Marcos 11
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs NTLH
1 Isa ti sanalliyagi an iiney goppoŋ ki Zeruzalem, a sirpa kʼilliyagi sundaŋ Betpaze wo Betani, wo a sirpa mokkolo kʼInda kʼOlibiye. A ume geŋ yi dʼigibe ɗoŋ sire ti diine sanalliyagí,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 wo yʼan di ruute, yʼede: «Kunʼdo kʼadda kʼille ere a ɗaanaguŋ gettiyo. Kun iiney, kesiko kun tʼooney ulo buuru kettiyo, wenɗa kaŋ soo toŋ yi ki gili ye. Kun tʼeezi, kun o-tʼarkiɗi.
2 com a seguinte ordem:
3 Aame wenɗa yʼun ruutey, yʼiisey: “Kun isiyo iŋkinoʼŋ moo me?” maŋ, kun dʼeesoy: “Buuru eŋ i dehu Galmeega, wo saŋ yʼun di yʼ kimo kaamiki.”»
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Iŋkino maŋ an dʼiŋgile. An iideʼŋ an dʼuuney ulo buuru kettiyo ti paate a biza kʼurzi, a biza bumɓu soo iŋkino, maŋ an tʼiize.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ɗoŋ miibi i lekkiyo a ume geŋ an diʼn wulle, maŋ an diʼn tunde, anʼde: «Kun isiyo moo me? Ɗe ki moo me kun tʼeeziyo ulo buuru eŋ me?»
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Maŋ kane sanalliyagi an an diʼn gime onamaŋ aa ɗoŋ Isa yʼan ruuto. Iŋkino maŋ an diʼn iili, an dʼiŋgile.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ulo buuru an i-dʼiide a Isa, an a-ti gikkite kallagaŋ ɗoŋ deero a dar kʼulo buuru wo Isa yʼa-ti gili eego.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ɗoŋ ɓaadaŋ kallagaŋ ɗoŋ deero an di gikkite a urzi, ɗoŋ oŋgoŋ an dimɓo puutagi kʼinda ti balɗa, an di gikkite a urzi kay.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Kane ɗuwo ɗoŋ i sooru ki ɗaana ti ɗoŋ i daaniya geŋ, pay kaŋ soo an di ɗollite, an dʼeesiyo: «Tamma a Raa! Beeko Raa ti koona a ekki wede ettiyo ti suma Galmeega Raa!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Beeko Raa ti koona a moziko ere ettiyo, moziko ere i tʼeesa ti meegiŋ Dawut ette. Tamma a Raa tʼawwa a kandaane!»
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Maŋ Isa yʼa iiney Zeruzalem, yi-tʼiide booro Ɓoy Raa. Yʼa wullite sulɗi ɗoŋ adda pay, wo ume yʼize baa peeɗo tʼette kʼooriyo, kesiko ti sanalliyagi kane koomat makumu sire geŋ, an dʼiŋgile ki Betani.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Soggo Isa ti sanalliyagí an tʼuɗɗe ti Betani maŋ, aame geŋ mosogo tʼa yi ziiɗa.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ti dokki geŋ yi wulle undumu sundí pigiye i-dʼede puutagi dogibok, maŋ yʼa zikke kaɓɓaŋ yʼelkiyo yi-tʼooney in̰n̰i, wo ɗe yʼiideʼŋ in̰n̰i umbo, yi dʼuuney puutagi ɗaŋŋal kono umayí ki ehiyo i kʼiina ye ɓotto.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Iŋkino maŋ Isa yi di ruute a undumu geŋ, yʼede: «Ti aŋki, wenɗa soo toŋ yi ki ɗekka ulá yʼa ki tʼooma ye baa!» Wo kane sanalliyagí an dʼilliga.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Saŋ an di gimo sey ki Zeruzalem, maŋ Isa yi-tʼiide a booro Ɓoy Raa, yʼa iise lommite kane ɗoŋ isiyo suuk ti ɗoŋ kʼowilte pay a ume gen̰n̰o. Yʼan di gippirɗe taabulyagi ki ɗoŋ pelkiyto soŋko ere ettiyo ti siiɗiyagi doolo wo ti kaakidagi ɗoŋ kʼowilte deere.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Wo a ɗoŋ pay yʼan di tuuge ki sokiyo sulɗi kʼadda booro Ɓoy Raa me.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Maŋ yʼan iise dooyiso, yʼede: «Kun ollo, ono eŋ an riiŋe ti kaaga adda mattup ki Raa, anʼde: “Ɓoozó eŋ an di yʼ waaka ɓoy wede ki tondiyo Raa ki ita ɗuwo pay.” Wo ɗe kune, kun di yʼize urmi kʼombiɗe ɗoŋ kʼoogire!»
