Lucas 23
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ARC
1 Maŋ kane ɗoŋ i tʼugiye an tʼiiziga pay, an di-tʼiide Isa ki ɗaana Pilat, yoŋ Romeŋ goole siiɗo.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 A ume geŋ kane an dʼiise sakiysa kʼIsa, anʼde: «Wede eŋ kaye ay yʼuuney ɗoŋ siiɗadey yi tiʼn daggiya, yʼan rootiyo jibaaye an ti toogo kʼeliyo a mozigo goole ki Romeŋ me, wo soŋ yi tʼize yode batum Almasi Raa yi biire, yoŋ mozigo Yawudiyagi.»
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Pilat yʼa yi tunde, yʼede: «Kee mozigo Yawudiyagi ko?» Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Geŋ aa ki ruute.»
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Iŋkino maŋ Pilat yʼan di ruute a kane deero ɗoŋ seɗeke ti ɗoŋ duuru, yʼede: «Wede eŋ nuŋ munɗa kʼulsu a eedí ni kʼuune ye, wede i di tʼîde booro tʼa yi seeɗa me.»
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Wo kane an di koɗɗime, anʼde: «Yoŋ tʼurzi dooyisadí ɗoŋ pay yʼan tʼeliyto ono bini a-tʼooziga ɗeyyiso. Yoŋ yʼiiso ti siiɗo Galile, yʼa tûukey siiɗo Ziide pay, wo aŋkeŋ yʼaa dʼiina a en̰n̰o.»
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Aame Pilat yʼilliga ono gen̰n̰o maŋ, yʼa tunde, yʼede: «Wede eŋ yoŋ ti siiɗo Galile ko?»
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Wo aame yi zuune Isa yoŋ ti siiɗo ere mozigo Erod Antipas maŋ, Pilat yi di yʼigibe a Erod, kono a onniytagi geŋ yode Erod toŋ a Zeruzalem.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Aame Erod yi wulle Isa maŋ, ulbí aaze uŋse ɓaadaŋ, kono yoŋ yʼollige rabiladí ti kaagine wo yi dehu yʼa ti yʼ wolle. Iŋkino yi zaapu elkisadí yi-dʼisa munɗa kʼarmika yʼa-wolla.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Erod yʼa yi tundite taŋ ɓaadaŋ, wo yo Isa yi-kʼohine bizí ye.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Kane deero ɗoŋ seɗeke, ti ɗoŋ suuniyo kʼoogoro, kane a sirpa an di rootiyto ono ti golla zakiɗi.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Erod kane ti asigiryagí an di yʼokko maade wo an di yʼamɓutu saa saac. An i-di tʼusse kalle majjaane, maŋ yi di yʼigibe a Pilat.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Erod ti Pilat geŋ ti poone kane adu, wo ti onniyo gette an tʼize laŋziyagi.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Iŋkino maŋ Pilat yʼa-tusse kane deero ɗoŋ seɗeke, deero Yawudiyagi wo ti ɗoŋ duuru,
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 wo yʼan di ruute, yʼede: «Wede eŋ kun oo dʼiidoʼŋ kunʼde, ɗuwo pay yi tiʼn daggiya. Iŋkino ni yʼ tunde a ɗaanaguŋ a ono ɗoŋ kun rootiyto a tukki yode geŋ me, wo nuŋ munɗa ulsu a eedí ni kʼuune ye a tʼîde booro tʼa yi seeɗa me.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Erod gen̰n̰o toŋ munɗa ulsu yi kʼuune ye a eedí me, iŋkino yʼay ti yʼ gimo. Kono kʼiŋkino, wede eŋ munɗa ulsu yi kʼize ye wede a tʼîde kʼunto me.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Iŋkino maŋ nʼan tʼela urzi a asigiryagó an ti yʼ gorpipa ti marpa ɗoo miŋ, saŋ an i-dʼeeza kollo.»
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 Yi ruute iŋkino kono aa an dʼisiyo daayum a tarnaape Pak ki Yawudiyagi, i dehu Pilat yʼan dʼaɗɗe wedusu soo tʼadda daŋgay.
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Wo pay kaŋ soo an dʼiise ɗollite, anʼde: «Wede geŋ ki yʼôodo! Kʼay tʼaɗɗi Barabas!»
