Hebreus 11
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs NVI
1 Zaapu kʼadde a Raa gette, todʼte urzi wede in dʼooniyo sulɗi ɗoŋ in zaapu elkisadiŋ eego, wo todʼte urzi wede in di suune sulɗi ɗoŋ in kiʼn wolliyo ye geŋ kane ki kotto.
1 Ora, a fé é a certeza daquilo que esperamos e a prova das coisas que não vemos.
2 Kane moŋgiɗagi ti kaaga geŋ an ziipe addaŋ a Raa, iŋkino maŋ Raa ulbí i di tʼize uŋse ti kane me.
2 Pois foi por meio dela que os antigos receberam bom testemunho.
3 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, kine in suune sulɗi pay Raa yiʼn ikkima tʼono ɗoŋ uɗɗe ti bizí. Geŋ iŋkino sulɗi ɗoŋ inʼni wolliyo eŋ, Raa yiʼn ikkima tʼurzi sulɗi ɗoŋ in kiʼn wolliyo ye.
3 Pela fé entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de modo que o que se vê não foi feito do que é visível.
4 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Abel yi-dʼize seɗeke a Raa beehiye a jiire ere ki Kayeŋ. Abel geŋ yi ziipe addí a Raa, iŋkino maŋ Raa yʼa yi wulle ki diine a ɗaanadí me, wo seɗikadí toŋ yʼa ti ziiɗa bey sire. Tʼurzi zaapu kʼaddí a Raa, Abel geŋ yʼinda toŋ, aŋki tʼurzi munɗa wede yʼize geŋ aakede yiʼn rootiyo sey.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Pela fé ele foi reconhecido como justo, quando Deus aprovou as suas ofertas. Embora esteja morto, por meio da fé ainda fala.
5 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Enok Raa yʼa yʼumɓe ki kandaane daa kʼunto. Wenɗa soo toŋ yi ki yʼ wulle ye baa, kono Raa yi yʼumɓe ki sirpadí. Ono eŋ an riiŋe ti kaaga adda mattup ki Raa, anʼde: Ki poone Raa yʼa yʼamɓa Enok ki kandaane geŋ, lekkiyadí gette i-dʼize uŋse a Raa me.
5 Pela fé Enoque foi arrebatado, de modo que não experimentou a morte; "ele já não foi encontrado porque Deus o havia arrebatado", pois antes de ser arrebatado recebeu testemunho de que tinha agradado a Deus.
6 Wo ɗe wede yi ki ziipe addí a Raa ye maŋ, geŋ i-kʼise ye Raa ulbí i-dʼise uŋse ti yode me. Ɗerec, wede yʼette ki sirpa Raa yi-dʼottile geŋ, i dehu yʼa amɓe adda kʼaddí Raa ede wo Raa yʼan dʼisiyo sulɗi ɗoŋ beehiye a kane ɗoŋ i yi dehu tʼadde soo me.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus, pois quem dele se aproxima precisa crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Nowe Raa yi di-tuuke kuudí a munɗa wede yi ki yʼ wulle ye ɓotto. A ono ɗoŋ Raa yi-ruute geŋ yʼa umɓe onamí yʼa tʼikkima tooko ere meeda a jiire, kono yʼa utta ɗoŋ ɓoozí. Iŋkino maŋ tʼurzi munɗa wede yʼize geŋ, ɗoŋ duniya booro tʼanni ziiɗa wo yoŋ yʼa uune beeko, wo Raa yʼa yi wulle yoŋ ki diine a ɗaanadí kono yi ziipe addí a yode.
7 Pela fé Noé, quando avisado a respeito de coisas que ainda não se viam, movido por santo temor, construiu uma arca para salvar sua família. Por meio da fé ele condenou o mundo e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Ibirayim yʼa iyye a waaku Raa, wo yʼa illiga onamí, iŋkino maŋ yʼa iŋgile ki siiɗo ere Raa yi-ruute yi di tʼeley, wo yʼa iŋgile daa suuniyo kʼume wede yʼette.
