Mateus 20
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ACF
1 Isa yʼa ruute sey, yʼede: «Kun ollo, Moziko Raa todʼ ti deeƴiso aa naabo wede ɓoy yʼa tʼuɗɗe ti soohe walak, kono yi-deho ɗoŋ naabo yʼa tiʼn tʼigiba kʼadda doomizí kʼinda sundaŋ bin̰.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, pai de família, que saiu de madrugada a assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Aame ɗoŋ naabo yi uune maŋ, an di ruute ti kane geŋ, yʼan tʼela ran̰n̰adaŋ, a wede soŋ a naabo kʼonniyo soo soo, wo yʼan igibe kʼadda doomizí.
2 E, ajustando com os trabalhadores a um dinheiro por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 A peeɗo tʼize kʼaaɗumu mesuwe maŋ, yʼa uɗɗe sey, yi wolliyo ɗoŋ doolo an ti guune a bere ɗoŋ duuru, naabo an kʼuune ye an delliyo.
3 E, saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos na praça,
4 Maŋ yoŋ yʼan di ruute, yʼede: “Kune toŋ maŋ kun tʼodo naabo kʼadda doomizó, wo nʼun tʼela munɗa wede ɗerec a ran̰n̰aguŋ.”
4 E disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Maŋ kane an dʼiŋgile. Wede ɓoy geŋ, a peeɗo tʼize diine wo a peeɗo tʼibbira toŋ iŋkino, yʼa uɗɗe sey ɗoŋ naabo yi dʼuune, wo yʼan diʼn igibe kʼadda doomizí.
5 Saindo outra vez, perto da hora sexta e nona, fez o mesmo.
6 A lohe maŋ yʼa uɗɗe sey, yi dʼuuney ɗoŋ doolo an ti guune a bere ɗoŋ duuru. Wo yʼan di ruute, yʼede: “Ki moo me on̰n̰uguŋ kun di yʼeŋgilso a en̰n̰o daa naabo me?”
6 E, saindo perto da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e perguntou- lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Maŋ kane an i di ruute, anʼde: “Wenɗa yʼay ki tiʼn ziki naabo ye.” Yoŋ yʼan di ruute, yʼede: “Aa ɗe geŋ, kune toŋ kun eŋgilo naabo kʼadda doomizó.”
7 Disseram-lhe eles: Porque ninguém nos assalariou. Diz-lhes ele: Ide vós também para a vinha, e recebereis o que for justo.
8 A peeɗo tʼa tʼiire maŋ, wede ɓoy yi di ruute a wede ƴeeriyadí, yʼede: “Kʼodo, ɗoŋ naabo kiʼn oozigi wo wede tuuku toŋ ki-dʼelo ran̰n̰adí te, ki-tʼeeso ti ɗoŋ a tʼiide kʼita, kʼa ti ɗeŋgo ti ɗoŋ iide ki biza.”
8 E, aproximando-se a noite, diz o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o jornal, começando pelos derradeiros, até aos primeiros.
9 Iŋkino maŋ kane ɗoŋ iise naabo a lohe geŋ an dʼiido, wo wede ƴeeriyo geŋ yʼan dʼele ran̰n̰adaŋ a wede soŋ a naabo kʼonniyo soo soo.
9 E, chegando os que tinham ido perto da hora undécima, receberam um dinheiro cada um.
10 Aame iina kaaɓa ki kane ɗoŋ iise naabo ti soohe walak maŋ, an elkiyo an tʼoona ɓaadaŋ baaki, kaciŋ kane toŋ an dʼuune ran̰n̰adaŋ tiŋ wede soŋ a naabo kʼonniyo soo soo pay.
