Marcos 12
Mamamili Wangka (MPJ) vs VC
1 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, yumuwanpa wangka kulilkurakuya. “Martu maajalu junkura wananmalpa kuripijku wilykikaja. Piinyjikaja junku wanalku tinkijunku. Palujanu maya ngarnawarra ngapilku, nyakupinti, kuripijpaya ngulyulu mankujaku. Piinyjingka jayitingka tapurrpa jawalku junku ngulaku. Tapurrja palungka jinaluya kuripijkaja kantunmalpa, kayilapa karrkartakaja yintinmalpa tapurrkarti. Kayilapa maaja palulu mirraku-janampa martu karlkinku, warrkamurriraya kaya ngampurrju kanyilkura. Palujanu ngurra kujupakarti yanku warrkamurriraku.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 “Palujanuya kuripijkaja yurnmirriku. Kayilapa maajalu warrkamupurluka kurtingku, yankura mankuraku kuripijkaja yaapu. Ka-janampa junku yaapu kuripijkaja kaatanmayapurlukakajaku.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Kaatanmaya palunyangkaya martulu yupalju jiimartajilu warrkamupurluka palunya pungku marlaku yiyalku. Kuripijpaya kanyinmalpa yungkuparnilu.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Maaja palunyalu purtu majalku warrkamupurluka kujupa yiyalku, kuripijpa marlaku mankura katiraku. Palunyajanu yanku jarrpaku, kaya kata pungku yintilku. Ka kata miji yintinmalpa. Payilkuya marlaku wiyalku, kuripijparni.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Maaja palunyalu warrkamupurluka kujupa wiyalku-jananya kuripijpa mankura marlaku katirarniku. Palunyangkaya mitu pungkuya. Palunyayuru kujunkujunnguru warrkamupurluka-jananya wajara wiyalku, yarnnga. Karlkinpa-jananya mitu pungku, karlkin kujupa-jananya pungkula yiyalku.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 “Maajaku ngurrapurlukaya pakirriku, mirtaya nyinaku, palumili ngurrangka, paki. Palunyamili kajawiyaju ngurrangka nyinaku, ka maajalu kulilku jilanya, ‘Mayitiraya ngayumili kajaku nyarrurriku, ka kuripijku-jananya japilku, karaya yungku.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Kaya kaatanmayapurlukakajalu nyaku kaya wangkaku, ‘Jiirni yankuni palumili kaja. Jiilu kajalu kanyilku kaatanmayakamu maya ngaanya, yiipi miturriku palumili mama. Mitula pungkura!, kayilapala ngaanya kanyilku kaatanmayakamu maya.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Palujanu kaja palu kaatanmayangka kurrungku. Kayilapaya manku kangku yawujayiti warningku, palujanuya miturntanku.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Kaatanku maajalu yanku-jananya wanyjalmanku? Kaatanmartaji putaparaku-jananya mitu pungku. Karlkin kujupaku-janampa mirraku kaatanpa jungalu kanyilkuraku.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 — ausente —
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 — ausente —
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Wangka paluya kulirnu, kaya wirrilyirringu Juwumili maajakaja. Kulilpayiya jilanya, “Palulu-lanya wajarnu, ka nganarnpungkuni-lanya. Kuwarrila yanku manku kangku pungku.” Jilanyaya ngangkunuka junu, martukajangkamarra. Kulinuya jilanya, “Martukajalu-lanyaya pungkujaku, jurrala! Martukajaluya kulini, jumaji Jiijajpa Mamamili wangka jakurlpurluka.”
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Palunyajanu-jananyaya Juwumili maajakajalu yiyarnu Jiijajkarti, Parajikajakamu, jaajimili maajakajalurrju. Yanuya jilanya kulilpayi, “Wangka palumilila kulilku ka wajalku kuutja, kuutpurlukangka, Jiijajpaya miturntalkuraku.”
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Yanuluya Jiijajja wajarnu, “Nintipuka! Kulirninpalajunta nyuntulun jungalu wajani. Mama ngarnawarrapurlukalunta nintini, palujanu-lanyajun nyuntulu jungalu wajarninpa. Mirta-jananyan nyuntulu maajakajangka ngurlurrini, nyuntulu-jananyan wululu Mamamili wangka wajarninpa, yakaparnilu. Kuwarri-lanyaju jungalu wajala!, wanyjalpan nyuntulu kulini? Luwu wanyjalpa-lampa nyininpa? Kajila ngayurtinju kapamanpa maaja maju mani yungkuraku?, yini Tayipiriyajpa? Mayitpi mirtalara yungku kapamanpa.”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Jiijajju kulirnu, “Mayitpi ngaakajalurniya japini, ngularniya kuutja wajalkuraku.” Palujanu-janampa wajarnu, “Mayunyjulurninyurra japini?, pakilurrju. Jilanya japilparnilurniyan junkungara.
