Atos 27

mpa (MPA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bhela pabhakaamwili tujenda mbaka ku Italia, bhakumbei Paulo papamu na bhakongeka bhangi pahi ja ulingalilu waka Juliasi joakabhi nkolongwa wa manjolinjoli mu chikosi chekilowakika “Chikosi chaka Augusto.”
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Tukakwehi musitima jejihumika ku Adilamitio, jejakabhi jibhi wichu kwa mwanja wa kujenda kupetela bandali ja mkoa wa ku Asia, na kutumbu mwanja. Alistako, mundu wa ku Makedonia kuhuma ku Sesalonike, akabhi papamu na tepani.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Chilabhu jaki tukabhekiki ngimo ku bandali ja ku Sidoni. Juliasi akunhengi Paulo wichu kwa kumpwaghi ajenda kwa bhakochi bhaki, bhapata kumpeke hindu yeipalika kwake.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Kuhuma konihoku, tukapetiki munkeghinkeghi ja chilu cha ku Kipulo kwa kujepa mpongu ukale ghoukabhi upogha kuhuma kulongi jitu na kutuhibhalila.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tukalombwiki bahali upambala wa mkoa wa ku Kilikia na ku Pamfilia, na kujeghela ngimo ku muchi wa ku Mila mkoa wa ku Likia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Konihoku nkolongwa wa manjolinjoli jola akajihimani sitima jejihumika ku muchi wa ku Alekizandilia jejikabhi jijenda ku Italia, najombi akatukwehiki monihomu.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tukajendiki mbolimboli kwa machobha ghamahele, na kwa mang'ahiku makolongwa tukahiki pambipi na muchi wa Nido. Maghambu mpongu ukabhi wakali kujendale kupogha, tukajendali na mwanja kwa kupetela upambala wa chilu cha ku Kilete, koni tukapetaje pambipi na ku Salimone ambaku mpongu ngacheukabhi wamaheli.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Tukajendali kwa mang'ahiku koni tukapeta mumaheku na kuhika pandu papalowakika “Bandali Jinyahi,” pambipi na muchi wa ku Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Chikahi chamahele chakabhi chipetike, tukahiki mu chikahi cha mang'ahiku cha mwanja wa musitima, maghambu machobha gha kukonga ghakabhi ghajomwili kupeta. Bhela Paulo akabhalakali ana:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Bhalongu bhangu, mona kubha mwanja ghoni anaubya na mang'ahiku makolongwa na hasala jamahele, nga kwa sitima na hibwahila pela, nambu hata kwa womi witu bhelabhela.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Nambu nkolongwa wa manjolinjoli jola akaghajetakili nakanopi malobhi ghaka joalongoha sitima na mweni sitima jela kupeta malobhi ghaka Paulo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Na kwa kubha bandali jenijela ngachejabhi pandu panyahi pa kutama chikahi cha imbepu. Bhamaheli bhakapahi kujendale na mwanja, nahuli ngati ikawezakine bhahika ku bandali ja ku Foinike, na kutama konihoku chikahi cha imbepu. Foinike nde bandali ja chilu cha ku Kilete, jejibhi upambala wa kunkachi na kolijibhi lyobha, na kungondi na kolijibhi lyobha.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Bhela mpongu wamboni kuhuma kunkachi ukatumbwi kupogha, nabhombi pabhakaholali kubha bhaghapatiki ghala ghabhaghapalikaje, bhakakwehiki ngimo, na kujendale na mwanja mumaheku nakanopi ja Kilete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Nambu chikahi nga chamahele, mpongu ukale ghoulowakeka, “Eulakilo,” ukatumbwi kupogha kuhuma ku chilu.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Mpongu ukajilapwi sitima jela, na kulepale kupengana na mpongu ghola, bhela tukajilehi sitima jipelakika pela na mpongu hoghu.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Patukabhi tupeta upambala wa kunkachi wa chilu kichoku chekilowakeka Kauda, tukaweziki kwa kung'ahika namaa kuukengalela watu wa kukengalela bhandu ghola ghoukabhi uhutakika na sitima jela.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Bhandu bha musitima bhala bhakaujingi watu musitima, na kujiyongaloha sitima kwa mighoji na kujikonga kwa makili kwa kujikengale na makili gha mpongu. Na maghambu bhakajowipi kubha ngabhipatila pa lundu lwa luhanga lwa kumaheku ja ku Libia, bhela bhakahulwi matanga na kujileka sitima jijendaje na mpongo.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Chilabhu jaki kwa kubhona mbelu ukona kujendale kupogha bhakatumbwi kulekela hibwahila ya musitima jela.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Na lichobha la katatu bhakaamwi kulekela hindu ya musitima mu machi kwa mabhoku ghabhu bhene.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kwa machobha ghamahele ngachetwaweziki kubhona kabheti lyobha wala ndondwa, na mbelu ukolongwa ukajendali kupogha kwa makili. Pakujomukela tukahekiti uhobhalelu wokapi wa kukengaleka.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Na bhandu pabhakatami machobha ghamahele panga kula chilebhe, Paulo akajemiki na kupwagha, “Bhalongu bhangu, ikumpaliki kunyowane nepani na kukotoka kubhoha ngimo kuhuma ku Kilete, ngamukapatiki hasala jenu na kuhowa hindu ngati hayeyi.