João 18
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ARA
1 Aame Isa yʼa ti ɗiŋge onamí iŋkino maŋ, tiŋ geŋ ti sanalliyagí an tʼiiziga, an dʼiŋgile, an di diipiɗa sorgile ki Sediroŋ. Ti darga geŋ i dʼede jineene kʼinda, Isa ti sanalliyagí an tʼiide adda.
1 Tendo Jesus dito estas palavras, saiu juntamente com seus discípulos para o outro lado do ribeiro Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Wo Ziidas, wede yʼan di yʼ tʼela Isa a bey ɗoŋ kʼolmiɗayí geŋ, umeʼŋ yi yʼ suune kono Isa ti sanalliyagí an sooruʼŋ daayum kʼume geŋ me.
2 E Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus ali estivera muitas vezes com seus discípulos.
3 Iŋkino maŋ Ziidas yʼan dʼan tʼiide kʼadda jineene gettiyo a asigiryagi ɗoŋ ki Romeŋ, ti ɗoŋ i boohiyo Ɓoy Raa kane ɗoŋ deero ɗoŋ seɗeke ti Pariziyeŋ an iiɗiba geŋ me. Kane asigiryagi geŋ an ziki a beyɗaŋ lampiyagi, biŋgagi wo sulɗi ɗeyyiso.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e, dos principais sacerdotes e dos fariseus, alguns guardas, chegou a este lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Wo ki Isa yoŋ yi suune sulɗi ɗoŋ pay i aana me. Iŋkino maŋ yʼa dʼiide kʼume kane, wo yʼanni tunde, yʼede: «Kun dehuʼŋ wee wee?»
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Kane asigiryagi an i diʼn gime onamí, anʼde: «Ay dehu Isa wede ti geeger Nazaret.» Maŋ Isa yʼan di ruute, yʼede: «Nuŋ miŋ nuŋ.» Wo Ziidas wede yʼan di yʼ tʼela Isa a bey ɗoŋ kʼolmiɗayí geŋ yoŋ a diine kane.
5 Responderam-lhe: A Jesus, o Nazareno. Então, Jesus lhes disse: Sou eu. Ora, Judas, o traidor, estava também com eles.
6 Aame Isa yʼan ruute «Nuŋ miŋ nuŋ» maŋ, kane asigiryagi an di-gusiɗe kʼita, an tʼiɓi siiɗo ramama.
6 Quando, pois, Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Isa yʼanni tunde sey, yʼede: «Kun dehuʼŋ wee wee?» Wo kane an i diʼn gime onamí, anʼde: «Ay dehu Isa wede ti geeger Nazaret.»
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: A quem buscais? Responderam: A Jesus, o Nazareno.
8 Isa yʼan di ruute, yʼede: «Nuŋ nʼun ruute ɗe me, nuŋ miŋ nuŋ. Aame kun dehu nuuno maŋ, ɗoŋzóʼŋ kun oolo an dʼeŋgile.»
8 Então, lhes disse Jesus: Já vos declarei que sou eu; se é a mim, pois, que buscais, deixai ir estes;
9 Geŋ iŋkino a onamí ɗoŋ yi ruute ki pooneʼŋ a-tʼiide a urzizaŋ, onamí ɗoŋ yi ruute, yʼede: «Meeʼki nuŋ, ɗuwo ɗoŋ kʼo ele eŋ, soo toŋ ni ki digge ye.»
9 para se cumprir a palavra que dissera: Não perdi nenhum dos que me deste.
10 Maŋ Simo Piyer i-dʼede kasigara a beezí, yʼa tʼiiɗiba, yʼa-diikiɗa wede naabo ki mozigo goole ɗoŋ seɗeke, kuudí wede kʼammade a ɗikke. Wede naabo geŋ sundí Malkus.
10 Então, Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita; e o nome do servo era Malco.
11 Maŋ Isa yi di ruute a Piyer, yʼede: «Kasigaradá ki ti tʼelo saapatú. Kee kʼelkiyo miŋ kop ki dabar ere Meegó yʼo elo ette, nʼa ki-ti dabira ye ko?»
11 Mas Jesus disse a Pedro: Mete a espada na bainha; não beberei, porventura, o cálice que o Pai me deu?
12 Saŋ maŋ kane asigiryagi Romeŋ ti goolayaŋ, wo ti asigiryagi deero Yawudiyagi ɗoŋ i boohiyo Ɓoy Raa geŋ, Isa an di yʼ ziiɗa, an ti yʼ gittite.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus, manietaram-no
13 An di-tʼiide ki pooneʼŋ di Anne eeme Kayip. Kayip geŋ mozigo goole ɗoŋ seɗeke a ozzine geŋ me.
13 e o conduziram primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Wo yo Kayip geŋ yʼan di ruute ono a deero Yawudiyagi me, yʼede: «Beehiyeʼŋ wedusu soo yʼa tʼinda kono ɗoŋ duuru pay an dʼutte.»
