Atos 27
Mamamili Wangka (MPJ) vs NVI
1 Parna Yitalikartiya Puulpa kurtingkuraku wajarnu, maaja majukarti yini Yukajajkarti. Puulpaya kujungka katingu yungu, maaja Juliyajja, karlki kujupalurrjuya jiirnmuntu. Juliyajpa jii maaja maju-janampa jantulwintikajaku. Martukajaluya wajalpayi jii jantulwintikajaya yini, “Maaja Yukajajmapu”.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ngayurna-jananya Luukpa kujungkarringu Puulmapungka, kalaju yanu puutja tatirnu tawun Yaturamitiyamja. Puutpa jiinya yankupayi parna Yayijakarti. Takarnulaju kujungka yanu Yarajakajpa, parna Majatuniyamartaji. Palukura ngurra Jijaluniya.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Yanulaju mungajarrarringu. Palujanulaju yanu tawun Jayitanja ka yungunpalaju jarrpangu. Palujanu maaja Juliyajjulu nyarrurringu Puulja wajarnu, yankura-jananya nyakuraku, palumili walyjakaja, mayitpi yungkurakuraya wartakajakamu, mirrkakaja.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Palujanulaju puutja tatirnu yanu. Wangaljamarralaju yanu yirritingka parna Jayipurijwana wuungkuwana.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Parna Jilijiyawanakamu parna Pampiliyawanalaju yirritiwana yanu tawun Marangka warinykatingu, parna Lajiyangka.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Jantulwinti maajalu tiputingu yanu ngurrirnu manu, kujupa puutu, parna Yitalikarti ngarapayi. Puutu palu tawun Yalikijantajanu yankupayi. Maaja palulu marlakurringu-lanyaju manu kalaju tatirnu.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Kintilaju yanu karrpuparakungka, wangalkarti. Palujanulaju tawun Jintajja yitiwana yanu, ka parna Kuuritiwanalaju wuungkuwana yanu, wangaljamarra. Yanurranpalaju parna Jalamanwana.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Parna yirritiwanalaju wulu kinti yankupayi parna kutu kujarrangka. Palunyangka jiingka wuungkungkalaju jarrpangu puutpa ngarajunu. Wuungku palunya yini ‘Piyipan’ ngarapayi. Palunyangka kinti tawun Lajiya ngarapayi.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Jiingka wuungkungkalajura wulu majalpayi, jumaji wangalpa majuwarta wangkapayi. Wululaju majalpayi palujanu wantajarrakijalu. Murrarniluya puutpurlukalu kulilpayi, wuungkungkaya puutwinti majala, wangalpa ngula julirrinyjangkaya yankura kalyuwana.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Palujanu Puulju-jananya marrkurnu jilanya, “Majalkurala ngulala yankura, jumaji wangalju-langku majulu yungkaljaku, palunyangka warlangku-lampa puutu, wartakajalurrju pakirrijaku, martukajalurrju.” Jilanya-jananya purtu marrkurnu.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Jantulwintiku maajalu Puulja ngangkurnu junu, ka-pulanya maaja kujupa kujarra kulirnu, puutku maajakamu puut walyjajarra.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Puutku warrkamupurlukakajaluya jilanya wajarnu, “Mirtala wulu ngaangka wuungkungka nyinakija, wangalju majulu-langku yungkaljaku, jumaji wuungku julijuli. Palyala mayitpi kuwarri yanku tawun Pinikijkarti. Jiingkalaju kunyjunyu wantajarra nyinamalpa, wuungkuwana.” Tawun jiinya parna Kuuritingka nyinapayi.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Wangal ngapartijanu kinti wangkapayi, palunyangkaya kulirnu, “Kunyjunyurringu, yankurala tawun Pinikijkarti.” Yayinpa jiinkurluya warrkamupurlukalu yilalpayi, kalyujanu, ka puutungka junu. Yayin palunyaya julyju warningu kalyungka puutpa-lampaju ngalulkura. Maalaju yanu kalyu majuwartangka parna Kuuritingka yirritingka.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Yankupayilaju palunyangka wangal majulu-lanyaju yungkalpayi. Wangal palunyaya wajalpayi yini ‘Kayilikarta’.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Purtulaju kayili yanu, wangal majulu-lanyaju yungkalpayi. Palunyangkaya puutu marlakurnu ka-lanyaju wangalju yurntura wanalpayi, marlaku.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Murrarniluya puut majukajalu puutpa jukujukukaja yilarninpa, ruupwintilu. Ngapartilaju wulu yankupayi parna Kuutangka wuungkuwana. Wuungkuwanalaju yanu ka puutpa julijulilaju ruupuwintilu yilalpayi, marlakarti, kalaju takajunu karrpirnu junu puutungka, punkaljaku.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Palujanu puutku warrkamupurlukaluya ruupuwintilu puutpa maju kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Ka witukaya ruupu kujupawintilu kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Ka witukaya ruupu kujupawintiluya kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Jilanyaya karrpirnu, jumaji wangalju yungkara yaarrpungkujaku, kayila kurrungkujakulu kalyu, ka puutu jarrpajuljaku, kaninyjarra kalyungka. Kalikiya karrpirnu tipujunu, wangalju yungkaljakungkamarra, jumajiya ngurlulu jilanya kulirnu, “Mayitpi kaliki maju-lampa wangalju yungkaljaku, ka parnakarti-lampa yurntulku kangku, parna Lipiyakarti. Jiingka-lampa mayitpi warlangku puutpa.”
