Atos 7
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NAA
1 Gode amo kimanin nakai i komok sume Stibene baabanea I weng ele okebib olo baino? gesea
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Stibene baabenea Ne nekwal ibsa aywal ibsa wentine! Gode titilo sumobe. Sinanggwano nib fanine Eblahame Helan bibo mo unim blim sma Mesobotemia betan ye bieta God ele tenea Eblahame baabanea
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Keb bibam osa keb meletan isa deibeneba moneba bib mako alebkenamabi ye one ge baabasea
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 e inanea Kaldia betano deibonea monea Helan bib ye bia e aye kaaneta e Helan bibo deiboneta Gode debetnea tenea Isleli betan ele binebu otane
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Gode Eblahame dabale men osa mo walalim blimobe. E betan blim bia Gode baabanea Sinanota ne keb betano mo wakli biota keb molobsel isa nomabiobo ge baabase otane am olo dimo Eblahame meme blimobe.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Gode Eblahame imin baabanea Bi sinanomo keb molobseli moniba naka maki betan ye temiba ita keb molobseli kima bliba i okoko okok keyemibo monia inamin namino mo okayemin blim deibeniba i besa okok keyebiba naka eli keb meletani kukub misiam osa enin sum osa omkaye bianiba yebiam nomabibo bifolo homono 400 o blimanota
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 ne nakai keb molobseli kima bliba besa okok keyebib nakai enin sumo omyita keb molobseli bibo yo deiboniba imin teniba kleb bibam ele tlaniba ne niniino nemtouleb nomabiobo ge baabanea
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 eka imin baabanea Ne kobo daabkeia keb molobseli walaibo ibo nemiobo, ibo aalo waketoumin kukubo wafuniba ne wengo bainobo geine ge baabanebio kesoa Eblahame Aisake awoko debeb tlobua amo 8 blimanota e aalo watlabanebua eka Aisak esak Yekobe dofanea aalo watlabanebua eka Yekob esak e memei naka teni 12 dlanea aalo waketoufabenasebe.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Yekobe meleli i ninge Yosebe kukub ayam namsea aalebe gobasea hekwali atemniba atliaubesoa debeb moniba naka maki waloniba monio oliba naka elita Yosebe debeb moniba Isib betan ye daiba bianea okok homono okok kebe otane i monio mo okahamin blim deiba bliba besa okok kebe otane Gode kima bianea
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 daaha bianea bobol tem funin ayamo omkahabea Isib komok sume Feloe atemnea Yosebe tekein kemino sumobo ge funanea baabanea Kebta komok aneba Isib sel isa eka ne amo okok kebib naka unang isa kimanale ge baabanea inanea kima bia
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 sinanoa Isib betan osa eka Kenan betan osa imeno namanoa nakaia unangai alukum imen teb bliba eka nib faninwal isa inaniba imen teb bliba naka maki om haabianiba baaniba
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Isib betano imeno mako ye biobo gesiba Yekobe wentenea e memei dlanea Isib betano sino mo unim blim binabibo nena ye moniba imeno walo oleb tlibbua
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 mitdaniba imeno imin walom geniba mo temib otane i Yosebe mo tekein keim blim bliba ema baabenea Ne Yoseb netabo ge baabenabea naka maki wenteniba Feloe baabaniba Yosebe hekwal isa ning esa e ay esa sma bliobo ge baabaiba wentenea tekein kenabea
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Yosebe e hekwal isa ning esa baabenea Ibo imin moniba Kenan betan unaniba ne ay esa eka ne meletan isa baabeiba tline ge baabenea moniba baabeiba tlibbuei 75 obe.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Yekobe inanea tenea Isib ye bianea kaanebua eka nib faninwal isa Isib betan ye bianiba kulilaiba dleb moniba
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 sinanggwano Eblahame Hemoe molobseli Sikem bib seli smeo wale binabuo sino Yekobe kaaneo debeb moniba sme olo temo dofaibbua eka nib faninwal isa kaaibo dleb moniba sme olo temo dolaibbiobo ge baabenea
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 eka Stibene imin baabenea Sinanggwano Gode Eblahame baabanea Keb molobseli Isib betano deiboniba moniba Kenan betan ye unomabiobo ge baabanebuo am olo meb tloa nib faninwali inaniba homon anabiba
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 am olo dim ota naka make Isib seli komok anea e sinanggwano Yosebe kaanebio kesoa Yosebe bobolo funino deibonea
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 komok ele nib faninwali dim baabenea enin sumo omyenea baabenea Ib memei dleb taniba bib tam daiba kaaine ge baabesea i inabiba
