen smike mo bibe bieta amit nomabibbabe.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Nakaia unangai wanita ne diim osa eka ne ilem osa unalaibo afen smike dibibbua mubiang amo dimo ne imin dohaaia hananomabiobe.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Niminbabe, ne diim ole imen moton eka ne ilem ole aa moton nabe.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Nakaia unangai wanita ne diima ne ilemao unalib mole ile ne beketne bliba eka nele i bobol tem wato na blibe.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Ay Gode amit afen binabeta ne namane tlibiobe. Nesa e ulab kesoa amit blibe. Eka nakaia unangai wanita ne bainobo gabianiba ne diim osa ne ilem osa unam binimibi amit nomabiobe.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Ib faninwali imeno unam binibbuo imeno abilim da tlo olo ulabbabe. Imen olo unam binibbuei kulilafaibbiobe. Otane imeno abilim da tlo olole netabe. Nakaia unangai wanita imen olo unalaibi afen smike doboniba amit nomabiobo ge baabesebe.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesuse nakaia unangai hengmino temo blibo dotlanamabe wengo Kabaneam bib wato Gode am tam aleye monsebe.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Yesuse e bekeb homoni maki weng olo wenteniba baaniba Weng olo mitmakamo bumolok kesoa ni mo wentomabbiobabo ge obiba
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesuse i wengo mo wentim blim otane e i bobol temo tekein kenea baabenea Ibo weng olo wentibo ib bobol tem daako misiam omfubenoa Denomobobo gabiobe.
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Abilim Da Tlemin Naka ne imin ulania nene bi tlibio unia natemib mole ibo funaniba E misiam nanebo genomabiba bleka?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Nakaia unangai imalo afen smike mo dobonibta amit blibbabe. Gode Hob eta i afen smike dobye biota amit bliobe. Ne Gode Hobe inamin namin weng ele baabei olo ibo wentib mole afen smike doboniba amit nomabiobe.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 — ausente —
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 — ausente —
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Yesuse bekeb homoni maki weng olo wenteniba amit ye deiba uniba
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Yesuse e okok aleyemin naka 12 ni baabenea Ibsa Deiba unomo gabibo? gesea
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Saimon Fitae baabanea Sum kobo ni deibkenomobo nakae wanesu unaobbabe. Klebkiem kleb wengo omkayebeb ota ni afen smike dobyua amit nomabbiobe.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ni tekein kebuobe, kobo naka kiningobe. God esu danebta tlebbiobo gabuobo gesea
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Yesuse baabenea Ne ibo 12 dlakaibu otane mak ele Gululame meletanobo ge baabeseo
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 e funanea Ne okok aleyemin nakai 12 otane Saimon Iskeliote miine Yudase nemeb monea komokwali nemiamabebo ge funane kesota weng olo baabesebe.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.