Marcos 8

Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aame geŋ ɗoŋ duuru ɓaadaŋ an tʼugiye sey wo munɗa an dʼoomi umbo, iŋkino maŋ Isa yʼa wiike sanalliyagí wo yʼan di ruute, yʼede:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Nuŋ ɗuwo eŋ o tʼize sommagi kono kun wollo an lekkiyo ti nuŋ îide onniyo aɗo, wo aŋken̰n̰o munɗa kʼomɓo an kʼede ye.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Wo niʼn igiba addaŋ guguba maŋ, an dʼoopey a urzi kono ɗoŋ ɓaadaŋ ti diinayaŋ an iido ti dokki.»
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Kane sanalliyagí an i di ruute, anʼde: «Ɗe adda balɗa ette, ti too me in tʼoona mappa ɓaadaŋ a ɗuwo eŋ an dʼooma an tʼassa me?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Isa yʼan diʼn tunde, yʼede: «Kune un dʼede mappa miibi me?» Wo kane an i di ruute, anʼde: «Ay dʼede mappa sarat.»
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Iŋkino yʼan di ruute a ɗoŋ duuru geŋ, yʼede: «Kun ti koona siiɗo!» Maŋ yʼa ziki mappa sarat geŋ a beezí, yʼa ruute koɗuwo a Raa, yʼa ɓurkite wo yʼan dʼele a sanalliyagí kono an an di-dokkiɗa a ɗoŋ duuru gen̰n̰o.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Wo soŋ an dʼede puuni miibi sun̰n̰i sun̰n̰i iŋkino. Isa yʼa ruute koɗuwo a Raa kono kʼomɓo gette wo a sanalliyagí, yʼede: «Puuni kun an ti dokko pây!»
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Wede tuuku toŋ yʼa iimi yʼa isse isse a dʼuupite, wo omɓo ere uupite gette, an ti tussite a dambayi deero sarat.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Kane ɗoŋ iimi geŋ i tʼîde suma dupu piɗe. Saŋ Isa yʼan igibe.
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 Wo yoŋ kesiko yi-ti gili adda tooko ti sanalliyagí, an dʼiŋgile ki siiɗo Dalmanuta.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Kane Pariziyeŋ an dʼiide kʼume kʼIsa, an dʼiise niikiyto kono an dehu an i dʼekke ikka tʼurzi kʼonamí. Iŋkino maŋ an di yʼ tunde yʼan dʼise munɗa kʼarmika a kize yoŋ Raa yi yʼigibo.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Isa yʼa zuupe suup, wo yʼa ruute, yʼede: «Ki moo me kane ɗoŋ aŋken̰n̰o eŋ an tondiyo munɗa kʼarmika a kize nuŋ Raa yi nʼigibo? Ɗerec iŋkino wo nʼun di rooto: Munɗa kʼarmika soo toŋ Raa yʼan kʼisa ye a kane ɗoŋ aŋken̰n̰o eŋ me.»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Saŋ kane Pariziyeŋ Isa yiʼn iili, yi-ti gili adda tooko, yʼa-doopiɗa ti dar bar Galile ti nee.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Kane sanalliyagi an doopiɗe ti kese bar Galile ti nee geŋ, an dunɗo an dʼamɓo mappa me, wo adda tooko i dʼede mappa soo ɗaŋŋal a beezaŋ.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Aame geŋ Isa yʼan di ruute, yʼede: «Kun ollo, kun koona mentikagi a orme wede ki Pariziyeŋ wo a orme wede ki Erod.»
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Maŋ kane sanalliyagi an dʼiise rootiyto ti tuddaŋ kono an kʼumɓo mappa ye.
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Wo yo Isa rootiyadaŋ gette yʼa ti zuune, iŋkino maŋ yʼanni tunde, yʼede: «Ki moo me kun di rootiyto ti tudduguŋ, kun kʼumɓo mappa ye me? Ki kotto kune sulɗi ɗoŋ ize geŋ itadaŋ kun ki ti ziiɗa wo kun kiʼn zuune ye ɓotto. Kuneʼŋ egguŋ a tʼippe ko?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Ki kotto kune un dʼede eda, wo kun ki wolliyo ye! Kune un dʼede kuwwa, wo kun kʼollige ye! Kune un dunɗe baa
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 a mappa paat wede nʼa-dimɓe ɗoŋ dupu paat ga iimi geŋ, wo a onniyo gette oopiyo ki mappa kun dʼûune dambayi miibi kun zikiti me?» Kane an i diʼn gime onamí, anʼde: «Dambayi koomat makumu sire.»
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 Isa yʼa ruute sey, yʼede: «Wo ɗe un dunɗe baa a mappa sarat wede nʼa ɓurkite a kuuli dupu piɗe ga iimi geŋ, wo a onniyo gette oopiyo ki mappa kun dʼûune dambayi deero miibi kun zikiti me?» Kane an i diʼn gime onamí, anʼde: «Dambayi deero sarat.»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Iŋkino maŋ yʼan di ruute, yʼede: «Ki kotto sulɗi ɗoŋ nʼize geŋ itadaŋ kun ki ti zuune ye ɓotto!»
