Atos 27

Mamamili Wangka (MPJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Parna Yitalikartiya Puulpa kurtingkuraku wajarnu, maaja majukarti yini Yukajajkarti. Puulpaya kujungka katingu yungu, maaja Juliyajja, karlki kujupalurrjuya jiirnmuntu. Juliyajpa jii maaja maju-janampa jantulwintikajaku. Martukajaluya wajalpayi jii jantulwintikajaya yini, “Maaja Yukajajmapu”.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Ngayurna-jananya Luukpa kujungkarringu Puulmapungka, kalaju yanu puutja tatirnu tawun Yaturamitiyamja. Puutpa jiinya yankupayi parna Yayijakarti. Takarnulaju kujungka yanu Yarajakajpa, parna Majatuniyamartaji. Palukura ngurra Jijaluniya.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Yanulaju mungajarrarringu. Palujanulaju yanu tawun Jayitanja ka yungunpalaju jarrpangu. Palujanu maaja Juliyajjulu nyarrurringu Puulja wajarnu, yankura-jananya nyakuraku, palumili walyjakaja, mayitpi yungkurakuraya wartakajakamu, mirrkakaja.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Palujanulaju puutja tatirnu yanu. Wangaljamarralaju yanu yirritingka parna Jayipurijwana wuungkuwana.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Parna Jilijiyawanakamu parna Pampiliyawanalaju yirritiwana yanu tawun Marangka warinykatingu, parna Lajiyangka.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jantulwinti maajalu tiputingu yanu ngurrirnu manu, kujupa puutu, parna Yitalikarti ngarapayi. Puutu palu tawun Yalikijantajanu yankupayi. Maaja palulu marlakurringu-lanyaju manu kalaju tatirnu.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Kintilaju yanu karrpuparakungka, wangalkarti. Palujanulaju tawun Jintajja yitiwana yanu, ka parna Kuuritiwanalaju wuungkuwana yanu, wangaljamarra. Yanurranpalaju parna Jalamanwana.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Parna yirritiwanalaju wulu kinti yankupayi parna kutu kujarrangka. Palunyangka jiingka wuungkungkalaju jarrpangu puutpa ngarajunu. Wuungku palunya yini ‘Piyipan’ ngarapayi. Palunyangka kinti tawun Lajiya ngarapayi.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Jiingka wuungkungkalajura wulu majalpayi, jumaji wangalpa majuwarta wangkapayi. Wululaju majalpayi palujanu wantajarrakijalu. Murrarniluya puutpurlukalu kulilpayi, wuungkungkaya puutwinti majala, wangalpa ngula julirrinyjangkaya yankura kalyuwana.
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Palujanu Puulju-jananya marrkurnu jilanya, “Majalkurala ngulala yankura, jumaji wangalju-langku majulu yungkaljaku, palunyangka warlangku-lampa puutu, wartakajalurrju pakirrijaku, martukajalurrju.” Jilanya-jananya purtu marrkurnu.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Jantulwintiku maajalu Puulja ngangkurnu junu, ka-pulanya maaja kujupa kujarra kulirnu, puutku maajakamu puut walyjajarra.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Puutku warrkamupurlukakajaluya jilanya wajarnu, “Mirtala wulu ngaangka wuungkungka nyinakija, wangalju majulu-langku yungkaljaku, jumaji wuungku julijuli. Palyala mayitpi kuwarri yanku tawun Pinikijkarti. Jiingkalaju kunyjunyu wantajarra nyinamalpa, wuungkuwana.” Tawun jiinya parna Kuuritingka nyinapayi.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Wangal ngapartijanu kinti wangkapayi, palunyangkaya kulirnu, “Kunyjunyurringu, yankurala tawun Pinikijkarti.” Yayinpa jiinkurluya warrkamupurlukalu yilalpayi, kalyujanu, ka puutungka junu. Yayin palunyaya julyju warningu kalyungka puutpa-lampaju ngalulkura. Maalaju yanu kalyu majuwartangka parna Kuuritingka yirritingka.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Yankupayilaju palunyangka wangal majulu-lanyaju yungkalpayi. Wangal palunyaya wajalpayi yini ‘Kayilikarta’.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Purtulaju kayili yanu, wangal majulu-lanyaju yungkalpayi. Palunyangkaya puutu marlakurnu ka-lanyaju wangalju yurntura wanalpayi, marlaku.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Murrarniluya puut majukajalu puutpa jukujukukaja yilarninpa, ruupwintilu. Ngapartilaju wulu yankupayi parna Kuutangka wuungkuwana. Wuungkuwanalaju yanu ka puutpa julijulilaju ruupuwintilu yilalpayi, marlakarti, kalaju takajunu karrpirnu junu puutungka, punkaljaku.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Palujanu puutku warrkamupurlukaluya ruupuwintilu puutpa maju kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Ka witukaya ruupu kujupawintilu kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Ka witukaya ruupu kujupawintiluya kultuwana karrpirnu ka tayimapurnu. Jilanyaya karrpirnu, jumaji wangalju yungkara yaarrpungkujaku, kayila kurrungkujakulu kalyu, ka puutu jarrpajuljaku, kaninyjarra kalyungka. Kalikiya karrpirnu tipujunu, wangalju yungkaljakungkamarra, jumajiya ngurlulu jilanya kulirnu, “Mayitpi kaliki maju-lampa wangalju yungkaljaku, ka parnakarti-lampa yurntulku kangku, parna Lipiyakarti. Jiingka-lampa mayitpi warlangku puutpa.”