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Mani jilpa kujula kapamanpa yungkuni. Mani palu jilparniya kawa nintijula!, nyakurakurna.” Jilparaya kangu yungu. Jiijajju-jananya japirnu, “Ngumpa nganamili ngaanya? Yini ngana ngaanya?” Kaluya wajarnu, “Kapamanpa maaja maju, Tayipiriyajpa.”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Ka-jananya Jiijajju wajarnu, “Warrkamupurlukaluntaya japilku maniku kapamanku, palujanu yungkuraku-jananyanyurra, kayilaparaya kangku yungku maaja Tayipiriyajpa. Paluyuru yiipi Mamamili warrkamupurlukaluntaya japilku maniku, palujanu-jananyanyurra yungku mani, kayilaparaya kangku junku Mamamili warrkamuku.”
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Martu karlkinpaya nyinapayi Jaajmili maajakaja. Jilanyaya kulilpayi pakiwana, “Martuya mirta mitujanu ngula pakalku, paki, wuluya mitu ngarrimalpa.” Jiikajaluya yanu Jiijajpa japirnu,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Nintipuka! Muujajju-lampa julyju jilanya luwu wakarnu. Yiipi kurtalu wanti manku, ka jijiparni nyinaku, palujanu miturriku. Kayilapa palumililu marlangulu manku wanti palunya. Yiipipula jiji manku, kaya martukajalu kulilku, ‘Kurtakura jiinya jiji.’” (Martukajalula mirta jii kulini, ka Juwukajaluya jilanya kulilpayi.)
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Kaluya Jiijajja yarrarnu wajarnu, “Jiikajaya kurtararranpa nyinapayi japan wulikaja. Majujaralu manu nyupa kanyilpayi. Jijiparnipula nyinapayi, palujanu yirna palu miturringu.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ka palumili marlangulu wanti jii manu. Nyinapayipula jijiparni kayilapa yirna palu miturringu. Wantiwiyaju wanka nyinapayi. Kayilapa kujupalu marlangulu wanti palu manu. Jijiparnipula nyinangu, kayilapa yirna palu miturringu.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Jilanyayuruya wanti palu kanyirnu marlangukajalu, kaya miturripayi jijiparni. Palujanu wanti palu wanka kuju nyinangu, ka jijiparni miturringu. Palujanu jii wanti miturringu.”
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Ka Jiijajkuraya yarrarnu japirnu, “Ngulampanga mayitpi martukaja mitujanu wankarriku, kayila wanti palunya mitujanu wankarriku, ka palumili nyupakajalurrju. Palujanu nganakura wanti palu nyinaku? Julyju-jananya japan wulikaja kanyilpayi.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Ka Jiijajju-jananya wajarnu, “Pakiwananyurra kulini. Mamamiliku wangkakunyurra ngurrpa, mirtanyurra kulini Mama ngarnawarrapurlukalu yalyjirrju ngapini, maparn majuwintilu.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ngulaya martukaja mitujanu pakalku, mirtaya nyupawinti nyinaku, paki. Wikarrukajayuruya Mamamili ngurrangka nyinaku, nyupaparni.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Martu mitujanu yilta wankarriku nyinaku, Mamamili ngurrangka. Jilanya Mamalu wajarnu. Wangka jiiyuru riitamurrira kanyurra kulilngara. Yipurammapuya miturringu julyju, kayilapa Muujajju wangka palunya wakarnu, marlalu jilanya. Warta kampara yikini. Wangka palunyangka kinti nyinani wangka kujupa. Mamalu jilanya wajarnu, ‘Ngayurna Mama ngarnawarrapurlukarna-janampa maaja maju nyinani Yipuramku, Yajikkukamu Jayikapku.’