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Henu nunjopa mulipekya mtima, kwa ndandi njeta hata jumu pachilanda jinu joayipotilaje, nambu sitima pela nde jejiyonangikaje.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Maghambu ikilu ja lalenu mtumika wa kunani kwaka Chapanga jola ambaju nepani nde mundu waki, na jola jonunjojabhe nepani, akambitalile,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 na kumbwaghila, ‘Paulo, ngawijoghopa! Maghambu ikupalika kujema palongi jaka Kaisali, na Chapanga kwa chihomu chaki kwaku, anakengalyaje womi wa bhandu bhokapi bhabhajenda papamu na wehapa ngabhipotela.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Bhela mulipekya mtima, bhalongu bhangu, kwa ndandi nunhobhale Chapanga kubha anaihengakika bhelabhela ngati moambwaghile.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Nambu itupalika sitima jitu kukangakika na mpongu na kulijegheka mumaheku ja chilu chimu.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Ikilu ja lichobha la komi na ncheche, mbelu ukabhi utupeleka akwo na akwo mu bahali ja ku Adilia. Pakwahiki pamahiku bhahenga lihengu bha musitima jela bhakaholaki kubha bhaheghali pambipi na pundema.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Bhela bhakalondiki kunyoleka kwa machi kujenda pahi kwa kuhelea ngoji ghoukongakiki chindu chekitopike, bhakapatiki ulachu wa mita alobaini, bhakajendali palongi pachokopi na kupema kabhete, bhakapatiki mita selasini.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Kwa kujoghopa kubha sitima ngajikwama mu maganga, bhakaheli ngimo ncheche kunyuma ja sitima, na kulobha kucha manyata.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Bhahenga lihengu bha musitima bhala bhapalika kutila, na bhakajomwi kujihele myatu jabhu mumachi koni bhakakopunganya kubha bhapala kuhelea ngimo kuhumi upambala wa kulongi wa sitima.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Nambu Paulo akumpwaghi nkolongwa wa manjolinjoli jola papamu na manjolinjoli bhangi kubha, “Bhandu abhabha nangakuhighali musitima ngankengaleke.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Bhela manjolinjoli bhakahekiti mighoji jejikabhi jikamulaki watu ghola na kulekakela uhabhuka mumachi.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Pambipi na pachibhombu, Paulo akabhapwaghi bhandu bhokapi bhakula chilebhe, akapwaghaje, “Henu lalenu lichobha la komi na ncheche kutumbu pamwakongiki kula chindu chokapi chela.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Bhela nunjopa mwehapa nkula chilebhe, maghambu mukipala nahuli njendalya kubha mabhome. Kwa ndandi njeta hata jumu pachilanda jinu joanahoa hata lijunju limu la mmutu waki.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Paakajomwi kulonge malobhi ghanihagha, Paulo akatoliki libumunda, akunchengwi Chapanga palongi jabhu bhokapi, akahekiti na kutumbu kula.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Bhela bhokapi bhakalipeki mtima, nabhombi bhakakuliki chilebhe.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Na tepani tetukabhi musitima jela tukabhi bhandu mia mbili na sabini na sita.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Pabhakatupile, bhakapungwizi kutopa kwa sitima kwa kulekela hibwahila ya ingano mu bahali.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Pakwahiki lukela, bhahenga lihengu bha musitima mola ngachebhajimanyi inchi jenijela, nambu bhakakuweni kuchimbundi kokujingi kundema, bhakaholali kujenda kujegheka sitima konikola ngati ikawezakine.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Bhela bhakanamwi ngimo na kuileka ijibhala mu bahali, bhelabhela bhakaleghali mighoji ja ingayi ya kulongoha sitima. Na panihapa bhakakongiki tanga limu kulongi ja sitima nahuli mpongu wakangaje, nabhombi bhakapiti kuchimbundi kola.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nambu bhakahiki pandu pakwabhi na luhalu lwamaheli, na sitima jakakwamike. Na kulongi ja sitima kukajingi muluwanga na kupatila panga kunyukanyuka, kunyuma ja sitima kukatumbwi kuyonangeka ipandi ipandi kwa kulapulika na makili gha majegha.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Bhela manjolinjoli bhakaholali kubhakoma bhakongeka bhokapi, kwa kujoghopa kubha mundu ngaayihoghalela mbaka kumaheku na kutila.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Nambu kwa kubha nkolongwa wa manjolinjoli jola akapaliki kunkengalela Paulo, jombi akabhakanaki ngabhihenga ngati mobhapalilaje. Akabhalaghalaki bhala bhabhamanyi kuhoghalela bhahomba kuhuma musitima na kuhoghalela mbaka kumaheku,
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 na bhangi bhajengalyaje kwa kukamulaki mu ipandi ya sitima yeyayonangike. Bhenibhela nde motwahiki lukwali kundema.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.