Atos 16
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NVT
1 Bainobo galin naka make niniino Timotie Listla bib ye bia e biemo Yudabe, o Yesuse bainobo galin unangobe. Eka aaleb ele Glik minobe. Fole Sailase i dabo moniba Debi bibo omtlaniba moniba Listla bib ye temiba
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Timotie ye bia bainobo galin nakaia unangai Listla bibo blib isa eka Aikoniam bibo blib isa e kukubo nabeo ateme bianiba E naka ayamobo ge ohabib kesoa
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Fole atemnea debeb unama bianea e aalo watlabasebe. Niminbabe, Timotie aalebe Yudaba kesoa Fole funanea Ni bib mak bib mako unomabbuo Yuda nakaia unangai bib amo yo blibi funaniba Timotie aalebe Yudaba kesoa e aale mo watlaim blim yole e Gode meletanbabo ge baaniba e Gode wengo omkayemeo wentenamino deibanimiobo ge funanea e aalo wetlabane ole
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 i Yesuse okok dlasanin naka isa eka bainobo galin nakaia unangai komokwali Yelusalem bibo blib isa i futano dolaniba Antiok bib seli omfubeibbuo imin ometniba moniba bib mak bib mako haabianiba aleye bianiba baabeniba Weng olo baanoa Ibo kukub olo inamine genobiobo ge oyem haabiniba alebesiba
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 bainobo galin nakaia unangai wenteniba i bainobo galino sbal maniba naka mak unang maki imin bainobo ge te watem te watem bianiba homon ansiobe.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Gode Hobe Fol esa e meletan isa baabenea Ibo mo moniba Esia betano mo unaniba betan yo seli ne wengo mo omyaibe gene kesoa i deiboniba moniba Flisia betan osa Galesia betan osa o tle tle ye unaniba
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 moniba Misia betano tle tle Bitinia betano tle tle ye bliba Yesuse Hobe imin tolobo gene kesoa i Bitinia betano unom genabibo deiboniba
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Misia betan deib moniba Tloas bib ye bebiba kwino kesoa aala bianiba
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Fole damo temebea Masedonia mine tenea nganabanea Fol kobo aaye sole yala wateneba Masedonia betan ele tlaneba ni daabenale ge nganhabea atemna bianea teme kesoa
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Luk ne futan olo dolabi naka nesa eka Fole Sailase i dab osa ni funanoba Gode Hobe baabene yole nibo monoba Masedonia betan ota Yesuse dowan wengo omkeimamomo genoba ni afobeingo beilob ole
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Tloas bibo deibonoba siibe obetnoba monoba Samotles bib ye unob sonoma bomanole siibe imin dletnea monoba Niabolis bib ye danea sobnoma bomanole
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 siibe ye deibanoba kim deib monoba Masedonia betano bib sumo niniino Filibai bib ye tenoba bib olo sino Lom ten ita tenibta bibam olo genaib biotabe. Ni ye baka biobta
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Gode singkalin amo tlo kesoa ni funanoba Yuda nakaia unangai aaye ken ye mina bianiba Sume nganhamomabiobo genoba bib olo deibonoba monoba aaye ken ye temoba unang ita blib kesoa yatemnoba isu ye bianoba Gode wengo omkeimaboba
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 unang mako niniino Lidiao Taiataila bib da tlobuo ni Gode wengo omkeimabobo wentenoa Yesuse bainobo gesobe. O youm ilemo moni sum ota walo oleb tlebianoa naka maki webinabo biotabe. O Yudaba otane o Gode niniino dobtouleb binabo kesoa Gode bobol tem funin ayamo omwenea Fole Yesuse dowan wengo omkayebeo kla wentenoa
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 aaye fuelanoa eka o meletan isa bainobo geniba fuelanaib ole Lidiao ni baabenoa Ibo funaniba O moton bainobo genobo ge funaib mole teniba ne am ele tline ge baanoa mengano kesoa ni o wengo wentubonoba o am ye aala binobbiobe.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ni inanoba baka bioba am mak bomanoa monoba Gode ngahamin baan dim ye unomo genoba beboba unang mako moni okokba besa okok kemin unango tebo nanoba tetenanoba hetananoba unang olo hob misiame bekebo bianea inamin namin kukubo sinanoa tam tlamabo wengo omkawebea wente bianoa omkeimabua naka mak unang maki o weng olo wentom gaibo monio oleb teniba unang olo goseli webianiba wente binabibbua
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Ni inanoba hetananobbua unang olo Fol ni dabwalo amitie dosileb haabianoa ngambianoa Naka eli God Sume okok nakabe. I Gode nibo hengmino temo biobo dotlanamabe wengo alebenomabiobo ge ngambianoa
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 dosileb haabibi biobua imin inanoa dosileb bianoa ngan tebo binoa Fole tengo alosoa omhalilanea deskinanea hob misiam ele baabanea Ne Yesus Klaiste niniin dim ota baabkenamabibo, kobo unang olo deibo one gesea e hebmamsab deibo unea
