Marcos 12
Mamamili Wangka (MPJ) vs ARIB
1 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, yumuwanpa wangka kulilkurakuya. “Martu maajalu junkura wananmalpa kuripijku wilykikaja. Piinyjikaja junku wanalku tinkijunku. Palujanu maya ngarnawarra ngapilku, nyakupinti, kuripijpaya ngulyulu mankujaku. Piinyjingka jayitingka tapurrpa jawalku junku ngulaku. Tapurrja palungka jinaluya kuripijkaja kantunmalpa, kayilapa karrkartakaja yintinmalpa tapurrkarti. Kayilapa maaja palulu mirraku-janampa martu karlkinku, warrkamurriraya kaya ngampurrju kanyilkura. Palujanu ngurra kujupakarti yanku warrkamurriraku.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 “Palujanuya kuripijkaja yurnmirriku. Kayilapa maajalu warrkamupurluka kurtingku, yankura mankuraku kuripijkaja yaapu. Ka-janampa junku yaapu kuripijkaja kaatanmayapurlukakajaku.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Kaatanmaya palunyangkaya martulu yupalju jiimartajilu warrkamupurluka palunya pungku marlaku yiyalku. Kuripijpaya kanyinmalpa yungkuparnilu.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Maaja palunyalu purtu majalku warrkamupurluka kujupa yiyalku, kuripijpa marlaku mankura katiraku. Palunyajanu yanku jarrpaku, kaya kata pungku yintilku. Ka kata miji yintinmalpa. Payilkuya marlaku wiyalku, kuripijparni.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Maaja palunyalu warrkamupurluka kujupa wiyalku-jananya kuripijpa mankura marlaku katirarniku. Palunyangkaya mitu pungkuya. Palunyayuru kujunkujunnguru warrkamupurluka-jananya wajara wiyalku, yarnnga. Karlkinpa-jananya mitu pungku, karlkin kujupa-jananya pungkula yiyalku.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 “Maajaku ngurrapurlukaya pakirriku, mirtaya nyinaku, palumili ngurrangka, paki. Palunyamili kajawiyaju ngurrangka nyinaku, ka maajalu kulilku jilanya, ‘Mayitiraya ngayumili kajaku nyarrurriku, ka kuripijku-jananya japilku, karaya yungku.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Kaya kaatanmayapurlukakajalu nyaku kaya wangkaku, ‘Jiirni yankuni palumili kaja. Jiilu kajalu kanyilku kaatanmayakamu maya ngaanya, yiipi miturriku palumili mama. Mitula pungkura!, kayilapala ngaanya kanyilku kaatanmayakamu maya.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Palujanu kaja palu kaatanmayangka kurrungku. Kayilapaya manku kangku yawujayiti warningku, palujanuya miturntanku.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Kaatanku maajalu yanku-jananya wanyjalmanku? Kaatanmartaji putaparaku-jananya mitu pungku. Karlkin kujupaku-janampa mirraku kaatanpa jungalu kanyilkuraku.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 — ausente —
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Wangka paluya kulirnu, kaya wirrilyirringu Juwumili maajakaja. Kulilpayiya jilanya, “Palulu-lanya wajarnu, ka nganarnpungkuni-lanya. Kuwarrila yanku manku kangku pungku.” Jilanyaya ngangkunuka junu, martukajangkamarra. Kulinuya jilanya, “Martukajalu-lanyaya pungkujaku, jurrala! Martukajaluya kulini, jumaji Jiijajpa Mamamili wangka jakurlpurluka.”
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Palunyajanu-jananyaya Juwumili maajakajalu yiyarnu Jiijajkarti, Parajikajakamu, jaajimili maajakajalurrju. Yanuya jilanya kulilpayi, “Wangka palumilila kulilku ka wajalku kuutja, kuutpurlukangka, Jiijajpaya miturntalkuraku.”
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Yanuluya Jiijajja wajarnu, “Nintipuka! Kulirninpalajunta nyuntulun jungalu wajani. Mama ngarnawarrapurlukalunta nintini, palujanu-lanyajun nyuntulu jungalu wajarninpa. Mirta-jananyan nyuntulu maajakajangka ngurlurrini, nyuntulu-jananyan wululu Mamamili wangka wajarninpa, yakaparnilu. Kuwarri-lanyaju jungalu wajala!, wanyjalpan nyuntulu kulini? Luwu wanyjalpa-lampa nyininpa? Kajila ngayurtinju kapamanpa maaja maju mani yungkuraku?, yini Tayipiriyajpa? Mayitpi mirtalara yungku kapamanpa.”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Jiijajju kulirnu, “Mayitpi ngaakajalurniya japini, ngularniya kuutja wajalkuraku.” Palujanu-janampa wajarnu, “Mayunyjulurninyurra japini?, pakilurrju. Jilanya japilparnilurniyan junkungara.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Mani jilpa kujula kapamanpa yungkuni. Mani palu jilparniya kawa nintijula!, nyakurakurna.” Jilparaya kangu yungu. Jiijajju-jananya japirnu, “Ngumpa nganamili ngaanya? Yini ngana ngaanya?” Kaluya wajarnu, “Kapamanpa maaja maju, Tayipiriyajpa.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Ka-jananya Jiijajju wajarnu, “Warrkamupurlukaluntaya japilku maniku kapamanku, palujanu yungkuraku-jananyanyurra, kayilaparaya kangku yungku maaja Tayipiriyajpa. Paluyuru yiipi Mamamili warrkamupurlukaluntaya japilku maniku, palujanu-jananyanyurra yungku mani, kayilaparaya kangku junku Mamamili warrkamuku.”
