Marcos 11

Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Isa ti sanalliyagi an iiney goppoŋ ki Zeruzalem, a sirpa kʼilliyagi sundaŋ Betpaze wo Betani, wo a sirpa mokkolo kʼInda kʼOlibiye. A ume geŋ yi dʼigibe ɗoŋ sire ti diine sanalliyagí,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 wo yʼan di ruute, yʼede: «Kunʼdo kʼadda kʼille ere a ɗaanaguŋ gettiyo. Kun iiney, kesiko kun tʼooney ulo buuru kettiyo, wenɗa kaŋ soo toŋ yi ki gili ye. Kun tʼeezi, kun o-tʼarkiɗi.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Aame wenɗa yʼun ruutey, yʼiisey: “Kun isiyo iŋkinoʼŋ moo me?” maŋ, kun dʼeesoy: “Buuru eŋ i dehu Galmeega, wo saŋ yʼun di yʼ kimo kaamiki.”»
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Iŋkino maŋ an dʼiŋgile. An iideʼŋ an dʼuuney ulo buuru kettiyo ti paate a biza kʼurzi, a biza bumɓu soo iŋkino, maŋ an tʼiize.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Ɗoŋ miibi i lekkiyo a ume geŋ an diʼn wulle, maŋ an diʼn tunde, anʼde: «Kun isiyo moo me? Ɗe ki moo me kun tʼeeziyo ulo buuru eŋ me?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Maŋ kane sanalliyagi an an diʼn gime onamaŋ aa ɗoŋ Isa yʼan ruuto. Iŋkino maŋ an diʼn iili, an dʼiŋgile.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Ulo buuru an i-dʼiide a Isa, an a-ti gikkite kallagaŋ ɗoŋ deero a dar kʼulo buuru wo Isa yʼa-ti gili eego.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Ɗoŋ ɓaadaŋ kallagaŋ ɗoŋ deero an di gikkite a urzi, ɗoŋ oŋgoŋ an dimɓo puutagi kʼinda ti balɗa, an di gikkite a urzi kay.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Kane ɗuwo ɗoŋ i sooru ki ɗaana ti ɗoŋ i daaniya geŋ, pay kaŋ soo an di ɗollite, an dʼeesiyo: «Tamma a Raa! Beeko Raa ti koona a ekki wede ettiyo ti suma Galmeega Raa!
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Beeko Raa ti koona a moziko ere ettiyo, moziko ere i tʼeesa ti meegiŋ Dawut ette. Tamma a Raa tʼawwa a kandaane!»
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Maŋ Isa yʼa iiney Zeruzalem, yi-tʼiide booro Ɓoy Raa. Yʼa wullite sulɗi ɗoŋ adda pay, wo ume yʼize baa peeɗo tʼette kʼooriyo, kesiko ti sanalliyagi kane koomat makumu sire geŋ, an dʼiŋgile ki Betani.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Soggo Isa ti sanalliyagí an tʼuɗɗe ti Betani maŋ, aame geŋ mosogo tʼa yi ziiɗa.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Ti dokki geŋ yi wulle undumu sundí pigiye i-dʼede puutagi dogibok, maŋ yʼa zikke kaɓɓaŋ yʼelkiyo yi-tʼooney in̰n̰i, wo ɗe yʼiideʼŋ in̰n̰i umbo, yi dʼuuney puutagi ɗaŋŋal kono umayí ki ehiyo i kʼiina ye ɓotto.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Iŋkino maŋ Isa yi di ruute a undumu geŋ, yʼede: «Ti aŋki, wenɗa soo toŋ yi ki ɗekka ulá yʼa ki tʼooma ye baa!» Wo kane sanalliyagí an dʼilliga.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Saŋ an di gimo sey ki Zeruzalem, maŋ Isa yi-tʼiide a booro Ɓoy Raa, yʼa iise lommite kane ɗoŋ isiyo suuk ti ɗoŋ kʼowilte pay a ume gen̰n̰o. Yʼan di gippirɗe taabulyagi ki ɗoŋ pelkiyto soŋko ere ettiyo ti siiɗiyagi doolo wo ti kaakidagi ɗoŋ kʼowilte deere.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Wo a ɗoŋ pay yʼan di tuuge ki sokiyo sulɗi kʼadda booro Ɓoy Raa me.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Maŋ yʼan iise dooyiso, yʼede: «Kun ollo, ono eŋ an riiŋe ti kaaga adda mattup ki Raa, anʼde: “Ɓoozó eŋ an di yʼ waaka ɓoy wede ki tondiyo Raa ki ita ɗuwo pay.” Wo ɗe kune, kun di yʼize urmi kʼombiɗe ɗoŋ kʼoogire!»
