Mateus 13
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ACF
1 A onniyo gettiyo batum, tʼadda ɓoy Isa yʼa tʼuɗɗe yʼa iŋgile, yʼiideʼŋ yʼa-guune a biza bar.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Ɗoŋ duuru ɓaadaŋ an di-tʼugiye, iŋkino yi di gili adda tooko, yʼa-guune wo kane ɗoŋ duuru pay an tʼîhira a biza bar.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Yoŋ yʼan di ruutite sulɗi ɓaadaŋ tʼono ombiɗe, yʼede: «I dʼede wedusu soo iŋkino yi tʼiide korso buzu kʼadda doome.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Aame yi sakkisa geŋ, buzu oŋgoŋ a-zilɗiti a urzi, emɓi an iidoʼŋ an di-tiɓɓe pay.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Buzu oŋgoŋ soŋ a-zilɗiti a ume wede tʼaddaʼŋ paŋgiragi, siiɗadí baata. Kane geŋ a tʼuɗɗe kesiko kono siiɗadaŋ soodo.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Aame peeɗo ti-gilo wo tʼihina maŋ, kane geŋ a tʼigge, a-biiha kono sondayzaŋ i ki ti ɗiige ye.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Ɗoŋ soŋ a-zilɗiti adda kʼahimagi, kane geŋ a tʼuɗɗe wo ahimagi an iiziga maŋ, an diʼn ippe.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Ɗoŋ oŋgoŋ soŋ a-zilɗiti a siiɗo ere beehiye, kane geŋ a tʼuɗɗe, an dʼihira wo an dʼehe: ulo muduso soo yʼa ehe in̰n̰i meeda, soŋ ada zoot wo soŋ ada gʼaɗo.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Wede i-dʼede kuwwa kʼollige maŋ, yʼollo koɗuwo!»
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Iŋkino maŋ kane sanalliyagi an aa dʼiide ki sirpa kʼIsa wo an di yʼ tunde, anʼde: «Ɗe ki moo me kʼan rootiyto a ɗoŋ duuru tʼono ombiɗe me?»
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Yoŋ yʼan diʼn gime onamaŋ, yʼede: «Ni rootiyto iŋkino kono a kuneʼŋ Raa yʼun ele suuniyo ki sulɗi ɗoŋ ombiɗe ki Moziko Raa te, wo a kane geŋ suuniyo gette Raa yʼan kʼele ye.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Ɗerec, a wede i-dʼede suuniyo geŋ, an i-tʼeela tʼeego i di tʼisa ɓaadaŋ a ceera, wo ɗe a wede i-kʼede suuniyo ye geŋ, ere booloŋ i-dʼede toŋ an i-tʼamɓa.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kun ollo, nuŋ nʼan orbe tʼono ombiɗe me kono kane an aane an wolle toŋ, ki kotto munɗa an ki yʼ wolle ye, wo an aane an olliga toŋ, ki kotto munɗa an ki yʼolliga ye wo itadí an ki ti suune ye.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Geŋ a kane gen̰n̰o a-tʼiide a ono ɗoŋ Raa yʼigibo ti kaaga tʼurzi nebi Ezayi, yʼa ruute, yʼede:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Ɗerec, ɗuwo eŋ kuwwagaŋ an a-ti ŋiƴƴe daŋkila kono a kʼolliga ye,
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Wo nuŋ nʼa roote, uŋsuwo a kune kono edaguŋ i wolliyo wo kuwwaguŋ ollige.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ɗerec iŋkino wo nʼun di rooto: Nebiyagi ɓaadaŋ ti ɗoŋ ki diine ɓaadaŋ an dihe an di wolle munɗa wede kun wolliyo en̰n̰o, wo an gi di yʼ wulle ye. An dihe an dʼolliga munɗa wede kun ollige en̰n̰o, wo an gi di yʼilliga ye.»
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 «Iŋkino kun ollo, ette ita kʼono ombiɗe a tukki wede korso.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Buzu wede i zilɗiti a biza kʼurzi geŋ, i-kaza ɗuwo ɗoŋ ollige ono ki Moziko Raa wo an gi diʼn seeɗu addaŋ ye. Aame geŋ Mohita kʼolɗiko tʼettiyo, ono ɗoŋ an illiga ti tʼoɗɗipe tʼadda kʼaddaŋ me.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Buzu wede i zilɗiti a ume wede tʼadda paŋgiragi geŋ, i-kaza ɗuwo ɗoŋ ollige ono Raa, kesiko ulbaŋ uŋse an dʼamɓu.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Wo ɗe ono sottadaŋ ti ki ti ɗeegu adda kʼaddaŋ, an aa ki seeɗu zakiɗi ye. Aame i ettiyo dabar ise ɗuwo anʼni dabirsa kono an umɓe a ono Raa maŋ, kesiko an tʼargu.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Buzu wede i zilɗiti adda kʼahimagi geŋ, i-kaza ɗuwo ɗoŋ ollige ono Raa, wo ɗe saŋ elkisito a sulɗi duniya ti dehutu kʼurzi maala an diʼn appiya ono geŋ me, an ki dʼohire ye a urzi Raa me.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Ki ɗaŋgu buzu wede i zilɗiti a siiɗo ere beehiyeʼŋ, i-kaza ɗuwo ɗoŋ ollige ono Raa wo an di suuniyo itadaŋ, an dʼohire a urzi Raa, an aa dʼooniyo eebaŋ ti doolo, aakede ulo muduso soo yʼa ehe in̰n̰i meeda, soŋ ada zoot, wo soŋ ada gʼaɗo.»
