Atos 16
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs VC
1 Bainobo galin naka make niniino Timotie Listla bib ye bia e biemo Yudabe, o Yesuse bainobo galin unangobe. Eka aaleb ele Glik minobe. Fole Sailase i dabo moniba Debi bibo omtlaniba moniba Listla bib ye temiba
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Timotie ye bia bainobo galin nakaia unangai Listla bibo blib isa eka Aikoniam bibo blib isa e kukubo nabeo ateme bianiba E naka ayamobo ge ohabib kesoa
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Fole atemnea debeb unama bianea e aalo watlabasebe. Niminbabe, Timotie aalebe Yudaba kesoa Fole funanea Ni bib mak bib mako unomabbuo Yuda nakaia unangai bib amo yo blibi funaniba Timotie aalebe Yudaba kesoa e aale mo watlaim blim yole e Gode meletanbabo ge baaniba e Gode wengo omkayemeo wentenamino deibanimiobo ge funanea e aalo wetlabane ole
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 i Yesuse okok dlasanin naka isa eka bainobo galin nakaia unangai komokwali Yelusalem bibo blib isa i futano dolaniba Antiok bib seli omfubeibbuo imin ometniba moniba bib mak bib mako haabianiba aleye bianiba baabeniba Weng olo baanoa Ibo kukub olo inamine genobiobo ge oyem haabiniba alebesiba
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 bainobo galin nakaia unangai wenteniba i bainobo galino sbal maniba naka mak unang maki imin bainobo ge te watem te watem bianiba homon ansiobe.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Gode Hobe Fol esa e meletan isa baabenea Ibo mo moniba Esia betano mo unaniba betan yo seli ne wengo mo omyaibe gene kesoa i deiboniba moniba Flisia betan osa Galesia betan osa o tle tle ye unaniba
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 moniba Misia betano tle tle Bitinia betano tle tle ye bliba Yesuse Hobe imin tolobo gene kesoa i Bitinia betano unom genabibo deiboniba
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Misia betan deib moniba Tloas bib ye bebiba kwino kesoa aala bianiba
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Fole damo temebea Masedonia mine tenea nganabanea Fol kobo aaye sole yala wateneba Masedonia betan ele tlaneba ni daabenale ge nganhabea atemna bianea teme kesoa
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Luk ne futan olo dolabi naka nesa eka Fole Sailase i dab osa ni funanoba Gode Hobe baabene yole nibo monoba Masedonia betan ota Yesuse dowan wengo omkeimamomo genoba ni afobeingo beilob ole
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Tloas bibo deibonoba siibe obetnoba monoba Samotles bib ye unob sonoma bomanole siibe imin dletnea monoba Niabolis bib ye danea sobnoma bomanole
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 siibe ye deibanoba kim deib monoba Masedonia betano bib sumo niniino Filibai bib ye tenoba bib olo sino Lom ten ita tenibta bibam olo genaib biotabe. Ni ye baka biobta
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Gode singkalin amo tlo kesoa ni funanoba Yuda nakaia unangai aaye ken ye mina bianiba Sume nganhamomabiobo genoba bib olo deibonoba monoba aaye ken ye temoba unang ita blib kesoa yatemnoba isu ye bianoba Gode wengo omkeimaboba
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 unang mako niniino Lidiao Taiataila bib da tlobuo ni Gode wengo omkeimabobo wentenoa Yesuse bainobo gesobe. O youm ilemo moni sum ota walo oleb tlebianoa naka maki webinabo biotabe. O Yudaba otane o Gode niniino dobtouleb binabo kesoa Gode bobol tem funin ayamo omwenea Fole Yesuse dowan wengo omkayebeo kla wentenoa
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 aaye fuelanoa eka o meletan isa bainobo geniba fuelanaib ole Lidiao ni baabenoa Ibo funaniba O moton bainobo genobo ge funaib mole teniba ne am ele tline ge baanoa mengano kesoa ni o wengo wentubonoba o am ye aala binobbiobe.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Ni inanoba baka bioba am mak bomanoa monoba Gode ngahamin baan dim ye unomo genoba beboba unang mako moni okokba besa okok kemin unango tebo nanoba tetenanoba hetananoba unang olo hob misiame bekebo bianea inamin namin kukubo sinanoa tam tlamabo wengo omkawebea wente bianoa omkeimabua naka mak unang maki o weng olo wentom gaibo monio oleb teniba unang olo goseli webianiba wente binabibbua
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ni inanoba hetananobbua unang olo Fol ni dabwalo amitie dosileb haabianoa ngambianoa Naka eli God Sume okok nakabe. I Gode nibo hengmino temo biobo dotlanamabe wengo alebenomabiobo ge ngambianoa
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 dosileb haabibi biobua imin inanoa dosileb bianoa ngan tebo binoa Fole tengo alosoa omhalilanea deskinanea hob misiam ele baabanea Ne Yesus Klaiste niniin dim ota baabkenamabibo, kobo unang olo deibo one gesea e hebmamsab deibo unea
