Atos 27
Mamamili Wangka (MPJ) vs ARIB
1 Parna Yitalikartiya Puulpa kurtingkuraku wajarnu, maaja majukarti yini Yukajajkarti. Puulpaya kujungka katingu yungu, maaja Juliyajja, karlki kujupalurrjuya jiirnmuntu. Juliyajpa jii maaja maju-janampa jantulwintikajaku. Martukajaluya wajalpayi jii jantulwintikajaya yini, “Maaja Yukajajmapu”.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ngayurna-jananya Luukpa kujungkarringu Puulmapungka, kalaju yanu puutja tatirnu tawun Yaturamitiyamja. Puutpa jiinya yankupayi parna Yayijakarti. Takarnulaju kujungka yanu Yarajakajpa, parna Majatuniyamartaji. Palukura ngurra Jijaluniya.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Yanulaju mungajarrarringu. Palujanulaju yanu tawun Jayitanja ka yungunpalaju jarrpangu. Palujanu maaja Juliyajjulu nyarrurringu Puulja wajarnu, yankura-jananya nyakuraku, palumili walyjakaja, mayitpi yungkurakuraya wartakajakamu, mirrkakaja.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Palujanulaju puutja tatirnu yanu. Wangaljamarralaju yanu yirritingka parna Jayipurijwana wuungkuwana.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Parna Jilijiyawanakamu parna Pampiliyawanalaju yirritiwana yanu tawun Marangka warinykatingu, parna Lajiyangka.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jantulwinti maajalu tiputingu yanu ngurrirnu manu, kujupa puutu, parna Yitalikarti ngarapayi. Puutu palu tawun Yalikijantajanu yankupayi. Maaja palulu marlakurringu-lanyaju manu kalaju tatirnu.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Kintilaju yanu karrpuparakungka, wangalkarti. Palujanulaju tawun Jintajja yitiwana yanu, ka parna Kuuritiwanalaju wuungkuwana yanu, wangaljamarra. Yanurranpalaju parna Jalamanwana.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Parna yirritiwanalaju wulu kinti yankupayi parna kutu kujarrangka. Palunyangka jiingka wuungkungkalaju jarrpangu puutpa ngarajunu. Wuungku palunya yini ‘Piyipan’ ngarapayi. Palunyangka kinti tawun Lajiya ngarapayi.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Jiingka wuungkungkalajura wulu majalpayi, jumaji wangalpa majuwarta wangkapayi. Wululaju majalpayi palujanu wantajarrakijalu. Murrarniluya puutpurlukalu kulilpayi, wuungkungkaya puutwinti majala, wangalpa ngula julirrinyjangkaya yankura kalyuwana.
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Palujanu Puulju-jananya marrkurnu jilanya, “Majalkurala ngulala yankura, jumaji wangalju-langku majulu yungkaljaku, palunyangka warlangku-lampa puutu, wartakajalurrju pakirrijaku, martukajalurrju.” Jilanya-jananya purtu marrkurnu.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Jantulwintiku maajalu Puulja ngangkurnu junu, ka-pulanya maaja kujupa kujarra kulirnu, puutku maajakamu puut walyjajarra.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Puutku warrkamupurlukakajaluya jilanya wajarnu, “Mirtala wulu ngaangka wuungkungka nyinakija, wangalju majulu-langku yungkaljaku, jumaji wuungku julijuli. Palyala mayitpi kuwarri yanku tawun Pinikijkarti. Jiingkalaju kunyjunyu wantajarra nyinamalpa, wuungkuwana.” Tawun jiinya parna Kuuritingka nyinapayi.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Wangal ngapartijanu kinti wangkapayi, palunyangkaya kulirnu, “Kunyjunyurringu, yankurala tawun Pinikijkarti.” Yayinpa jiinkurluya warrkamupurlukalu yilalpayi, kalyujanu, ka puutungka junu. Yayin palunyaya julyju warningu kalyungka puutpa-lampaju ngalulkura. Maalaju yanu kalyu majuwartangka parna Kuuritingka yirritingka.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Yankupayilaju palunyangka wangal majulu-lanyaju yungkalpayi. Wangal palunyaya wajalpayi yini ‘Kayilikarta’.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Purtulaju kayili yanu, wangal majulu-lanyaju yungkalpayi. Palunyangkaya puutu marlakurnu ka-lanyaju wangalju yurntura wanalpayi, marlaku.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Murrarniluya puut majukajalu puutpa jukujukukaja yilarninpa, ruupwintilu. Ngapartilaju wulu yankupayi parna Kuutangka wuungkuwana. Wuungkuwanalaju yanu ka puutpa julijulilaju ruupuwintilu yilalpayi, marlakarti, kalaju takajunu karrpirnu junu puutungka, punkaljaku.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Palujanu puutku warrkamupurlukaluya ruupuwintilu puutpa maju kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Ka witukaya ruupu kujupawintilu kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Ka witukaya ruupu kujupawintiluya kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Jilanyaya karrpirnu, jumaji wangalju yungkara yaarrpungkujaku, kayila kurrungkujakulu kalyu, ka puutu jarrpajuljaku, kaninyjarra kalyungka. Kalikiya karrpirnu tipujunu, wangalju yungkaljakungkamarra, jumajiya ngurlulu jilanya kulirnu, “Mayitpi kaliki maju-lampa wangalju yungkaljaku, ka parnakarti-lampa yurntulku kangku, parna Lipiyakarti. Jiingka-lampa mayitpi warlangku puutpa.”