8 Pela fé Abraão, quando chamado, obedeceu e dirigiu-se a um lugar que mais tarde receberia como herança, embora não soubesse para onde estava indo.
9 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Ibirayim yʼa tʼiide yʼa-guune aa torgusu a siiɗo ere Raa yi ruute yi di tʼela te, yoŋ yi likke adda binɗani ki tanda, saŋ kʼita maŋ Isaaka ti Yakup an di likke aa yode kay, kane toŋ an uune kay munɗa wede Raa yi ruute yi di tʼela a Ibirayim me.
9 Pela fé peregrinou na terra prometida como se estivesse em terra estranha; viveu em tendas, bem como Isaque e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ibirayim yʼize iŋkino kono yi delliyo geeger ere itatú zakiɗi, tode ere yode Raa batum yʼilke wo yʼa-tʼiiziga.
10 Pois ele esperava a cidade que tem alicerces, cujo arquiteto e edificador é Deus.
11 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Sara gette todʼte gôolowo wo karta toŋ, Raa yʼa-tʼize tʼa iine ti dʼehe ulo. Yʼize iŋkino kono todʼ ti zuune adda kʼaddutú Raa geŋ yi seeɗu zakiɗi a munɗa wede yi ruute yʼaasa me.
11 Pela fé, Abraão — e também a própria Sara, apesar de estéril e avançada em idade — recebeu poder para gerar um filho, porque considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Geŋ iŋkino tʼurzi wedusu soo yi tʼize gôole yi tʼaahe kʼunto toŋ maŋ, i dʼuɗɗe ɗoŋ ɓaadaŋ aakede molɗali a kandaane, wo aa dolso ere a biza bar wenɗa yi ki tiʼn kize ye.
12 Assim, daquele homem já sem vitalidade originaram-se descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e tão incontáveis como a areia da praia do mar.
13 Kane pay geŋ miŋ an ziipe addaŋ a Raa bini an tʼinda, daa kʼooniyo sulɗi ɗoŋ Raa yi ruute yʼan tʼela. Sulɗi geŋ an diʼn wulle ti dokki, ulbaŋ aaze uŋse, wo kane an di ruute keren̰ a ɗaana ɗuwo, a lekkiyadaŋ a siiɗo ette kane aa torgagi ɗoŋ iido torgowo.
13 Todos estes ainda viveram pela fé, e morreram sem receber o que tinha sido prometido; viram-nas de longe e de longe as saudaram, reconhecendo que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Kane ɗoŋ i rootiyo iŋkino geŋ, i-kaza keren̰ kane an dehu siiɗo ere ti doolo.
14 Os que assim falam mostram que estão buscando uma pátria.
15 Kane an kʼelkiyo ye baa a siiɗo ere an dʼuɗɗo tʼadda gette, wo aame an diha an di-kime kʼadda sey maŋ, urzi ede an aane an di-kime.
15 Se estivessem pensando naquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Wo ki too maŋ, kane an zaapu elkisadaŋ a siiɗo ere a kandaane a jiire. Kono kamo Raa geŋ i-kʼede sukiyagi ye an di yʼ waake Raazaŋ me, iŋkino maŋ yoŋ geeger yʼan ikkima.
16 Em vez disso, esperavam eles uma pátria melhor, isto é, a pátria celestial. Por essa razão Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois preparou-lhes uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé Abraão, quando Deus o pôs à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Aquele que havia recebido as promessas estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
19 Wo Ibirayim geŋ yʼelkiyo adda kʼaddí Raa i-dʼede toogo yʼaane yi ti yʼ balɗe wede inda me, geŋ iŋkino Raa yi yʼ gimo ulí Isaaka aa ti bize kʼolɗe. Tʼurzi geŋ i-kaza munɗa wede aana kʼita.
19 Abraão levou em conta que Deus pode ressuscitar os mortos; e, figuradamente, recebeu Isaque de volta dentre os mortos.
20 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Isaaka yʼan di ziipe beeko a in̰n̰izí kane Yakup ti Ezayu a urzi lekkiyadaŋ ere ki ɗaana.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú com respeito ao futuro deles.
