Marcos 15

Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A biza soohe maŋ, kane deero booro Yawudiyagi pay, deero ɗoŋ seɗeke, ɗoŋ i dokkiyo Yawudiyagi ti ɗoŋ suuniyo kʼoogoro, an tʼugiye an di ruute onamaŋ kaŋ soo. Maŋ Isa an ti yʼ gittite, tiŋ geŋ an di tʼiide, an i di yʼele a bey Pilat, yoŋ Romeŋ goole siiɗo.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilat yʼa yi tunde, yʼede: «Kee mozigo Yawudiyagi ko?» Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Geŋ aa ki rootiyo.»
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Kane deero ɗoŋ seɗeke geŋ, wede tuuku toŋ yi rootiyo ono a eedí eedí.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Maŋ Pilat yʼa yi tunde sey, yʼede: «Kee ki ki roote munɗa ye ko? Ki kʼollige ko ono ɗoŋ pay an rootiyto a tukki kee eŋ me?»
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Wo ɗe Isa yi dʼannugu ɗeɗɗek. Pilat yi wulle iŋkino maŋ, yʼa ziiɗa giggirí.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Aa daayum Pilat yi dʼisiyo a tarnaape Pak maŋ, yʼan dʼaɗɗiya tʼadda daŋgay wedusu soo wede ɗoŋ duuru an dehu.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Wo aame geŋ adda daŋgay, i dʼede wede soo sundí Barabas ti ɗoŋ doolo kaŋ soo an an tʼelite ono a ɗuwo an dʼiiziga ɗeyyiso ki tukki Romeŋ. Kane anʼni ziɗɗe kono aame an iiziga ɗeyyiso geŋ an tʼîide wedusu.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Iŋkino ɗoŋ duuru an tʼiide di Pilat wo an di yʼ tunde, yʼan dʼise munɗa wede aa daayum yi dʼisiyo.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Maŋ Pilat yʼan di ruute, yʼede: «Kun dehu miŋ nʼun tʼaɗɗo mozigo Yawudiyagi ko?»
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Pilat yi rootiyo iŋkino kono yi suune, kane deero ɗoŋ seɗeke Isa an i yʼele beezí kono an kolɓiso ti yode.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Wo ɗe kane deero ɗoŋ seɗeke an an tʼelite ono a ɗoŋ duuru an dʼiyye an di roote Pilat yʼan tʼaɗɗe Barabas.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Iŋkino maŋ Pilat yʼa tunde ɗoŋ duuru sey, yʼede: «Ɗe wede kun yi waaku mozigo Yawudiyagi geŋ, kun dehu ni-dʼise mummino me?»
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Wo kane an dʼiise ɗollite, anʼde: «Ki ti yʼ taako ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko!»
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Maŋ Pilat yʼan di ruute, yʼede: «Ɗe munɗa ulsu miŋ yʼize moo me?» Wo ɗe kane an di ɗollite ɓaadaŋ ki ɓaadaŋ, anʼde: «Ki ti yʼ taako ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko!»
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Kono adde ɗoŋ duuru a tʼasse geŋ, Pilat yʼan di yʼuɗɗe Barabas me, wo yʼan di ruute a asigiryagi Isa an ti yʼ girpipe ti marpa. Saŋ yʼan di yʼele an ti yʼ taakey ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Iŋkino maŋ kane asigiryagi an di-tʼiide Isa kʼadda ɓoy ki goole siiɗo, wo eebaŋ asigiryagi ti doolo toŋ ɓaadaŋ an a-tiʼn wiiko pay.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 An dʼumɓe kalle wede goole teeze an i di tʼusse, wo an di gini kaɗumul kʼahimagi an i-tʼusse eedí.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Maŋ an i dʼiise isiyo toose, an tettiso beezaŋ, an dʼeesiyo: «Toosadá mozigo Yawudiyagi no! Toosadá mozigo Yawudiyagi no!»
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 An di yʼoggiso a eedí ti koƴile, an di paɗɗita lee a tuddí, wo an di dikkiyto, an dʼottilso a ɗaanadí.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Aame an ti yʼukke maade maŋ, kalle wede goole teeze an tʼiiɗiba wo an i di tʼusse kallagí. Maŋ Isa an ti yʼ dukke, an di tʼette kono an ti yʼ taakey ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 A aɗɗiyadaŋ ti geeger, an a-tʼikkima ti wede soo iŋkino yʼaahiya doome, yoŋ ti geeger Sireŋ, sundí Simo. Yoŋ geŋ meekʼ Alegzandire ti Ripis. Asigiryagi an di yʼize ki toogo yʼa tʼumɓe undumu taakiya kʼIsa.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Wo an di tʼiide Isa kʼume wede sundí Golgota, i-kaza ume aa osse kʼeego.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 A ume geŋ, a Isa an i dʼeele toote kʼin̰n̰i bin̰ kalsiya ti dunnu sundí mirr, miŋ yʼa-tuuge ki soɓo me.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Kane asigiryagi an ti yʼ tiike ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko, wo kallagí an di dikkiɗa tʼurzi kʼarɓu teltel muntelliyo, a wede tuuku i tʼooriyo yi tʼamɓu tʼamɓu.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Isa an ti yʼ tiike ekkʼundumu geŋ, a peeɗo tʼize kʼaaɗumu mesuwe.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ekkʼundumu an tiike pakirte eego wo an a-ti riiŋe, anʼde: «Yoŋ mozigo Yawudiyagi.» Geŋ munɗa wede i-dʼîide untadí.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Wo a sirpadí an a-tiike ɗoŋ kʼoogire sire, soŋ tʼundumzí a kese kʼammidadí, wo wede soŋ tʼundumzí a kese geeladí. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Geŋ a-tʼiide a ono ɗoŋ an riiŋe ti kaaga adda mattup ki Raa, anʼde: «Yoŋ an ti yi gize ti ɗoŋ kʼolɗiko.»]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ɗoŋ aɗɗiya tiŋ gen̰n̰o, an di yʼ kalɗita wo an ɗeŋilso eedaŋ, wo an dʼeesiyo: «Eeyu, kee wede kʼede Ɓoy Raa kʼa kossita wo adda kʼonniyo aɗo kʼa yʼooziga geŋ,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 kʼutto tuddá batum wo tʼekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko, ki ti ɗeegi!»
