Marcos 15

Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A biza soohe maŋ, kane deero booro Yawudiyagi pay, deero ɗoŋ seɗeke, ɗoŋ i dokkiyo Yawudiyagi ti ɗoŋ suuniyo kʼoogoro, an tʼugiye an di ruute onamaŋ kaŋ soo. Maŋ Isa an ti yʼ gittite, tiŋ geŋ an di tʼiide, an i di yʼele a bey Pilat, yoŋ Romeŋ goole siiɗo.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilat yʼa yi tunde, yʼede: «Kee mozigo Yawudiyagi ko?» Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Geŋ aa ki rootiyo.»
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Kane deero ɗoŋ seɗeke geŋ, wede tuuku toŋ yi rootiyo ono a eedí eedí.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Maŋ Pilat yʼa yi tunde sey, yʼede: «Kee ki ki roote munɗa ye ko? Ki kʼollige ko ono ɗoŋ pay an rootiyto a tukki kee eŋ me?»
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Wo ɗe Isa yi dʼannugu ɗeɗɗek. Pilat yi wulle iŋkino maŋ, yʼa ziiɗa giggirí.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Aa daayum Pilat yi dʼisiyo a tarnaape Pak maŋ, yʼan dʼaɗɗiya tʼadda daŋgay wedusu soo wede ɗoŋ duuru an dehu.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Wo aame geŋ adda daŋgay, i dʼede wede soo sundí Barabas ti ɗoŋ doolo kaŋ soo an an tʼelite ono a ɗuwo an dʼiiziga ɗeyyiso ki tukki Romeŋ. Kane anʼni ziɗɗe kono aame an iiziga ɗeyyiso geŋ an tʼîide wedusu.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Iŋkino ɗoŋ duuru an tʼiide di Pilat wo an di yʼ tunde, yʼan dʼise munɗa wede aa daayum yi dʼisiyo.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Maŋ Pilat yʼan di ruute, yʼede: «Kun dehu miŋ nʼun tʼaɗɗo mozigo Yawudiyagi ko?»
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Pilat yi rootiyo iŋkino kono yi suune, kane deero ɗoŋ seɗeke Isa an i yʼele beezí kono an kolɓiso ti yode.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Wo ɗe kane deero ɗoŋ seɗeke an an tʼelite ono a ɗoŋ duuru an dʼiyye an di roote Pilat yʼan tʼaɗɗe Barabas.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Iŋkino maŋ Pilat yʼa tunde ɗoŋ duuru sey, yʼede: «Ɗe wede kun yi waaku mozigo Yawudiyagi geŋ, kun dehu ni-dʼise mummino me?»
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Wo kane an dʼiise ɗollite, anʼde: «Ki ti yʼ taako ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko!»
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Maŋ Pilat yʼan di ruute, yʼede: «Ɗe munɗa ulsu miŋ yʼize moo me?» Wo ɗe kane an di ɗollite ɓaadaŋ ki ɓaadaŋ, anʼde: «Ki ti yʼ taako ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko!»
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Kono adde ɗoŋ duuru a tʼasse geŋ, Pilat yʼan di yʼuɗɗe Barabas me, wo yʼan di ruute a asigiryagi Isa an ti yʼ girpipe ti marpa. Saŋ yʼan di yʼele an ti yʼ taakey ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Iŋkino maŋ kane asigiryagi an di-tʼiide Isa kʼadda ɓoy ki goole siiɗo, wo eebaŋ asigiryagi ti doolo toŋ ɓaadaŋ an a-tiʼn wiiko pay.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 An dʼumɓe kalle wede goole teeze an i di tʼusse, wo an di gini kaɗumul kʼahimagi an i-tʼusse eedí.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Maŋ an i dʼiise isiyo toose, an tettiso beezaŋ, an dʼeesiyo: «Toosadá mozigo Yawudiyagi no! Toosadá mozigo Yawudiyagi no!»
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 An di yʼoggiso a eedí ti koƴile, an di paɗɗita lee a tuddí, wo an di dikkiyto, an dʼottilso a ɗaanadí.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Aame an ti yʼukke maade maŋ, kalle wede goole teeze an tʼiiɗiba wo an i di tʼusse kallagí. Maŋ Isa an ti yʼ dukke, an di tʼette kono an ti yʼ taakey ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 A aɗɗiyadaŋ ti geeger, an a-tʼikkima ti wede soo iŋkino yʼaahiya doome, yoŋ ti geeger Sireŋ, sundí Simo. Yoŋ geŋ meekʼ Alegzandire ti Ripis. Asigiryagi an di yʼize ki toogo yʼa tʼumɓe undumu taakiya kʼIsa.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Wo an di tʼiide Isa kʼume wede sundí Golgota, i-kaza ume aa osse kʼeego.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 A ume geŋ, a Isa an i dʼeele toote kʼin̰n̰i bin̰ kalsiya ti dunnu sundí mirr, miŋ yʼa-tuuge ki soɓo me.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Kane asigiryagi an ti yʼ tiike ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko, wo kallagí an di dikkiɗa tʼurzi kʼarɓu teltel muntelliyo, a wede tuuku i tʼooriyo yi tʼamɓu tʼamɓu.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Isa an ti yʼ tiike ekkʼundumu geŋ, a peeɗo tʼize kʼaaɗumu mesuwe.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ekkʼundumu an tiike pakirte eego wo an a-ti riiŋe, anʼde: «Yoŋ mozigo Yawudiyagi.» Geŋ munɗa wede i-dʼîide untadí.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Wo a sirpadí an a-tiike ɗoŋ kʼoogire sire, soŋ tʼundumzí a kese kʼammidadí, wo wede soŋ tʼundumzí a kese geeladí. [
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Geŋ a-tʼiide a ono ɗoŋ an riiŋe ti kaaga adda mattup ki Raa, anʼde: «Yoŋ an ti yi gize ti ɗoŋ kʼolɗiko.»]
