Atos 16
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NTLH
1 Bainobo galin naka make niniino Timotie Listla bib ye bia e biemo Yudabe, o Yesuse bainobo galin unangobe. Eka aaleb ele Glik minobe. Fole Sailase i dabo moniba Debi bibo omtlaniba moniba Listla bib ye temiba
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Timotie ye bia bainobo galin nakaia unangai Listla bibo blib isa eka Aikoniam bibo blib isa e kukubo nabeo ateme bianiba E naka ayamobo ge ohabib kesoa
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Fole atemnea debeb unama bianea e aalo watlabasebe. Niminbabe, Timotie aalebe Yudaba kesoa Fole funanea Ni bib mak bib mako unomabbuo Yuda nakaia unangai bib amo yo blibi funaniba Timotie aalebe Yudaba kesoa e aale mo watlaim blim yole e Gode meletanbabo ge baaniba e Gode wengo omkayemeo wentenamino deibanimiobo ge funanea e aalo wetlabane ole
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 i Yesuse okok dlasanin naka isa eka bainobo galin nakaia unangai komokwali Yelusalem bibo blib isa i futano dolaniba Antiok bib seli omfubeibbuo imin ometniba moniba bib mak bib mako haabianiba aleye bianiba baabeniba Weng olo baanoa Ibo kukub olo inamine genobiobo ge oyem haabiniba alebesiba
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 bainobo galin nakaia unangai wenteniba i bainobo galino sbal maniba naka mak unang maki imin bainobo ge te watem te watem bianiba homon ansiobe.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Gode Hobe Fol esa e meletan isa baabenea Ibo mo moniba Esia betano mo unaniba betan yo seli ne wengo mo omyaibe gene kesoa i deiboniba moniba Flisia betan osa Galesia betan osa o tle tle ye unaniba
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 moniba Misia betano tle tle Bitinia betano tle tle ye bliba Yesuse Hobe imin tolobo gene kesoa i Bitinia betano unom genabibo deiboniba
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Misia betan deib moniba Tloas bib ye bebiba kwino kesoa aala bianiba
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Fole damo temebea Masedonia mine tenea nganabanea Fol kobo aaye sole yala wateneba Masedonia betan ele tlaneba ni daabenale ge nganhabea atemna bianea teme kesoa
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Luk ne futan olo dolabi naka nesa eka Fole Sailase i dab osa ni funanoba Gode Hobe baabene yole nibo monoba Masedonia betan ota Yesuse dowan wengo omkeimamomo genoba ni afobeingo beilob ole
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Tloas bibo deibonoba siibe obetnoba monoba Samotles bib ye unob sonoma bomanole siibe imin dletnea monoba Niabolis bib ye danea sobnoma bomanole
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 siibe ye deibanoba kim deib monoba Masedonia betano bib sumo niniino Filibai bib ye tenoba bib olo sino Lom ten ita tenibta bibam olo genaib biotabe. Ni ye baka biobta
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Gode singkalin amo tlo kesoa ni funanoba Yuda nakaia unangai aaye ken ye mina bianiba Sume nganhamomabiobo genoba bib olo deibonoba monoba aaye ken ye temoba unang ita blib kesoa yatemnoba isu ye bianoba Gode wengo omkeimaboba
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 unang mako niniino Lidiao Taiataila bib da tlobuo ni Gode wengo omkeimabobo wentenoa Yesuse bainobo gesobe. O youm ilemo moni sum ota walo oleb tlebianoa naka maki webinabo biotabe. O Yudaba otane o Gode niniino dobtouleb binabo kesoa Gode bobol tem funin ayamo omwenea Fole Yesuse dowan wengo omkayebeo kla wentenoa
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 aaye fuelanoa eka o meletan isa bainobo geniba fuelanaib ole Lidiao ni baabenoa Ibo funaniba O moton bainobo genobo ge funaib mole teniba ne am ele tline ge baanoa mengano kesoa ni o wengo wentubonoba o am ye aala binobbiobe.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ni inanoba baka bioba am mak bomanoa monoba Gode ngahamin baan dim ye unomo genoba beboba unang mako moni okokba besa okok kemin unango tebo nanoba tetenanoba hetananoba unang olo hob misiame bekebo bianea inamin namin kukubo sinanoa tam tlamabo wengo omkawebea wente bianoa omkeimabua naka mak unang maki o weng olo wentom gaibo monio oleb teniba unang olo goseli webianiba wente binabibbua
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ni inanoba hetananobbua unang olo Fol ni dabwalo amitie dosileb haabianoa ngambianoa Naka eli God Sume okok nakabe. I Gode nibo hengmino temo biobo dotlanamabe wengo alebenomabiobo ge ngambianoa
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 dosileb haabibi biobua imin inanoa dosileb bianoa ngan tebo binoa Fole tengo alosoa omhalilanea deskinanea hob misiam ele baabanea Ne Yesus Klaiste niniin dim ota baabkenamabibo, kobo unang olo deibo one gesea e hebmamsab deibo unea