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Martu karlkinpaya nyinapayi Jaajmili maajakaja. Jilanyaya kulilpayi pakiwana, “Martuya mirta mitujanu ngula pakalku, paki, wuluya mitu ngarrimalpa.” Jiikajaluya yanu Jiijajpa japirnu,
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Nintipuka! Muujajju-lampa julyju jilanya luwu wakarnu. Yiipi kurtalu wanti manku, ka jijiparni nyinaku, palujanu miturriku. Kayilapa palumililu marlangulu manku wanti palunya. Yiipipula jiji manku, kaya martukajalu kulilku, ‘Kurtakura jiinya jiji.’” (Martukajalula mirta jii kulini, ka Juwukajaluya jilanya kulilpayi.)
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Kaluya Jiijajja yarrarnu wajarnu, “Jiikajaya kurtararranpa nyinapayi japan wulikaja. Majujaralu manu nyupa kanyilpayi. Jijiparnipula nyinapayi, palujanu yirna palu miturringu.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Ka palumili marlangulu wanti jii manu. Nyinapayipula jijiparni kayilapa yirna palu miturringu. Wantiwiyaju wanka nyinapayi. Kayilapa kujupalu marlangulu wanti palu manu. Jijiparnipula nyinangu, kayilapa yirna palu miturringu.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Jilanyayuruya wanti palu kanyirnu marlangukajalu, kaya miturripayi jijiparni. Palujanu wanti palu wanka kuju nyinangu, ka jijiparni miturringu. Palujanu jii wanti miturringu.”
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ka Jiijajkuraya yarrarnu japirnu, “Ngulampanga mayitpi martukaja mitujanu wankarriku, kayila wanti palunya mitujanu wankarriku, ka palumili nyupakajalurrju. Palujanu nganakura wanti palu nyinaku? Julyju-jananya japan wulikaja kanyilpayi.”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Ka Jiijajju-jananya wajarnu, “Pakiwananyurra kulini. Mamamiliku wangkakunyurra ngurrpa, mirtanyurra kulini Mama ngarnawarrapurlukalu yalyjirrju ngapini, maparn majuwintilu.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Ngulaya martukaja mitujanu pakalku, mirtaya nyupawinti nyinaku, paki. Wikarrukajayuruya Mamamili ngurrangka nyinaku, nyupaparni.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Martu mitujanu yilta wankarriku nyinaku, Mamamili ngurrangka. Jilanya Mamalu wajarnu. Wangka jiiyuru riitamurrira kanyurra kulilngara. Yipurammapuya miturringu julyju, kayilapa Muujajju wangka palunya wakarnu, marlalu jilanya. Warta kampara yikini. Wangka palunyangka kinti nyinani wangka kujupa. Mamalu jilanya wajarnu, ‘Ngayurna Mama ngarnawarrapurlukarna-janampa maaja maju nyinani Yipuramku, Yajikkukamu Jayikapku.’
