Atos 5
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NVT
1 I inabiba naka make, niniino Ananaiase e alelo Sabailao i kam osa inaniba i dabale naka make waloniba
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 monio oloniba atosino ima kamwal oleb unaniba atosin ota oleb tenea Yesuse okok dlasanin nakai oyenea baabenea Ne monio alukum olonia Gode olalibo ge baabesea
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Fitae baabanea Kobo Gululame bobol tem funin ota funanebta Gode Hobe dim baabanebobo, keb monio atosino kebma oleb unaneba atosin ota oloneba ni oyeb otane Ne monio alukum Gode olalibo genebobe.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Sino i dabal ele mo walim blim blibo kebmibe eka waloneba monio oleb osa moni olo kebmi otane kobo nimin kenebta ni dim baabenebe? Kobo naka ita dim baabeiobo gabeb otane kobo God eta dim baabanebobo ge baabasea
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ananaiase Fitae wengo wentenea glukatobo daak blelanea kaanea naka maki weng olo wenteniba tosianaiba
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 naka tembal ita teniba youme doboniba unalimo ge waisaniba glouto ge debetniba moniba gloutem ye dobbunabiba
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 afok smiko asumatnao blimanoa alel osak o imake kaanebuo wengo mo wentim blim kesoa tenoa
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Fita esu ele tetemsoa Fitae baabonea Ib kamwalo dabale walibbuo monio fatnamin olibbione? gesea o baabanoa Ni dabale walobbuo ne imake monio alukum oleb tenea ibo oyebiobo gesoa
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Fitae omsuananea baabonea Nimin kenibta ib kamwalo wengo baa omfanibta Gode Hobe naatemibbue? Nakai ob imake dobbuniba teniba amit etale mabliobo obsa kemeb unomabiobo gesea
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 o wentenoa osak glukatobo daak blelanoa kaanoa naka eli tam te wateniba glouto ge ometniba moniba o imake dobbueibe kikib ye ombunaiba
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 bainobo galin naka unang isa eka naka mak unang maki weng olo wentib isa i tosian monsiobe.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Yesuse okok dlasanin nakai inamin namin okok sumo klabiba naka mak unang maki watemebiba eka am homono dimo bainobo galin nakaia unangai bobol temo makob omfaniba teniba Gode am sumo basalo niniino Solomone basal dim ut minabiba
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 eka nakaia unangai mo bainobo gabibbai fumbianiba Bainobo galin nakaia unangai ayamobo geniba i niniino dotou binibbu otane i tosiananiba bainobo galin naka isuo mebo mo unemin blimobe.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ina otane nakaia unangai namin ye bainobo ge tewat sin bainobo gabibi tena kweko kweko bliba eka
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 nakaia unangai Yesuse okok dlasanin nakai okok sumo klabibo weng sango wenteniba i funaniba Nibo ginin gami dleb monoba Fitae deib monamabe ye dlanobbua tla unang gameo afoko tubunoa e smike watnea ginin gami yafunea ayam aine geniba dleb teniba maki youmo dongananiba o dim ut dlaniba eka mak ile biino gelaniba o dim ut dlanaibbua bliba eka
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Yelusalem bibo bib gwab gwabo seli alukum teniba Yelusalem bib ye mina bianiba ginin gam isa eka nakai hob misiami bekebe blib isa dleb teniba Yesuse okok dlasanin naka isu tlebiba klayebiba ayam an binibbiobe.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 — ausente —
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 — ausente —
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 — ausente —
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 — ausente —
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Yesuse okok dlasanin nakai abisake wengo wenteniba bebiba afoko walabbanoa tubutubu tloa moniba Gode am sumo tem tam unaniba nakaia unangai Gode wengo omkayebiba eka Gode amo kimanin nakai komok sum esa e meletan isa i te mina bianiba Isleli komok isa naka gang isa nganabeiba tenaniba miniba i awa genalin nakai baabeniba Ibo taniba klabutam tamo naka eli dleb tline gesiba
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 awa genalin nakai taniba klabutam tam unaniba Yesuse okok dlasanin nakai henwaib kesoa imin moniba komokwali baabeniba
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Ni klabutam tamo tam temoba deib toulalin nakai amisalo neketowa douniba amito kima bliba yatem deibenoba amisalo betela tanoba am tamo temob otane naka eli blimobo gesiba
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Gode am sumo deib toulalin nakai komok esa eka Gode amo kimanin nakai komokwal isa i wengo wenteniba fumen tananiba I fatnata unibe? gansiba