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 unang olo goseli temibta wengo omkawebea inamin namin kukubo sinanoa tam tlamabo wengo omkeimabua naka mak unang maki teniba webianiba wentebiba i monio bokam binabibo blimubono kesoa wateniba i atliaubesoa Fole Sailase i dabo klabuto ge dleb moniba komokwali imen wemin baan dim ye blibo temniba komokwali tenaniba dleb moniba
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Lom komokwali dim unaniba baabeniba Naka eli Yudabo, i nib bibam ele te bianiba kukub misiamo nabianiba
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 kukub mako Lom ten ibo awem omfa binabobo i afet deib omfaniba aleyebiobo genabiba eka
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 nakaia unanga isa makob olota baanasiba komokwali wenteniba Fole Sailase i dab i youmo gemet tlabeniba Lom teni awa genalin nakai baabeniba Ibo atdab tebeloniba naka eli yemde dlaine gesiba awa genalin nakai inaniba
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 i yemde dlaib ole dleb taniba klabutam tam dasiba komokwali klabut kimanin nakae baabaniba Kobo naka eli kla kimanale ge baabasiba
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 e dleb tanea isak biin tam dlanea aso tebelonea i skilo abalan dae tofa dang dae tofa nanea sen saye tobonea neketowa dleb tetenanea dlakibila gebenea
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 aala bliba ibalanoa Fole Sailase i dabo Gode nganha bianiba e niniin dobtouleb nin anso ngambiba klabut naka maki biin mak mak ye aala blib isa wenten tlanabiba
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 meimei sume hebmamsab tenea yebianea amo omasanea klabutamo amisalo alukum betana bianoa eka klabut nakai sen sayo genaubeibbua aala blibo tilafubenasoa
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 klabut kimanin nakae aambiebe hana temeta klabutamo amisalo alukum betano kesoa watemnea funanea klabuti skila unibbiobo genea ele skil bainate tobo Tulania kaanano genea inanang genamsea
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Fole nganabanea Yeye ni mo skila unim blimobo, ni alukum sma ele biobobo, kobo kleb skilo mo tulanebta kaanemebe gesea
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 klabut kimanin nakae wentenea e klabut kimanin naka make nganabanea ayale eiba tesea e tosiananea tanea klabutam tam unanea Fole Sailase i dab i skilono kikib ye tonton golbua daak toumbine ole
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Folwala Sailaswalai dletnea taniba bib tam unaniba baabenea Ne fatnanita afen smike dobonita amit nane? gesea
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 i baabaniba Kobo Sume Yesuse bainobo genemeb ota afen smike dobonebta amit namabeobo, eka keb meletan isa inaniba Yesuse bainobo geib mole isa afen smike doboniba amit nomabiobo ge baabanaib ole
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 i dabo God Sume wengo klabut kimanin naka elesa eka e meletan isa omkayebiba
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 kwitimib yo olo dim ota esak i yebinibbuo yayo aayo fuba fubene ole eka Fole Sailase i dabsak klabut kimanin naka elesa eka e meletan isa i aaye fuelabenaib ole
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 e Folwali dleb tanea e am tam unanea imeno oyia doweib ole naka ele e meletani i sinwalo Yesuse bainobo geniba seinmonsiobe.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 I inabiba amo boman ole Lom komokwali awa genalin nakai dlaiba moniba klabut kimanin nakae baabaniba Kobo naka eli tileisenale gesiba
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 klabut kimanin naka esak Fole baabanea Lom komokwali ne weng omfutneniba kobo Folwali klabuto tileiseneba dlaneba unine ge baatneibobo ibo klabutamo deiboniba tla unine gesea
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Fole klabut kimanin nakai baabenea Ni Lom ten otane Lom komokwali ni koto klanibta bain naibbiobe geta yemde dlanamino deiboniba i besa ye awa genalin nakai baabeniba Atdab tebeloniba naka eli yemde dlaine gesiba i inaniba nakaia unangai kin dim ye yemde dlaniba ge dlet teniba klabutam ele daibbio otane i baaniba Ibo unine geib yole ni mo unanobbabe. Imaye teniba ni tileise dleb taniba bib tam dasibta unaobobo gesea
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 awa genalin nakai wenteniba imin moniba Lom komokwali baabeniba Fole Sailase i dabo Lom tenobo i baaniba komokwali ibmaye tenibta tileisesibta unaobobo geibobo gesiba Lom komokwali wenteniba funaniba Bainobo i Lom ten otane ni i koto klanamino deibonoba besa ye yemde dlanobbio yole misiam nanobbiobo geniba tosiananiba moniba
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Folwal isu unaniba baabeniba Ni misiam nabenobsobo ge baabeniba dleb taniba bib tam unaniba baabeniba Ni bib olo deibo unine gesiba
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Fole Sailase i dabo klabutamo deiboniba moniba Lidiao am ye temiba bainobo galin nakaia unangai maki ye blib kesoa yatemniba Gode wengo omyeniba i bainobo galino dosbal maniba deibe onsiobe.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.