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Kane deero ɗoŋ seɗeke ti ɗoŋ suuniyo kʼoogoro toŋ an di yʼokko maade kay, wo an di rootiyto ti tuddaŋ, anʼde: «Yoŋ ɗoŋ doolo yʼan diʼn utte miŋ, yi kʼaane tuddí batum yi ki tʼutte ye!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Yoŋ Almasi Raa yi biire, wo mozigo ki ɗoŋ kʼIzirayel kotto maŋ, aŋken̰n̰o tʼekkʼundumu geŋ yi ti ɗeegi! Ay wulla yi ti ɗiiga maŋ, kaye ay zaapa addey a yode.» Kane ɗoŋ an tiike a sirpadí toŋ, an di yʼ kalɗita iŋkino kay.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Tʼume peeɗo tʼize diine geŋ, adda siiɗo pay ume a tʼize zimolo dil a likke bini eesiyo peeɗo lohe.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 A eesiyo peeɗo lohe maŋ, Isa yʼa iɗili ti golla awwa, yʼede: «Eli, Eli, lama sabaktani.» Geŋ i-kaza: «Raa ki nuŋ, Raa ki nuŋ, moo me ki ni giigira me?»
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Ɗoŋ oŋgo ti diine ɗoŋ i lekkiyo aŋgen̰n̰o geŋ an dʼilliga wo an di ruute, anʼde: «Kun ollo kay, yi waaku nebi Eli.»
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Wede soo ti diinayaŋ yʼa ukke yi dʼumɓe sooso, yi di zulpe adda toote suddo kʼin̰n̰i kʼinda bin̰, maŋ yi-tʼele a biza koƴile, yi-tʼusse bize kʼIsa yʼa suuƴe, wo yʼa ruute, yʼede: «Kun dello, in gi di wolla ɗo Elizi wenɗa yi etto, yi ti yʼ ɗeega maŋ.»
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Wo ɗe Isa yʼa iɗili ti golla awwa, maŋ yʼa-tʼihe.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Aame geŋ alboy wede i ɗikke adde Ɓoy Raa soŋ kʼadda soŋ ki paate geŋ, a tʼîhina tar tʼawwa a ti ɗiige les.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Goole kʼasigiryagi meeda ki Romeŋ yi tʼîhira ɗaana kʼIsa, yi wulle untadí te, maŋ yʼa ruute, yʼede: «Wede eŋ Ulo Raa ki kotto!»
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 A ume geŋ i dʼede erayi toŋ ede, kane an tʼîhirte ti dokki an di wolliyo munɗa wede isiyo. Ti diinayaŋ i dʼede Mariyam ere ti siiɗo Magdalla, Mariyam mekki Zak wede n̰eŋku ti Zoz, wo soo te Salome.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Kane erayi geŋ an daaniya Isa wo an i di naabiya aame yoŋ a siiɗo Galile. An di gili ti yode ki Zeruzalem, wo erayi ti doolo toŋ ɓaadaŋ an iido ti kane me.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Sulɗi geŋ ize onniyo jima, ɗuwo an okkime tuddaŋ kono onniyo ere ki puukiyo Yawudiyagi ti tʼeesa. A peeɗo tʼette kʼooriyo maŋ,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 wede soo ti geeger kʼArimate sundí Yusup yʼa iina. Yode toŋ maŋ wede goole ti diine ɗoŋ deero booro Yawudiyagi, wo yi zaapu elkisadí a ettiyo Moziko Raa kay. Yʼa iiɓe edayí, yʼa uuney Pilat, yʼa tunde nuune kʼIsa kono yʼa tʼottiba.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Aame Pilat yʼilliga Isa yʼinda baa maŋ, yʼa ziiɗa giggirí. Iŋkino yʼa wiike goole kʼasigiryagi meeda, yʼa yi tunde, yʼede: «Isa yʼinda ti kaagine ko?»
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Aame goole kʼasigiryagi meeda yi-ti ruute maŋ, yi dʼiili urzi a Yusup yʼa tʼamɓe nuune kʼIsa me.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Yusup yi dʼiwila sotor tuwarwa, nuuneʼŋ yʼa ti yʼ ɗiige tʼekki undumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko me. Wo yʼa n̰ilpe ti sotor gettiyo, yi-tʼele adda muuzo, todʼte aa urmi an ittiba mokkolo. Maŋ yʼa-ti ɗuŋkile a biza muuzo zumbulu yeepiyo.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Aame geŋ Mariyam ere ti siiɗo Magdalla wo Mariyam mekki Zoz, kane geŋ an di wolliyo ume an ele nuune kʼIsa me.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.