Atos 7
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NTLH
1 Gode amo kimanin nakai i komok sume Stibene baabanea I weng ele okebib olo baino? gesea
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Stibene baabenea Ne nekwal ibsa aywal ibsa wentine! Gode titilo sumobe. Sinanggwano nib fanine Eblahame Helan bibo mo unim blim sma Mesobotemia betan ye bieta God ele tenea Eblahame baabanea
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Keb bibam osa keb meletan isa deibeneba moneba bib mako alebkenamabi ye one ge baabasea
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 e inanea Kaldia betano deibonea monea Helan bib ye bia e aye kaaneta e Helan bibo deiboneta Gode debetnea tenea Isleli betan ele binebu otane
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Gode Eblahame dabale men osa mo walalim blimobe. E betan blim bia Gode baabanea Sinanota ne keb betano mo wakli biota keb molobsel isa nomabiobo ge baabase otane am olo dimo Eblahame meme blimobe.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Gode Eblahame imin baabanea Bi sinanomo keb molobseli moniba naka maki betan ye temiba ita keb molobseli kima bliba i okoko okok keyemibo monia inamin namino mo okayemin blim deibeniba i besa okok keyebiba naka eli keb meletani kukub misiam osa enin sum osa omkaye bianiba yebiam nomabibo bifolo homono 400 o blimanota
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 ne nakai keb molobseli kima bliba besa okok keyebib nakai enin sumo omyita keb molobseli bibo yo deiboniba imin teniba kleb bibam ele tlaniba ne niniino nemtouleb nomabiobo ge baabanea
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 eka imin baabanea Ne kobo daabkeia keb molobseli walaibo ibo nemiobo, ibo aalo waketoumin kukubo wafuniba ne wengo bainobo geine ge baabanebio kesoa Eblahame Aisake awoko debeb tlobua amo 8 blimanota e aalo watlabanebua eka Aisak esak Yekobe dofanea aalo watlabanebua eka Yekob esak e memei naka teni 12 dlanea aalo waketoufabenasebe.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Yekobe meleli i ninge Yosebe kukub ayam namsea aalebe gobasea hekwali atemniba atliaubesoa debeb moniba naka maki waloniba monio oliba naka elita Yosebe debeb moniba Isib betan ye daiba bianea okok homono okok kebe otane i monio mo okahamin blim deiba bliba besa okok kebe otane Gode kima bianea
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 daaha bianea bobol tem funin ayamo omkahabea Isib komok sume Feloe atemnea Yosebe tekein kemino sumobo ge funanea baabanea Kebta komok aneba Isib sel isa eka ne amo okok kebib naka unang isa kimanale ge baabanea inanea kima bia
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 sinanoa Isib betan osa eka Kenan betan osa imeno namanoa nakaia unangai alukum imen teb bliba eka nib faninwal isa inaniba imen teb bliba naka maki om haabianiba baaniba
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Isib betano imeno mako ye biobo gesiba Yekobe wentenea e memei dlanea Isib betano sino mo unim blim binabibo nena ye moniba imeno walo oleb tlibbua
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 mitdaniba imeno imin walom geniba mo temib otane i Yosebe mo tekein keim blim bliba ema baabenea Ne Yoseb netabo ge baabenabea naka maki wenteniba Feloe baabaniba Yosebe hekwal isa ning esa e ay esa sma bliobo ge baabaiba wentenea tekein kenabea
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Yosebe e hekwal isa ning esa baabenea Ibo imin moniba Kenan betan unaniba ne ay esa eka ne meletan isa baabeiba tline ge baabenea moniba baabeiba tlibbuei 75 obe.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Yekobe inanea tenea Isib ye bianea kaanebua eka nib faninwal isa Isib betan ye bianiba kulilaiba dleb moniba
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 sinanggwano Eblahame Hemoe molobseli Sikem bib seli smeo wale binabuo sino Yekobe kaaneo debeb moniba sme olo temo dofaibbua eka nib faninwal isa kaaibo dleb moniba sme olo temo dolaibbiobo ge baabenea
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 eka Stibene imin baabenea Sinanggwano Gode Eblahame baabanea Keb molobseli Isib betano deiboniba moniba Kenan betan ye unomabiobo ge baabanebuo am olo meb tloa nib faninwali inaniba homon anabiba
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 am olo dim ota naka make Isib seli komok anea e sinanggwano Yosebe kaanebio kesoa Yosebe bobolo funino deibonea
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 komok ele nib faninwali dim baabenea enin sumo omyenea baabenea Ib memei dleb taniba bib tam daiba kaaine ge baabesea i inabiba