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Kurluwa majulu-lanyaju pungkupayi, kaya karrpu kujupangka wartakajakamu mirrkakajaya puutpurlkakajalu warningkupayi, kalyungka, jumaji parliljaku puutpa ka jarrpajaku.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Palujanu karrpu kujupangkaya warningkupayi ruupukajakamu puutmili wartakaja.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Kurluwalu majulu-lanyaju pungkupayi wululu. Ka puutu ngaa wangalju majulu yurntulpayi. Purtulajura jirntukukamu kurtalyakajaku nyakupayi karrpuparaku karrpuparakungka. Purtulaju kulilpayi, “Yiltalaju wankaparni nyinaraku, jumaji-lanyaju kurluwalu majulu pungkuninpa, pungkura-lanyaju kalyungka mitu jarrpajulkija.”
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Puutpurlukakajaluya warrkamurringu rawa ngalkuparnilu. Ka-janampa Puulju wajarnu, “Yirnakaja! Kulinngararninyurra ngayungka julyjurna wajalpayi, parna Kuuritingkala nyinangara wuungkungka.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Wajarninparna-nyurranya kuwarri murlpirrpaya nyinama, pukurlpa! Mirtala miturriku, mirtala kalyungka kurrungku, wankala nyinamalpa, ngaanya puutuwiyaju-lampa warlangku kalyungka jarrpaku.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Mama ngarnawarrapurlukaju ngayuku maaja nyininpa, palunyarna marninypungkuni. Palunyalurni mungajarra palumili wikarru kurtingu.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Jiilurni yutirringuka wajarnurni jilanya, ‘Puulpa. Ngurluparni nyinama!, yiltaminyirrin nyuntu maaja Yukajajja yikiku, Ruummartajingka. Palujanurna-jananya kujupakaja puutungka kalyungkamarra wankalkurna-jananya, wulikaja.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 — ausente —
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 — ausente —
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Wiiki kujarrangkalaju puutungka yankupayi wuungkujanu tawunu Pinikijjanu, kurluwalu-lanyaju wululu pungkupayi. Kalyu jiinyaya yini wajalpayi, ‘Mititiriniyanpa.’ Palunyangkaya kutuwartini kulirnu puutpurlukakajalu, parna ngamurringu.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Palujanuya ruupu yapuwinti warningu kalyungka, parnakuya pampulkuraku, mayitpi ngamurrini. Yilarnuya ruupu palunya, kaya miijaramunuya parnaku. Yanuya kaya wirrupungu marlaku ruupu kalyungka, ka marlakuya yilarnu miijaramunu, parna ngamurripayi.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Kulirnuya ngurlurringu, “Mayitpi puutulu yapukaja pungkujaku.” Palujanuya jiinpa yayinkurluya puu wulikaja warningu puutja marlakarti, parnangka ngalulkuraku puutpa. Palujanuya Mamangkaluya japirnu, jirntuya nyakuraku.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Puutpurlukakajaluya Puutu japuwarta kalyungka tipujunu. Kajarnuya-jananya, “Yayinpa jiinwintilaju kurranyi katikija, puutukarti.” Jilanyaya-jananya kajarnu ngaampaya puutungka japuwartangka yankukija parnatu.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Jiikaja-jananya nyangu Puulju ka jantulwintikajangka maajangkalurrju jakurljunu jilanya, “Jiinyaya puutpurlukakaja nyinaraku puutja ngaangka, warrkamurrira. Mirtaya parnakutu yankuraku. Pakingkangala wulikaja miturriku.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Palujanuya jantulwintikajaluya puutmili ruupu katupungu yiyarnu, jaalpu yanu martuparni.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 — ausente —
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 — ausente —
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Puulju palu wajarnu ka mirrka manu, ka Mamangkalu wangkangu marninypungu, ngalanguyila. Nyanguya wulikajalu,
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 kulirnukaya pukurlarringu kaya wulikajalu ngalangu.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Jiingkalaju martu yarnnga nyinapayi, wulikaja jiirri yantartayuru.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Mirrkaya wulikajalu ngalangu kaya karlkinpa mirrka wilykikaja warningu puutjanu kalyungka, jumaji purtulyarrijaku puutpa.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Jirntu pakanyjangka, puutpurlukakajaluya purtu parna yintalpayi. Jiingkaya nyangu karru majuwarta ngarripayi, kaya jilanya kulirnu, “Karru jiikutula puutpa katiku, ka jiingka parnangkala yikijunku.”
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Palunyangkaya jiinpa yayinwintikaja katupungu kaya junu yanu. Puutungka marlakarti warta yikipayi, puutpaya tarnamulkurakuranpa. Palunyaya julyju ruupuwintilu karrpirnu. Ruupukajaya palukaja katupungu, puutpaya tarnamulkuraku. Kaya kaliki yikijunu wangalju yungkalkura ka yurntulkuraku, karrukartiya palukarti yankukijalu.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Yankuraya parnangka jarrpangu, mirtaya nyangu kalyungka ngururr ngarripayi. Puutu kurranyikarti parnalu ngalurnu ka marlakarti kalyulu yurnturnu yurnturnu warlangu.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Palujanu jantulwintikajaya wangkangu jaalpu jirnmuntukajaya-jananya pungkuraku mitu, kalyungkaya jarrpara parnakarti yankura kaya kuku pinirrijaku.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Jantulwinti maajalu-jananya marrkurnu mirtaya-jananya pungkuraku, Puulpalurrjuya pungkujakungkamarra. Maaja jiilu-jananya wajarnu, “Martukajayan nintikaja kalyuku jarrparaku, kurranyiyan parnakarti yankura,
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 ka karlkin kujupayan kalyuku ngurrpa, marlayan tiputiku puutmili wartakaja ngalulku ka yanku.” Palujanulaju martukaja wulikaja yanu parnakarti, wankalaju wulikajangulyu.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.