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Kurluwa majulu-lanyaju pungkupayi, kaya karrpu kujupangka wartakajakamu mirrkakajaya puutpurlkakajalu warningkupayi, kalyungka, jumaji parliljaku puutpa ka jarrpajaku.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Palujanu karrpu kujupangkaya warningkupayi ruupukajakamu puutmili wartakaja.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kurluwalu majulu-lanyaju pungkupayi wululu. Ka puutu ngaa wangalju majulu yurntulpayi. Purtulajura jirntukukamu kurtalyakajaku nyakupayi karrpuparaku karrpuparakungka. Purtulaju kulilpayi, “Yiltalaju wankaparni nyinaraku, jumaji-lanyaju kurluwalu majulu pungkuninpa, pungkura-lanyaju kalyungka mitu jarrpajulkija.”
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Puutpurlukakajaluya warrkamurringu rawa ngalkuparnilu. Ka-janampa Puulju wajarnu, “Yirnakaja! Kulinngararninyurra ngayungka julyjurna wajalpayi, parna Kuuritingkala nyinangara wuungkungka.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Wajarninparna-nyurranya kuwarri murlpirrpaya nyinama, pukurlpa! Mirtala miturriku, mirtala kalyungka kurrungku, wankala nyinamalpa, ngaanya puutuwiyaju-lampa warlangku kalyungka jarrpaku.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Mama ngarnawarrapurlukaju ngayuku maaja nyininpa, palunyarna marninypungkuni. Palunyalurni mungajarra palumili wikarru kurtingu.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Jiilurni yutirringuka wajarnurni jilanya, ‘Puulpa. Ngurluparni nyinama!, yiltaminyirrin nyuntu maaja Yukajajja yikiku, Ruummartajingka. Palujanurna-jananya kujupakaja puutungka kalyungkamarra wankalkurna-jananya, wulikaja.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 — ausente —
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 — ausente —
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Wiiki kujarrangkalaju puutungka yankupayi wuungkujanu tawunu Pinikijjanu, kurluwalu-lanyaju wululu pungkupayi. Kalyu jiinyaya yini wajalpayi, ‘Mititiriniyanpa.’ Palunyangkaya kutuwartini kulirnu puutpurlukakajalu, parna ngamurringu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Palujanuya ruupu yapuwinti warningu kalyungka, parnakuya pampulkuraku, mayitpi ngamurrini. Yilarnuya ruupu palunya, kaya miijaramunuya parnaku. Yanuya kaya wirrupungu marlaku ruupu kalyungka, ka marlakuya yilarnu miijaramunu, parna ngamurripayi.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Kulirnuya ngurlurringu, “Mayitpi puutulu yapukaja pungkujaku.” Palujanuya jiinpa yayinkurluya puu wulikaja warningu puutja marlakarti, parnangka ngalulkuraku puutpa. Palujanuya Mamangkaluya japirnu, jirntuya nyakuraku.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Puutpurlukakajaluya Puutu japuwarta kalyungka tipujunu. Kajarnuya-jananya, “Yayinpa jiinwintilaju kurranyi katikija, puutukarti.” Jilanyaya-jananya kajarnu ngaampaya puutungka japuwartangka yankukija parnatu.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Jiikaja-jananya nyangu Puulju ka jantulwintikajangka maajangkalurrju jakurljunu jilanya, “Jiinyaya puutpurlukakaja nyinaraku puutja ngaangka, warrkamurrira. Mirtaya parnakutu yankuraku. Pakingkangala wulikaja miturriku.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Palujanuya jantulwintikajaluya puutmili ruupu katupungu yiyarnu, jaalpu yanu martuparni.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 — ausente —
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 — ausente —
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Puulju palu wajarnu ka mirrka manu, ka Mamangkalu wangkangu marninypungu, ngalanguyila. Nyanguya wulikajalu,
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 kulirnukaya pukurlarringu kaya wulikajalu ngalangu.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Jiingkalaju martu yarnnga nyinapayi, wulikaja jiirri yantartayuru.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Mirrkaya wulikajalu ngalangu kaya karlkinpa mirrka wilykikaja warningu puutjanu kalyungka, jumaji purtulyarrijaku puutpa.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Jirntu pakanyjangka, puutpurlukakajaluya purtu parna yintalpayi. Jiingkaya nyangu karru majuwarta ngarripayi, kaya jilanya kulirnu, “Karru jiikutula puutpa katiku, ka jiingka parnangkala yikijunku.”
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Palunyangkaya jiinpa yayinwintikaja katupungu kaya junu yanu. Puutungka marlakarti warta yikipayi, puutpaya tarnamulkurakuranpa. Palunyaya julyju ruupuwintilu karrpirnu. Ruupukajaya palukaja katupungu, puutpaya tarnamulkuraku. Kaya kaliki yikijunu wangalju yungkalkura ka yurntulkuraku, karrukartiya palukarti yankukijalu.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Yankuraya parnangka jarrpangu, mirtaya nyangu kalyungka ngururr ngarripayi. Puutu kurranyikarti parnalu ngalurnu ka marlakarti kalyulu yurnturnu yurnturnu warlangu.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Palujanu jantulwintikajaya wangkangu jaalpu jirnmuntukajaya-jananya pungkuraku mitu, kalyungkaya jarrpara parnakarti yankura kaya kuku pinirrijaku.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Jantulwinti maajalu-jananya marrkurnu mirtaya-jananya pungkuraku, Puulpalurrjuya pungkujakungkamarra. Maaja jiilu-jananya wajarnu, “Martukajayan nintikaja kalyuku jarrparaku, kurranyiyan parnakarti yankura,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 ka karlkin kujupayan kalyuku ngurrpa, marlayan tiputiku puutmili wartakaja ngalulku ka yanku.” Palujanulaju martukaja wulikaja yanu parnakarti, wankalaju wulikajangulyu.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.