Marcos 12
Mamamili Wangka (MPJ) vs NTLH
1 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, yumuwanpa wangka kulilkurakuya. “Martu maajalu junkura wananmalpa kuripijku wilykikaja. Piinyjikaja junku wanalku tinkijunku. Palujanu maya ngarnawarra ngapilku, nyakupinti, kuripijpaya ngulyulu mankujaku. Piinyjingka jayitingka tapurrpa jawalku junku ngulaku. Tapurrja palungka jinaluya kuripijkaja kantunmalpa, kayilapa karrkartakaja yintinmalpa tapurrkarti. Kayilapa maaja palulu mirraku-janampa martu karlkinku, warrkamurriraya kaya ngampurrju kanyilkura. Palujanu ngurra kujupakarti yanku warrkamurriraku.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 “Palujanuya kuripijkaja yurnmirriku. Kayilapa maajalu warrkamupurluka kurtingku, yankura mankuraku kuripijkaja yaapu. Ka-janampa junku yaapu kuripijkaja kaatanmayapurlukakajaku.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Kaatanmaya palunyangkaya martulu yupalju jiimartajilu warrkamupurluka palunya pungku marlaku yiyalku. Kuripijpaya kanyinmalpa yungkuparnilu.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Maaja palunyalu purtu majalku warrkamupurluka kujupa yiyalku, kuripijpa marlaku mankura katiraku. Palunyajanu yanku jarrpaku, kaya kata pungku yintilku. Ka kata miji yintinmalpa. Payilkuya marlaku wiyalku, kuripijparni.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Maaja palunyalu warrkamupurluka kujupa wiyalku-jananya kuripijpa mankura marlaku katirarniku. Palunyangkaya mitu pungkuya. Palunyayuru kujunkujunnguru warrkamupurluka-jananya wajara wiyalku, yarnnga. Karlkinpa-jananya mitu pungku, karlkin kujupa-jananya pungkula yiyalku.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 “Maajaku ngurrapurlukaya pakirriku, mirtaya nyinaku, palumili ngurrangka, paki. Palunyamili kajawiyaju ngurrangka nyinaku, ka maajalu kulilku jilanya, ‘Mayitiraya ngayumili kajaku nyarrurriku, ka kuripijku-jananya japilku, karaya yungku.’
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Kaya kaatanmayapurlukakajalu nyaku kaya wangkaku, ‘Jiirni yankuni palumili kaja. Jiilu kajalu kanyilku kaatanmayakamu maya ngaanya, yiipi miturriku palumili mama. Mitula pungkura!, kayilapala ngaanya kanyilku kaatanmayakamu maya.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Palujanu kaja palu kaatanmayangka kurrungku. Kayilapaya manku kangku yawujayiti warningku, palujanuya miturntanku.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Kaatanku maajalu yanku-jananya wanyjalmanku? Kaatanmartaji putaparaku-jananya mitu pungku. Karlkin kujupaku-janampa mirraku kaatanpa jungalu kanyilkuraku.”
9 Aí Jesus perguntou:
10 — ausente —
10 Vocês não leram o que as
11 — ausente —
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Wangka paluya kulirnu, kaya wirrilyirringu Juwumili maajakaja. Kulilpayiya jilanya, “Palulu-lanya wajarnu, ka nganarnpungkuni-lanya. Kuwarrila yanku manku kangku pungku.” Jilanyaya ngangkunuka junu, martukajangkamarra. Kulinuya jilanya, “Martukajalu-lanyaya pungkujaku, jurrala! Martukajaluya kulini, jumaji Jiijajpa Mamamili wangka jakurlpurluka.”
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Palunyajanu-jananyaya Juwumili maajakajalu yiyarnu Jiijajkarti, Parajikajakamu, jaajimili maajakajalurrju. Yanuya jilanya kulilpayi, “Wangka palumilila kulilku ka wajalku kuutja, kuutpurlukangka, Jiijajpaya miturntalkuraku.”
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Yanuluya Jiijajja wajarnu, “Nintipuka! Kulirninpalajunta nyuntulun jungalu wajani. Mama ngarnawarrapurlukalunta nintini, palujanu-lanyajun nyuntulu jungalu wajarninpa. Mirta-jananyan nyuntulu maajakajangka ngurlurrini, nyuntulu-jananyan wululu Mamamili wangka wajarninpa, yakaparnilu. Kuwarri-lanyaju jungalu wajala!, wanyjalpan nyuntulu kulini? Luwu wanyjalpa-lampa nyininpa? Kajila ngayurtinju kapamanpa maaja maju mani yungkuraku?, yini Tayipiriyajpa? Mayitpi mirtalara yungku kapamanpa.”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Jiijajju kulirnu, “Mayitpi ngaakajalurniya japini, ngularniya kuutja wajalkuraku.” Palujanu-janampa wajarnu, “Mayunyjulurninyurra japini?, pakilurrju. Jilanya japilparnilurniyan junkungara.
