Atos 5
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs VC
1 I inabiba naka make, niniino Ananaiase e alelo Sabailao i kam osa inaniba i dabale naka make waloniba
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 monio oloniba atosino ima kamwal oleb unaniba atosin ota oleb tenea Yesuse okok dlasanin nakai oyenea baabenea Ne monio alukum olonia Gode olalibo ge baabesea
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Fitae baabanea Kobo Gululame bobol tem funin ota funanebta Gode Hobe dim baabanebobo, keb monio atosino kebma oleb unaneba atosin ota oloneba ni oyeb otane Ne monio alukum Gode olalibo genebobe.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Sino i dabal ele mo walim blim blibo kebmibe eka waloneba monio oleb osa moni olo kebmi otane kobo nimin kenebta ni dim baabenebe? Kobo naka ita dim baabeiobo gabeb otane kobo God eta dim baabanebobo ge baabasea
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Ananaiase Fitae wengo wentenea glukatobo daak blelanea kaanea naka maki weng olo wenteniba tosianaiba
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 naka tembal ita teniba youme doboniba unalimo ge waisaniba glouto ge debetniba moniba gloutem ye dobbunabiba
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 afok smiko asumatnao blimanoa alel osak o imake kaanebuo wengo mo wentim blim kesoa tenoa
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Fita esu ele tetemsoa Fitae baabonea Ib kamwalo dabale walibbuo monio fatnamin olibbione? gesea o baabanoa Ni dabale walobbuo ne imake monio alukum oleb tenea ibo oyebiobo gesoa
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Fitae omsuananea baabonea Nimin kenibta ib kamwalo wengo baa omfanibta Gode Hobe naatemibbue? Nakai ob imake dobbuniba teniba amit etale mabliobo obsa kemeb unomabiobo gesea
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 o wentenoa osak glukatobo daak blelanoa kaanoa naka eli tam te wateniba glouto ge ometniba moniba o imake dobbueibe kikib ye ombunaiba
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 bainobo galin naka unang isa eka naka mak unang maki weng olo wentib isa i tosian monsiobe.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Yesuse okok dlasanin nakai inamin namin okok sumo klabiba naka mak unang maki watemebiba eka am homono dimo bainobo galin nakaia unangai bobol temo makob omfaniba teniba Gode am sumo basalo niniino Solomone basal dim ut minabiba
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 eka nakaia unangai mo bainobo gabibbai fumbianiba Bainobo galin nakaia unangai ayamobo geniba i niniino dotou binibbu otane i tosiananiba bainobo galin naka isuo mebo mo unemin blimobe.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Ina otane nakaia unangai namin ye bainobo ge tewat sin bainobo gabibi tena kweko kweko bliba eka
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 nakaia unangai Yesuse okok dlasanin nakai okok sumo klabibo weng sango wenteniba i funaniba Nibo ginin gami dleb monoba Fitae deib monamabe ye dlanobbua tla unang gameo afoko tubunoa e smike watnea ginin gami yafunea ayam aine geniba dleb teniba maki youmo dongananiba o dim ut dlaniba eka mak ile biino gelaniba o dim ut dlanaibbua bliba eka
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Yelusalem bibo bib gwab gwabo seli alukum teniba Yelusalem bib ye mina bianiba ginin gam isa eka nakai hob misiami bekebe blib isa dleb teniba Yesuse okok dlasanin naka isu tlebiba klayebiba ayam an binibbiobe.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 — ausente —
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 — ausente —
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 — ausente —
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 — ausente —
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Yesuse okok dlasanin nakai abisake wengo wenteniba bebiba afoko walabbanoa tubutubu tloa moniba Gode am sumo tem tam unaniba nakaia unangai Gode wengo omkayebiba eka Gode amo kimanin nakai komok sum esa e meletan isa i te mina bianiba Isleli komok isa naka gang isa nganabeiba tenaniba miniba i awa genalin nakai baabeniba Ibo taniba klabutam tamo naka eli dleb tline gesiba
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 awa genalin nakai taniba klabutam tam unaniba Yesuse okok dlasanin nakai henwaib kesoa imin moniba komokwali baabeniba
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 Ni klabutam tamo tam temoba deib toulalin nakai amisalo neketowa douniba amito kima bliba yatem deibenoba amisalo betela tanoba am tamo temob otane naka eli blimobo gesiba
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Gode am sumo deib toulalin nakai komok esa eka Gode amo kimanin nakai komokwal isa i wengo wenteniba fumen tananiba I fatnata unibe? gansiba