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 am olo dimo Mosese biemo e dofanoa temota dot men ayame dofano kesoa aalebe am tam dofa bia alimo asumatna blimanoa
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 awoko debet daaknoa aaye ken daak dofasoa Feloe moono te atemnoa debeb monoa am unanoa baanoa Ne miinobo gesoa dofa bliba damanea
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Isib nakai kukubo alebaiba Mosese tekein kenea weng sbal obianea eka e okoko makob komok dikin okok kebea
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 bifolo 40 ye blimanoa e meletani Islel nakaia unangai yatemang genea
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 motemea Isib nakae tenea Islel nakae make anasea Mosese yatemnea Islel nakae daabanea Isib nakae ananea kaanea
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 e funanea Ne meletani funaniba Gode Mosese dabanea tenea nibo daabenamabebo genomabiobo gese otane i mo inangge funaim blimobe.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 E inane sonoma bomanoa imin monea Islel isu ye temea ele bibam seli asu keniba awa gembib kesoa yatemnea watanang genea baabenea Ib dabo awao deine! Ibo nimin kenibta awa gembibe? gese otane
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 nakae naka make watwat dahabe nakae ananang genea watnea Mosese dliba dobbianea baabanea Waneta baabkeneta Kobo ni kukubo klabianeba kimanang genebte?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Kobo makob sintalo Isib nakae anabeb inaneba nesa nananang genebtio? ge baabasea
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Mosese wentenea tosiananea wetou monea naka maki betano niniino Milian betan ye bianea alelo omonea memei naka teni asusu na dlanebiobo ge baabenea
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 eka Stibene imin baabenea Mosese inanea bia bifolo 40 o blimanota monea ibuantemo amgolime Sainaie kikib ye temea ase asub alut tubunea ein tesea temea atol ele teme abisake isak wat mabia atenea dlou unanea
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 e smike deiba unea inabe ye de watnia meb wat mania kla atemnite genea watnea meb wat manea atememsea
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Gode baabanea Ne keb faninwali Sum netabe. Ne Eblaham esa Aisak esa Yekob esa i Sumobo gesea Mosese dlou unanea tosiananea atememino deiba bia
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Gode imin baabanea Kobo dabal ele dime mabiebo ne bli kesoa dabal ele kiningobo, keb skil otabbumino detlanale!
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Isib seli ne nakaia unangai Isleli enin sumo omkayebiba kukub olo ne amitie wateme biania ne i memin wengo wente biam nabi kesoa ne daake dabalim ele tlania ne nakaia unangai daabenia dleb monia betan afet ye danamabi kesoa ne kobo kemaia moneba Isib betan unaneba Isleli daabenale ge baabasea
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Islel nakaia unangai i sino Mosese wengo omdibiha bianiba baabaniba Kobo ni kima bianeba ni kukubo klabebbabo ge baabaibbuo yo dimo Gode bobol tem funino omonea abisake atole tem wat mabie omansea abisake weng olo Mosese baabanea wente kesoa Gode emaye Mosese dabanea monea Isib betan unanea Islel nakaia unangai komok anea daabenebiobe.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Mosese monea Isib betano inamin namin okok sumo homono klabiam binea Isib betano deibonea Islel nakaia unangai dletnea monea aaye sole niniino Led sie ken ye moniba bianiba Mosese inamin namin okok sumo homono klabianea aaye baabasea welanea Led sio deiboniba moniba ibuantem ye bianiba Mosese inamin namin okok sumo homono klabeo bifolo 40 blimanota
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Islel nakaia unangai baabenea Gode emaye ne nemanea tlibiota e wengo ibo omkaye binabibo, sinanomo Gode naka make dabanea tenea ib molobseli isak temo tlanea Gode wengo omkayemabe nakae makob ne ulabobo ge baabesebe.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Islel nakaia unangai ibuantem ye bliba Mosese bekebe bianea utnea amgolim ut temnea abisake te naniba bianiba Gode bobol tem funino abisake omalea abisake omkeimanea Mosese wenten daakenea nib faninwali baabenebuo nibo wentenoba wafunob mole afen smike dobonoba amit nomabbu otane
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 nib faninwali Mosese wengo omdibiha bianiba i bobol temo fumbianiba ni imin Isib betan unomo gabianiba