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Mani jilpa kujula kapamanpa yungkuni. Mani palu jilparniya kawa nintijula!, nyakurakurna.” Jilparaya kangu yungu. Jiijajju-jananya japirnu, “Ngumpa nganamili ngaanya? Yini ngana ngaanya?” Kaluya wajarnu, “Kapamanpa maaja maju, Tayipiriyajpa.”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Ka-jananya Jiijajju wajarnu, “Warrkamupurlukaluntaya japilku maniku kapamanku, palujanu yungkuraku-jananyanyurra, kayilaparaya kangku yungku maaja Tayipiriyajpa. Paluyuru yiipi Mamamili warrkamupurlukaluntaya japilku maniku, palujanu-jananyanyurra yungku mani, kayilaparaya kangku junku Mamamili warrkamuku.”
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Martu karlkinpaya nyinapayi Jaajmili maajakaja. Jilanyaya kulilpayi pakiwana, “Martuya mirta mitujanu ngula pakalku, paki, wuluya mitu ngarrimalpa.” Jiikajaluya yanu Jiijajpa japirnu,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “Nintipuka! Muujajju-lampa julyju jilanya luwu wakarnu. Yiipi kurtalu wanti manku, ka jijiparni nyinaku, palujanu miturriku. Kayilapa palumililu marlangulu manku wanti palunya. Yiipipula jiji manku, kaya martukajalu kulilku, ‘Kurtakura jiinya jiji.’” (Martukajalula mirta jii kulini, ka Juwukajaluya jilanya kulilpayi.)
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Kaluya Jiijajja yarrarnu wajarnu, “Jiikajaya kurtararranpa nyinapayi japan wulikaja. Majujaralu manu nyupa kanyilpayi. Jijiparnipula nyinapayi, palujanu yirna palu miturringu.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ka palumili marlangulu wanti jii manu. Nyinapayipula jijiparni kayilapa yirna palu miturringu. Wantiwiyaju wanka nyinapayi. Kayilapa kujupalu marlangulu wanti palu manu. Jijiparnipula nyinangu, kayilapa yirna palu miturringu.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Jilanyayuruya wanti palu kanyirnu marlangukajalu, kaya miturripayi jijiparni. Palujanu wanti palu wanka kuju nyinangu, ka jijiparni miturringu. Palujanu jii wanti miturringu.”
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Ka Jiijajkuraya yarrarnu japirnu, “Ngulampanga mayitpi martukaja mitujanu wankarriku, kayila wanti palunya mitujanu wankarriku, ka palumili nyupakajalurrju. Palujanu nganakura wanti palu nyinaku? Julyju-jananya japan wulikaja kanyilpayi.”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Ka Jiijajju-jananya wajarnu, “Pakiwananyurra kulini. Mamamiliku wangkakunyurra ngurrpa, mirtanyurra kulini Mama ngarnawarrapurlukalu yalyjirrju ngapini, maparn majuwintilu.
24 Jesus respondeu:
25 Ngulaya martukaja mitujanu pakalku, mirtaya nyupawinti nyinaku, paki. Wikarrukajayuruya Mamamili ngurrangka nyinaku, nyupaparni.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Martu mitujanu yilta wankarriku nyinaku, Mamamili ngurrangka. Jilanya Mamalu wajarnu. Wangka jiiyuru riitamurrira kanyurra kulilngara. Yipurammapuya miturringu julyju, kayilapa Muujajju wangka palunya wakarnu, marlalu jilanya. Warta kampara yikini. Wangka palunyangka kinti nyinani wangka kujupa. Mamalu jilanya wajarnu, ‘Ngayurna Mama ngarnawarrapurlukarna-janampa maaja maju nyinani Yipuramku, Yajikkukamu Jayikapku.’
26 Vocês nunca leram no
27 Yiltaya palukaja wanka nyinani ngarnawarra Mamamili ngurrangka. Yilta-jananyaya Mamalu wankanu ka kanyini, palumili ngurrangka, paluyuru-lanya wankalku kanyilku palumili ngurrangka.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Jiijajju-jananya marlakulu wajalpayi, martu kujupalu kurnulu kulinu pukurlarringu, Muujajmili wangkapurlukalu. Jiijajpara japirnu, “Muujajju-lampa Mamamili luwu yarnnga wajarnu. Mayiti kuju luwu majuwarta nyinani, kaya luwu karlkinpa ngalyarlpa nyinani. Wanyjajara luwu maju nyinani?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Jiijajjura wajarnu, “Luwu majuwartanga palunga jilanya nyinani, ‘Yijurilmili marlajanukajaluya kulila! Maaja-lampa Mama ngarnawarrapurluka, kuju nyinani.