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 naka make te baabenea Ibo nakai klabutam tam dotama binibi memalo Gode am sumo tem tam mabianiba Yesus ele wengo omkeimabiobo gesea
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 i wenteniba awa genalin naka isa i komok esa moniba Yesuse okok dlasanin nakai dleb tlibbu otane i mo yemde dlaim blimobe. Niminbabe, i funaniba Ni naka eli yenanob mole nakaia unangai tomo olo binaniba ni yenanomabiobo ge funaniba
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 i Yesuse okok dlasanin nakai besa dloniba Isleli komokwal isa naka gang isa i kin dim ye dlaiba masiba Gode amo kimanin nakai komok sume baabenea
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 Ni sino baabenoba Ibo Yesuse wengo mo omkemanimibe ge baabenobbu otane ibo ni wengo mo wentim blimobe. Ibo Yelusalem bib seli nakaia unangai alukum weng olo baabeniba Isleli komokwal isa naka gang isa ita Yesuse anaiba kaanebiobo ge oyebiobo gesea
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Fita esa Yesuse okok dlasanin nakai mak isa baabaniba Ni naka maki wengo mo wentaobbabe. Ni Gode wengo olota wentebuobe.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Ibo Yesuse atdimo anaiba kaanea nib faninwali Gode imin dofaanea hananea debeb utnea abilim ut unanea e kweile kweitale kikib ye dofanea tounea
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Gode baabanea Kobo nakaia unangai komokobo, Islel nakaia unangai hengmino temo biobo dotlaneko ge funaib mole kobo daabeneba i hengmino deiboniba i bobol temo deskina ne omniba ne i hengmino omtlabenano ge baabanebio kesoa
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 nite Gode Hob ete nanoba Gode okok olo watenoba omkeimanoba nakaia unangai Gode wengo wenteniba bainobo geib mole Gode Hobe dobyamabebo gesiba
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Isleli komokwali Yesuse okok dlasanin nakai wengo wenteniba atliaubenoa i denoba yananomo gesib
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 otane Felisi naka make niniino Gameliele e Mosese hekmel wengo aleyemin nakabe. E ye bia naka maki fumbianiba E naka ayamobo gabinabibbua e hana manea Yesuse okok dlasanin nakai baabenea Ni weng mako baanomabbiobo, ibo tala bib unine gesea i tala bib onsiba
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Yesuse imin hananebuo e mo tekein kebeba otane e komokwali baabenea Islel naka ibo naka eli yenanomo gabib otane kla tenibte!
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Sinanggwano naka make niniino Tiudase naka maki baabenea Ne niniin sumobo, ibo beketneine gesea naka homoni 400 nakai bekeba haablib otane awa genalin nakai teniba naka ele anaiba kaanea e bekeba haablib nakai skila moniba ili bibam unibbua
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 omito kiabe nakaia unangai niniino oyebe dimo Galili naka make niniin aseke Yudas esak imin tenea baabenea Ne niniin sumobo, ibo beketneine ge baabesea naka homoni imin inaniba bekeba haablib otane awa genalin naka maki imin teniba esa anaiba kaanea e bekeba haablib nakai skila moniba ili bibam onon tlaibbiobe.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 I inaibbio kesoa ne memalo baabenamabio Nibo naka eli komoke Yesuse nibo mo tekein kenobta bain dabalim nakabe gabobba kesoa ibo naka eli mo yenanimibe! Deibeiba blibte gabibe. Dabalim naka ita i okoko kima biaibo i okok osa inanoa makob sinanggwano naka eli naibbio inata blimanomobe!
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Eka God eta i okok olo kima bie mole ibo watanamino deibo blimobe. Ibo Gode okoko watanimibo ibo makob Gode tenaniba awa gonomabib inaminobo gesea Isleli komokwali Gameliele wengo wenteniba
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 i Yesuse okok dlasanin nakai imin nganabeiba taniba am tam temiba komokwali awa genalin nakai baabeniba Ibo sayo tebeloniba naka eli yemde dlaine ge baabeiba inaniba yemde dlasiba komokwali Yesuse okok dlasanin nakai baabeniba Ibo Yesuse wengo imino mo omkeimanimibe ge baabeniba tileiseniba
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Yesuse okok dlasanin nakai Isleli komokwal isa naka gang isa deibeniba taniba bib tam unaniba funaniba Ni Yesuse wengo omkayebob o dafa ota i enino omyiba Gode nibo baabenea Ib kukubo ayamobo ge baabenebo geniba seinmonsiobe.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 I inaniba bianiba Gode am sumo tem osa eka am afet osa o temo moniba nakaia unangai Yesuse wengo aleye bianiba baabeniba Yesus ele Gode Dofakamin Nakabo ge oye monsiobe.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.