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Kurluwa majulu-lanyaju pungkupayi, kaya karrpu kujupangka wartakajakamu mirrkakajaya puutpurlkakajalu warningkupayi, kalyungka, jumaji parliljaku puutpa ka jarrpajaku.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Palujanu karrpu kujupangkaya warningkupayi ruupukajakamu puutmili wartakaja.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Kurluwalu majulu-lanyaju pungkupayi wululu. Ka puutu ngaa wangalju majulu yurntulpayi. Purtulajura jirntukukamu kurtalyakajaku nyakupayi karrpuparaku karrpuparakungka. Purtulaju kulilpayi, “Yiltalaju wankaparni nyinaraku, jumaji-lanyaju kurluwalu majulu pungkuninpa, pungkura-lanyaju kalyungka mitu jarrpajulkija.”
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Puutpurlukakajaluya warrkamurringu rawa ngalkuparnilu. Ka-janampa Puulju wajarnu, “Yirnakaja! Kulinngararninyurra ngayungka julyjurna wajalpayi, parna Kuuritingkala nyinangara wuungkungka.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Wajarninparna-nyurranya kuwarri murlpirrpaya nyinama, pukurlpa! Mirtala miturriku, mirtala kalyungka kurrungku, wankala nyinamalpa, ngaanya puutuwiyaju-lampa warlangku kalyungka jarrpaku.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Mama ngarnawarrapurlukaju ngayuku maaja nyininpa, palunyarna marninypungkuni. Palunyalurni mungajarra palumili wikarru kurtingu.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Jiilurni yutirringuka wajarnurni jilanya, ‘Puulpa. Ngurluparni nyinama!, yiltaminyirrin nyuntu maaja Yukajajja yikiku, Ruummartajingka. Palujanurna-jananya kujupakaja puutungka kalyungkamarra wankalkurna-jananya, wulikaja.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 — ausente —
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 — ausente —
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Wiiki kujarrangkalaju puutungka yankupayi wuungkujanu tawunu Pinikijjanu, kurluwalu-lanyaju wululu pungkupayi. Kalyu jiinyaya yini wajalpayi, ‘Mititiriniyanpa.’ Palunyangkaya kutuwartini kulirnu puutpurlukakajalu, parna ngamurringu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Palujanuya ruupu yapuwinti warningu kalyungka, parnakuya pampulkuraku, mayitpi ngamurrini. Yilarnuya ruupu palunya, kaya miijaramunuya parnaku. Yanuya kaya wirrupungu marlaku ruupu kalyungka, ka marlakuya yilarnu miijaramunu, parna ngamurripayi.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Kulirnuya ngurlurringu, “Mayitpi puutulu yapukaja pungkujaku.” Palujanuya jiinpa yayinkurluya puu wulikaja warningu puutja marlakarti, parnangka ngalulkuraku puutpa. Palujanuya Mamangkaluya japirnu, jirntuya nyakuraku.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Puutpurlukakajaluya Puutu japuwarta kalyungka tipujunu. Kajarnuya-jananya, “Yayinpa jiinwintilaju kurranyi katikija, puutukarti.” Jilanyaya-jananya kajarnu ngaampaya puutungka japuwartangka yankukija parnatu.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Jiikaja-jananya nyangu Puulju ka jantulwintikajangka maajangkalurrju jakurljunu jilanya, “Jiinyaya puutpurlukakaja nyinaraku puutja ngaangka, warrkamurrira. Mirtaya parnakutu yankuraku. Pakingkangala wulikaja miturriku.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Palujanuya jantulwintikajaluya puutmili ruupu katupungu yiyarnu, jaalpu yanu martuparni.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 — ausente —
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 — ausente —
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Puulju palu wajarnu ka mirrka manu, ka Mamangkalu wangkangu marninypungu, ngalanguyila. Nyanguya wulikajalu,
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 kulirnukaya pukurlarringu kaya wulikajalu ngalangu.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Jiingkalaju martu yarnnga nyinapayi, wulikaja jiirri yantartayuru.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Mirrkaya wulikajalu ngalangu kaya karlkinpa mirrka wilykikaja warningu puutjanu kalyungka, jumaji purtulyarrijaku puutpa.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Jirntu pakanyjangka, puutpurlukakajaluya purtu parna yintalpayi. Jiingkaya nyangu karru majuwarta ngarripayi, kaya jilanya kulirnu, “Karru jiikutula puutpa katiku, ka jiingka parnangkala yikijunku.”
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Palunyangkaya jiinpa yayinwintikaja katupungu kaya junu yanu. Puutungka marlakarti warta yikipayi, puutpaya tarnamulkurakuranpa. Palunyaya julyju ruupuwintilu karrpirnu. Ruupukajaya palukaja katupungu, puutpaya tarnamulkuraku. Kaya kaliki yikijunu wangalju yungkalkura ka yurntulkuraku, karrukartiya palukarti yankukijalu.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Yankuraya parnangka jarrpangu, mirtaya nyangu kalyungka ngururr ngarripayi. Puutu kurranyikarti parnalu ngalurnu ka marlakarti kalyulu yurnturnu yurnturnu warlangu.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Palujanu jantulwintikajaya wangkangu jaalpu jirnmuntukajaya-jananya pungkuraku mitu, kalyungkaya jarrpara parnakarti yankura kaya kuku pinirrijaku.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Jantulwinti maajalu-jananya marrkurnu mirtaya-jananya pungkuraku, Puulpalurrjuya pungkujakungkamarra. Maaja jiilu-jananya wajarnu, “Martukajayan nintikaja kalyuku jarrparaku, kurranyiyan parnakarti yankura,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 ka karlkin kujupayan kalyuku ngurrpa, marlayan tiputiku puutmili wartakaja ngalulku ka yanku.” Palujanulaju martukaja wulikaja yanu parnakarti, wankalaju wulikajangulyu.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.