João 5
Migabac Bible (MPP_WBT) vs ARIB
1 Yogolec lobeina Yuda ngic-ngigac yengileng hombang monic kwesime Yesu ye Yerusalem fewec.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Felu Yerusalem taonka nu sugucne monic wacine Lamale nu, yogolec nebocine lifuc monic fawec. Yogo Hibru yowawa Betesda wackecaigaing, yogolec mecina dakec 5 faibong.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Aime dakec yogolec kwelina ngic-ngigac hucnginengkolec, yogo donge-pisic nga hige-sowac, ailu puling ingucne bocyacti falu gaibong. [Yenge misa yogodi uc fific ainale wangec facaigaing.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 I yangucte, dameng gocna Sugucnele angelo monicti misa iwa kwesicaigac. Kwesime misa yogo uc fific aime, monic ye molickelu misawa haudaicte, ye hucine sasawa miyac aiyackedaicte.]
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Aime ngic-ngigac falu gaibong, yengele hewackacni ngic monic puling game hifaine 38 biyachac aiwec, ye iwa falu gawec.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Aime dameng dalicne iwa gawecte ailu Yesudi ye biyac nganilu ngagewecte ailu yanguc uwacnowec,
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Inguc mime puling yedi bafaliyelu yanguc edowec, “Sugucnene, misa uc fific aimebac na ma ngicti baficnulu lifucka locnudaicte? Na haunogale aibe gocne yengi hepacnulu haucaigaing.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Inguc mime Yesudi yanguc edowec,
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Inguc miyemewa ngic ye dameng yogowahac socine madickeme fangkelu dembengine balu hikewec. Aime wiyac yogo Sabat damengka aiwec.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Aime Yuda ngic yenge ngic madickewec ye nganilu yanguc edoibong, “Yakumacbac dembenggone balu hikegic, bole yogo Sabat damengka baengka mi madickegac.”
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Inguc mibong bafaliyelu yanguc edocebawec, “Ngic bamadicnugac yedi salecnulu migac, ‘Ga dembenggone balu hikenong.’ ”
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Inguc mime uwacnoibong, “Ma ngicti ‘dembenggone balu hikenong’ migac?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Aime ngic madickewec ye ma ngicti bamadickewec, yogo mi ngagewec. I yangucte, ngic-habutowadi domaibongte ailu Yesu ye kwelinginang hike sangkewec.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Aime yogolec lobeina Yesudi ngic yogo Ibu-mac kwelina bafuwalu yanguc edowec,
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Inguc mime ngic ye hikelu Yuda ngic edocebalu yanguc miwec, “Yesudi hocne na bamadicnugac.”
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Yesu ye Sabat damengka bole ingucne balu gawecte ailu Yuda ngic yengi ngaba sanangnehac aicnolu gaibong.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Aime Yesudi bafaliyelu yanguc edocebawec,
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Inguc ailu Yesu ye Sabatle yefe-yowa fagac yogo mi balaibewec. Ailu yogo sugu miyac, ye taockelu Wapongte Mamacne milu ye Wapong ingucnehac aiwec. Ilec ailu Yuda ngic yenge kwelenginang aalic fikeme, Yesu wehomanogale aiibong.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Inguc aibong Yesudi bafaliyelu yanguc edocebawec,
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 — ausente —
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 — ausente —
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 — ausente —
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 — ausente —
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 — ausente —
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 — ausente —
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 — ausente —
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 — ausente —
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 — ausente —
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 — ausente —
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 — ausente —
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 — ausente —
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 — ausente —
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 — ausente —
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 — ausente —
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 — ausente —
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 — ausente —
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 — ausente —
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 — ausente —
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 — ausente —
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 — ausente —
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 — ausente —
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 — ausente —
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 — ausente —
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 — ausente —
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 — ausente —
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 — ausente —
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 — ausente —
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.