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Kane deero ɗoŋ seɗeke ti ɗoŋ suuniyo kʼoogoro an illiga iŋkino maŋ, an dehutu urzi ki tôwwadí. Wo an isiyo iŋkino kono an orgiso, kono ɗoŋ duuru dooyisadí tiʼni ziiɗa.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 A lohe peeɗo tʼa tʼiire maŋ, Isa ti sanalliyagí an tʼuɗɗe tʼadda geeger me.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Soggo ti soohe aŋ Isa an aɗɗiya tiŋ gen̰n̰o, maŋ an wolliyo pigiye wede Isa yi duuɗe geŋ i biiha ti sondayzí pay.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piyer geŋ yʼa ilke a munɗa wede ize, maŋ yi di ruute a Isa, yʼede: «Wede dooyisadey, ki wollo pigiye wede ki duuɗe i biiha.»
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Maŋ Isa yʼan di ruute, yʼede: «Kun zaapo adduguŋ a Raa.
22 Jesus respondeu:
23 Ɗerec iŋkino wo nʼun di rooto: Wedeʼŋ yʼaane yi di roote a tokomo ette, yʼa tʼeese: “Tʼumayí eŋ mi tʼoozo, mi tʼooro adda bar”, daa niikiyo addí, wo ɗe yi zaapu addí munɗa wede yi ruute geŋ i tʼisa maŋ, geŋ Raa yi di tʼela.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Kono kamo nʼun di rooto: Sulɗi ɗoŋ pay kun tondiyo Raa geŋ, kun zaapu adduguŋ a yode kun uune baa, wo kane geŋ yʼun diʼn tʼela.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Wo aame kun tʼîhira tondiyo Raa wo un dʼede ono ti wenɗa maŋ, kun i tʼiso tambobino, kono Meeguguŋ Raa a kandaane toŋ yʼun tʼisa tambobino kay a munɗa wede kun a ti doopiɗe me. [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Wo ɗe aame a ɗoŋ a ti doopiɗe a onamguŋ geŋ tambobino kun an kʼisiyo ye maŋ, Meeguguŋ Raa a kandaane toŋ yʼun kʼisa ye kay tambobino a munɗa wede kun a ti doopiɗe me.]»
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Saŋ maŋ an di-gimo ki Zeruzalem. Koore Isa yi tʼiide yi sooru adda booro Ɓoy Raa geŋ, kane deero ɗoŋ seɗeke, ɗoŋ suuniyo kʼoogoro wo ti ɗoŋ i dokkiyo Yawudiyagi an dʼiido kʼume yode.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Iŋkino maŋ an di yʼ tunde, anʼde: «Kee kʼisiyto sulɗi eŋ tʼurzi kʼaaye? Wo a ele wee wee urzi kʼisiyto sulɗi eŋ me?»
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Maŋ Isa yʼan diʼn gime onamaŋ, yʼede: «Nuŋ nʼun diʼn tondo a munɗa soo ɗaŋŋal. Onamó kun o-tiʼn kami, wo nuŋ toŋ nʼun ti yʼ kiza urzi wede ni dʼisiyto sulɗi eŋ me.
29 Jesus respondeu:
30 Aame Zaŋ ɗuwo yʼanni zuyye batem geŋ, urzi iido ti Raa kunuŋ, ti ɗuwo ko? Onamó kun o tiʼn kami.»
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Maŋ an dʼiise rootiyto ti tuddaŋ, anʼde: «Aame kine in ruuta: “Iidoʼŋ tʼurzi Raa” maŋ, yoŋ yʼa roota: “Iŋkino ki moo me kun ki dʼumɓe a ono Zaŋ ye me?”
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Wo aame in ruuta: “Iidoʼŋ tʼurzi ɗuwo …” maŋ? An rootiyo iŋkino kono an dʼede orgiso a ɗoŋ duuru, kono kane pay geŋ an elkiyoʼŋ ki kotto Zaŋ yoŋ nebi.»
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Iŋkino maŋ Isa onamí an i-tiʼn gime, anʼde: «Ay ki suune ye.» Maŋ Isa yʼan di ruute, yʼede: «Nuŋ toŋ maŋ nʼun ki yʼ roote ye kay, wede o ele urzi ni dʼisiyto sulɗi eŋ me.»
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.