10 Vindo, porém, os primeiros, cuidaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um dinheiro cada um.
11 Aame wede ƴeeriyo geŋ yʼan ele ran̰n̰adaŋ maŋ, an dʼiise gurgirso a tukki wede ɓoy,
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o pai de família,
12 anʼde: “Kane ɗoŋ a tʼiido kʼita wo an niibe peeɗo soo toŋ, kee kʼan dʼele ran̰n̰adaŋ aa ki kaye ɗoŋ iido ti soohe, ay niibe kee kee adda malla, ay dʼurme bini peeɗo kʼooriyo.”
12 Dizendo: Estes derradeiros trabalharam só uma hora, e tu os igualaste conosco, que suportamos a fadiga e a calma do dia.
13 Wo wede ɓoy geŋ, a wede soo ti diinayaŋ yi diʼn gime onamí, yʼede: “Laŋze ki nuŋ, nʼa-kʼisiyo ulsu ye, ki kotto kee in ti ruute ti nuŋ, nʼa-tʼela ran̰n̰a ki naabadá kʼonniyo soo.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço agravo; não ajustaste tu comigo um dinheiro?
14 Iŋkino ki tʼamɓo gettiŋ ran̰n̰adá kʼeŋgilo. Ɗoŋ iido kʼita toŋ ni dehu ran̰n̰adaŋ nʼan tʼele aa ki kee.
14 Toma o que é teu, e retira-te; eu quero dar a este derradeiro tanto como a ti.
15 Ɗerec, nuŋ ti maaladó ette o ede urzi nʼaase munɗa wede aa addó i dehu kunuŋ, a beehiyko ere nʼisiyo gette kee ki kolɓiso ko?”»
15 Ou não me é lícito fazer o que quiser do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Wo Isa yʼa ruute sey, yʼede: «Iŋkino maŋ ɗoŋ aŋken̰n̰o kane kʼita, saŋ an tʼisa ɗoŋ ki biza, wo ɗoŋ aŋken̰n̰o kane ki biza, saŋ an tʼisa ɗoŋ kʼita.»
16 Assim os derradeiros serão primeiros, e os primeiros derradeiros; porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
17 Isa yi-kili ki Zeruzalem maŋ, yʼa-wiike sanalliyagi kane koomat makumu sire, yʼan irga siidaŋ, a urzi yʼan di ruute, yʼede:
17 E, subindo Jesus a Jerusalém, chamou à parte os seus doze discípulos, e no caminho disse-lhes:
18 «Kun ollo, in ti kili ki Zeruzalem wo nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede eŋ, an di nʼ tʼeley a bey deero ɗoŋ seɗeke ti ɗoŋ suuniyo kʼoogoro. Kane geŋ tʼurzi kʼonamaŋ nuŋ booro tʼa ni seeɗey ki tôwwo,
18 Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e condená-lo-ão à morte.
19 wo an di nʼ tʼeley a bey ɗoŋ kane Yawudiyagi ye, kono an di nʼ tʼokkey maade, an di nʼ gorpipey ti marpa wo an ti nʼ taakey ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko. Wo onniyo sire kʼaɗuwe maŋ, Raa yʼa ti nʼ balɗey.»
19 E o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Iŋkino maŋ mekkʼin̰n̰i kuuli ki Zebede, tʼin̰n̰itú geŋ tʼa dʼiide sirpa kʼIsa, wo tʼa dikke ɗaanadí kono tʼa yi tonde.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e fazendo-lhe um pedido.
21 Maŋ Isa yʼa ti tunde, yʼede: «Ɗe koŋ mi dehu moo me?» Todʼ ti di ruute, tʼede: «Ni dehu kʼa tʼele urzi, onniyo ki tʼiida mozikadá maŋ, in̰n̰izó sire eŋ kʼa tiʼn zappey soŋ a ammidadá, soŋ a geeladá.»
21 E ele diz-lhe: Que queres? Ela respondeu: Dize que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Isa yʼan diʼn gime onamaŋ, yʼede: «Munɗa wede kun tondiyo, kun ki yʼ suune ye. Kun aana kun siɓa ko kop ki dabar wede nuŋ ni siɓa me?» Maŋ kane an i di ruute, anʼde: «Eyye, ay aana.»
