Atos 27
Mamamili Wangka (MPJ) vs NAA
1 Parna Yitalikartiya Puulpa kurtingkuraku wajarnu, maaja majukarti yini Yukajajkarti. Puulpaya kujungka katingu yungu, maaja Juliyajja, karlki kujupalurrjuya jiirnmuntu. Juliyajpa jii maaja maju-janampa jantulwintikajaku. Martukajaluya wajalpayi jii jantulwintikajaya yini, “Maaja Yukajajmapu”.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ngayurna-jananya Luukpa kujungkarringu Puulmapungka, kalaju yanu puutja tatirnu tawun Yaturamitiyamja. Puutpa jiinya yankupayi parna Yayijakarti. Takarnulaju kujungka yanu Yarajakajpa, parna Majatuniyamartaji. Palukura ngurra Jijaluniya.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Yanulaju mungajarrarringu. Palujanulaju yanu tawun Jayitanja ka yungunpalaju jarrpangu. Palujanu maaja Juliyajjulu nyarrurringu Puulja wajarnu, yankura-jananya nyakuraku, palumili walyjakaja, mayitpi yungkurakuraya wartakajakamu, mirrkakaja.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Palujanulaju puutja tatirnu yanu. Wangaljamarralaju yanu yirritingka parna Jayipurijwana wuungkuwana.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Parna Jilijiyawanakamu parna Pampiliyawanalaju yirritiwana yanu tawun Marangka warinykatingu, parna Lajiyangka.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jantulwinti maajalu tiputingu yanu ngurrirnu manu, kujupa puutu, parna Yitalikarti ngarapayi. Puutu palu tawun Yalikijantajanu yankupayi. Maaja palulu marlakurringu-lanyaju manu kalaju tatirnu.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Kintilaju yanu karrpuparakungka, wangalkarti. Palujanulaju tawun Jintajja yitiwana yanu, ka parna Kuuritiwanalaju wuungkuwana yanu, wangaljamarra. Yanurranpalaju parna Jalamanwana.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Parna yirritiwanalaju wulu kinti yankupayi parna kutu kujarrangka. Palunyangka jiingka wuungkungkalaju jarrpangu puutpa ngarajunu. Wuungku palunya yini ‘Piyipan’ ngarapayi. Palunyangka kinti tawun Lajiya ngarapayi.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Jiingka wuungkungkalajura wulu majalpayi, jumaji wangalpa majuwarta wangkapayi. Wululaju majalpayi palujanu wantajarrakijalu. Murrarniluya puutpurlukalu kulilpayi, wuungkungkaya puutwinti majala, wangalpa ngula julirrinyjangkaya yankura kalyuwana.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Palujanu Puulju-jananya marrkurnu jilanya, “Majalkurala ngulala yankura, jumaji wangalju-langku majulu yungkaljaku, palunyangka warlangku-lampa puutu, wartakajalurrju pakirrijaku, martukajalurrju.” Jilanya-jananya purtu marrkurnu.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Jantulwintiku maajalu Puulja ngangkurnu junu, ka-pulanya maaja kujupa kujarra kulirnu, puutku maajakamu puut walyjajarra.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Puutku warrkamupurlukakajaluya jilanya wajarnu, “Mirtala wulu ngaangka wuungkungka nyinakija, wangalju majulu-langku yungkaljaku, jumaji wuungku julijuli. Palyala mayitpi kuwarri yanku tawun Pinikijkarti. Jiingkalaju kunyjunyu wantajarra nyinamalpa, wuungkuwana.” Tawun jiinya parna Kuuritingka nyinapayi.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Wangal ngapartijanu kinti wangkapayi, palunyangkaya kulirnu, “Kunyjunyurringu, yankurala tawun Pinikijkarti.” Yayinpa jiinkurluya warrkamupurlukalu yilalpayi, kalyujanu, ka puutungka junu. Yayin palunyaya julyju warningu kalyungka puutpa-lampaju ngalulkura. Maalaju yanu kalyu majuwartangka parna Kuuritingka yirritingka.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Yankupayilaju palunyangka wangal majulu-lanyaju yungkalpayi. Wangal palunyaya wajalpayi yini ‘Kayilikarta’.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Purtulaju kayili yanu, wangal majulu-lanyaju yungkalpayi. Palunyangkaya puutu marlakurnu ka-lanyaju wangalju yurntura wanalpayi, marlaku.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Murrarniluya puut majukajalu puutpa jukujukukaja yilarninpa, ruupwintilu. Ngapartilaju wulu yankupayi parna Kuutangka wuungkuwana. Wuungkuwanalaju yanu ka puutpa julijulilaju ruupuwintilu yilalpayi, marlakarti, kalaju takajunu karrpirnu junu puutungka, punkaljaku.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Palujanu puutku warrkamupurlukaluya ruupuwintilu puutpa maju kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Ka witukaya ruupu kujupawintilu kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Ka witukaya ruupu kujupawintiluya kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Jilanyaya karrpirnu, jumaji wangalju yungkara yaarrpungkujaku, kayila kurrungkujakulu kalyu, ka puutu jarrpajuljaku, kaninyjarra kalyungka. Kalikiya karrpirnu tipujunu, wangalju yungkaljakungkamarra, jumajiya ngurlulu jilanya kulirnu, “Mayitpi kaliki maju-lampa wangalju yungkaljaku, ka parnakarti-lampa yurntulku kangku, parna Lipiyakarti. Jiingka-lampa mayitpi warlangku puutpa.”