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 unang olo goseli temibta wengo omkawebea inamin namin kukubo sinanoa tam tlamabo wengo omkeimabua naka mak unang maki teniba webianiba wentebiba i monio bokam binabibo blimubono kesoa wateniba i atliaubesoa Fole Sailase i dabo klabuto ge dleb moniba komokwali imen wemin baan dim ye blibo temniba komokwali tenaniba dleb moniba
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Lom komokwali dim unaniba baabeniba Naka eli Yudabo, i nib bibam ele te bianiba kukub misiamo nabianiba
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 kukub mako Lom ten ibo awem omfa binabobo i afet deib omfaniba aleyebiobo genabiba eka
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 nakaia unanga isa makob olota baanasiba komokwali wenteniba Fole Sailase i dab i youmo gemet tlabeniba Lom teni awa genalin nakai baabeniba Ibo atdab tebeloniba naka eli yemde dlaine gesiba awa genalin nakai inaniba
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 i yemde dlaib ole dleb taniba klabutam tam dasiba komokwali klabut kimanin nakae baabaniba Kobo naka eli kla kimanale ge baabasiba
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 e dleb tanea isak biin tam dlanea aso tebelonea i skilo abalan dae tofa dang dae tofa nanea sen saye tobonea neketowa dleb tetenanea dlakibila gebenea
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 aala bliba ibalanoa Fole Sailase i dabo Gode nganha bianiba e niniin dobtouleb nin anso ngambiba klabut naka maki biin mak mak ye aala blib isa wenten tlanabiba
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 meimei sume hebmamsab tenea yebianea amo omasanea klabutamo amisalo alukum betana bianoa eka klabut nakai sen sayo genaubeibbua aala blibo tilafubenasoa
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 klabut kimanin nakae aambiebe hana temeta klabutamo amisalo alukum betano kesoa watemnea funanea klabuti skila unibbiobo genea ele skil bainate tobo Tulania kaanano genea inanang genamsea
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Fole nganabanea Yeye ni mo skila unim blimobo, ni alukum sma ele biobobo, kobo kleb skilo mo tulanebta kaanemebe gesea
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 klabut kimanin nakae wentenea e klabut kimanin naka make nganabanea ayale eiba tesea e tosiananea tanea klabutam tam unanea Fole Sailase i dab i skilono kikib ye tonton golbua daak toumbine ole
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Folwala Sailaswalai dletnea taniba bib tam unaniba baabenea Ne fatnanita afen smike dobonita amit nane? gesea
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 i baabaniba Kobo Sume Yesuse bainobo genemeb ota afen smike dobonebta amit namabeobo, eka keb meletan isa inaniba Yesuse bainobo geib mole isa afen smike doboniba amit nomabiobo ge baabanaib ole
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 i dabo God Sume wengo klabut kimanin naka elesa eka e meletan isa omkayebiba
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 kwitimib yo olo dim ota esak i yebinibbuo yayo aayo fuba fubene ole eka Fole Sailase i dabsak klabut kimanin naka elesa eka e meletan isa i aaye fuelabenaib ole
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 e Folwali dleb tanea e am tam unanea imeno oyia doweib ole naka ele e meletani i sinwalo Yesuse bainobo geniba seinmonsiobe.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 I inabiba amo boman ole Lom komokwali awa genalin nakai dlaiba moniba klabut kimanin nakae baabaniba Kobo naka eli tileisenale gesiba
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 klabut kimanin naka esak Fole baabanea Lom komokwali ne weng omfutneniba kobo Folwali klabuto tileiseneba dlaneba unine ge baatneibobo ibo klabutamo deiboniba tla unine gesea
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Fole klabut kimanin nakai baabenea Ni Lom ten otane Lom komokwali ni koto klanibta bain naibbiobe geta yemde dlanamino deiboniba i besa ye awa genalin nakai baabeniba Atdab tebeloniba naka eli yemde dlaine gesiba i inaniba nakaia unangai kin dim ye yemde dlaniba ge dlet teniba klabutam ele daibbio otane i baaniba Ibo unine geib yole ni mo unanobbabe. Imaye teniba ni tileise dleb taniba bib tam dasibta unaobobo gesea
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 awa genalin nakai wenteniba imin moniba Lom komokwali baabeniba Fole Sailase i dabo Lom tenobo i baaniba komokwali ibmaye tenibta tileisesibta unaobobo geibobo gesiba Lom komokwali wenteniba funaniba Bainobo i Lom ten otane ni i koto klanamino deibonoba besa ye yemde dlanobbio yole misiam nanobbiobo geniba tosiananiba moniba
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Folwal isu unaniba baabeniba Ni misiam nabenobsobo ge baabeniba dleb taniba bib tam unaniba baabeniba Ni bib olo deibo unine gesiba
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Fole Sailase i dabo klabutamo deiboniba moniba Lidiao am ye temiba bainobo galin nakaia unangai maki ye blib kesoa yatemniba Gode wengo omyeniba i bainobo galino dosbal maniba deibe onsiobe.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.