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 unang olo goseli temibta wengo omkawebea inamin namin kukubo sinanoa tam tlamabo wengo omkeimabua naka mak unang maki teniba webianiba wentebiba i monio bokam binabibo blimubono kesoa wateniba i atliaubesoa Fole Sailase i dabo klabuto ge dleb moniba komokwali imen wemin baan dim ye blibo temniba komokwali tenaniba dleb moniba
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Lom komokwali dim unaniba baabeniba Naka eli Yudabo, i nib bibam ele te bianiba kukub misiamo nabianiba
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 kukub mako Lom ten ibo awem omfa binabobo i afet deib omfaniba aleyebiobo genabiba eka
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 nakaia unanga isa makob olota baanasiba komokwali wenteniba Fole Sailase i dab i youmo gemet tlabeniba Lom teni awa genalin nakai baabeniba Ibo atdab tebeloniba naka eli yemde dlaine gesiba awa genalin nakai inaniba
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 i yemde dlaib ole dleb taniba klabutam tam dasiba komokwali klabut kimanin nakae baabaniba Kobo naka eli kla kimanale ge baabasiba
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 e dleb tanea isak biin tam dlanea aso tebelonea i skilo abalan dae tofa dang dae tofa nanea sen saye tobonea neketowa dleb tetenanea dlakibila gebenea
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 aala bliba ibalanoa Fole Sailase i dabo Gode nganha bianiba e niniin dobtouleb nin anso ngambiba klabut naka maki biin mak mak ye aala blib isa wenten tlanabiba
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 meimei sume hebmamsab tenea yebianea amo omasanea klabutamo amisalo alukum betana bianoa eka klabut nakai sen sayo genaubeibbua aala blibo tilafubenasoa
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 klabut kimanin nakae aambiebe hana temeta klabutamo amisalo alukum betano kesoa watemnea funanea klabuti skila unibbiobo genea ele skil bainate tobo Tulania kaanano genea inanang genamsea
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Fole nganabanea Yeye ni mo skila unim blimobo, ni alukum sma ele biobobo, kobo kleb skilo mo tulanebta kaanemebe gesea
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 klabut kimanin nakae wentenea e klabut kimanin naka make nganabanea ayale eiba tesea e tosiananea tanea klabutam tam unanea Fole Sailase i dab i skilono kikib ye tonton golbua daak toumbine ole
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Folwala Sailaswalai dletnea taniba bib tam unaniba baabenea Ne fatnanita afen smike dobonita amit nane? gesea
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 i baabaniba Kobo Sume Yesuse bainobo genemeb ota afen smike dobonebta amit namabeobo, eka keb meletan isa inaniba Yesuse bainobo geib mole isa afen smike doboniba amit nomabiobo ge baabanaib ole
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 i dabo God Sume wengo klabut kimanin naka elesa eka e meletan isa omkayebiba
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 kwitimib yo olo dim ota esak i yebinibbuo yayo aayo fuba fubene ole eka Fole Sailase i dabsak klabut kimanin naka elesa eka e meletan isa i aaye fuelabenaib ole
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 e Folwali dleb tanea e am tam unanea imeno oyia doweib ole naka ele e meletani i sinwalo Yesuse bainobo geniba seinmonsiobe.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 I inabiba amo boman ole Lom komokwali awa genalin nakai dlaiba moniba klabut kimanin nakae baabaniba Kobo naka eli tileisenale gesiba
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 klabut kimanin naka esak Fole baabanea Lom komokwali ne weng omfutneniba kobo Folwali klabuto tileiseneba dlaneba unine ge baatneibobo ibo klabutamo deiboniba tla unine gesea
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Fole klabut kimanin nakai baabenea Ni Lom ten otane Lom komokwali ni koto klanibta bain naibbiobe geta yemde dlanamino deiboniba i besa ye awa genalin nakai baabeniba Atdab tebeloniba naka eli yemde dlaine gesiba i inaniba nakaia unangai kin dim ye yemde dlaniba ge dlet teniba klabutam ele daibbio otane i baaniba Ibo unine geib yole ni mo unanobbabe. Imaye teniba ni tileise dleb taniba bib tam dasibta unaobobo gesea
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 awa genalin nakai wenteniba imin moniba Lom komokwali baabeniba Fole Sailase i dabo Lom tenobo i baaniba komokwali ibmaye tenibta tileisesibta unaobobo geibobo gesiba Lom komokwali wenteniba funaniba Bainobo i Lom ten otane ni i koto klanamino deibonoba besa ye yemde dlanobbio yole misiam nanobbiobo geniba tosiananiba moniba
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Folwal isu unaniba baabeniba Ni misiam nabenobsobo ge baabeniba dleb taniba bib tam unaniba baabeniba Ni bib olo deibo unine gesiba
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Fole Sailase i dabo klabutamo deiboniba moniba Lidiao am ye temiba bainobo galin nakaia unangai maki ye blib kesoa yatemniba Gode wengo omyeniba i bainobo galino dosbal maniba deibe onsiobe.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.