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 am olo dimo Mosese biemo e dofanoa temota dot men ayame dofano kesoa aalebe am tam dofa bia alimo asumatna blimanoa
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 awoko debet daaknoa aaye ken daak dofasoa Feloe moono te atemnoa debeb monoa am unanoa baanoa Ne miinobo gesoa dofa bliba damanea
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Isib nakai kukubo alebaiba Mosese tekein kenea weng sbal obianea eka e okoko makob komok dikin okok kebea
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 bifolo 40 ye blimanoa e meletani Islel nakaia unangai yatemang genea
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 motemea Isib nakae tenea Islel nakae make anasea Mosese yatemnea Islel nakae daabanea Isib nakae ananea kaanea
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 e funanea Ne meletani funaniba Gode Mosese dabanea tenea nibo daabenamabebo genomabiobo gese otane i mo inangge funaim blimobe.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 E inane sonoma bomanoa imin monea Islel isu ye temea ele bibam seli asu keniba awa gembib kesoa yatemnea watanang genea baabenea Ib dabo awao deine! Ibo nimin kenibta awa gembibe? gese otane
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 nakae naka make watwat dahabe nakae ananang genea watnea Mosese dliba dobbianea baabanea Waneta baabkeneta Kobo ni kukubo klabianeba kimanang genebte?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Kobo makob sintalo Isib nakae anabeb inaneba nesa nananang genebtio? ge baabasea
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Mosese wentenea tosiananea wetou monea naka maki betano niniino Milian betan ye bianea alelo omonea memei naka teni asusu na dlanebiobo ge baabenea
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 eka Stibene imin baabenea Mosese inanea bia bifolo 40 o blimanota monea ibuantemo amgolime Sainaie kikib ye temea ase asub alut tubunea ein tesea temea atol ele teme abisake isak wat mabia atenea dlou unanea
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 e smike deiba unea inabe ye de watnia meb wat mania kla atemnite genea watnea meb wat manea atememsea
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 Gode baabanea Ne keb faninwali Sum netabe. Ne Eblaham esa Aisak esa Yekob esa i Sumobo gesea Mosese dlou unanea tosiananea atememino deiba bia
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Gode imin baabanea Kobo dabal ele dime mabiebo ne bli kesoa dabal ele kiningobo, keb skil otabbumino detlanale!
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Isib seli ne nakaia unangai Isleli enin sumo omkayebiba kukub olo ne amitie wateme biania ne i memin wengo wente biam nabi kesoa ne daake dabalim ele tlania ne nakaia unangai daabenia dleb monia betan afet ye danamabi kesoa ne kobo kemaia moneba Isib betan unaneba Isleli daabenale ge baabasea
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Islel nakaia unangai i sino Mosese wengo omdibiha bianiba baabaniba Kobo ni kima bianeba ni kukubo klabebbabo ge baabaibbuo yo dimo Gode bobol tem funino omonea abisake atole tem wat mabie omansea abisake weng olo Mosese baabanea wente kesoa Gode emaye Mosese dabanea monea Isib betan unanea Islel nakaia unangai komok anea daabenebiobe.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Mosese monea Isib betano inamin namin okok sumo homono klabiam binea Isib betano deibonea Islel nakaia unangai dletnea monea aaye sole niniino Led sie ken ye moniba bianiba Mosese inamin namin okok sumo homono klabianea aaye baabasea welanea Led sio deiboniba moniba ibuantem ye bianiba Mosese inamin namin okok sumo homono klabeo bifolo 40 blimanota
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Islel nakaia unangai baabenea Gode emaye ne nemanea tlibiota e wengo ibo omkaye binabibo, sinanomo Gode naka make dabanea tenea ib molobseli isak temo tlanea Gode wengo omkayemabe nakae makob ne ulabobo ge baabesebe.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Islel nakaia unangai ibuantem ye bliba Mosese bekebe bianea utnea amgolim ut temnea abisake te naniba bianiba Gode bobol tem funino abisake omalea abisake omkeimanea Mosese wenten daakenea nib faninwali baabenebuo nibo wentenoba wafunob mole afen smike dobonoba amit nomabbu otane
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 nib faninwali Mosese wengo omdibiha bianiba i bobol temo fumbianiba ni imin Isib betan unomo gabianiba
