Atos 7

Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gode amo kimanin nakai i komok sume Stibene baabanea I weng ele okebib olo baino? gesea
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stibene baabenea Ne nekwal ibsa aywal ibsa wentine! Gode titilo sumobe. Sinanggwano nib fanine Eblahame Helan bibo mo unim blim sma Mesobotemia betan ye bieta God ele tenea Eblahame baabanea
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Keb bibam osa keb meletan isa deibeneba moneba bib mako alebkenamabi ye one ge baabasea
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 e inanea Kaldia betano deibonea monea Helan bib ye bia e aye kaaneta e Helan bibo deiboneta Gode debetnea tenea Isleli betan ele binebu otane
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Gode Eblahame dabale men osa mo walalim blimobe. E betan blim bia Gode baabanea Sinanota ne keb betano mo wakli biota keb molobsel isa nomabiobo ge baabase otane am olo dimo Eblahame meme blimobe.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Gode Eblahame imin baabanea Bi sinanomo keb molobseli moniba naka maki betan ye temiba ita keb molobseli kima bliba i okoko okok keyemibo monia inamin namino mo okayemin blim deibeniba i besa okok keyebiba naka eli keb meletani kukub misiam osa enin sum osa omkaye bianiba yebiam nomabibo bifolo homono 400 o blimanota
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 ne nakai keb molobseli kima bliba besa okok keyebib nakai enin sumo omyita keb molobseli bibo yo deiboniba imin teniba kleb bibam ele tlaniba ne niniino nemtouleb nomabiobo ge baabanea
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 eka imin baabanea Ne kobo daabkeia keb molobseli walaibo ibo nemiobo, ibo aalo waketoumin kukubo wafuniba ne wengo bainobo geine ge baabanebio kesoa Eblahame Aisake awoko debeb tlobua amo 8 blimanota e aalo watlabanebua eka Aisak esak Yekobe dofanea aalo watlabanebua eka Yekob esak e memei naka teni 12 dlanea aalo waketoufabenasebe.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Yekobe meleli i ninge Yosebe kukub ayam namsea aalebe gobasea hekwali atemniba atliaubesoa debeb moniba naka maki waloniba monio oliba naka elita Yosebe debeb moniba Isib betan ye daiba bianea okok homono okok kebe otane i monio mo okahamin blim deiba bliba besa okok kebe otane Gode kima bianea
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 daaha bianea bobol tem funin ayamo omkahabea Isib komok sume Feloe atemnea Yosebe tekein kemino sumobo ge funanea baabanea Kebta komok aneba Isib sel isa eka ne amo okok kebib naka unang isa kimanale ge baabanea inanea kima bia
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 sinanoa Isib betan osa eka Kenan betan osa imeno namanoa nakaia unangai alukum imen teb bliba eka nib faninwal isa inaniba imen teb bliba naka maki om haabianiba baaniba
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Isib betano imeno mako ye biobo gesiba Yekobe wentenea e memei dlanea Isib betano sino mo unim blim binabibo nena ye moniba imeno walo oleb tlibbua
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 mitdaniba imeno imin walom geniba mo temib otane i Yosebe mo tekein keim blim bliba ema baabenea Ne Yoseb netabo ge baabenabea naka maki wenteniba Feloe baabaniba Yosebe hekwal isa ning esa e ay esa sma bliobo ge baabaiba wentenea tekein kenabea
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Yosebe e hekwal isa ning esa baabenea Ibo imin moniba Kenan betan unaniba ne ay esa eka ne meletan isa baabeiba tline ge baabenea moniba baabeiba tlibbuei 75 obe.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Yekobe inanea tenea Isib ye bianea kaanebua eka nib faninwal isa Isib betan ye bianiba kulilaiba dleb moniba
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 sinanggwano Eblahame Hemoe molobseli Sikem bib seli smeo wale binabuo sino Yekobe kaaneo debeb moniba sme olo temo dofaibbua eka nib faninwal isa kaaibo dleb moniba sme olo temo dolaibbiobo ge baabenea
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 eka Stibene imin baabenea Sinanggwano Gode Eblahame baabanea Keb molobseli Isib betano deiboniba moniba Kenan betan ye unomabiobo ge baabanebuo am olo meb tloa nib faninwali inaniba homon anabiba
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 am olo dim ota naka make Isib seli komok anea e sinanggwano Yosebe kaanebio kesoa Yosebe bobolo funino deibonea
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 komok ele nib faninwali dim baabenea enin sumo omyenea baabenea Ib memei dleb taniba bib tam daiba kaaine ge baabesea i inabiba
