2 Coríntios 7
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NVT
1 Ne nekwal ibo ne ibo kla gobe blibe. Gode baabenea Ibo ne meme anomabiobo genebuo weng olo bain kesoa nibo Gode tolo tosiam bianoba sbal manoba nib damo hengmino namino deibonoba eka bobol tem misiam funino deibo nanoba Gode kin dimo kining anomo!
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Ibo ni kla gobenine! Ni ibo kukub misiamo mo nabenoba eka ibo mo watwat dabenoba eka dim osa mo baabenobta ib monio mo oisenaim blimobe. Ni ibo kukub ayamo olota omkaye binabuobe.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Weng ele baabei olo ne mo funanita I kukub misiamo naibbiobo ge funanita baabeim blimobe. Niminbabe, sino ne baabenia Ni ibo kla gobe biobobo ge baabeibio kesoa ibo mo funanibta Folwali ni mo gobe blibbabo genimibe! Ibo kaanom gaibo nitem nanoba kaanomabbiobe. Eka ibo afenib mole nitem nanoba afenomabbiobe. Inanomabbio kesoa nakaia unangai mo baanibta Folwali Kolin bib seli kukub misiam omyibbiobo genimibe!
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ne ibo seinye biania baania Kolin bib seli klayamobo genia inamin namin kukub misiamo ni dimo tam tlebo ne bobol ayam biania kla seimbibe.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Ne ibo seinyebibe. Niminbabe, sino ni monoba Masedonia betan ye binobbio dim osa kukub misiamo ni dimo tam tlemino mo deibeim blimobe. Kukub misiam ota betano yo bukubua nakaia unangai ni weng tem oye biam dleb weng oye biam bianiba yebiam bliba ni bobol temo ilum omfubenoa tosiam binobbiobe.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Ina otane nakaia unangai bobolo ilum omfube biamo Gode daaye bianea bobol tem ayam omkaye binabe kesoa memalo biob dim osa imin inanea ni daabenea Taitase dabanea tenea nisu tle kesoa ni bobol ayam funanobbiobe.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Gode Taitase dabanea tenea nisu tleo olota ni bobol temo ayam omyim blimobe. E ib weng sang osa eka ibo daahabibo weng osa omeb tenea ni baabesea wentenoba ne ibo seinye binibiobe. E ni baabenea Kolin bib seli i hengmino nabinibbuo funaniba bobolo ilum omfubenoa Fol keb talo wabianiba baaniba Ni Fole atemaobobo gabiobo ge baabene kesoa ne kla seimbinibiobe.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Sino naka ele ib isak temo kukub misiamo nabea ibo mo Tolobo geim blim deiba bliba ne futano dola omfubeibuo ne funania I futan olo watemaibo i bobolo ilum omfubenamabobo genia nesa bobolo ilum omfutne binobiobe. Ibo ne futano yo kiniba bobolo ilum omfube binobu otane ibo bobol ilum yo amito mo bibenim blimobe. Ne futan yo ibo daabenobio kesoa ne seimbibe.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Otane bobol tem ilumo ib dimo tam tlobio yo ne mo seimbibabe. Ne seinin olole bobol tem ilumo ib dimo tam tlanoa daabenoa ibo kukub misiamo deiboniba naka ele dobo klanibbu ota ne seimbibe. Gode funanea Kolin bib seli naka ele dobo klanamino deiba bianiba isa hengmin olo gobo blib kesoa aal waisenoa deibueine genea ibo inaibbio kesoa ne sino futano ibo dola omfubeibuo ne kukub misiamo ibo mo omyim blimobe, ne ibo daaye binibiobe.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Nakaia unangai hengmino hengaiba Gode daabenea i bobol temo ilum omfubenoa baaniba Ni hengmino temo biobo deibonomobobo geib mole Gode i hengmino temo blibo doketoubea i amit nomabiobe. I mo baanibta Ni hengmino temo bioba Gode dotlane olo misiam nabenebo genimibbabe. Eka nakaia unangai mak ile i hengmino hengabibo bobolo ilum omfubeno otane bobol ilum olo dabalim olo bobol ilum kesoa i baaniba Ni hengmino temo biobo mo deibonomabbiobabo gabib kesoa i kaanomabiobe. I amito mo nomabibbabe.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Gode ibo hengmino hengabiba daabenea ib bobol temo ilum omfubenobuo kukub olo e ibo kla daabenebiobe. Ibo funaniba Nibo hengmino henganobobo geniba ib hengmino hebmamsab deibueib kesoa nakaia unangai baaniba Memalo i kukub ayam wafu bliobo geibbiobe. Ibo hengmin olo afetu boniba Gode tolo tosiam binibbiobe. Ibo ni yatenamin teb yebua funaniba Nibo kukub misiamo nabobo klanoba afetu bonomo geniba nakae ib isak temo bianea hengabe naka ele ibo sbal weng baabaibbiobe. Kukub olo ne mo baabenita Ibo misiam naibbiobo genimibabe.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Ne sino futano ibo dola omfubeibio dimo ne nakae tenea aalebe alelo omeisa haabinebio naka esa eka e aaleb esa i bobolo olota mo funanita futan yo dola omfubeim blimobe. Ne funania Gode kin dimo Kolin bib seli ni kla gobe blib kesoa ne futano dola omfubeia i funaniba Ni Folwali gobebuobo geine genita futan yo ibo dola omfubeibiobe.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ibo ni gobe blib kesoa ni bobol ayam fumbuobe.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Sino ne Taitase baabania Kolin bib seli kukub ayamo bobol wayebobo ge baabaibiobe. Ibo kukub misiam olo mo deibueim blim kenib mole ne aal genalamabi otane e monea ibsu natlanea yatemea ibo bain inaniba kukub misiam olo deiboniba kukub ayam ota wafu blib kesoa e funanea Fole wengo bain baatnenebiobo ge funanebiobe. Ibo ne aal ginino mo omnim blimobe.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Sino Taitase ibo gobe bie otane e monea ibsu natlanea yatemea ibo kukub misiamo namino tolo tosiananiba e baabaniba Klayam nata tlebobo ge baabaniba e wengo kla wentehabib binea deibe tle kesoa memalo e ibo kla gobe biebe.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Ne tekein kebibe, ibo memalosa sinanomosa kukub ayam wafunomabib kesoa ne seimbibe.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.