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 A ɗoŋ duuru geŋ, Isa yʼan dʼiise rootiyo kʼono ombiɗe ti doolo sey, yʼede: «Kun ollo, Moziko Raa todʼ ti deeƴiso aa wedusu yi giira buzu wede beehiye adda doomizí.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Wo a diɗɗo ɗuwo pay an udige maŋ, aduzí yʼa tʼiide kʼadda doome gen̰n̰o yʼa di giira iizi buŋgari adda kay, wo tuddí yoŋ yʼa aahe.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Aame mudu geŋ an tʼuɗɗe wo an iise pan̰ita maŋ, iizi buŋgari gen̰n̰o toŋ an di bin̰e kay.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Iŋkino kane ɗoŋ naabo ki wede ɓoy geŋ, an iidoʼŋ an i di ruute, anʼde: “Galmeegey, para maŋ ki giira buzu wede beehiye adda doome me, ɗe iizi buŋgari geŋ an iido ti too me?”
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Yoŋ yʼan diʼn gime onamaŋ, yʼede: “Geŋ ize aduzó.” Iŋkino maŋ kane ɗoŋ naabo an di yʼ tunde, anʼde: “Ki dehu ay tʼodo iizi buŋgari ay diʼn oɗɗipoy ko?”
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 Yoŋ yʼan di ruute, yʼede: “Aha, kunʼte ye, kono kun oɗɗipey iizi buŋgari geŋ, kun a tʼoɗɗipey ti mudu pây.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Kun oolo an dʼôhira ti mudu kaŋ soo bini onniyo kʼayɗu, aame geŋ nʼan di roota ɗoŋ kʼayɗu, ki poone an di kirɓa iizi buŋgari an di-kettita kʼoggiyadaŋ ɗoo miŋ, saŋ mudu an diʼn tʼaaha kʼadda giiƴayó kollo.”»
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Isa yʼan rootiyo ono ombiɗe ti doolo, yʼede: «Moziko Raa todʼ ti deeƴiso aa ulo kʼundumu soo sundí mutard wedusu yʼa tʼumɓe, yʼa-giira adda doomizí.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Wo ɗe ulo kʼundumu geŋ yoŋ n̰eŋku a jiire ti diine kʼin̰n̰i kʼinda pay. Aame yi tʼaɗɗiya maŋ, yi dʼisiyo goole i ceeriyo inda ɗoŋ pay adda jineene gen̰n̰o, geŋ emɓi toŋ an dʼappiyta ɓoyɗi ekki layɗayí.»
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Isa yʼan rootiyo ono ombiɗe sey ti doolo, yʼede: «Moziko Raa todʼ ti deeƴiso aa orme erewo ti-sokiyo booloŋ, tʼa-tʼoɓe a moono ɓaadaŋ lootiyo, wo saŋ orme geŋ moono yi-ti tʼoozige pay.»
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 A onniyo gette, Isa a dooyisadí ere pay gette yiʼni duuye ɗoŋ duuru tʼono ombiɗe, wo munɗa daa kʼono ombiɗe yʼan ki rootiyo ye.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Yoŋ yʼize iŋkino kono a-tʼette a ono ɗoŋ nebi yi ruute ti kaaga, yʼede: «Nuŋ ni tʼihina bizó nʼan rootita tʼono ombiɗe, wo nʼan di kizita sulɗi ɗoŋ Raa yi tiʼn umbiɗa tʼume yʼikkima duniya.»
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Iŋkino maŋ ɗoŋ duuru Isa yiʼn iili wo yʼa aahe ɓoy. Maŋ kane sanalliyagí an aa dʼiide sirpadí an di yʼ tunde, anʼde: «Kee kʼay tʼooɗibi ita kʼono ombiɗe a tukkʼiizi buŋgari ɗoŋ adda doome gen̰n̰o.»
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Isa yʼan diʼn gime onamaŋ, yʼede: «Wede i korso buzu beehiye geŋ, nuuno wede an nʼehe aa ulo wede.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 Doome geŋ, duniya. Buzu wede beehiye geŋ, kane ɗoŋ ki Moziko Raa. Iizi buŋgari geŋ, kane ɗoŋ ki Mohita kʼolɗiko.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Adu wede i giira iizi buŋgari geŋ, tode Meeda siitanɗani. Onniyo kʼayɗu gette, onniyo ere ki ɗaŋgu duniya. Wo ɗoŋ kʼayɗu geŋ, maaleekiyagi.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Geŋ aakede iizi buŋgari ɗuwo an tʼoɗɗipe an di zebbiyo adda kʼuwwo kʼoggiyo geŋ, aasa iŋkino kay a onniyo ere ki ɗaŋgu duniya te.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede eŋ, nʼa tʼigiba maaleekiyagó an di sika tʼadda diine ɗoŋ ki Mozikadó, kane ɗoŋ pay i tʼeliyo eebaŋ adda kʼolɗiko wo ɗoŋ pay isiyo sulɗi ɗoŋ ulpi geŋ me,
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 wo an tiʼn sebbey adda baala kʼuwwo tʼoggiyo ɗala ɗala, ume wede ki ɗollite môolo wo kʼaaɗumu sina.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Wo kane ɗoŋ ki diine a ɗaana Raa geŋ, an di rilitey aakede peeɗo adda Moziko ki Meegaŋ Raa. Wede i-dʼede kuwwa kʼollige maŋ, yʼollo koɗuwo!»
