Atos 15
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NVT
1 Bainobo galin nakaia unangai Yudia betano blibi maki teniba Antiok bib ele tlaniba bainobo galin nakaia unangai Antiok bibo blibi baabeniba Ibo Mosese hekmel wengo deiboniba ib aalo mo wetlaim blim keib mole ibo Gode meletanbabo gesiba
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Fole Banabase i dabo wenteniba dosuanasiba i sinwalo baase baase biniba bainobo galin nakaia unangai Fole Banabase i dabo dlona bianiba eka bainobo galin naka maki dlonaniba Dlanoba moniba Yelusalem bib ye unaniba Yesuse okok dlasanin naka isa eka bainobo galin nakaia unangai komokwal isa biaibo baabe wenteniba Yudabai aalo waketoumin kukub osa wafuein bleka deibueino? geiba i Yeye genimib Ae genimibo wenten tline geniba dlaiba moniba
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Finisia betano tle tle Samelia betano tle tle ye unaniba Finisia bib seli bainobo galin isa eka Samelia bib seli bainobo galin isa baabeniba Yudabai Yesuse bainobo gabiobo gesiba bainobo galin nakaia unangai bib asu yo blibi wenteniba seiniba Folwali deibeniba moniba
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Yelusalem bib ye temiba bainobo galin naka mak unang mak isa eka Yesuse okok dlasanin naka isa eka bainobo galin nakaia unangai komokwal isa yatemniba Klayam nata tliobo ge baabesiba eka Fole Banabase i dabsak Gode inamin namino i dimo klabea tam tlebua okok haabi tlibo wengo baabeib otane
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Felisiei maki bainobo gabibi uteniba baaibo Nibo Yudabai bainobo gabibi baabenoba Ibo Mosese hekmel wengo baanobio inaniba ib aalo weketoumine ge baabenomo gesiba
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Yesuse okok dlasanin nakai tenabiba eka bainobo galin nakaia unangai komokwali tenaniba baase baase bianiba
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Fitae baabenea Nekwal ibo tekein kebib yotabe, sino Gode okoko nibo omkaye bianea nele nemakanea baatnenea Kobo moneba Yudabai ne wengo omyeba isa ne wengo wenteniba bainobo geine ge baanea omnena bianea
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Gode nakaia unanga nib bobol tem funino yatemnea e Hobe dabanea daakenea nib bobol temo onon tlanebio inanea nakaia unangai Yudabai bobol tem osa Gode Hobe onon tlane kesoa isa moniba Gode bibo amit nomabiobe.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Gode mo funaneta Yudai naka afeti gaiseibobo ge fumbebabe. E bobol temo fumbeo Yuda isa Yudaba isa makobobo ge fumbe kesoa Yudabai Yesuse bainobo gabibi hengmino omtlabenamabebe.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ibo Yudabai bibo mo monibta baabenibta Ibo Yesuse bainobo genimibo Mosese hekmel weng osa alukum wafueine ge oyemibe! Ibo nimin kenibta Gode naatemomo genibte? Sinanggwano nib faninwali Mosese hekmel wengo wafunamino i titil blim kesoa i kakubu webinibbua nibsa inanoba kakubu webuobe.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ina otane nibo Sume Yesuse bainobo genomobo e daabenea nibo hengmin temo biobo dotlanamabebe. Eka Yudaba isa Yesuse bainobo geib mole e i hengmin temo blib osa dotlanamabebo ge baabesebe.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Nakaia unangai ye mibianiba weng obib yei wenteniba weng blim kesiobe. Fitae wengo inanea baabene ole eka Fole Banabase i dabsak Gode titilo omkayebea i inamin namin okok sumo klabianiba Yudabai aleyebi tlibbuo weng sango obibabi bliman ole
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 eka Yems esak utenea baabenea Nekwal ibo ne wengo kla wentemine!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Saimon Fitae weng ele baabene wentib olo sino Gode mikiktemo tenea Yudaba isu ota tlanea dlakanea e meletan aibbuo weng ota baabeneta wentiobe.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Gode weng omkeimalin nakai Gode buk temo dolaibbuo
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Sume baanea Debite molobseli makob amo dobo blelanobio inaibbiota sinanomo ne tenita klaubeita ayam anomabiobe.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Ne inania nakaia unangai Yudaba isa dlakaia i alukum nemi aniba Sum ne henen teniba nesu tlomabiobo genebua
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 memalosa imin inangge baanebo ge baaniba dolaibbio
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 kesoa ne funania Yudabai Gode bainobo geib mole nibo weng afeto mo oye bianobta bumoloko mo omkayemobe ge funaiobe.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ina otane nibo futano dola omfubenoba baabenoba Naka maki god dim omino o doual kulana imenao oyib mole ibo mo dowonaibe! Eka taman osa mo hengamibe! Eka nakai kulani yafuniba kwelo bikilafa yenanimib isa mo dowonaibe! Eka kulani ilem osa mo dowonanimibe! Inamin namin ele baabonob olo alukum awemobo ge baabenomo!