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 Yo Barabas geŋ an yi ziiɗa daŋgay kono yoŋ wede an tʼeelite ono a ɗuwo an dʼiiziga ɗeyyiso adda geeger ki tukki Romeŋ, wo soŋ yʼîide wedusu.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Pilat yʼan dʼiise rootiyo sey a ɗoŋ duuru kono yi dehu Isa yi-dʼeeze.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Wo kane an di ɗollite, an dʼeesiyo: «Ki ti yʼ taako ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko! Ki ti yʼ taako ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko!»
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Maŋ Pilat yʼan di ruute kʼaɗuwe, yʼede: «Wede eŋ munɗa ulsu miŋ yʼize moo me? Nuŋ maŋ munɗa ulsu ni kʼuune ye a eedí i di tʼîde kʼunto me. Iŋkino nʼan tʼela urzi an ti yʼ gorpipa ti marpa ɗoo miŋ, saŋ an i-dʼeeza kollo.»
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 Wo kane an di koɗɗime ɗollite ti golla awwa, an dʼeesiyo: «Isa ki ti yʼ taako ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko!» Maŋ Pilat i-di tʼiide a ɗollitadaŋ gette.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 Iŋkino yoŋ booro yʼan ti-ɗikke a munɗa wede Yawudiyagi an tondiyo me.
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Barabas wede kane an dehu geŋ, Pilat yʼa yʼuɗɗe, yode wede an ti yʼele adda daŋgay kono yʼan tʼeelite ono a ɗuwo an dʼiiziga ɗeyyiso ki tukki Romeŋ, soŋ yʼîide wedusu geŋ me. Wo yo Isa yʼan di yʼele a bey kʼasigiryagi, an dʼise munɗa wede kane Yawudiyagi an dehu.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Maŋ Isa an di-tʼette kʼume taakiyadí. A urzi an a-tʼikkima ti wede soo iŋkino yoŋ ti geeger Sireŋ, sundí Simo, yʼaahiya doome. Kane asigiryagi an di yʼ ziiɗa, an i-dʼele undumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko, yʼa tʼumɓe a dannayí wo yi daaniya Isa.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ɗoŋ duuru ɓaadaŋ ki siiɗo gette an di yʼ daaniya, ti diinayaŋ erayi an a-tʼiɓi beyɗaŋ a giggiraŋ wo an di ɗollite môolo kono kʼIsa.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Maŋ Isa yʼa gilɗe kʼume kʼerayi gen̰n̰o wo yʼan di ruute, yʼede: «Kune erayi Zeruzalem no, kun ôole ye kono nuŋ me, ki too maŋ kun ôoloʼŋ ki kune wo ki in̰n̰iguŋ.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Ɗerec, onniytagi saŋ maŋ an dʼaana, aame geŋ an di roota: “Uŋsuwo a kane erayi ɗoŋ kartiyagi, a kane ɗoŋ an kʼehe ye wo an kʼuuɗe in̰n̰i ye ɓotto.”
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Iŋkino maŋ ɗuwo an di roota, an tʼeesa: “Moŋgali an ay di tiʼn ruugi!” wo soŋ an tʼeesa: “Kessagi an ay tiʼn ombiɗi!”
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Aame ɗuwo an o isiyo kino a nuŋ wede aakede undumu zeere eŋ me maŋ, an dʼaana moo me a kane ɗoŋ aakede inda ɗoŋ meeɗi me?»
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 An a-dukko a ita kʼIsa ɗoŋ sire ti doolo, kane ɗoŋ kʼoogire, an tiʼn tʼîde ti yode kaŋ soo.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 An iiney a ume wede sundí «osse kʼeego» maŋ, a ume geŋ Isa asigiryagi an ti yʼ tiike ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko. Wo an a-tiike ti yode ɗoŋ kʼoogire sire, wede soŋ tʼundumzí a kese kʼammidadí wo soŋ tʼundumzí a kese geeladí.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Iŋkino maŋ Isa yʼa ruute, yʼede: «Meeʼki nuŋ, kʼan tʼiso tambobino, kono an ki suune ye munɗa wede an isiyo geŋ me.» Wo asigiryagi an di dikkiɗa kallagi kʼIsa tʼurzi kʼarɓu teltel muntelliyo.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Kane ɗoŋ duuru an tʼîhira aŋgen̰n̰o, an di wolliyo. Kane deero Yawudiyagi an di yʼokko maade, an dʼeesiyo: «Yoŋ ɗoŋ doolo yʼan utte ɗe, aŋkeŋ yʼutto tuddí batum, aame yo Almasi Raa yi biire kotto maŋ!»