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 «Kun ollo, Moziko Raa todʼ ti deeƴiso aa laale an tʼumbiɗa adda doome, wo wedusu yʼiideʼŋ yʼa yʼuune. Yoŋ wede geŋ laale yi di yʼumbiɗa sey, wo a uŋsuwo ere i-dʼede ɓaadaŋ gette yʼa iŋgile, yʼiideʼŋ sulɗizí pay yʼa tʼiwilto, wo yʼiidoʼŋ yʼa tʼiwila doome gen̰n̰o.»
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 «Kun ollo, Moziko Raa todʼ ti deeƴiso sey, aakede wede suuk yi dehutu ɗogoro majjaanawa tuwarwa kar.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Aame ɗogoro zooyatú oon̰e ɓaadaŋ gette yi tʼuune maŋ, yʼa iŋgile, yʼiideʼŋ sulɗizí pay yʼa tʼiwilto, wo yʼiidoʼŋ yʼaa tʼiwila ɗogoro gettiyo.»
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 «Kun ollo sey, Moziko Raa todʼ ti deeƴiso aa lebiɗo an ti seɗɗiyo adda bar, ita puuni ɗoŋ tuuku toŋ pay, ti tʼin sokiyo.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Aame ôoniyo maŋ ɗoŋ sawwiya an tʼargu a zeŋge, maŋ an di konso, an di beeriyo puuni ɗoŋ kʼomɓo kʼadda kʼeesayaŋ, wo ɗoŋ kʼomɓo ye ki sebbiyo mendaŋ.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Geŋ a onniyo ere ki ɗaŋgu duniya toŋ aasa iŋkino, maaleekiyagi an dʼetta an diʼn ooyey ɗuwo ɗoŋ ulpi tʼadda diine ɗoŋ ki diine me,
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 kono an tiʼn sebbey adda baala kʼuwwo tʼoggiyo ɗala ɗala, ume wede ki ɗollite môolo wo kʼaaɗumu sina.»
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Isa yʼa tunde sanalliyagí, yʼede: «Ono ombiɗe pay geŋ itadaŋ kunʼni zuune ko?» Kane an i-diʼn gime onamí, anʼde: «Eyye, itadaŋ ay ti zuune.»
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Maŋ yoŋ yʼan di ruute, yʼede: «Geŋ iŋkino wede suuniyo kʼoogoro tuuku toŋ yi daaniya urzi ki Moziko Raa maŋ, yoŋ geŋ yi deeƴiso aa wede ɓoy, tʼadda laalayí wede yʼukume geŋ, yi dʼamɓu sulɗi ɗoŋ aware wo sulɗi ɗoŋ mazzini yi naabiya eego.»
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Aame Isa dooyisadí ere tʼono ombiɗe gette yʼa ti ɗiŋge maŋ, tiŋ geŋ yʼa tʼiiziga.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 Wo yʼa iŋgile ki Nazaret geeger ere yʼa ihira. Aame yʼiiney maŋ, yʼa iise dooyiso ɗuwo adda ɓoy wede Yawudiyagi ge dooyiso, wo kane ɗoŋ pay adda ɓoy geŋ an ziiɗa giggiraŋ. Kane an di ruute, anʼde: «Yoŋ yʼuuno suuniyo kʼono ette ti too me, wo mummino yi dʼisiyo sulɗi kʼarmika kino me?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Yo eŋ ulo ki wede kʼâhuntu sarpaŋje ɗe me! Tode meedí tiŋ sundutú Mariyam ɗe te! Kane zemɓadí kuuliʼŋ sumɓiyagaŋ Zak, Yusup, Simo wo Ziid ɗe me!
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Wo zemɓadí erayi toŋ kane an lekkiyo pay ti kine ɗe me! Toogo ti suuniyo kʼono kino eŋ, yʼa uuno ti too me?»
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Kono kʼiŋkino an di-tuuge kʼamɓu onamí me. Maŋ Isa yʼan di ruute, yʼede: «Ɗerec, nebi geŋ aame tuuku toŋ onamí an dʼollige, wo ɗe ɗoŋ a geeger ere yʼa ihira ti ɗoŋ adda ɓoozí ɗaŋŋal, onamí an kʼolliga ye me.»
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Wo a ume geŋ sulɗi kʼarmika Isa yi kʼize ɓaadaŋ ye, kono kane an ki ziipe addaŋ a yode ye.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.