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Isa ti sanalliyagí an iiney Betsayda maŋ, ɗuwo an dʼirkiɗo wede koosiyo an i-dʼiido a Isa, an i-dʼoɓe bey, anʼde: «Galmeega wede eŋ ki zaapo beezá, yʼa tʼoone bee.»
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Isa yi ziiɗa bey wede gen̰n̰o, yʼa yʼirkiɗe dokki tʼille. Yʼiideʼŋ yi dʼuŋkite lee a edayí, wo yʼa-ti ziipe beezí a tuddí, maŋ yʼa yi tunde, yʼede: «Munɗa ki wolliyo ko?»
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Wede yʼa ihina edayí wo yʼa ruute, yʼede: «Eyye, ɗuwo niʼni wolliyo, wo niʼni wolliyo aa inda i sooru.»
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Isa yʼa butte beezí a edayí sey. Maŋ wede edayí a tʼihina yi wolliyo keren̰.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Iŋkino maŋ Isa yʼa yʼigibe wede ki ɓoozí, wo yi di ruute, yʼede: «Kʼaaho ɓoozá, kʼadda kʼille kʼaɗɗey ye.»
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Isa ti sanalliyagí an dʼiŋgile kʼilliyagi goppoŋ ti geeger Sezare siiɗo Pilip. A urzi maŋ sanalliyagí yʼanni tunde, yʼede: «Ɗuwo an rootiyo nuŋ wee wee?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Kane an i diʼn gime onamí, anʼde: «Ɗoŋ soŋ anʼde kee Zaŋ Batis, ɗoŋ oŋgo anʼde kee nebi Eli, wo ɗoŋ oŋgo soŋ anʼde kee nebi ti diine nebiyagi ɗoŋ ti kaaga.»
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Maŋ Isa yʼanni tunde, yʼede: «Ɗe kune me, kunʼde nuŋ wee wee?» Piyer yʼa tʼihina bizí, yʼa ruute, yʼede: «Kee Almasi Raa yi biire.»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Iŋkino maŋ Isa yʼan diʼn iipiɗe, kono a wenɗa soo toŋ an i roota munɗa ye a tukki yode me.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Saŋ maŋ, Isa yʼa iise dooyiso sanalliyagí, yʼede: «Nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede eŋ, nʼa dabirey ɓaadaŋ. Kane ɗoŋ i dokkiyo ɗoŋziŋ, deero ɗoŋ seɗeke ti ɗoŋ suuniyo kʼoogoro pây an di nʼ kiigirey. Ɗuwo an di nʼ tʼîdey, wo onniyo sire kʼaɗuwe maŋ Raa yʼa ti nʼ balɗey.»
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 Isa yʼan di ruute pataŋ, maŋ Piyer yʼa yʼirga siidí, yʼa yʼiise aapuɗu.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Aame geŋ Isa yʼa-gime, edayí yi wolliyo sanalliyagí, wo yʼa iise aapuɗu Piyer, yʼede: «Kee Meeda siitanɗani tʼa-tʼûune adda kʼaddá, ki leɗɗo dokki ti tuddó me! Elkisadá ti ere ki Raa soo ye, elkisadá ki ɗoŋ tudde.»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Saŋ maŋ Isa yʼa wiike ɗoŋ duuru ti sanalliyagí, wo yʼan di ruute, yʼede: «Wede yi dehu yʼa daane urzi nuuno maŋ, tuddí batum yʼa ti kiigira, ki unto toŋ yʼa oyye yʼa tʼinda kono nuuno, wo yʼa ni daane.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Iŋkino wede tuuku yi dehu boohiyo tuddí kʼaggadí maŋ, yʼa ti dagga, wo ɗe wede tuuku yʼooliyo tuddí kono nuuno wo ki Rabila Majjaanawa maŋ, yʼa tʼutta.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 A wede koɗuwatú moo me sulɗi duniya pay yʼanni tʼoone, wo tuddí yʼa ti dagge me?
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Wo ki kotto wede geŋ tuddí zooyatú oon̰e, geŋ yi kʼaane yʼa ki tʼele munɗa yʼa ki pelke tuddí ye!
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Aame wede yʼisiyo sukiyagi a nuŋ wo a onamó a ɗaana ɗoŋ aŋken̰n̰o, kane ɗoŋ kʼolɗiko wo an ki seeɗu urzi Raa ye maŋ, nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede eŋ, aame nʼetto ti darƴika ere ki Meegó wo ti ere ki maaleekiyagi ɗoŋ kamilen̰ geŋ, nuŋ toŋ ni-dʼisa sukiyagi kay a yoŋ me.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.