22 Jesus, porém, respondendo, disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Podemos.
23 Yoŋ yʼan di ruute, yʼede: «Ɗerec, kop ki dabar wede ni siɓa geŋ kun siɓa. Wo ɗe ki ume konso wede a ammidadó soŋ a geeladó geŋ, urzi yoŋ a bey nuuno ye, ume geŋ yoŋ ki kane ɗoŋ Meegó Raa yʼan ikkima.»
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas é para aqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Aame kane sanalliyagi ɗoŋ koomat geŋ an illiga maŋ, an di-gulkuwe ti kane zemɓa sire gen̰n̰o.
24 E, quando os dez ouviram isto, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Maŋ Isa yʼa tiʼn wiike sanalliyagi geŋ pay ki ɗaanadí, wo yʼan di ruute, yʼede: «Kune kun suune, mozagi siiɗiyagi pay an dʼomɓo tʼekki ɗoŋzaŋ ti toogo, wo kane ɗoŋ deero an dʼomɓo tʼekki ɗoŋzaŋ tʼurzi dokkiyo ere an dʼede.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse: Bem sabeis que pelos príncipes dos gentios são estes dominados, e que os grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Wo geŋ a diinaguŋ i dehu iŋkino a kʼise ye. Ki too maŋ, wede tuuku yi dehu yʼa tʼise goole ti diinaguŋ maŋ, yoŋ geŋ yi tʼiso wede naabaguŋ,
26 Não será assim entre vós; mas todo aquele que quiser entre vós fazer-se grande seja vosso serviçal;
27 wo wede tuuku ti diinaguŋ yi dehu yʼa tʼise ki biza maŋ, yoŋ geŋ yi tʼiso ɓulaguŋ.
27 E, qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, seja vosso servo;
28 Geŋ iŋkino, nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede eŋ, nʼiidoʼŋ kono ɗuwo on o-ki naabe ye, wo ɗe nʼiidoʼŋ nʼan di naabe ɗuwo wo nʼa oyye nʼa tʼinda kono nʼa tʼaɗɗe ɗoŋ ɓaadaŋ tʼadda kʼolɗikadaŋ.»
28 Bem como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Isa ti sanalliyagí tʼadda Zeriko an a tʼaɗɗe maŋ, ɗoŋ duuru ɓaadaŋ an diʼn daaniya.
29 E, saindo eles de Jericó, seguiu-o grande multidão.
30 Maŋ i dʼede koŋzayi sire an ti guune a biza kʼurzi. Aame an illiga eŋgilso geŋ Isa maŋ, an dʼiise ɗollite, anʼde: «Galmeegey, kee Wede ti biza bumɓu Dawut, kʼiso adde koɗuwo a kaye!»
30 E eis que dois cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
31 Kane ɗoŋ duuru an diʼn eɗɗisito kono an dʼanniga, wo kane koŋzayi an a ɗolle ɓaadaŋ i ceeriyo, an dʼeesiyo: «Galmeegey, kee Wede ti biza bumɓu Dawut, kʼiso adde koɗuwo a kaye, kʼiso adde koɗuwo a kaye!»
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; eles, porém, cada vez clamavam mais, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Maŋ Isa yʼa tʼîhira, yʼanni wiike wo yʼan di ruute, yʼede: «Kune kun dehu nʼun dʼise moo me?»
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: Que quereis que vos faça?
33 Kane an di ruute, anʼde: «Galmeegey, ay dehu edayey a-tʼihina.»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos sejam abertos.
34 Isa i di tʼize sommagi, yʼan di buttite a edayaŋ. A kaamiki, edayaŋ a tʼihina an di wolliyo, maŋ an di yʼ diine.
34 Então Jesus, movido de íntima compaixão, tocou-lhes nos olhos, e logo seus olhos viram; e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.