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Simo Piyer ti sanallusu soo geŋ an daaniya Isa. Sanallusu wede soo geŋ, mozigo goole ɗoŋ seɗeke yi yʼ suune, yi-tʼiide ti Isa soo kʼadda booro ɓoy ki mozigo goole ɗoŋ seɗeke me.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Sendo este discípulo conhecido do sumo sacerdote, entrou para o pátio deste com Jesus.
16 Wo Piyer geŋ yʼa uupe paate a biza bumɓu. Iŋkino maŋ sanallusu wede mozigo goole ɗoŋ seɗeke yi yʼ suune geŋ yʼa dʼuɗɗe, yi di ruute a ere naabo i boohiyo biza bumɓu gettiyo, maŋ Piyer toŋ yi-tʼiide kay.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. Saindo, pois, o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, falou com a encarregada da porta e levou a Pedro para dentro.
17 Aame yʼette kʼadda geŋ, to ere naabo i boohiyo biza bumɓu gette tʼa yi tunde Piyer me, tʼede: «Kee toŋ maŋ ti diine sanalliyagi ki wedusu en̰n̰o ɗee ɗa?» Piyer yi diʼn gime onamtú, yʼede: «Aha! Nuŋ ti kane ye.»
17 Então, a criada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Não sou, respondeu ele.
18 Umeʼŋ reele, iŋkino maŋ kane ɗoŋ naabo ti asigiryagi ɗoŋ i boohiyo Ɓoy Raa geŋ an di muɗɗe uwwo, an di kookiyo. Piyer toŋ maŋ yʼa-tʼiide ti kane, yi-kookiyo kay.
18 Ora, os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido um braseiro, por causa do frio, e aquentavam-se. Pedro estava no meio deles, aquentando-se também.
19 Aame geŋ yo mozigo goole ɗoŋ seɗeke yʼa iise tondiso kʼIsa a tukki sanalliyagí wo a dooyisadí.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou a Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Munɗa ombiɗe soo toŋ ni ki ruute ye. Ni ruute onamóʼŋ keren̰ a ɗaana ɗoŋ duniya me. Ni duuyiteʼŋ daayum adda ɓoyɗi ɗoŋ in di dooyiso, wo adda Ɓoy Raa, ume wede Yawudiyagi pay an dʼollige.
20 Declarou-lhe Jesus: Eu tenho falado francamente ao mundo; ensinei continuamente tanto nas sinagogas como no templo, onde todos os judeus se reúnem, e nada disse em oculto.
21 Ɗe ki moo me ki ni tondiso me? Ki tondoʼŋ ɗoŋ i nʼilliga a munɗa wede nʼan ruute. Kʼollo, munɗa wede nuŋ nʼan ruute, an yi suune.»
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que ouviram o que lhes falei; bem sabem eles o que eu disse.
22 A ono ɗoŋ Isa yi ruute iŋkino geŋ, i dʼede asugursu i boohiyo Ɓoy Raa yʼôhire a ume gen̰n̰o, yʼa yi ɓitte Isa me, wo yʼa ruute, yʼede: «A mozigo goole ɗoŋ seɗeke miŋ ki di rootiyo iŋkino ko?»
22 Dizendo ele isto, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que falas ao sumo sacerdote?
23 Isa yi di ruute, yʼede: «Munɗa wede ni ruute ulsuʼŋ too me? Ki ki yʼ kazi ɗo. Wo ni ruuteʼŋ ɗerec maŋ, ki moo me ki di nʼ ɓattiya me?»
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se falei bem, por que me feres?
24 Iŋkino maŋ Anne yʼa yʼigibe kaŋ kettiso di Kayip mozigo goole ɗoŋ seɗeke.
24 Então, Anás o enviou, manietado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Aame geŋ Piyer yo ede a biza kʼuwwo, yi kookiyo. An di yʼ tunde, anʼde: «Kee toŋ ti diine sanalliyagi ki wede en̰n̰o ɗee ɗa?» Maŋ Piyer yʼa yi giigira, yʼede: «Aha! Nuŋ ti kane ye.»
25 Lá estava Simão Pedro, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: És tu, porventura, um dos discípulos dele? Ele negou e disse: Não sou.
26 Ti diine ɗoŋ naabo ki mozigo goole ɗoŋ seɗeke geŋ, i dʼede wede ede yoŋ taasa ki wede Piyer yʼa-ɗikke kuudí gen̰n̰o, yi di ruute, yʼede: «Wo kee eŋ, ni ki wullo ti yode adda jineene ɗee ɗa?»
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: Não te vi eu no jardim com ele?
