João 5

Migabac Bible (MPP_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yogolec lobeina Yuda ngic-ngigac yengileng hombang monic kwesime Yesu ye Yerusalem fewec.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Felu Yerusalem taonka nu sugucne monic wacine Lamale nu, yogolec nebocine lifuc monic fawec. Yogo Hibru yowawa Betesda wackecaigaing, yogolec mecina dakec 5 faibong.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 Aime dakec yogolec kwelina ngic-ngigac hucnginengkolec, yogo donge-pisic nga hige-sowac, ailu puling ingucne bocyacti falu gaibong. [Yenge misa yogodi uc fific ainale wangec facaigaing.
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 I yangucte, dameng gocna Sugucnele angelo monicti misa iwa kwesicaigac. Kwesime misa yogo uc fific aime, monic ye molickelu misawa haudaicte, ye hucine sasawa miyac aiyackedaicte.]
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Aime ngic-ngigac falu gaibong, yengele hewackacni ngic monic puling game hifaine 38 biyachac aiwec, ye iwa falu gawec.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Aime dameng dalicne iwa gawecte ailu Yesudi ye biyac nganilu ngagewecte ailu yanguc uwacnowec,
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Inguc mime puling yedi bafaliyelu yanguc edowec, “Sugucnene, misa uc fific aimebac na ma ngicti baficnulu lifucka locnudaicte? Na haunogale aibe gocne yengi hepacnulu haucaigaing.”
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Inguc mime Yesudi yanguc edowec,
8 Então Jesus lhe disse:
9 Inguc miyemewa ngic ye dameng yogowahac socine madickeme fangkelu dembengine balu hikewec. Aime wiyac yogo Sabat damengka aiwec.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Aime Yuda ngic yenge ngic madickewec ye nganilu yanguc edoibong, “Yakumacbac dembenggone balu hikegic, bole yogo Sabat damengka baengka mi madickegac.”
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 Inguc mibong bafaliyelu yanguc edocebawec, “Ngic bamadicnugac yedi salecnulu migac, ‘Ga dembenggone balu hikenong.’ ”
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Inguc mime uwacnoibong, “Ma ngicti ‘dembenggone balu hikenong’ migac?”
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 Aime ngic madickewec ye ma ngicti bamadickewec, yogo mi ngagewec. I yangucte, ngic-habutowadi domaibongte ailu Yesu ye kwelinginang hike sangkewec.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Aime yogolec lobeina Yesudi ngic yogo Ibu-mac kwelina bafuwalu yanguc edowec,
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Inguc mime ngic ye hikelu Yuda ngic edocebalu yanguc miwec, “Yesudi hocne na bamadicnugac.”
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Yesu ye Sabat damengka bole ingucne balu gawecte ailu Yuda ngic yengi ngaba sanangnehac aicnolu gaibong.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Aime Yesudi bafaliyelu yanguc edocebawec,
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Inguc ailu Yesu ye Sabatle yefe-yowa fagac yogo mi balaibewec. Ailu yogo sugu miyac, ye taockelu Wapongte Mamacne milu ye Wapong ingucnehac aiwec. Ilec ailu Yuda ngic yenge kwelenginang aalic fikeme, Yesu wehomanogale aiibong.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Inguc aibong Yesudi bafaliyelu yanguc edocebawec,
19 Então Jesus lhes disse:
20 — ausente —
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 — ausente —
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 — ausente —
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 — ausente —
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 — ausente —
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 — ausente —
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 — ausente —
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 — ausente —
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 — ausente —
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 — ausente —
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 — ausente —
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 — ausente —
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 — ausente —
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 — ausente —
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 — ausente —
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 — ausente —
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 — ausente —
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 — ausente —
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 — ausente —
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 — ausente —
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 — ausente —
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 — ausente —
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 — ausente —
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 — ausente —
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 — ausente —
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 — ausente —
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 — ausente —
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 — ausente —
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.