Atos 23
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NVT
1 Inabasea Fole Yuda naka sumi kin dam tol wat yateme bianea baabenea Nekwal ibo ne Gode nateme binabebe. Ne amit ele haabinabio inamin namin misiamo mo naibiota baanita Inaibiobo genimibabo gesea
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 naka maki Fol esu ye blibi Gode amo kimanin nakai i komok sume niniino Ananaiase baabenea Sital wat biango wabaine gesea inabasiba
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Fol esak baabanea Gode kananamabebo, kobo aso ulab kebtabo, nakai keb aantibo kateniba Ayamobo gabib otane keb amun temo klabkenobiobe. Kobo ele bianeba Ne hekmel wengo wafunin nakabo gabianeba ne kot ketnenang gabeb otane kobo baaneba Biango wabaine gabeb yole hekmel wengo omdibibeobo ge baabasea
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 naka maki Fol esu ye mablibi baaniba Kobo Gode amo kimanin nakai komok sume weng misiam ohabeobo ge baabasiba
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Fole baabenea Gode amo kimanin nakai komok sum etio? Ne mo tekein kebibabo, ne tekein kebi mole inamin wengo mo baabanimibabe. Niminbabe, Gode buk temo baanoa Ib kimanin nakae weng misiamo mo baabanimibe genobiobo ge oye bianea
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 temea Naka eli maki Sadyusi eka maki Felisi na kesoa baabenea Nekwal ibo ne aye Felisi kesoa nesa Felisi nabo, ne nakaia unangai kaanimibo Gode imin dohaanea hananomabibo wengo bainobo gabiania o wengo omkeimabi o dafa ota ibo kot ketnenom genabiobo ge baabesea
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Felisiei tenabiba eka Sadyusiei tenaniba i sinwalo dleb weng baase baase bianiba i bobol tem osa afet afet funasese bianiba maki wengo ombiabesese monsiobe.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Niminbabe, Sadyusiei fumbianiba Abisel isa hob isa blibbabo, nakai kaanimibo Gode imino mo dohaanea afen animibbabo ge fumbiba eka Felisie ile obianiba Abisel isa hob isa bliobo, eka nakaia unangai kaanimibi Gode dohaanea imin hananiba afen anomabiobo ge obiam binabib kesoa
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 i inaniba alukum weng sum ngambiba eka Felisiei maki hekmel wengo tekein kebib ile hana maniba baaniba Ni naka ele wengo wentebobo, e hengmino blimobo, hob ese abisak ese mak ohabibta obese makobo, ni mo tekein kebobbabo gesib bianiba
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 wengo sum anang genamo kesoa awa genalin nakai komoke tosiananea temea Felisiei tenabiba eka Sadyusiei tenaniba Fole afu menga ngananiba telaniba anaiba kaanang gename kesoa e awa genalin nakai baabenea Ibo watniba nakai isak wat unaniba Fole afu debeise debeb moniba ilib am daine ge baabenea inaniba debeb mo daib sonoma bomanole
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 bia kwinoa Sume tenea esu ele manea baabanea Fol kobo mo tosianemebe! Sbal manale! Kobo Yelusalem bib ele bianeba ne wengo omkaye binebta Lom bib ole mit monebta ne wengo omkayemale ge baabasebe.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Inane sonoma bomanoa Yudai maki i sinwalo miniba baaniba Moton abilim ewitobo, nibo Fole dam ye ananoba kaaneko! E sma afen biameo nibo imena aayao mo dowonomabbiobabo ge baasiobe.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 — ausente —
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 — ausente —
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ib sinwalo Lom teni awa genalin nakai komoke dim baabaniba Ni Fole inamin namino nanebuo wengo imin baabanomabbiobo, kobo debeb na tele ge baabasiba e Fole debetnea natesea ni deib tounoba ananoba kaaneko ge oyebiba
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Fole ele unang miine wentenea tanea awa genalin nakai am tamo aainse bio baabanea
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 wentenea esak awa genalin nakai komok make nganabane tesea baabanea Naka tembal ele keb komoke weng mako baabanamabibo gabebo, debeb one gesea
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 e debeb monea awa genalin nakai komok sum esu unanea baabanea Klabut nakae Fole baatnenea Naka tembal ele debeb moneba keb komok esu daneba e wengo baabaneko ge baatneseta debeb tlibo gesea
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 komoke naka tembal ele kweigong wat afu debetnea naka maki blibo deibe moniba afet ye unaniba baabanea Nimin wenge? ge baabasea
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 naka tembal ele baabanea Bomanomo Yudai kobo dim baabkeniba Ni Fole inamin namino nanebuo wengo imin baaba wentomabbiobo, debeb tele ge baabkenimibo
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 kobo i wengo mo wentaebe! Nakai 40 yei baaniba Moton abilim ewitobo, nibo Fole ayok waisanoba ananoba kaaneko! E sma afen biameo ni imena aayao mo dowonomabbiobabo ge baaniba waisa bliobe. Kobo debeb mo temaebo ananomabiobo ge baabasea
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 wentenea komok esak naka tembale baabanea Kobo weng olo naka maki mo baabenemebe ge baabanea dabanea onsebe.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 — ausente —
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 — ausente —
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 eka futano dolanea Filikse omfubanea baabanea
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Ae Filiks kobo Klodias Lisias neta keb futano dola omfubkenamabibe. Kobo kimanin naka ayamobe.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Yudai naka ele afuniba Ananoba kaaneko gabib otane ne awa genalin nakai dletnia tenoba naka ele dobo temoba e Lom naka kesoa dobo tolobo genoba
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 ne e kukub misiamo nanebuo wentenite genia debeb daaknia Yudai komokwal isa naka gang isa isu daak unania baabei otane
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 i baaniba E Yuda ni hekmel wengo mo wafunim blim bietabo gesiba ne funania E inamin namino mo naim blim yole ni besao mo ananoba kaanea eka klabut osa mo genanomobe ge funana biania
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 weng mako wentia i baaniba Ni ayok waisanoba ananoba kaanamabebo ge baaiba wenti kesoa ne hebmamsab dofubkenia e kot kehabib nakai baabenia Ibo moniba Fole kukub misiamo nanebuo wengo Filikse baabaine ge baabenia dlaia natlomabiobe. Ne wengo bayotabe. Kobo klayam biebte ge baanea dolanea
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 awa genalin naka isa eka til hosi dleb haanin naka isa omye ole wengo baabene wentena nabiba mililan ole Fole debetniba moniba Antibatlis bib wat aan sibnoma
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 bomanoa awa genalin nakai imin deibeniba bib tliba eka til hosi dleb haanin naka ita Fole debeb moniba
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 komoke Filikse Sisalia bib ye bio moteniba futano omubana bianiba Fole debeb te dabanasiba
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 komoke futano kinea wateme ole Fole baabanea Kobo betano fab bianebta tlebbue? gesea Fole baanea Ne Silisia betan danita tlibiobo gesea
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 komoke baabanea Keb kot kekebib nakai tesibta ne keb wengo wentano ge baabanea e okok nakai baabenea Naka ele debeb taniba Helote am tam daniba kla kima blibte ge baabesebe.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.