27 Maŋ Piyer yʼa yi giigira sey Isa me. Aame geŋ uzu yʼa îile.
27 De novo, Pedro o negou, e, no mesmo instante, cantou o galo.
28 Saŋ maŋ ti soohe walak, ti di Kayip Isa an di tʼiide di Pilat, yoŋ Romeŋ goole siiɗo. An iiney maŋ, kane deero Yawudiyagi an ki dʼiide ye kʼadda ɓoy me, kono an ki dehu an ki-tʼise ganigi a urzi kʼoogiradaŋ ye, kono an dʼooma omɓo tarnaape Pak ki Yawudiyagi.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no pretório para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Iŋkino maŋ Pilat yʼa tʼuɗɗe, yʼan uuney paate. Aame yiʼn uuney maŋ, yʼanni tunde, yʼede: «Wede eŋ kun yi zikiyeʼŋ ki moo me?»
29 Então, Pilatos saiu para lhes falar e lhes disse: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Kane an i diʼn gime onamí, anʼde: «Aame yi kʼize munɗa ulsu ye maŋ, ay di yʼ seeɗo ay a dʼetto ko?»
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Maŋ Pilat yʼan di ruute, yʼede: «Iŋkino maŋ ooho, kune batum kun ti yʼ waako, kun ɗekkoy booro aa oogiraguŋ ti rootiyo.» Maŋ kane Yawudiyagi an i di ruute, anʼde: «Oogoro tʼay kʼele urzi ki tôwwo wedusu ye.»
31 Replicou-lhes, pois, Pilatos: Tomai-o vós outros e julgai-o segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: A nós não nos é lícito matar ninguém;
32 Geŋ iŋkino a-tʼiide a ono ɗoŋ Isa yi ruute a urzi kʼuntadí, kaŋ mummino untadí ere yi tʼinda te.
32 para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando o modo por que havia de morrer.
33 Iŋkino maŋ Pilat yʼa-gime kʼadda ɓoy, yʼa yi wiike Isa me, wo yʼa yi tunde, yʼede: «Keeʼŋ mozigo Yawudiyagi ko?»
33 Tornou Pilatos a entrar no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Onamá ɗoŋ ki rootiyo eŋ, ilkeʼŋ kee kunuŋ, a-gizeʼŋ ɗuwo ko a tukki nuŋ me?»
34 Respondeu Jesus: Vem de ti mesmo esta pergunta ou to disseram outros a meu respeito?
35 Maŋ Pilat yi di ruute, yʼede: «Nuŋ Yawudusu ko? I ki ziiɗoʼŋ ɗoŋ siiɗadá ti deero ɗoŋ seɗeke oo dʼiido me. Kʼizo moo me?»
35 Replicou Pilatos: Porventura, sou judeu? A tua própria gente e os principais sacerdotes é que te entregaram a mim. Que fizeste?
36 Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Nuŋ mozikadó a siiɗo ettiyo ye. Aame mozikadó ki duniya ettiyo maŋ, ɗoŋzó an dʼobbira arka, an kʼooli, an di nʼ seeɗa, an an di nʼ tʼele bey deero Yawudiyagi ye. Wo iŋkino ye, aŋken̰n̰o mozikadó a siiɗo ettiyo ye.»
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo. Se o meu reino fosse deste mundo, os meus ministros se empenhariam por mim, para que não fosse eu entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Iŋkino maŋ Pilat yʼa yi tunde, yʼede: «Keeʼŋ kaciŋ mozigo ko?» Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Eyye aa ki ruute, nuŋ mozigo. Kono iŋkino nuŋ an di nʼehe wo nʼa iido kʼadda duniya, nʼan di kize urzi wede ki ɗerec, wo kane ɗoŋ i dehu urzi wede ki ɗerec geŋ, an dʼollige onamó.»
37 Então, lhe disse Pilatos: Logo, tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que sou rei. Eu para isso nasci e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Maŋ Pilat yʼa tunde Isa, yʼede: «Wo ɗerec, i-kaza moo me?»
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? Tendo dito isto, voltou aos judeus e lhes disse: Eu não acho nele crime algum.
39 Wo ɗe aa daayum kun dʼisiyo a tarnaape Pak ki Yawudiyagi maŋ, nʼun dʼaɗɗiya wedusu tʼadda daŋgay, wede aa adduguŋ i dehu. Geŋ kun dehu nʼun tʼaɗɗo mozigo Yawudiyagi ko?»
39 É costume entre vós que eu vos solte alguém por ocasião da Páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Iŋkino maŋ kane an dʼiise ɗollite, anʼde: «Aha, yode ye! Kʼay tʼaɗɗiʼŋ Barabas! Aha, yode ye! Kʼay tʼaɗɗiʼŋ Barabas!» Wo yo Barabas geŋ, yoŋ wede ɗekkiyo kʼurzi.
40 Então, gritaram todos, novamente: Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.