João 5

Migabac Bible (MPP_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yogolec lobeina Yuda ngic-ngigac yengileng hombang monic kwesime Yesu ye Yerusalem fewec.
1 Depois disso, havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Felu Yerusalem taonka nu sugucne monic wacine Lamale nu, yogolec nebocine lifuc monic fawec. Yogo Hibru yowawa Betesda wackecaigaing, yogolec mecina dakec 5 faibong.
2 Ora, em Jerusalém há, próximo à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Aime dakec yogolec kwelina ngic-ngigac hucnginengkolec, yogo donge-pisic nga hige-sowac, ailu puling ingucne bocyacti falu gaibong. [Yenge misa yogodi uc fific ainale wangec facaigaing.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos: cegos, coxos e paralíticos, esperando o movimento das águas.
4 I yangucte, dameng gocna Sugucnele angelo monicti misa iwa kwesicaigac. Kwesime misa yogo uc fific aime, monic ye molickelu misawa haudaicte, ye hucine sasawa miyac aiyackedaicte.]
4 Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Aime ngic-ngigac falu gaibong, yengele hewackacni ngic monic puling game hifaine 38 biyachac aiwec, ye iwa falu gawec.
5 E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.
6 Aime dameng dalicne iwa gawecte ailu Yesudi ye biyac nganilu ngagewecte ailu yanguc uwacnowec,
6 E Jesus, vendo este deitado e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?
7 Inguc mime puling yedi bafaliyelu yanguc edowec, “Sugucnene, misa uc fific aimebac na ma ngicti baficnulu lifucka locnudaicte? Na haunogale aibe gocne yengi hepacnulu haucaigaing.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me coloque no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Inguc mime Yesudi yanguc edowec,
8 Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma tua cama e anda.
9 Inguc miyemewa ngic ye dameng yogowahac socine madickeme fangkelu dembengine balu hikewec. Aime wiyac yogo Sabat damengka aiwec.
9 Logo, aquele homem ficou são, e tomou a sua cama, e partiu. E aquele dia era sábado.
10 Aime Yuda ngic yenge ngic madickewec ye nganilu yanguc edoibong, “Yakumacbac dembenggone balu hikegic, bole yogo Sabat damengka baengka mi madickegac.”
10 Então, os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar a cama.
11 Inguc mibong bafaliyelu yanguc edocebawec, “Ngic bamadicnugac yedi salecnulu migac, ‘Ga dembenggone balu hikenong.’ ”
11 Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma a tua cama e anda.
12 Inguc mime uwacnoibong, “Ma ngicti ‘dembenggone balu hikenong’ migac?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma a tua cama e anda?
13 Aime ngic madickewec ye ma ngicti bamadickewec, yogo mi ngagewec. I yangucte, ngic-habutowadi domaibongte ailu Yesu ye kwelinginang hike sangkewec.
13 E o que fora curado não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.
14 Aime yogolec lobeina Yesudi ngic yogo Ibu-mac kwelina bafuwalu yanguc edowec,
14 Depois, Jesus encontrou-o no templo e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que te não suceda alguma coisa pior.
15 Inguc mime ngic ye hikelu Yuda ngic edocebalu yanguc miwec, “Yesudi hocne na bamadicnugac.”
15 E aquele homem foi e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.
16 Yesu ye Sabat damengka bole ingucne balu gawecte ailu Yuda ngic yengi ngaba sanangnehac aicnolu gaibong.
16 E, por essa causa, os judeus perseguiram Jesus e procuravam matá-lo, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Aime Yesudi bafaliyelu yanguc edocebawec,
17 E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho
18 Inguc ailu Yesu ye Sabatle yefe-yowa fagac yogo mi balaibewec. Ailu yogo sugu miyac, ye taockelu Wapongte Mamacne milu ye Wapong ingucnehac aiwec. Ilec ailu Yuda ngic yenge kwelenginang aalic fikeme, Yesu wehomanogale aiibong.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Inguc aibong Yesudi bafaliyelu yanguc edocebawec,
19 Mas Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer ao Pai, porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 — ausente —
20 Porque o Pai ama ao Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
21 — ausente —
21 Pois assim como o Pai ressuscita os mortos e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
22 — ausente —
22 E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo,
23 — ausente —
23 para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai, que o enviou.
24 — ausente —
24 Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não entrará em condenação, mas passou da morte para a vida.
25 — ausente —
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 — ausente —
26 Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo.
27 — ausente —
27 E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do Homem.
28 — ausente —
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.
29 — ausente —
29 E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal, para a ressurreição da condenação.
30 — ausente —
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo, e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai, que me enviou.
31 — ausente —
31 Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 — ausente —
32 Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 — ausente —
33 Vós mandastes a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 — ausente —
34 Eu, porém, não recebo testemunho de homem, mas digo isso, para que vos salveis.
35 — ausente —
35 Ele era a candeia que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 — ausente —
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço testificam de mim, de que o Pai me enviou.
37 — ausente —
37 E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer;
38 — ausente —
38 e a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.
39 — ausente —
39 Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam.
40 — ausente —
40 E não quereis vir a mim para terdes vida.
41 — ausente —
41 Eu não recebo glória dos homens,
42 — ausente —
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 — ausente —
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
44 — ausente —
44 Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros e não buscando a honra que vem só de Deus?
45 — ausente —
45 Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 — ausente —
46 Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim, porque de mim escreveu ele.
47 — ausente —
47 Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.