29 Jesus respondeu:
30 Palukuwiyajunyurra layikamurrira nyinara. Paluwiyajunyurra kuliraka nyinara.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Palunyayuru luwu majuwarta kujupa nyinani. ‘Ngurra walyjakajakulara layikamurrira nyinani. Palunyayurula-janampa ngurra kujupakajaku layikamurrira nyinaku.’ Luwu palu kujarrapula maju nyinani, luwu karlkinpaya ngalyarlpa nyinani.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Muujajmili wangkapurlukalu wangka kulirnu ka Jiijajpa marninypungu, “Nintipuka!, jungalun wajarnu. Yilta palunyanga maaja maju-lampa, palunya kuju nyinani, mirta maaja palunyayuru kujupa nyinani, paki.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Palunyangkalara layikamurrira nyinamalpa. Kuranjula kulira junga wulu nyinamalpa. Yuwa, nyuntulun junga wangka wajarnu. Ngurra kujungkajaru-langku layikamurrira nyinani. Palunyayurula-jananya nyinaku karlkingka. Juwukajalulara kuka mirtayirti pungkula kujani Mamaku, ngarnawarrapurlukaku. Palyalara pungkula kujarni. Kujanyjanjula wangka palu kujarraku junga nyinara. Mirtala walykulku, yintuljula katiku wangka palunya kujarra. Palunyajanulara palyalu kujalku katiku Mamaku.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Muujajmili wangkapurlukalu palunyalu jungalu kulirnu. Jiijajpara pukurlarringukara wajarnu, “Mamalu-jananya ngampurrju kanyirninpa palumilikaja walyjakaja. Jungan kulirnin ngayumili wangka, jampangulyu-jananyan nyinaku Mamamili walyjakajangka.” Palunyangkaya martulu karlkilu mirta japirnu Jiijajpa, paki, purtuya kulirnu, jumaji palunyalu-janampa jungalu wajalpayi.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Jaajja majungka-jananya Jiijajju wulu nintijunkupayi martukajangka. Nintilkijalu-jananya Jiijajju jilanya japirnu, “Nyaakuya wajani Muujajmili wangkapurlukakajalu?, ‘Kurayijpa parnapurlukaku-janampa maaja kuju maju nyinaku, maaja Tayipityuru. Kurayijpa maaja Tayipitku marlajanu nyinaku.’ Nyaakuya jilanya wajarnin?” Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu,
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 “Mamamili Kurrurnju Tayipit nintirnu. Palunyangka Tayipitju jilanya wajarnu,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Ka Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, “Tayipitju Kurayijpa wajarnu, ‘Ngayukuju maaja.’ Yilta Kurayijpa jiinya Mamamili, mirta Tayipitmili marlajanuwiyaju.”
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Jiijajju-jananya yarrarnu marrkurnu jilanya, “Ngampurrpaya nyinama!, Muujajmili wangkapurlukakajangkamarra! Palunyakajalu-ngkuya kuurtungka kurrungkuni, kaya tawunja kutuwana parra yankuni, martukajaluya-jananya nyakura marninypungkuraku.
38 Ele dizia ao povo:
39 Palunyakajaya jaajkarti yankura nyinani, maajamilingkawiyaju tiipulja, mirtaya martukajawana nyinani. Jampaya martukaja wumurriku ka kujungkarriku ngalkura pukurlarriraku. Muujajmili wangkapurlukakajaya palunyakaja yankura nyinani, maajamilingkawiyaju, tiipulja.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Wantikajaya karlkinpa nyininpa yirnaparnikaja, julyju-janampaya yirnakaja miturringu. Palunyakajaluya-janampa Muujajmili wangkapurlukakajalu wanti jiikajaku wartakaja ngulyulu-janampaya maninpa, ngapi wajaraka, ‘Ngampurrmankurnanta.’ Palunyakajaluya jaajja Mamangka rawa wangkani, nyakulaya marninypungkuraku, martu karlkilu. Mamalu-jananya yiltaminyirri rawalu warrkilku kurtingku wulu, ngurra kujupakarti, mirtaya Mamamilingka ngurrangka nyinaku, paki. Martu jiikaja putakaja-jananya pipurrulu warrkilku kurtingku.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Jiijajpa jaajja majungka nyinapayi. Nyakupayi-jananya maniraya kangkura junkupayi, wirningka, Mamaku. Mani majuwintiluya mani maju junkupayi.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Wantilu katingu junu jilpa kujarra japu kujarra, maniparnilujaru. Palunya wanti nyinapayi yirnaparni, julyjura miturringu.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Jiijajju jampa nyangu wanti palunya mani japu katingu junu, ka mirrangu-janampa wajarnu palumili wangka-nintikajaku. “Wangka ngaanyaya kulila! Wanti palulu mani majuyuru katingu junu. Kaya karlkilu mani juliyuru katingu junu.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Palunyakajaluya mani junu kaya mani maju kanyirni. Wanti palunyalu mani julijuli junu ka maniparnirringu nyinani. Mirta mani kanyirni mirrkaku, paki, yungu pakirnu. Mamara yiltaminyirri layikamurrini.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.