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 am olo dimo Mosese biemo e dofanoa temota dot men ayame dofano kesoa aalebe am tam dofa bia alimo asumatna blimanoa
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 awoko debet daaknoa aaye ken daak dofasoa Feloe moono te atemnoa debeb monoa am unanoa baanoa Ne miinobo gesoa dofa bliba damanea
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Isib nakai kukubo alebaiba Mosese tekein kenea weng sbal obianea eka e okoko makob komok dikin okok kebea
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 bifolo 40 ye blimanoa e meletani Islel nakaia unangai yatemang genea
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 motemea Isib nakae tenea Islel nakae make anasea Mosese yatemnea Islel nakae daabanea Isib nakae ananea kaanea
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 e funanea Ne meletani funaniba Gode Mosese dabanea tenea nibo daabenamabebo genomabiobo gese otane i mo inangge funaim blimobe.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 E inane sonoma bomanoa imin monea Islel isu ye temea ele bibam seli asu keniba awa gembib kesoa yatemnea watanang genea baabenea Ib dabo awao deine! Ibo nimin kenibta awa gembibe? gese otane
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 nakae naka make watwat dahabe nakae ananang genea watnea Mosese dliba dobbianea baabanea Waneta baabkeneta Kobo ni kukubo klabianeba kimanang genebte?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Kobo makob sintalo Isib nakae anabeb inaneba nesa nananang genebtio? ge baabasea
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Mosese wentenea tosiananea wetou monea naka maki betano niniino Milian betan ye bianea alelo omonea memei naka teni asusu na dlanebiobo ge baabenea
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 eka Stibene imin baabenea Mosese inanea bia bifolo 40 o blimanota monea ibuantemo amgolime Sainaie kikib ye temea ase asub alut tubunea ein tesea temea atol ele teme abisake isak wat mabia atenea dlou unanea
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 e smike deiba unea inabe ye de watnia meb wat mania kla atemnite genea watnea meb wat manea atememsea
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Gode baabanea Ne keb faninwali Sum netabe. Ne Eblaham esa Aisak esa Yekob esa i Sumobo gesea Mosese dlou unanea tosiananea atememino deiba bia
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Gode imin baabanea Kobo dabal ele dime mabiebo ne bli kesoa dabal ele kiningobo, keb skil otabbumino detlanale!
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Isib seli ne nakaia unangai Isleli enin sumo omkayebiba kukub olo ne amitie wateme biania ne i memin wengo wente biam nabi kesoa ne daake dabalim ele tlania ne nakaia unangai daabenia dleb monia betan afet ye danamabi kesoa ne kobo kemaia moneba Isib betan unaneba Isleli daabenale ge baabasea
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Islel nakaia unangai i sino Mosese wengo omdibiha bianiba baabaniba Kobo ni kima bianeba ni kukubo klabebbabo ge baabaibbuo yo dimo Gode bobol tem funino omonea abisake atole tem wat mabie omansea abisake weng olo Mosese baabanea wente kesoa Gode emaye Mosese dabanea monea Isib betan unanea Islel nakaia unangai komok anea daabenebiobe.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Mosese monea Isib betano inamin namin okok sumo homono klabiam binea Isib betano deibonea Islel nakaia unangai dletnea monea aaye sole niniino Led sie ken ye moniba bianiba Mosese inamin namin okok sumo homono klabianea aaye baabasea welanea Led sio deiboniba moniba ibuantem ye bianiba Mosese inamin namin okok sumo homono klabeo bifolo 40 blimanota
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Islel nakaia unangai baabenea Gode emaye ne nemanea tlibiota e wengo ibo omkaye binabibo, sinanomo Gode naka make dabanea tenea ib molobseli isak temo tlanea Gode wengo omkayemabe nakae makob ne ulabobo ge baabesebe.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Islel nakaia unangai ibuantem ye bliba Mosese bekebe bianea utnea amgolim ut temnea abisake te naniba bianiba Gode bobol tem funino abisake omalea abisake omkeimanea Mosese wenten daakenea nib faninwali baabenebuo nibo wentenoba wafunob mole afen smike dobonoba amit nomabbu otane
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 nib faninwali Mosese wengo omdibiha bianiba i bobol temo fumbianiba ni imin Isib betan unomo gabianiba