21 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Yakup aame yʼamɓe kʼunto maŋ, a in̰n̰i Yusup wede tuuku toŋ yi di ziipe beeko beeko wo yi dʼuttile a Raa kaŋ dirsiyo a bize dalkadí.
21 Pela fé Jacó, à beira da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou a Deus, apoiado na extremidade do seu bordão.
22 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Yusup aame yʼamɓe kʼunto maŋ, yʼan di ruute a zemɓadí in̰n̰i kʼIzirayel, yʼede: «Onniyo soo ti siiɗo Misir kun tʼaɗɗa kun tʼaaha ki siiɗaguŋ», wo yʼan di ruute a munɗa wede an dʼisa, yʼede: «A aɗɗiyaguŋ gette, ossagó kun oola ye.»
22 Pela fé José, no fim da vida, fez menção do êxodo dos israelitas do Egito e deu instruções acerca dos seus próprios ossos.
23 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Muusa maawí an ti yʼehe maŋ, an di yʼumbiɗa yʼa likke tere aɗo, kono an wulleʼŋ ulaŋ majjaane wo an ki dʼurgiɗe ye an a-ti diipiɗa a oogoro ere mozigo Parahoŋ yʼize te.
23 Pela fé Moisés, recém-nascido, foi escondido durante três meses por seus pais, pois estes viram que ele não era uma criança comum, e não temeram o decreto do rei.
24 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Muusa yi tʼize goole maŋ, yʼa ki yʼiyye ye baa ɗuwo an di yʼ waake ulo kʼuto Parahoŋ me.
24 Pela fé Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Yʼa dihe ɗuwo an i-dʼise ulsu ti kane ɗoŋ Raa bee miŋ, yʼaase uŋsuwo ki peeɗo booloŋ adda kʼolɗiko.
25 preferindo ser maltratado com o povo de Deus a desfrutar os prazeres do pecado durante algum tempo.
26 Yoŋ yʼilke adda kʼaddí miŋ, yʼa oyye yʼa tʼoone sukiyagi ɗoŋ aa kʼAlmasi yi tʼoona. Sukiyagi geŋ kane zooyayaŋ oon̰e a jiire korɓite ki siiɗo Misir, kono yoŋ yi wolliyo munɗa wede Raa yi dehu yi-tʼeley.
26 Por amor de Cristo, considerou a desonra riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a sua recompensa.
27 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Muusa yʼa tʼuɗɗe ti siiɗo Misir daa kʼorgiso a kulkuwo mozigo Parahoŋ, yoŋ yʼa ziiɗa zakiɗi kono yi wolliyo Raa wede wenɗa yi kʼaane yi ki yʼ wolle ye.
27 Pela fé saiu do Egito, não temendo a ira do rei, e perseverou, porque via aquele que é invisível.
28 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Muusa yʼan di gize ɗoŋ kʼIzirayel an dʼise tarnaape Pak ki Yawudiyagi, iŋkino boha bumɓiyagaŋ an a-tʼuŋkite puuzo, kono maaleeka wede ki lattiya geŋ yʼa ki tiʼn tʼîda ye in̰n̰i kaɓɓa ki ɗoŋ kʼIzirayel me.
28 Pela fé celebrou a Páscoa e fez a aspersão do sangue, para que o destruidor não tocasse nos fihos mais velhos dos israelitas.
29 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Bar Teezewo a diikiɗa sire, ɗoŋ kʼIzirayel an di diipiɗa siiɗo meeɗi. Wo ɗe ɗoŋ siiɗo Misir an dehu an di doopiɗa kay, maŋ ahu an da tʼan bilɗe an tʼinda.
29 Pela fé o povo atravessou o mar Vermelho como em terra seca; mas, quando os egípcios tentaram fazê-lo, morreram afogados.
30 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, ɗoŋ kʼIzirayel an ɗuule geeger Zeriko onniyo sarat, maŋ waaya moŋgali ki geeger gette tʼa iire.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de serem rodeados durante sete dias.
