Atos 22
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs VC
1 E enangge baabenea Aiwala aabwala ibo wentemine! Ne inamin namino nabio wengo baabenamabibo gesea
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 wentemsiba e Hibluei ili weng oyemsea wenteniba men osa baanamino kimik gebliba
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 baabenea Ne moton Yuda nakabe. Ne gongam bibo biemo nemfanobu ole Silisia betano bibo niniino Tasas bib wat nemeb tlobiobe. Gongam ota inanota Tasas bibo nemikinobiobe. Eka damanamin ole ne biem ay kamwali Yelusalem bib ele nemfa blibta damaibiobe. Ne nib faninwali hekmel wengo Gameliele aletnenea ne Gode wengo kla wente binibuo ibsa inaniba memalo Gode wengo kla wentebiobe.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ne sino nakaia unangai mema wengo wentebibi enino omkaye biania eka maki yantou biania maki klabut gengka biam binibiobe.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ne ina bia Gode amo kimanin nakai komok sum esa eka Yuda naka sum isa i ne kukubo natemniba i Yudai Damaskas bibo blibi futano dolaniba omneniba baatneniba Kobo ometneba Damaskas bib one gesiba ne funania Ne monia mema wengo wentebib naka unangi yatemi mole yafunia sen saye gebenia dletnia imin tenia Yelusalem bib ele tlania yenanano ge funania
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 bebia kelanoa monia Damaskas bib asak ye bebita abilim ute ayale hebmamsab bomat ge tubunea ne isak daak nemfakasea
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 til hose dim ut toum blio deibonia gama daaknia dabalim daak blelasia weng mako baatnenoa Solo, Solo, kobo nimin kenebta ne enino omkanebebe? ge baatnesoa
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 nesak yang kenia Sum kobo wankebtane? gesia e baatnenea Ne Yesus Nasalet bib sak neta kobo enino omkanebeobo ge baatnesea
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 ne bekebi dleb bebiei ayale atemibbu otane i wengo mo wentim blimobe.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ne baania Sum kobo ne fatnanamabine? gesia e baatnenea Hananeba moneba Damaskas bib ye biebta naka mak eta ne inamin namin okoko omklio wengo baabkeneko ge baatnenabea
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 ayale ne kin dimo bomatowanea ne kino tum getneno kesoa ne bekebi kweigong wat nafu nemetniba monoba Damaskas bib ye biobta
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 naka make e niniino Ananaiase hekmel weng tekein kemin naka ayamobe. E Damaskas bib ye bia Yuda nakai alukum E naka ayamobo ge oha binabiobe.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Tenea baatnenea Ne dab tlemin Sol kobo keb kino webiabkenoko ge baatnesea hebmamsab ne kino bomatnenoa atemna bia
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 baatnenea Kobo nib faninwali Sume God eta kemfakanebo, kobo e bobol tem funino olota tekein keneba eka e okok Naka Ayame niniino Yesuse atemneba e wengo kla wentene!
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Niminbabe, kobo inamin namino watemeb osa eka wenteb osa nakaia unangai alukum baa omkayemabeobe.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Kobo mo biaebe, hananeba Yesuse niniino taisaneba e keb hengmino omtlabkenea aaye fuelanale ge baatnenebiobe.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 E inangge baatnenebua ne imin tenia Yelusalem bib olo Gode am sumo tem tam unania beten kebiania Sume atemnabia
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 baatnenea Kobo hebmamsab Yelusalem bibo deibo one! Bib olo seli ne wengo omkayemebo i mo wentomabibbabo gesea
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 ne baabania Sum kobo ne sino keb bainobo galin nakaia unangai keb am tam blibi klabuto gengka biania yebia nabita
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 keb wengo omkayemin nakae niniino Stibene ananom genamibo ne baabenia Ae anaine ge baabenia nemaye e ananomabib nakai youmo gemelutneiba wafube blita anaibbio kesoa i ne kukubo tekein kebiobo gesia
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Sume baatnenea Ne kobo Yudabai skeim ye blib ita kemfubenamabibo ge baatnenebiobo ge baabesea
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Yudai Fole wengo wentib otane mubiang weng olo wenteniba ngambianiba Naka ele debeb monoba ananomo! Inamin naka ye mo deibanobta nemene kaaneko ge ngambianiba
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 al obba sumo tliyebua youmo mako gemelo dlasam bianiba ibalo waa dibi biam nib kesoa
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 awa genalin nakai komoke awa genalin nakai baabenea Ibo debetniba ilib am tam unine genea i debeb unom genabib otane e funanea Bib olo seli nimin dafa dobbianibta dobsuambibe? ge funane kesoa awa genalin nakai imin baabenea Ibo debeb tam unaibo sayo tebeloniba ande dofasibta tosiananeta e kukub misiamo nane biamo baa omkeimaneko gesea
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 awa genalin nakai sayo tebeloniba genhabiba eka awa genalin nakai komoke mak ele Fole kikib ye mabia Fole baabanea Ne Lom nakabo, ibo kot ketneim blim otane besa nemde nemfanomabiobo, ib hekmel wengo baanoa Kukub olo ayamobo genobuo? gesea
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 komok ele wentenea monea awa genalin nakai komok sume baabanea Naka ele Lom nakabo, ibo nimin kenibta ananom genabibe? ge baabasea
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 komok sum esak monea Fol esu unanea baabanea Kobo Lom naka moton biaebo baatnenale gesea Fole baabanea Ae ne Lom nakabo gesea
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 komok esak Fole baabanea Ne moni sumo walonita Lom nakai biobo gesea Fol esak yang kenea baabanea Ne aye Lom naka kesoa nesa Lom nakabo ge baabasea
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Fole ananom gabib nakai wenteniba hebmamsab deibaiba awa genalin nakai komok esa funanea Fole Lom naka otane ne Saye geine ge baabesia gebaib yole misiam naiobo ge funanea tosianasebe.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Awa genalin nakai komoke funanea Yudai nimin kenibta Fole misiam nabebo ge ohabibe? ge funane sonoma bomasoa e funanea Ne Fole wengo wentano genea awa genalin nakai baabenea Ibo Fole saye tileisaine ge baabesea i tileisasiba komoke Gode amo kimanin nakai komokwal isa eka Yuda naka sum isa nganabenea te misiba Fole debeb daaknea Yuda naka isu daak dofasebe.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.