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Yiltaya palukaja wanka nyinani ngarnawarra Mamamili ngurrangka. Yilta-jananyaya Mamalu wankanu ka kanyini, palumili ngurrangka, paluyuru-lanya wankalku kanyilku palumili ngurrangka.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Jiijajju-jananya marlakulu wajalpayi, martu kujupalu kurnulu kulinu pukurlarringu, Muujajmili wangkapurlukalu. Jiijajpara japirnu, “Muujajju-lampa Mamamili luwu yarnnga wajarnu. Mayiti kuju luwu majuwarta nyinani, kaya luwu karlkinpa ngalyarlpa nyinani. Wanyjajara luwu maju nyinani?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jiijajjura wajarnu, “Luwu majuwartanga palunga jilanya nyinani, ‘Yijurilmili marlajanukajaluya kulila! Maaja-lampa Mama ngarnawarrapurluka, kuju nyinani.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Palukuwiyajunyurra layikamurrira nyinara. Paluwiyajunyurra kuliraka nyinara.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Palunyayuru luwu majuwarta kujupa nyinani. ‘Ngurra walyjakajakulara layikamurrira nyinani. Palunyayurula-janampa ngurra kujupakajaku layikamurrira nyinaku.’ Luwu palu kujarrapula maju nyinani, luwu karlkinpaya ngalyarlpa nyinani.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Muujajmili wangkapurlukalu wangka kulirnu ka Jiijajpa marninypungu, “Nintipuka!, jungalun wajarnu. Yilta palunyanga maaja maju-lampa, palunya kuju nyinani, mirta maaja palunyayuru kujupa nyinani, paki.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Palunyangkalara layikamurrira nyinamalpa. Kuranjula kulira junga wulu nyinamalpa. Yuwa, nyuntulun junga wangka wajarnu. Ngurra kujungkajaru-langku layikamurrira nyinani. Palunyayurula-jananya nyinaku karlkingka. Juwukajalulara kuka mirtayirti pungkula kujani Mamaku, ngarnawarrapurlukaku. Palyalara pungkula kujarni. Kujanyjanjula wangka palu kujarraku junga nyinara. Mirtala walykulku, yintuljula katiku wangka palunya kujarra. Palunyajanulara palyalu kujalku katiku Mamaku.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Muujajmili wangkapurlukalu palunyalu jungalu kulirnu. Jiijajpara pukurlarringukara wajarnu, “Mamalu-jananya ngampurrju kanyirninpa palumilikaja walyjakaja. Jungan kulirnin ngayumili wangka, jampangulyu-jananyan nyinaku Mamamili walyjakajangka.” Palunyangkaya martulu karlkilu mirta japirnu Jiijajpa, paki, purtuya kulirnu, jumaji palunyalu-janampa jungalu wajalpayi.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Jaajja majungka-jananya Jiijajju wulu nintijunkupayi martukajangka. Nintilkijalu-jananya Jiijajju jilanya japirnu, “Nyaakuya wajani Muujajmili wangkapurlukakajalu?, ‘Kurayijpa parnapurlukaku-janampa maaja kuju maju nyinaku, maaja Tayipityuru. Kurayijpa maaja Tayipitku marlajanu nyinaku.’ Nyaakuya jilanya wajarnin?” Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu,
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 “Mamamili Kurrurnju Tayipit nintirnu. Palunyangka Tayipitju jilanya wajarnu,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Ka Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, “Tayipitju Kurayijpa wajarnu, ‘Ngayukuju maaja.’ Yilta Kurayijpa jiinya Mamamili, mirta Tayipitmili marlajanuwiyaju.”
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jiijajju-jananya yarrarnu marrkurnu jilanya, “Ngampurrpaya nyinama!, Muujajmili wangkapurlukakajangkamarra! Palunyakajalu-ngkuya kuurtungka kurrungkuni, kaya tawunja kutuwana parra yankuni, martukajaluya-jananya nyakura marninypungkuraku.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Palunyakajaya jaajkarti yankura nyinani, maajamilingkawiyaju tiipulja, mirtaya martukajawana nyinani. Jampaya martukaja wumurriku ka kujungkarriku ngalkura pukurlarriraku. Muujajmili wangkapurlukakajaya palunyakaja yankura nyinani, maajamilingkawiyaju, tiipulja.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Wantikajaya karlkinpa nyininpa yirnaparnikaja, julyju-janampaya yirnakaja miturringu. Palunyakajaluya-janampa Muujajmili wangkapurlukakajalu wanti jiikajaku wartakaja ngulyulu-janampaya maninpa, ngapi wajaraka, ‘Ngampurrmankurnanta.’ Palunyakajaluya jaajja Mamangka rawa wangkani, nyakulaya marninypungkuraku, martu karlkilu. Mamalu-jananya yiltaminyirri rawalu warrkilku kurtingku wulu, ngurra kujupakarti, mirtaya Mamamilingka ngurrangka nyinaku, paki. Martu jiikaja putakaja-jananya pipurrulu warrkilku kurtingku.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Jiijajpa jaajja majungka nyinapayi. Nyakupayi-jananya maniraya kangkura junkupayi, wirningka, Mamaku. Mani majuwintiluya mani maju junkupayi.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Wantilu katingu junu jilpa kujarra japu kujarra, maniparnilujaru. Palunya wanti nyinapayi yirnaparni, julyjura miturringu.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Jiijajju jampa nyangu wanti palunya mani japu katingu junu, ka mirrangu-janampa wajarnu palumili wangka-nintikajaku. “Wangka ngaanyaya kulila! Wanti palulu mani majuyuru katingu junu. Kaya karlkilu mani juliyuru katingu junu.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Palunyakajaluya mani junu kaya mani maju kanyirni. Wanti palunyalu mani julijuli junu ka maniparnirringu nyinani. Mirta mani kanyirni mirrkaku, paki, yungu pakirnu. Mamara yiltaminyirri layikamurrini.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.