João 5

Migabac Bible (MPP_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yogolec lobeina Yuda ngic-ngigac yengileng hombang monic kwesime Yesu ye Yerusalem fewec.
1 Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 Felu Yerusalem taonka nu sugucne monic wacine Lamale nu, yogolec nebocine lifuc monic fawec. Yogo Hibru yowawa Betesda wackecaigaing, yogolec mecina dakec 5 faibong.
2 Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.
3 Aime dakec yogolec kwelina ngic-ngigac hucnginengkolec, yogo donge-pisic nga hige-sowac, ailu puling ingucne bocyacti falu gaibong. [Yenge misa yogodi uc fific ainale wangec facaigaing.
3 Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 I yangucte, dameng gocna Sugucnele angelo monicti misa iwa kwesicaigac. Kwesime misa yogo uc fific aime, monic ye molickelu misawa haudaicte, ye hucine sasawa miyac aiyackedaicte.]
4 [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Aime ngic-ngigac falu gaibong, yengele hewackacni ngic monic puling game hifaine 38 biyachac aiwec, ye iwa falu gawec.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Aime dameng dalicne iwa gawecte ailu Yesudi ye biyac nganilu ngagewecte ailu yanguc uwacnowec,
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?
7 Inguc mime puling yedi bafaliyelu yanguc edowec, “Sugucnene, misa uc fific aimebac na ma ngicti baficnulu lifucka locnudaicte? Na haunogale aibe gocne yengi hepacnulu haucaigaing.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Inguc mime Yesudi yanguc edowec,
8 Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Inguc miyemewa ngic ye dameng yogowahac socine madickeme fangkelu dembengine balu hikewec. Aime wiyac yogo Sabat damengka aiwec.
9 Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.
10 Aime Yuda ngic yenge ngic madickewec ye nganilu yanguc edoibong, “Yakumacbac dembenggone balu hikegic, bole yogo Sabat damengka baengka mi madickegac.”
10 Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Inguc mibong bafaliyelu yanguc edocebawec, “Ngic bamadicnugac yedi salecnulu migac, ‘Ga dembenggone balu hikenong.’ ”
11 Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Inguc mime uwacnoibong, “Ma ngicti ‘dembenggone balu hikenong’ migac?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Aime ngic madickewec ye ma ngicti bamadickewec, yogo mi ngagewec. I yangucte, ngic-habutowadi domaibongte ailu Yesu ye kwelinginang hike sangkewec.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Aime yogolec lobeina Yesudi ngic yogo Ibu-mac kwelina bafuwalu yanguc edowec,
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Inguc mime ngic ye hikelu Yuda ngic edocebalu yanguc miwec, “Yesudi hocne na bamadicnugac.”
15 O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Yesu ye Sabat damengka bole ingucne balu gawecte ailu Yuda ngic yengi ngaba sanangnehac aicnolu gaibong.
16 E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Aime Yesudi bafaliyelu yanguc edocebawec,
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Inguc ailu Yesu ye Sabatle yefe-yowa fagac yogo mi balaibewec. Ailu yogo sugu miyac, ye taockelu Wapongte Mamacne milu ye Wapong ingucnehac aiwec. Ilec ailu Yuda ngic yenge kwelenginang aalic fikeme, Yesu wehomanogale aiibong.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Inguc aibong Yesudi bafaliyelu yanguc edocebawec,
19 Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.
20 — ausente —
20 Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 — ausente —
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 — ausente —
22 E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,
23 — ausente —
23 a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 — ausente —
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 — ausente —
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 — ausente —
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 — ausente —
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 — ausente —
28 Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:
29 — ausente —
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 — ausente —
30 Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 — ausente —
31 Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 — ausente —
32 Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.
33 — ausente —
33 Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 — ausente —
34 Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.
35 — ausente —
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.
36 — ausente —
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 — ausente —
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.
38 — ausente —
38 Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.
39 — ausente —
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 — ausente —
40 Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.
41 — ausente —
41 Eu não aceito glória que vem dos homens;
42 — ausente —
42 sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 — ausente —
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.
44 — ausente —
44 Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?
45 — ausente —
45 Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.
46 — ausente —
46 Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.
47 — ausente —
47 Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.