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Kane deero ɗoŋ seɗeke ti ɗoŋ suuniyo kʼoogoro an illiga iŋkino maŋ, an dehutu urzi ki tôwwadí. Wo an isiyo iŋkino kono an orgiso, kono ɗoŋ duuru dooyisadí tiʼni ziiɗa.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 A lohe peeɗo tʼa tʼiire maŋ, Isa ti sanalliyagí an tʼuɗɗe tʼadda geeger me.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Soggo ti soohe aŋ Isa an aɗɗiya tiŋ gen̰n̰o, maŋ an wolliyo pigiye wede Isa yi duuɗe geŋ i biiha ti sondayzí pay.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Piyer geŋ yʼa ilke a munɗa wede ize, maŋ yi di ruute a Isa, yʼede: «Wede dooyisadey, ki wollo pigiye wede ki duuɗe i biiha.»
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Maŋ Isa yʼan di ruute, yʼede: «Kun zaapo adduguŋ a Raa.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Ɗerec iŋkino wo nʼun di rooto: Wedeʼŋ yʼaane yi di roote a tokomo ette, yʼa tʼeese: “Tʼumayí eŋ mi tʼoozo, mi tʼooro adda bar”, daa niikiyo addí, wo ɗe yi zaapu addí munɗa wede yi ruute geŋ i tʼisa maŋ, geŋ Raa yi di tʼela.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Kono kamo nʼun di rooto: Sulɗi ɗoŋ pay kun tondiyo Raa geŋ, kun zaapu adduguŋ a yode kun uune baa, wo kane geŋ yʼun diʼn tʼela.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Wo aame kun tʼîhira tondiyo Raa wo un dʼede ono ti wenɗa maŋ, kun i tʼiso tambobino, kono Meeguguŋ Raa a kandaane toŋ yʼun tʼisa tambobino kay a munɗa wede kun a ti doopiɗe me. [
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Wo ɗe aame a ɗoŋ a ti doopiɗe a onamguŋ geŋ tambobino kun an kʼisiyo ye maŋ, Meeguguŋ Raa a kandaane toŋ yʼun kʼisa ye kay tambobino a munɗa wede kun a ti doopiɗe me.]»
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Saŋ maŋ an di-gimo ki Zeruzalem. Koore Isa yi tʼiide yi sooru adda booro Ɓoy Raa geŋ, kane deero ɗoŋ seɗeke, ɗoŋ suuniyo kʼoogoro wo ti ɗoŋ i dokkiyo Yawudiyagi an dʼiido kʼume yode.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Iŋkino maŋ an di yʼ tunde, anʼde: «Kee kʼisiyto sulɗi eŋ tʼurzi kʼaaye? Wo a ele wee wee urzi kʼisiyto sulɗi eŋ me?»
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Maŋ Isa yʼan diʼn gime onamaŋ, yʼede: «Nuŋ nʼun diʼn tondo a munɗa soo ɗaŋŋal. Onamó kun o-tiʼn kami, wo nuŋ toŋ nʼun ti yʼ kiza urzi wede ni dʼisiyto sulɗi eŋ me.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Aame Zaŋ ɗuwo yʼanni zuyye batem geŋ, urzi iido ti Raa kunuŋ, ti ɗuwo ko? Onamó kun o tiʼn kami.»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Maŋ an dʼiise rootiyto ti tuddaŋ, anʼde: «Aame kine in ruuta: “Iidoʼŋ tʼurzi Raa” maŋ, yoŋ yʼa roota: “Iŋkino ki moo me kun ki dʼumɓe a ono Zaŋ ye me?”
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Wo aame in ruuta: “Iidoʼŋ tʼurzi ɗuwo …” maŋ? An rootiyo iŋkino kono an dʼede orgiso a ɗoŋ duuru, kono kane pay geŋ an elkiyoʼŋ ki kotto Zaŋ yoŋ nebi.»
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Iŋkino maŋ Isa onamí an i-tiʼn gime, anʼde: «Ay ki suune ye.» Maŋ Isa yʼan di ruute, yʼede: «Nuŋ toŋ maŋ nʼun ki yʼ roote ye kay, wede o ele urzi ni dʼisiyto sulɗi eŋ me.»
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.