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Kane asigiryagi toŋ an di yʼokko maade, an a dʼettiyo goppoŋ ki sirpadí, an i-dʼeliyo toote suddo kʼin̰n̰i kʼinda bin̰ yʼa siɓe,
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 wo an dʼeesiyo: «Aame kee mozigo Yawudiyagi kotto maŋ, kʼutto tuddá batum!»
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Tʼekkʼeedí an tiike pakirte wo an a-ti riiŋe, anʼde: «Yode eŋ mozigo Yawudiyagi.»
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Ti diine ɗoŋ kʼoogire sire an tiʼn tiike ekkʼinda geŋ, wede soŋ yʼa gilɗe Isa, yʼede: «Kee Almasi Raa yi biire kotto maŋ, kʼutto tuddá batum wo kaye pây!»
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Wo yo wede soŋ yʼa yʼiɗɗise, yi di ruute, yʼede: «Kee a Raa ki-kʼorgiso ye, kee wede booro ti ki ziiɗa kʼunto ti yode eŋ kaŋ soo.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ki kine dabar ette ɗerec, kono in ooniyo munɗa wede in ize tʼurzi naabadiŋ, wo yo wede eŋ munɗa ulsu yi kʼize ye.»
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Saŋ yʼa ruute sey, yʼede: «Isa, kʼa nʼelko aame ki-kimo ki mozikadá geŋ me.»
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Maŋ Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Ɗerec iŋkino wo nʼa di rooto: Aŋki eŋ kee ki-tʼetta ti nuŋ adda jenne.»
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 — ausente —
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 — ausente —
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Isa yʼa iɗili ti golla awwa, yʼede: «Meeʼki nuŋ, nʼa-dʼelo undó a beezá.» Aame yʼa ti ruute iŋkino maŋ, yʼa-tʼihe.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Goole kʼasigiryagi meeda ki Romeŋ yi wulle munɗa wede ize me. Maŋ yʼa imme Raa wo yʼa ruute, yʼede: «Ki kotto wede eŋ yoŋ ki diine.»
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Kane ɗoŋ duuru pay iide wolliyo geŋ, aame an wulle munɗa wede ize maŋ, kane an di-gime, beyɗaŋ an a-tʼiɓi giggiraŋ kono an môolo.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Wo kane pay laŋziyagi kʼIsa ti erayi ɗoŋ i yi diino ti siiɗo Galile, an tʼîhirte ti dokki an di wolliyo munɗa wede isiyo.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Yo yʼa iide yʼa uuney Pilat, yʼa yi tunde a nuune kʼIsa.
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Pilat yi-dʼiyye, maŋ Yusup yʼa ti yʼ ɗiige nuune tʼekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko me. Yʼa n̰ilpe ti sotor tuwarwa zooyatú oon̰e, yi-tʼele adda muuzo, todʼte aa urmi an ittiba mokkolo, a ume isire wenɗa kaŋ soo toŋ an kʼeele ye.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Sulɗi geŋ ize onniyo jima, ɗuwo an okkime tuddaŋ kono onniyo ere ki puukiyo Yawudiyagi ti tʼeesa.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Kane erayi ɗoŋ i diino Isa ti siiɗo Galile geŋ, Yusup an di yʼ diine, an di wullo muuzo wo mummino an ziipe nuune kʼIsa me.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Saŋ maŋ an di-gime kʼadda geeger, an iideʼŋ an dʼiwilo egey ti puutagi kʼinda ɗoŋ eeɗiyadaŋ uŋse, an aa di gilse ki rorriso a nuune kʼIsa. A onniyo ere ki puukiyo Yawudiyagi maŋ, an di buuke aakede oogoro ti rootiyo.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.