Atos 22
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NAA
1 E enangge baabenea Aiwala aabwala ibo wentemine! Ne inamin namino nabio wengo baabenamabibo gesea
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 wentemsiba e Hibluei ili weng oyemsea wenteniba men osa baanamino kimik gebliba
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 baabenea Ne moton Yuda nakabe. Ne gongam bibo biemo nemfanobu ole Silisia betano bibo niniino Tasas bib wat nemeb tlobiobe. Gongam ota inanota Tasas bibo nemikinobiobe. Eka damanamin ole ne biem ay kamwali Yelusalem bib ele nemfa blibta damaibiobe. Ne nib faninwali hekmel wengo Gameliele aletnenea ne Gode wengo kla wente binibuo ibsa inaniba memalo Gode wengo kla wentebiobe.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ne sino nakaia unangai mema wengo wentebibi enino omkaye biania eka maki yantou biania maki klabut gengka biam binibiobe.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ne ina bia Gode amo kimanin nakai komok sum esa eka Yuda naka sum isa i ne kukubo natemniba i Yudai Damaskas bibo blibi futano dolaniba omneniba baatneniba Kobo ometneba Damaskas bib one gesiba ne funania Ne monia mema wengo wentebib naka unangi yatemi mole yafunia sen saye gebenia dletnia imin tenia Yelusalem bib ele tlania yenanano ge funania
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 bebia kelanoa monia Damaskas bib asak ye bebita abilim ute ayale hebmamsab bomat ge tubunea ne isak daak nemfakasea
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 til hose dim ut toum blio deibonia gama daaknia dabalim daak blelasia weng mako baatnenoa Solo, Solo, kobo nimin kenebta ne enino omkanebebe? ge baatnesoa
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 nesak yang kenia Sum kobo wankebtane? gesia e baatnenea Ne Yesus Nasalet bib sak neta kobo enino omkanebeobo ge baatnesea
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 ne bekebi dleb bebiei ayale atemibbu otane i wengo mo wentim blimobe.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ne baania Sum kobo ne fatnanamabine? gesia e baatnenea Hananeba moneba Damaskas bib ye biebta naka mak eta ne inamin namin okoko omklio wengo baabkeneko ge baatnenabea
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 ayale ne kin dimo bomatowanea ne kino tum getneno kesoa ne bekebi kweigong wat nafu nemetniba monoba Damaskas bib ye biobta
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 naka make e niniino Ananaiase hekmel weng tekein kemin naka ayamobe. E Damaskas bib ye bia Yuda nakai alukum E naka ayamobo ge oha binabiobe.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Tenea baatnenea Ne dab tlemin Sol kobo keb kino webiabkenoko ge baatnesea hebmamsab ne kino bomatnenoa atemna bia
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 baatnenea Kobo nib faninwali Sume God eta kemfakanebo, kobo e bobol tem funino olota tekein keneba eka e okok Naka Ayame niniino Yesuse atemneba e wengo kla wentene!
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Niminbabe, kobo inamin namino watemeb osa eka wenteb osa nakaia unangai alukum baa omkayemabeobe.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Kobo mo biaebe, hananeba Yesuse niniino taisaneba e keb hengmino omtlabkenea aaye fuelanale ge baatnenebiobe.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 E inangge baatnenebua ne imin tenia Yelusalem bib olo Gode am sumo tem tam unania beten kebiania Sume atemnabia
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 baatnenea Kobo hebmamsab Yelusalem bibo deibo one! Bib olo seli ne wengo omkayemebo i mo wentomabibbabo gesea
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 ne baabania Sum kobo ne sino keb bainobo galin nakaia unangai keb am tam blibi klabuto gengka biania yebia nabita
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 keb wengo omkayemin nakae niniino Stibene ananom genamibo ne baabenia Ae anaine ge baabenia nemaye e ananomabib nakai youmo gemelutneiba wafube blita anaibbio kesoa i ne kukubo tekein kebiobo gesia
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Sume baatnenea Ne kobo Yudabai skeim ye blib ita kemfubenamabibo ge baatnenebiobo ge baabesea
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Yudai Fole wengo wentib otane mubiang weng olo wenteniba ngambianiba Naka ele debeb monoba ananomo! Inamin naka ye mo deibanobta nemene kaaneko ge ngambianiba
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 al obba sumo tliyebua youmo mako gemelo dlasam bianiba ibalo waa dibi biam nib kesoa
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 awa genalin nakai komoke awa genalin nakai baabenea Ibo debetniba ilib am tam unine genea i debeb unom genabib otane e funanea Bib olo seli nimin dafa dobbianibta dobsuambibe? ge funane kesoa awa genalin nakai imin baabenea Ibo debeb tam unaibo sayo tebeloniba ande dofasibta tosiananeta e kukub misiamo nane biamo baa omkeimaneko gesea
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 awa genalin nakai sayo tebeloniba genhabiba eka awa genalin nakai komoke mak ele Fole kikib ye mabia Fole baabanea Ne Lom nakabo, ibo kot ketneim blim otane besa nemde nemfanomabiobo, ib hekmel wengo baanoa Kukub olo ayamobo genobuo? gesea
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 komok ele wentenea monea awa genalin nakai komok sume baabanea Naka ele Lom nakabo, ibo nimin kenibta ananom genabibe? ge baabasea
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 komok sum esak monea Fol esu unanea baabanea Kobo Lom naka moton biaebo baatnenale gesea Fole baabanea Ae ne Lom nakabo gesea
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 komok esak Fole baabanea Ne moni sumo walonita Lom nakai biobo gesea Fol esak yang kenea baabanea Ne aye Lom naka kesoa nesa Lom nakabo ge baabasea
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Fole ananom gabib nakai wenteniba hebmamsab deibaiba awa genalin nakai komok esa funanea Fole Lom naka otane ne Saye geine ge baabesia gebaib yole misiam naiobo ge funanea tosianasebe.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Awa genalin nakai komoke funanea Yudai nimin kenibta Fole misiam nabebo ge ohabibe? ge funane sonoma bomasoa e funanea Ne Fole wengo wentano genea awa genalin nakai baabenea Ibo Fole saye tileisaine ge baabesea i tileisasiba komoke Gode amo kimanin nakai komokwal isa eka Yuda naka sum isa nganabenea te misiba Fole debeb daaknea Yuda naka isu daak dofasebe.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.