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Mosese heke Elone baabaniba Mosese Isib betano deibonea nibo dleb tlebue fab unene? Kobo smike mo klaneba nibo unom gaobo smik ele sin bebea nibo abuk dobsileb unomo gesiba
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 am olo dimo Elone inanea i god dim omine smike makob eil blumakaue ulab klanea i eil blumakaui yananiba dlaniba baabaniba Ni kulano imen baka doklob mole kobo daabenale gabianiba funaniba Ni okoko ayamobo gansiba
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Gode funanea I inamib yole ne deibesia imaye afoka alima awitnina o niniin ota omtouleb nine genea deibenea makob sinanggwano Gode weng omkeimalin nakai Gode wengo dolaniba baaniba
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 god dim omine smik eta klaniba e niniino Molok ge nganha bianiba ibo unom gaibo e sok um am yeb baka dalo obnakatouleb niba haabianiba eka mak ele makob awitnino ulab klaniba e niniino Lefan ge nganabananiba o niniino omtouleb bianiba ne niniino mo nemtouleb nin blim deitneib kesoa ne dlaia moniba Bebilon bibo abuk da tam unomabiobo genebiobo ge baaniba dolaibbiobe.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 I ibuantem ye blibo Gode Mosese baabanea Ne smik mako alebkeita ibo ne sok um amo inanibta getneine ge baabasea i wenteniba Gode sok um amo geniba am olo tem tamo Islel nakaia unangai Gode niniino dobtouleb blibta
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 sinanota Yosuae Isleli komok anea Isleli moniba bib mak ye unaniba Gode daabenea bibam olo seli yaliba naka maki skilaniba betan mak uniba Islel nakaia unangai Gode sok um amo dobo obeb teniba bib olo tem ye obabba bliba Debite komok anea
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Gode Debite kla goba bia Debite Gode baabanea Yekobe Sum kobo ne keb amo gebkenamabibo gesea
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Gode Yeye gene kesoa deibonebua e miine Solomon eta Gode amo moton genebiobe.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ina otane Gode Sum kesoa e amo nakai gembibo temo mo biebabe. Gode weng omkeimalin nakae Gode buk temo dolanea baanea
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Abilimo ne biin toulalin eka dabalim ole ne skilono olana blibo, ibo ne fatnamin am getnenom genibte? Ne fatda sinanamabine?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Inamin namin olo nemaye klaibiobo genebiobo ge baanea dolanebiobe.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Ibo weng omdibimin nakabe. Ib bobol tem funino makob mililambio tem tab blibi bobol tem funino ulabobe. Ibo klango datana bianiba Gode Hobe amitie dobdibi bianiba makob ib faninwali naniba dobdibi binibbio inabiobe.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Sinanggwano ib faninwali Gode weng omkeimalin nakai alukum enin kino omkaye bianiba maki baaniba Sinanomo Gode Naka Molote dabanea tlamabebo geib nakai yenaiba kulilaibbua eka ibsak memalo Gode Naka Molote dabane tle debeb moniba komokwali dobyiba anaiba kaanebiobe.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Sino Gode abiseli Gode hekmel wengo omkayebiba wentebib otane ibo i wengo omdibiye biobo ge baabesebe.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Komokwal isa naka gang isa i Stibene wengo wenteniba atliaubesoa kweilono wa unan monsib
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 otane Gode Hobe Stibene bobol temo bie kesoa e delubmanea abilim uto God esa eka e titil sum osa makob ayal inamin einebua bia Yesuse e kweile kweitale kikib ye mana bia bliba yatemnea
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 baabenea Ibo wentine! Abilimo amisalo betelabua Abilim Da Tlemin Nakae Gode kweile kweitale kikib ye mabia atemibo gesea
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 komokwali Stibene wengo wenteniba klango datananiba kulek ge nganasese bianiba blublu teniba alefuniba
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 debetniba moniba bib asak ye unaniba Stibene dim baabaibbio nakai youmo tibo gemeloniba naka tembale niniino Sole skilono kikib ye dlaniba tom bolaniba
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Stibene salabiba e Sume nganha bianea baabanea Yesus Sum kobo ne smike debeitneneba ne natlano ge baabanea
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 ton ton golbunea Sume imin baabanea Sum kobo i ne enin ele omkanebib olo kobo mo yang kenebta i enino mo omyaebe ge baabanea kaanebiobe.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.