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Ɗoŋ aɗɗiya tiŋ gen̰n̰o, an di yʼ kalɗita wo an ɗeŋilso eedaŋ, wo an dʼeesiyo: «Eeyu, kee wede kʼede Ɓoy Raa kʼa kossita wo adda kʼonniyo aɗo kʼa yʼooziga geŋ,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 kʼutto tuddá batum wo tʼekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko, ki ti ɗeegi!»
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Kane deero ɗoŋ seɗeke ti ɗoŋ suuniyo kʼoogoro toŋ an di yʼokko maade kay, wo an di rootiyto ti tuddaŋ, anʼde: «Yoŋ ɗoŋ doolo yʼan diʼn utte miŋ, yi kʼaane tuddí batum yi ki tʼutte ye!
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Yoŋ Almasi Raa yi biire, wo mozigo ki ɗoŋ kʼIzirayel kotto maŋ, aŋken̰n̰o tʼekkʼundumu geŋ yi ti ɗeegi! Ay wulla yi ti ɗiiga maŋ, kaye ay zaapa addey a yode.» Kane ɗoŋ an tiike a sirpadí toŋ, an di yʼ kalɗita iŋkino kay.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Tʼume peeɗo tʼize diine geŋ, adda siiɗo pay ume a tʼize zimolo dil a likke bini eesiyo peeɗo lohe.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 A eesiyo peeɗo lohe maŋ, Isa yʼa iɗili ti golla awwa, yʼede: «Eli, Eli, lama sabaktani.» Geŋ i-kaza: «Raa ki nuŋ, Raa ki nuŋ, moo me ki ni giigira me?»
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ɗoŋ oŋgo ti diine ɗoŋ i lekkiyo aŋgen̰n̰o geŋ an dʼilliga wo an di ruute, anʼde: «Kun ollo kay, yi waaku nebi Eli.»
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Wede soo ti diinayaŋ yʼa ukke yi dʼumɓe sooso, yi di zulpe adda toote suddo kʼin̰n̰i kʼinda bin̰, maŋ yi-tʼele a biza koƴile, yi-tʼusse bize kʼIsa yʼa suuƴe, wo yʼa ruute, yʼede: «Kun dello, in gi di wolla ɗo Elizi wenɗa yi etto, yi ti yʼ ɗeega maŋ.»
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Wo ɗe Isa yʼa iɗili ti golla awwa, maŋ yʼa-tʼihe.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Aame geŋ alboy wede i ɗikke adde Ɓoy Raa soŋ kʼadda soŋ ki paate geŋ, a tʼîhina tar tʼawwa a ti ɗiige les.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Goole kʼasigiryagi meeda ki Romeŋ yi tʼîhira ɗaana kʼIsa, yi wulle untadí te, maŋ yʼa ruute, yʼede: «Wede eŋ Ulo Raa ki kotto!»
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 A ume geŋ i dʼede erayi toŋ ede, kane an tʼîhirte ti dokki an di wolliyo munɗa wede isiyo. Ti diinayaŋ i dʼede Mariyam ere ti siiɗo Magdalla, Mariyam mekki Zak wede n̰eŋku ti Zoz, wo soo te Salome.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Kane erayi geŋ an daaniya Isa wo an i di naabiya aame yoŋ a siiɗo Galile. An di gili ti yode ki Zeruzalem, wo erayi ti doolo toŋ ɓaadaŋ an iido ti kane me.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Sulɗi geŋ ize onniyo jima, ɗuwo an okkime tuddaŋ kono onniyo ere ki puukiyo Yawudiyagi ti tʼeesa. A peeɗo tʼette kʼooriyo maŋ,
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 wede soo ti geeger kʼArimate sundí Yusup yʼa iina. Yode toŋ maŋ wede goole ti diine ɗoŋ deero booro Yawudiyagi, wo yi zaapu elkisadí a ettiyo Moziko Raa kay. Yʼa iiɓe edayí, yʼa uuney Pilat, yʼa tunde nuune kʼIsa kono yʼa tʼottiba.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Aame Pilat yʼilliga Isa yʼinda baa maŋ, yʼa ziiɗa giggirí. Iŋkino yʼa wiike goole kʼasigiryagi meeda, yʼa yi tunde, yʼede: «Isa yʼinda ti kaagine ko?»
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Aame goole kʼasigiryagi meeda yi-ti ruute maŋ, yi dʼiili urzi a Yusup yʼa tʼamɓe nuune kʼIsa me.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Yusup yi dʼiwila sotor tuwarwa, nuuneʼŋ yʼa ti yʼ ɗiige tʼekki undumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko me. Wo yʼa n̰ilpe ti sotor gettiyo, yi-tʼele adda muuzo, todʼte aa urmi an ittiba mokkolo. Maŋ yʼa-ti ɗuŋkile a biza muuzo zumbulu yeepiyo.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Aame geŋ Mariyam ere ti siiɗo Magdalla wo Mariyam mekki Zoz, kane geŋ an di wolliyo ume an ele nuune kʼIsa me.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.