Atos 22
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs ARA
1 E enangge baabenea Aiwala aabwala ibo wentemine! Ne inamin namino nabio wengo baabenamabibo gesea
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 wentemsiba e Hibluei ili weng oyemsea wenteniba men osa baanamino kimik gebliba
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 baabenea Ne moton Yuda nakabe. Ne gongam bibo biemo nemfanobu ole Silisia betano bibo niniino Tasas bib wat nemeb tlobiobe. Gongam ota inanota Tasas bibo nemikinobiobe. Eka damanamin ole ne biem ay kamwali Yelusalem bib ele nemfa blibta damaibiobe. Ne nib faninwali hekmel wengo Gameliele aletnenea ne Gode wengo kla wente binibuo ibsa inaniba memalo Gode wengo kla wentebiobe.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ne sino nakaia unangai mema wengo wentebibi enino omkaye biania eka maki yantou biania maki klabut gengka biam binibiobe.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ne ina bia Gode amo kimanin nakai komok sum esa eka Yuda naka sum isa i ne kukubo natemniba i Yudai Damaskas bibo blibi futano dolaniba omneniba baatneniba Kobo ometneba Damaskas bib one gesiba ne funania Ne monia mema wengo wentebib naka unangi yatemi mole yafunia sen saye gebenia dletnia imin tenia Yelusalem bib ele tlania yenanano ge funania
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 bebia kelanoa monia Damaskas bib asak ye bebita abilim ute ayale hebmamsab bomat ge tubunea ne isak daak nemfakasea
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 til hose dim ut toum blio deibonia gama daaknia dabalim daak blelasia weng mako baatnenoa Solo, Solo, kobo nimin kenebta ne enino omkanebebe? ge baatnesoa
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 nesak yang kenia Sum kobo wankebtane? gesia e baatnenea Ne Yesus Nasalet bib sak neta kobo enino omkanebeobo ge baatnesea
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 ne bekebi dleb bebiei ayale atemibbu otane i wengo mo wentim blimobe.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ne baania Sum kobo ne fatnanamabine? gesia e baatnenea Hananeba moneba Damaskas bib ye biebta naka mak eta ne inamin namin okoko omklio wengo baabkeneko ge baatnenabea
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 ayale ne kin dimo bomatowanea ne kino tum getneno kesoa ne bekebi kweigong wat nafu nemetniba monoba Damaskas bib ye biobta
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 naka make e niniino Ananaiase hekmel weng tekein kemin naka ayamobe. E Damaskas bib ye bia Yuda nakai alukum E naka ayamobo ge oha binabiobe.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Tenea baatnenea Ne dab tlemin Sol kobo keb kino webiabkenoko ge baatnesea hebmamsab ne kino bomatnenoa atemna bia
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 baatnenea Kobo nib faninwali Sume God eta kemfakanebo, kobo e bobol tem funino olota tekein keneba eka e okok Naka Ayame niniino Yesuse atemneba e wengo kla wentene!
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Niminbabe, kobo inamin namino watemeb osa eka wenteb osa nakaia unangai alukum baa omkayemabeobe.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Kobo mo biaebe, hananeba Yesuse niniino taisaneba e keb hengmino omtlabkenea aaye fuelanale ge baatnenebiobe.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 E inangge baatnenebua ne imin tenia Yelusalem bib olo Gode am sumo tem tam unania beten kebiania Sume atemnabia
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 baatnenea Kobo hebmamsab Yelusalem bibo deibo one! Bib olo seli ne wengo omkayemebo i mo wentomabibbabo gesea
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 ne baabania Sum kobo ne sino keb bainobo galin nakaia unangai keb am tam blibi klabuto gengka biania yebia nabita
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 keb wengo omkayemin nakae niniino Stibene ananom genamibo ne baabenia Ae anaine ge baabenia nemaye e ananomabib nakai youmo gemelutneiba wafube blita anaibbio kesoa i ne kukubo tekein kebiobo gesia
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Sume baatnenea Ne kobo Yudabai skeim ye blib ita kemfubenamabibo ge baatnenebiobo ge baabesea
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Yudai Fole wengo wentib otane mubiang weng olo wenteniba ngambianiba Naka ele debeb monoba ananomo! Inamin naka ye mo deibanobta nemene kaaneko ge ngambianiba
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 al obba sumo tliyebua youmo mako gemelo dlasam bianiba ibalo waa dibi biam nib kesoa
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 awa genalin nakai komoke awa genalin nakai baabenea Ibo debetniba ilib am tam unine genea i debeb unom genabib otane e funanea Bib olo seli nimin dafa dobbianibta dobsuambibe? ge funane kesoa awa genalin nakai imin baabenea Ibo debeb tam unaibo sayo tebeloniba ande dofasibta tosiananeta e kukub misiamo nane biamo baa omkeimaneko gesea
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 awa genalin nakai sayo tebeloniba genhabiba eka awa genalin nakai komoke mak ele Fole kikib ye mabia Fole baabanea Ne Lom nakabo, ibo kot ketneim blim otane besa nemde nemfanomabiobo, ib hekmel wengo baanoa Kukub olo ayamobo genobuo? gesea
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 komok ele wentenea monea awa genalin nakai komok sume baabanea Naka ele Lom nakabo, ibo nimin kenibta ananom genabibe? ge baabasea
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 komok sum esak monea Fol esu unanea baabanea Kobo Lom naka moton biaebo baatnenale gesea Fole baabanea Ae ne Lom nakabo gesea
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 komok esak Fole baabanea Ne moni sumo walonita Lom nakai biobo gesea Fol esak yang kenea baabanea Ne aye Lom naka kesoa nesa Lom nakabo ge baabasea
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Fole ananom gabib nakai wenteniba hebmamsab deibaiba awa genalin nakai komok esa funanea Fole Lom naka otane ne Saye geine ge baabesia gebaib yole misiam naiobo ge funanea tosianasebe.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Awa genalin nakai komoke funanea Yudai nimin kenibta Fole misiam nabebo ge ohabibe? ge funane sonoma bomasoa e funanea Ne Fole wengo wentano genea awa genalin nakai baabenea Ibo Fole saye tileisaine ge baabesea i tileisasiba komoke Gode amo kimanin nakai komokwal isa eka Yuda naka sum isa nganabenea te misiba Fole debeb daaknea Yuda naka isu daak dofasebe.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.