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 naka make te baabenea Ibo nakai klabutam tam dotama binibi memalo Gode am sumo tem tam mabianiba Yesus ele wengo omkeimabiobo gesea
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 i wenteniba awa genalin naka isa i komok esa moniba Yesuse okok dlasanin nakai dleb tlibbu otane i mo yemde dlaim blimobe. Niminbabe, i funaniba Ni naka eli yenanob mole nakaia unangai tomo olo binaniba ni yenanomabiobo ge funaniba
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 i Yesuse okok dlasanin nakai besa dloniba Isleli komokwal isa naka gang isa i kin dim ye dlaiba masiba Gode amo kimanin nakai komok sume baabenea
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 Ni sino baabenoba Ibo Yesuse wengo mo omkemanimibe ge baabenobbu otane ibo ni wengo mo wentim blimobe. Ibo Yelusalem bib seli nakaia unangai alukum weng olo baabeniba Isleli komokwal isa naka gang isa ita Yesuse anaiba kaanebiobo ge oyebiobo gesea
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Fita esa Yesuse okok dlasanin nakai mak isa baabaniba Ni naka maki wengo mo wentaobbabe. Ni Gode wengo olota wentebuobe.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Ibo Yesuse atdimo anaiba kaanea nib faninwali Gode imin dofaanea hananea debeb utnea abilim ut unanea e kweile kweitale kikib ye dofanea tounea
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Gode baabanea Kobo nakaia unangai komokobo, Islel nakaia unangai hengmino temo biobo dotlaneko ge funaib mole kobo daabeneba i hengmino deiboniba i bobol temo deskina ne omniba ne i hengmino omtlabenano ge baabanebio kesoa
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 nite Gode Hob ete nanoba Gode okok olo watenoba omkeimanoba nakaia unangai Gode wengo wenteniba bainobo geib mole Gode Hobe dobyamabebo gesiba
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Isleli komokwali Yesuse okok dlasanin nakai wengo wenteniba atliaubenoa i denoba yananomo gesib
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 otane Felisi naka make niniino Gameliele e Mosese hekmel wengo aleyemin nakabe. E ye bia naka maki fumbianiba E naka ayamobo gabinabibbua e hana manea Yesuse okok dlasanin nakai baabenea Ni weng mako baanomabbiobo, ibo tala bib unine gesea i tala bib onsiba
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Yesuse imin hananebuo e mo tekein kebeba otane e komokwali baabenea Islel naka ibo naka eli yenanomo gabib otane kla tenibte!
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Sinanggwano naka make niniino Tiudase naka maki baabenea Ne niniin sumobo, ibo beketneine gesea naka homoni 400 nakai bekeba haablib otane awa genalin nakai teniba naka ele anaiba kaanea e bekeba haablib nakai skila moniba ili bibam unibbua
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 omito kiabe nakaia unangai niniino oyebe dimo Galili naka make niniin aseke Yudas esak imin tenea baabenea Ne niniin sumobo, ibo beketneine ge baabesea naka homoni imin inaniba bekeba haablib otane awa genalin naka maki imin teniba esa anaiba kaanea e bekeba haablib nakai skila moniba ili bibam onon tlaibbiobe.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 I inaibbio kesoa ne memalo baabenamabio Nibo naka eli komoke Yesuse nibo mo tekein kenobta bain dabalim nakabe gabobba kesoa ibo naka eli mo yenanimibe! Deibeiba blibte gabibe. Dabalim naka ita i okoko kima biaibo i okok osa inanoa makob sinanggwano naka eli naibbio inata blimanomobe!
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Eka God eta i okok olo kima bie mole ibo watanamino deibo blimobe. Ibo Gode okoko watanimibo ibo makob Gode tenaniba awa gonomabib inaminobo gesea Isleli komokwali Gameliele wengo wenteniba
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 i Yesuse okok dlasanin nakai imin nganabeiba taniba am tam temiba komokwali awa genalin nakai baabeniba Ibo sayo tebeloniba naka eli yemde dlaine ge baabeiba inaniba yemde dlasiba komokwali Yesuse okok dlasanin nakai baabeniba Ibo Yesuse wengo imino mo omkeimanimibe ge baabeniba tileiseniba
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Yesuse okok dlasanin nakai Isleli komokwal isa naka gang isa deibeniba taniba bib tam unaniba funaniba Ni Yesuse wengo omkayebob o dafa ota i enino omyiba Gode nibo baabenea Ib kukubo ayamobo ge baabenebo geniba seinmonsiobe.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 I inaniba bianiba Gode am sumo tem osa eka am afet osa o temo moniba nakaia unangai Yesuse wengo aleye bianiba baabeniba Yesus ele Gode Dofakamin Nakabo ge oye monsiobe.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.