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Nibo tekein kebuobe, i sinanggwanosa eka memalosa Gode singkalin am bomanomo bomanomo naka maki Gode amo temo taniba Mosese hekmel wengo kibiba wentebiobe. Eka singkalin am bomanomo naka maki moniba bib mak bib mako Mosese hekmel weng olo omkaye biam bliobo gesea
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Yesuse okok dlasanin naka isa eka bainobo galin nakaia unangai komokwal isa eka bainobo galin nakaia unangai Yelusalem bibo blib isa i Yemse weng olo wenteniba funaniba Nibo Fole Banabase i dabo Antiok bib unomabibo nakai mo dlab bekebenobta dletnibta unine geniba Yudase niniino asube, mako Basabas etabe, e doboniba eka Sailase dobonaniba dlakaniba i dabo bainobo galin naka ayam kesoa
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 futano dolaniba enangge baaniba Ae ni nekwal Yudabai bainobo gabib ibo Antiok bib osa Silia betan osa eka Sisalia betan osa blib ibo ni Yesuse okok dlasanin naka nisa eka bainobo galin nakaia unangai komokwal nisa nita ib futan olo dola omfubenomabbiobe.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ni wentebobo naka maki ni isak temo blibi moniba ibsuo natle bianiba omomom wengo oyebiba ibo wente bianiba ib bobol temo ilum omfubebiobo geiba wentob kesoa ni futan olo dola omfubenomabbiobe. Ni inamin naka eli mo dlanobta natlim blimobe. I imaye ili bobol tem ye natlibbiobe.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ni alukum inanomo ge baanobta naka asu eli ulelonobta ni nekwali Fole Banabase i dabo dlab bekebenobta natlomabiobe.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Banabase Fole i dabo Sume Yesuse okoko okok kebib o dafa ota naka maki funaniba Nibo i yenanoba kaaine gabibo i mo tosiambibba kesoa
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 ni funanoba Nibo Yudase Sailase i dabo dlanoba moniba ita weng olo baabeine ge baanobta dlanoba natlomabiobe.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Ni ibo hekmel wengo homono mo oyemobba otane Gode Hobe ni bobol tem funino omye kesoa ni funanoba baabenomabbuo
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 ibo naka maki god dim omino o doual kulana imenao oyaib osa eka kulani ilem osa eka nakai eili yafuniba kwelo bikila yenanimib isa mo dowonaibe gena bianoba eka taman osa mo henga bianiba kukub misiam olo mo namibe! Ni wengo bayotabo ge baaniba dolaniba
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 naka eli omyeniba dlaiba moniba Antiok bib ye unaniba bainobo galin nakaia unangai baabeiba dli te misiba futan olo omyiba
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 bainobo galin nakaia unangai kiniba watemib ole seimbianiba bliba
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Yudase Sailase i dabo am homono dimo ye baka bianiba Gode weng omkeimalin naka kesoa Yesuse dowan wengo bainobo galin nakaia unanga eli aleyebiba i bainobo galino sbalma wafueib ole
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 i dabo deibe unom genabiba bainobo galin nakaia unangai baabeniba Klayam unine ge baabeniba dlaiba imin Yelusalem bib tlom genam unaniba
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Sailas ele funanea Ne denia ele nomo gene kesoa deibanea Yudas eta tlea Sailas ele ye bekebe binebiobe.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 I inaiba eka Fole Banabase i dab ole Antiok bib ye bliba bib yo seli mak isa daabeniba i sinwalo Gode wengo omkeima bianiba aleye binibbiobe.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Folwali inaniba bianiba aleyebiba sinanoa Fole Banabase baabaneo Nibo bib mak bib mako Gode wengo sino aleye binobbuo imin monoba bainobo galin nakaia unangai ayam biaib misiam biaibo imin yatemem haanomo gesea
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Banabase baaneo Ayamobo nibo inanomabbio yole Yon Make debebnobta unomo gesea
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Fole baaneo Yeye sino nibo Famfilia betan onsobo e bekebe mo danea imin detlaanea e okoko deibo tlebio kesoa nibo e imino mo debeb unaobbabo ge baanea tolobo gesea
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 i dabo baase baase biniba afet aniba Banabase Make i dabo siib tem dalaniba Saiblas aaubil uniba
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 eka Fol ele Sailase debetnea unang genabea bainobo galin nakaia unangai baabaniba Klayam Gode kimaneta one ge baabaiba monea
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Silia betana Silisia betanao haabianea Gode wengo omkeima bianea nakaia unangai bainobo galino dosbal sambinebiobe.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.