2 Coríntios 7
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs ARA
1 Ne nekwal ibo ne ibo kla gobe blibe. Gode baabenea Ibo ne meme anomabiobo genebuo weng olo bain kesoa nibo Gode tolo tosiam bianoba sbal manoba nib damo hengmino namino deibonoba eka bobol tem misiam funino deibo nanoba Gode kin dimo kining anomo!
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ibo ni kla gobenine! Ni ibo kukub misiamo mo nabenoba eka ibo mo watwat dabenoba eka dim osa mo baabenobta ib monio mo oisenaim blimobe. Ni ibo kukub ayamo olota omkaye binabuobe.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Weng ele baabei olo ne mo funanita I kukub misiamo naibbiobo ge funanita baabeim blimobe. Niminbabe, sino ne baabenia Ni ibo kla gobe biobobo ge baabeibio kesoa ibo mo funanibta Folwali ni mo gobe blibbabo genimibe! Ibo kaanom gaibo nitem nanoba kaanomabbiobe. Eka ibo afenib mole nitem nanoba afenomabbiobe. Inanomabbio kesoa nakaia unangai mo baanibta Folwali Kolin bib seli kukub misiam omyibbiobo genimibe!
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ne ibo seinye biania baania Kolin bib seli klayamobo genia inamin namin kukub misiamo ni dimo tam tlebo ne bobol ayam biania kla seimbibe.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Ne ibo seinyebibe. Niminbabe, sino ni monoba Masedonia betan ye binobbio dim osa kukub misiamo ni dimo tam tlemino mo deibeim blimobe. Kukub misiam ota betano yo bukubua nakaia unangai ni weng tem oye biam dleb weng oye biam bianiba yebiam bliba ni bobol temo ilum omfubenoa tosiam binobbiobe.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ina otane nakaia unangai bobolo ilum omfube biamo Gode daaye bianea bobol tem ayam omkaye binabe kesoa memalo biob dim osa imin inanea ni daabenea Taitase dabanea tenea nisu tle kesoa ni bobol ayam funanobbiobe.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Gode Taitase dabanea tenea nisu tleo olota ni bobol temo ayam omyim blimobe. E ib weng sang osa eka ibo daahabibo weng osa omeb tenea ni baabesea wentenoba ne ibo seinye binibiobe. E ni baabenea Kolin bib seli i hengmino nabinibbuo funaniba bobolo ilum omfubenoa Fol keb talo wabianiba baaniba Ni Fole atemaobobo gabiobo ge baabene kesoa ne kla seimbinibiobe.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Sino naka ele ib isak temo kukub misiamo nabea ibo mo Tolobo geim blim deiba bliba ne futano dola omfubeibuo ne funania I futan olo watemaibo i bobolo ilum omfubenamabobo genia nesa bobolo ilum omfutne binobiobe. Ibo ne futano yo kiniba bobolo ilum omfube binobu otane ibo bobol ilum yo amito mo bibenim blimobe. Ne futan yo ibo daabenobio kesoa ne seimbibe.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Otane bobol tem ilumo ib dimo tam tlobio yo ne mo seimbibabe. Ne seinin olole bobol tem ilumo ib dimo tam tlanoa daabenoa ibo kukub misiamo deiboniba naka ele dobo klanibbu ota ne seimbibe. Gode funanea Kolin bib seli naka ele dobo klanamino deiba bianiba isa hengmin olo gobo blib kesoa aal waisenoa deibueine genea ibo inaibbio kesoa ne sino futano ibo dola omfubeibuo ne kukub misiamo ibo mo omyim blimobe, ne ibo daaye binibiobe.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Nakaia unangai hengmino hengaiba Gode daabenea i bobol temo ilum omfubenoa baaniba Ni hengmino temo biobo deibonomobobo geib mole Gode i hengmino temo blibo doketoubea i amit nomabiobe. I mo baanibta Ni hengmino temo bioba Gode dotlane olo misiam nabenebo genimibbabe. Eka nakaia unangai mak ile i hengmino hengabibo bobolo ilum omfubeno otane bobol ilum olo dabalim olo bobol ilum kesoa i baaniba Ni hengmino temo biobo mo deibonomabbiobabo gabib kesoa i kaanomabiobe. I amito mo nomabibbabe.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Gode ibo hengmino hengabiba daabenea ib bobol temo ilum omfubenobuo kukub olo e ibo kla daabenebiobe. Ibo funaniba Nibo hengmino henganobobo geniba ib hengmino hebmamsab deibueib kesoa nakaia unangai baaniba Memalo i kukub ayam wafu bliobo geibbiobe. Ibo hengmin olo afetu boniba Gode tolo tosiam binibbiobe. Ibo ni yatenamin teb yebua funaniba Nibo kukub misiamo nabobo klanoba afetu bonomo geniba nakae ib isak temo bianea hengabe naka ele ibo sbal weng baabaibbiobe. Kukub olo ne mo baabenita Ibo misiam naibbiobo genimibabe.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Ne sino futano ibo dola omfubeibio dimo ne nakae tenea aalebe alelo omeisa haabinebio naka esa eka e aaleb esa i bobolo olota mo funanita futan yo dola omfubeim blimobe. Ne funania Gode kin dimo Kolin bib seli ni kla gobe blib kesoa ne futano dola omfubeia i funaniba Ni Folwali gobebuobo geine genita futan yo ibo dola omfubeibiobe.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Ibo ni gobe blib kesoa ni bobol ayam fumbuobe.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Sino ne Taitase baabania Kolin bib seli kukub ayamo bobol wayebobo ge baabaibiobe. Ibo kukub misiam olo mo deibueim blim kenib mole ne aal genalamabi otane e monea ibsu natlanea yatemea ibo bain inaniba kukub misiam olo deiboniba kukub ayam ota wafu blib kesoa e funanea Fole wengo bain baatnenebiobo ge funanebiobe. Ibo ne aal ginino mo omnim blimobe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Sino Taitase ibo gobe bie otane e monea ibsu natlanea yatemea ibo kukub misiamo namino tolo tosiananiba e baabaniba Klayam nata tlebobo ge baabaniba e wengo kla wentehabib binea deibe tle kesoa memalo e ibo kla gobe biebe.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ne tekein kebibe, ibo memalosa sinanomosa kukub ayam wafunomabib kesoa ne seimbibe.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.