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Mosese heke Elone baabaniba Mosese Isib betano deibonea nibo dleb tlebue fab unene? Kobo smike mo klaneba nibo unom gaobo smik ele sin bebea nibo abuk dobsileb unomo gesiba
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 am olo dimo Elone inanea i god dim omine smike makob eil blumakaue ulab klanea i eil blumakaui yananiba dlaniba baabaniba Ni kulano imen baka doklob mole kobo daabenale gabianiba funaniba Ni okoko ayamobo gansiba
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Gode funanea I inamib yole ne deibesia imaye afoka alima awitnina o niniin ota omtouleb nine genea deibenea makob sinanggwano Gode weng omkeimalin nakai Gode wengo dolaniba baaniba
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 god dim omine smik eta klaniba e niniino Molok ge nganha bianiba ibo unom gaibo e sok um am yeb baka dalo obnakatouleb niba haabianiba eka mak ele makob awitnino ulab klaniba e niniino Lefan ge nganabananiba o niniino omtouleb bianiba ne niniino mo nemtouleb nin blim deitneib kesoa ne dlaia moniba Bebilon bibo abuk da tam unomabiobo genebiobo ge baaniba dolaibbiobe.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 I ibuantem ye blibo Gode Mosese baabanea Ne smik mako alebkeita ibo ne sok um amo inanibta getneine ge baabasea i wenteniba Gode sok um amo geniba am olo tem tamo Islel nakaia unangai Gode niniino dobtouleb blibta
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 sinanota Yosuae Isleli komok anea Isleli moniba bib mak ye unaniba Gode daabenea bibam olo seli yaliba naka maki skilaniba betan mak uniba Islel nakaia unangai Gode sok um amo dobo obeb teniba bib olo tem ye obabba bliba Debite komok anea
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Gode Debite kla goba bia Debite Gode baabanea Yekobe Sum kobo ne keb amo gebkenamabibo gesea
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Gode Yeye gene kesoa deibonebua e miine Solomon eta Gode amo moton genebiobe.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ina otane Gode Sum kesoa e amo nakai gembibo temo mo biebabe. Gode weng omkeimalin nakae Gode buk temo dolanea baanea
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Abilimo ne biin toulalin eka dabalim ole ne skilono olana blibo, ibo ne fatnamin am getnenom genibte? Ne fatda sinanamabine?
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Inamin namin olo nemaye klaibiobo genebiobo ge baanea dolanebiobe.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Ibo weng omdibimin nakabe. Ib bobol tem funino makob mililambio tem tab blibi bobol tem funino ulabobe. Ibo klango datana bianiba Gode Hobe amitie dobdibi bianiba makob ib faninwali naniba dobdibi binibbio inabiobe.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Sinanggwano ib faninwali Gode weng omkeimalin nakai alukum enin kino omkaye bianiba maki baaniba Sinanomo Gode Naka Molote dabanea tlamabebo geib nakai yenaiba kulilaibbua eka ibsak memalo Gode Naka Molote dabane tle debeb moniba komokwali dobyiba anaiba kaanebiobe.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Sino Gode abiseli Gode hekmel wengo omkayebiba wentebib otane ibo i wengo omdibiye biobo ge baabesebe.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Komokwal isa naka gang isa i Stibene wengo wenteniba atliaubesoa kweilono wa unan monsib
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 otane Gode Hobe Stibene bobol temo bie kesoa e delubmanea abilim uto God esa eka e titil sum osa makob ayal inamin einebua bia Yesuse e kweile kweitale kikib ye mana bia bliba yatemnea
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 baabenea Ibo wentine! Abilimo amisalo betelabua Abilim Da Tlemin Nakae Gode kweile kweitale kikib ye mabia atemibo gesea
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 komokwali Stibene wengo wenteniba klango datananiba kulek ge nganasese bianiba blublu teniba alefuniba
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 debetniba moniba bib asak ye unaniba Stibene dim baabaibbio nakai youmo tibo gemeloniba naka tembale niniino Sole skilono kikib ye dlaniba tom bolaniba
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Stibene salabiba e Sume nganha bianea baabanea Yesus Sum kobo ne smike debeitneneba ne natlano ge baabanea
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 ton ton golbunea Sume imin baabanea Sum kobo i ne enin ele omkanebib olo kobo mo yang kenebta i enino mo omyaebe ge baabanea kaanebiobe.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.