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Yiltaya palukaja wanka nyinani ngarnawarra Mamamili ngurrangka. Yilta-jananyaya Mamalu wankanu ka kanyini, palumili ngurrangka, paluyuru-lanya wankalku kanyilku palumili ngurrangka.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Jiijajju-jananya marlakulu wajalpayi, martu kujupalu kurnulu kulinu pukurlarringu, Muujajmili wangkapurlukalu. Jiijajpara japirnu, “Muujajju-lampa Mamamili luwu yarnnga wajarnu. Mayiti kuju luwu majuwarta nyinani, kaya luwu karlkinpa ngalyarlpa nyinani. Wanyjajara luwu maju nyinani?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jiijajjura wajarnu, “Luwu majuwartanga palunga jilanya nyinani, ‘Yijurilmili marlajanukajaluya kulila! Maaja-lampa Mama ngarnawarrapurluka, kuju nyinani.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Palukuwiyajunyurra layikamurrira nyinara. Paluwiyajunyurra kuliraka nyinara.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Palunyayuru luwu majuwarta kujupa nyinani. ‘Ngurra walyjakajakulara layikamurrira nyinani. Palunyayurula-janampa ngurra kujupakajaku layikamurrira nyinaku.’ Luwu palu kujarrapula maju nyinani, luwu karlkinpaya ngalyarlpa nyinani.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Muujajmili wangkapurlukalu wangka kulirnu ka Jiijajpa marninypungu, “Nintipuka!, jungalun wajarnu. Yilta palunyanga maaja maju-lampa, palunya kuju nyinani, mirta maaja palunyayuru kujupa nyinani, paki.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Palunyangkalara layikamurrira nyinamalpa. Kuranjula kulira junga wulu nyinamalpa. Yuwa, nyuntulun junga wangka wajarnu. Ngurra kujungkajaru-langku layikamurrira nyinani. Palunyayurula-jananya nyinaku karlkingka. Juwukajalulara kuka mirtayirti pungkula kujani Mamaku, ngarnawarrapurlukaku. Palyalara pungkula kujarni. Kujanyjanjula wangka palu kujarraku junga nyinara. Mirtala walykulku, yintuljula katiku wangka palunya kujarra. Palunyajanulara palyalu kujalku katiku Mamaku.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Muujajmili wangkapurlukalu palunyalu jungalu kulirnu. Jiijajpara pukurlarringukara wajarnu, “Mamalu-jananya ngampurrju kanyirninpa palumilikaja walyjakaja. Jungan kulirnin ngayumili wangka, jampangulyu-jananyan nyinaku Mamamili walyjakajangka.” Palunyangkaya martulu karlkilu mirta japirnu Jiijajpa, paki, purtuya kulirnu, jumaji palunyalu-janampa jungalu wajalpayi.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Jaajja majungka-jananya Jiijajju wulu nintijunkupayi martukajangka. Nintilkijalu-jananya Jiijajju jilanya japirnu, “Nyaakuya wajani Muujajmili wangkapurlukakajalu?, ‘Kurayijpa parnapurlukaku-janampa maaja kuju maju nyinaku, maaja Tayipityuru. Kurayijpa maaja Tayipitku marlajanu nyinaku.’ Nyaakuya jilanya wajarnin?” Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu,
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 “Mamamili Kurrurnju Tayipit nintirnu. Palunyangka Tayipitju jilanya wajarnu,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Ka Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, “Tayipitju Kurayijpa wajarnu, ‘Ngayukuju maaja.’ Yilta Kurayijpa jiinya Mamamili, mirta Tayipitmili marlajanuwiyaju.”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Jiijajju-jananya yarrarnu marrkurnu jilanya, “Ngampurrpaya nyinama!, Muujajmili wangkapurlukakajangkamarra! Palunyakajalu-ngkuya kuurtungka kurrungkuni, kaya tawunja kutuwana parra yankuni, martukajaluya-jananya nyakura marninypungkuraku.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Palunyakajaya jaajkarti yankura nyinani, maajamilingkawiyaju tiipulja, mirtaya martukajawana nyinani. Jampaya martukaja wumurriku ka kujungkarriku ngalkura pukurlarriraku. Muujajmili wangkapurlukakajaya palunyakaja yankura nyinani, maajamilingkawiyaju, tiipulja.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Wantikajaya karlkinpa nyininpa yirnaparnikaja, julyju-janampaya yirnakaja miturringu. Palunyakajaluya-janampa Muujajmili wangkapurlukakajalu wanti jiikajaku wartakaja ngulyulu-janampaya maninpa, ngapi wajaraka, ‘Ngampurrmankurnanta.’ Palunyakajaluya jaajja Mamangka rawa wangkani, nyakulaya marninypungkuraku, martu karlkilu. Mamalu-jananya yiltaminyirri rawalu warrkilku kurtingku wulu, ngurra kujupakarti, mirtaya Mamamilingka ngurrangka nyinaku, paki. Martu jiikaja putakaja-jananya pipurrulu warrkilku kurtingku.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Jiijajpa jaajja majungka nyinapayi. Nyakupayi-jananya maniraya kangkura junkupayi, wirningka, Mamaku. Mani majuwintiluya mani maju junkupayi.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Wantilu katingu junu jilpa kujarra japu kujarra, maniparnilujaru. Palunya wanti nyinapayi yirnaparni, julyjura miturringu.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Jiijajju jampa nyangu wanti palunya mani japu katingu junu, ka mirrangu-janampa wajarnu palumili wangka-nintikajaku. “Wangka ngaanyaya kulila! Wanti palulu mani majuyuru katingu junu. Kaya karlkilu mani juliyuru katingu junu.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Palunyakajaluya mani junu kaya mani maju kanyirni. Wanti palunyalu mani julijuli junu ka maniparnirringu nyinani. Mirta mani kanyirni mirrkaku, paki, yungu pakirnu. Mamara yiltaminyirri layikamurrini.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.