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Mosese heke Elone baabaniba Mosese Isib betano deibonea nibo dleb tlebue fab unene? Kobo smike mo klaneba nibo unom gaobo smik ele sin bebea nibo abuk dobsileb unomo gesiba
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 am olo dimo Elone inanea i god dim omine smike makob eil blumakaue ulab klanea i eil blumakaui yananiba dlaniba baabaniba Ni kulano imen baka doklob mole kobo daabenale gabianiba funaniba Ni okoko ayamobo gansiba
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Gode funanea I inamib yole ne deibesia imaye afoka alima awitnina o niniin ota omtouleb nine genea deibenea makob sinanggwano Gode weng omkeimalin nakai Gode wengo dolaniba baaniba
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 god dim omine smik eta klaniba e niniino Molok ge nganha bianiba ibo unom gaibo e sok um am yeb baka dalo obnakatouleb niba haabianiba eka mak ele makob awitnino ulab klaniba e niniino Lefan ge nganabananiba o niniino omtouleb bianiba ne niniino mo nemtouleb nin blim deitneib kesoa ne dlaia moniba Bebilon bibo abuk da tam unomabiobo genebiobo ge baaniba dolaibbiobe.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 I ibuantem ye blibo Gode Mosese baabanea Ne smik mako alebkeita ibo ne sok um amo inanibta getneine ge baabasea i wenteniba Gode sok um amo geniba am olo tem tamo Islel nakaia unangai Gode niniino dobtouleb blibta
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 sinanota Yosuae Isleli komok anea Isleli moniba bib mak ye unaniba Gode daabenea bibam olo seli yaliba naka maki skilaniba betan mak uniba Islel nakaia unangai Gode sok um amo dobo obeb teniba bib olo tem ye obabba bliba Debite komok anea
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Gode Debite kla goba bia Debite Gode baabanea Yekobe Sum kobo ne keb amo gebkenamabibo gesea
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Gode Yeye gene kesoa deibonebua e miine Solomon eta Gode amo moton genebiobe.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Ina otane Gode Sum kesoa e amo nakai gembibo temo mo biebabe. Gode weng omkeimalin nakae Gode buk temo dolanea baanea
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Abilimo ne biin toulalin eka dabalim ole ne skilono olana blibo, ibo ne fatnamin am getnenom genibte? Ne fatda sinanamabine?
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Inamin namin olo nemaye klaibiobo genebiobo ge baanea dolanebiobe.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Ibo weng omdibimin nakabe. Ib bobol tem funino makob mililambio tem tab blibi bobol tem funino ulabobe. Ibo klango datana bianiba Gode Hobe amitie dobdibi bianiba makob ib faninwali naniba dobdibi binibbio inabiobe.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Sinanggwano ib faninwali Gode weng omkeimalin nakai alukum enin kino omkaye bianiba maki baaniba Sinanomo Gode Naka Molote dabanea tlamabebo geib nakai yenaiba kulilaibbua eka ibsak memalo Gode Naka Molote dabane tle debeb moniba komokwali dobyiba anaiba kaanebiobe.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Sino Gode abiseli Gode hekmel wengo omkayebiba wentebib otane ibo i wengo omdibiye biobo ge baabesebe.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Komokwal isa naka gang isa i Stibene wengo wenteniba atliaubesoa kweilono wa unan monsib
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 otane Gode Hobe Stibene bobol temo bie kesoa e delubmanea abilim uto God esa eka e titil sum osa makob ayal inamin einebua bia Yesuse e kweile kweitale kikib ye mana bia bliba yatemnea
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 baabenea Ibo wentine! Abilimo amisalo betelabua Abilim Da Tlemin Nakae Gode kweile kweitale kikib ye mabia atemibo gesea
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 komokwali Stibene wengo wenteniba klango datananiba kulek ge nganasese bianiba blublu teniba alefuniba
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 debetniba moniba bib asak ye unaniba Stibene dim baabaibbio nakai youmo tibo gemeloniba naka tembale niniino Sole skilono kikib ye dlaniba tom bolaniba
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Stibene salabiba e Sume nganha bianea baabanea Yesus Sum kobo ne smike debeitneneba ne natlano ge baabanea
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 ton ton golbunea Sume imin baabanea Sum kobo i ne enin ele omkanebib olo kobo mo yang kenebta i enino mo omyaebe ge baabanea kaanebiobe.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.