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Kurluwa majulu-lanyaju pungkupayi, kaya karrpu kujupangka wartakajakamu mirrkakajaya puutpurlkakajalu warningkupayi, kalyungka, jumaji parliljaku puutpa ka jarrpajaku.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Palujanu karrpu kujupangkaya warningkupayi ruupukajakamu puutmili wartakaja.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kurluwalu majulu-lanyaju pungkupayi wululu. Ka puutu ngaa wangalju majulu yurntulpayi. Purtulajura jirntukukamu kurtalyakajaku nyakupayi karrpuparaku karrpuparakungka. Purtulaju kulilpayi, “Yiltalaju wankaparni nyinaraku, jumaji-lanyaju kurluwalu majulu pungkuninpa, pungkura-lanyaju kalyungka mitu jarrpajulkija.”
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Puutpurlukakajaluya warrkamurringu rawa ngalkuparnilu. Ka-janampa Puulju wajarnu, “Yirnakaja! Kulinngararninyurra ngayungka julyjurna wajalpayi, parna Kuuritingkala nyinangara wuungkungka.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Wajarninparna-nyurranya kuwarri murlpirrpaya nyinama, pukurlpa! Mirtala miturriku, mirtala kalyungka kurrungku, wankala nyinamalpa, ngaanya puutuwiyaju-lampa warlangku kalyungka jarrpaku.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Mama ngarnawarrapurlukaju ngayuku maaja nyininpa, palunyarna marninypungkuni. Palunyalurni mungajarra palumili wikarru kurtingu.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Jiilurni yutirringuka wajarnurni jilanya, ‘Puulpa. Ngurluparni nyinama!, yiltaminyirrin nyuntu maaja Yukajajja yikiku, Ruummartajingka. Palujanurna-jananya kujupakaja puutungka kalyungkamarra wankalkurna-jananya, wulikaja.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 — ausente —
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 — ausente —
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Wiiki kujarrangkalaju puutungka yankupayi wuungkujanu tawunu Pinikijjanu, kurluwalu-lanyaju wululu pungkupayi. Kalyu jiinyaya yini wajalpayi, ‘Mititiriniyanpa.’ Palunyangkaya kutuwartini kulirnu puutpurlukakajalu, parna ngamurringu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Palujanuya ruupu yapuwinti warningu kalyungka, parnakuya pampulkuraku, mayitpi ngamurrini. Yilarnuya ruupu palunya, kaya miijaramunuya parnaku. Yanuya kaya wirrupungu marlaku ruupu kalyungka, ka marlakuya yilarnu miijaramunu, parna ngamurripayi.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Kulirnuya ngurlurringu, “Mayitpi puutulu yapukaja pungkujaku.” Palujanuya jiinpa yayinkurluya puu wulikaja warningu puutja marlakarti, parnangka ngalulkuraku puutpa. Palujanuya Mamangkaluya japirnu, jirntuya nyakuraku.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Puutpurlukakajaluya Puutu japuwarta kalyungka tipujunu. Kajarnuya-jananya, “Yayinpa jiinwintilaju kurranyi katikija, puutukarti.” Jilanyaya-jananya kajarnu ngaampaya puutungka japuwartangka yankukija parnatu.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Jiikaja-jananya nyangu Puulju ka jantulwintikajangka maajangkalurrju jakurljunu jilanya, “Jiinyaya puutpurlukakaja nyinaraku puutja ngaangka, warrkamurrira. Mirtaya parnakutu yankuraku. Pakingkangala wulikaja miturriku.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Palujanuya jantulwintikajaluya puutmili ruupu katupungu yiyarnu, jaalpu yanu martuparni.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 — ausente —
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 — ausente —
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Puulju palu wajarnu ka mirrka manu, ka Mamangkalu wangkangu marninypungu, ngalanguyila. Nyanguya wulikajalu,
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 kulirnukaya pukurlarringu kaya wulikajalu ngalangu.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Jiingkalaju martu yarnnga nyinapayi, wulikaja jiirri yantartayuru.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Mirrkaya wulikajalu ngalangu kaya karlkinpa mirrka wilykikaja warningu puutjanu kalyungka, jumaji purtulyarrijaku puutpa.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Jirntu pakanyjangka, puutpurlukakajaluya purtu parna yintalpayi. Jiingkaya nyangu karru majuwarta ngarripayi, kaya jilanya kulirnu, “Karru jiikutula puutpa katiku, ka jiingka parnangkala yikijunku.”
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Palunyangkaya jiinpa yayinwintikaja katupungu kaya junu yanu. Puutungka marlakarti warta yikipayi, puutpaya tarnamulkurakuranpa. Palunyaya julyju ruupuwintilu karrpirnu. Ruupukajaya palukaja katupungu, puutpaya tarnamulkuraku. Kaya kaliki yikijunu wangalju yungkalkura ka yurntulkuraku, karrukartiya palukarti yankukijalu.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Yankuraya parnangka jarrpangu, mirtaya nyangu kalyungka ngururr ngarripayi. Puutu kurranyikarti parnalu ngalurnu ka marlakarti kalyulu yurnturnu yurnturnu warlangu.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Palujanu jantulwintikajaya wangkangu jaalpu jirnmuntukajaya-jananya pungkuraku mitu, kalyungkaya jarrpara parnakarti yankura kaya kuku pinirrijaku.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Jantulwinti maajalu-jananya marrkurnu mirtaya-jananya pungkuraku, Puulpalurrjuya pungkujakungkamarra. Maaja jiilu-jananya wajarnu, “Martukajayan nintikaja kalyuku jarrparaku, kurranyiyan parnakarti yankura,
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ka karlkin kujupayan kalyuku ngurrpa, marlayan tiputiku puutmili wartakaja ngalulku ka yanku.” Palujanulaju martukaja wulikaja yanu parnakarti, wankalaju wulikajangulyu.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.