31 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, Raahap ere tʼooniyo omɓo bittú tʼitatú toŋ, ɗoŋ seɗɗiyo beere tʼanni ziiɗa ti toose. Iŋkino maŋ ɗoŋ kʼIzirayel an diʼn îide ɗoŋ i-tuuge a Raa me, wo todʼte an gi di-tʼîide ye.
31 Pela fé a prostituta Raabe, por ter acolhido os espiões, não foi morta com os que haviam sido desobedientes.
32 Nʼa tʼeese moo sey me, peeɗo tʼa ni biite nʼa roote taaya ki ɗoŋ aakede: Zedeyoŋ, Barak, Samsoŋ, Zepte, Dawut, Samiyel wo ti nebiyagi ɗoŋ oŋgo me.
32 Que mais direi? Não tenho tempo para falar de Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas,
33 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, ɗoŋ oŋgoŋ ti diinayaŋ an di ɗiyye mozagi wo an di jiire, ɗoŋ oŋgoŋ an dʼize munɗa wede ki diine a ɗuwo me, ɗoŋ oŋgoŋ an dʼuune munɗa wede Raa yʼan ruute yʼan tʼela, wo ɗoŋ soŋ suwwiɗi toŋ bohanaŋ an an tʼippite.
33 os quais pela fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, alcançaram o cumprimento de promessas, fecharam a boca de leões,
34 Ɗoŋ oŋgoŋ uwwo ti wehinkatú toŋ an ti-tʼîide, ɗoŋ soŋ an dʼutte ti unto ere ki kasigara. Ɗoŋ oŋgoŋ toogadaŋ umbo toŋ an tʼize ɗoŋ toogo, ɗoŋ soŋ an tʼize ɗoŋ kuuli a urzi kʼarka, wo ɗoŋ soŋ asigiryagi ɗoŋ ki siiɗo doolo toŋ an diʼn ilmi.
34 apagaram o poder do fogo e escaparam do fio da espada; da fraqueza tiraram força, tornaram-se poderosos na batalha e puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Tʼurzi zaapu kʼadde a Raa geŋ, erayi oŋgoŋ an di wulle ɗoŋzaŋ ɗoŋ i tʼinda geŋ an ti bilɗe.
35 Houve mulheres que, pela ressurreição, tiveram de volta os seus mortos. Alguns foram torturados e recusaram ser libertados, para poderem alcançar uma ressurreição superior.
36 Oŋgoŋ an dʼuune okko maade wo gorpiso ti marpa, ɗoŋ soŋ an tiʼn gittite ti ziŋziri wo an diʼn iɓi daŋgay.
36 Outros enfrentaram zombaria e açoites, outros ainda foram acorrentados e colocados na prisão,
37 Ɗoŋ soŋ an tiʼn gikkite ti moŋgali an diʼn îide, ɗoŋ oŋgoŋ an tiʼn ɗikkite sire sire ti si, wo ɗoŋ oŋgoŋ an diʼn îide ti kasigara. Ɗoŋ oŋgoŋ an ɗerilsito, ossiyadaŋ golmodo damɓami ti mooɗe, an kʼede munɗa ye, ɗuwo an an dʼooɗibe yeebadaŋ, wo an an dʼisiyo ulsu.
37 apedrejados, serrados ao meio, postos à prova, mortos ao fio da espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Kaciŋ kane ɗoŋ duniya batum an ki tʼîide ye ɗuwo geŋ an di lekke ti kane me. Iŋkino an di sewiyso adda balɗa, adda moŋgali, an di lekkiyo adda kʼurmiɗi wo adda kʼolɗagi.
38 O mundo não era digno deles. Vagaram pelos desertos e montes, pelas cavernas e grutas.
39 Kane pay geŋ munɗa wede Raa yi ruute yʼan tʼela an ki yʼuune ye toŋ, an di ziipe addaŋ a Raa wo yoŋ ulbí i di tʼize uŋse ti kane me.
39 Todos estes receberam bom testemunho por meio da fé; no entanto, nenhum deles recebeu o que havia sido prometido.
40 Geŋ Raa yʼa dihe yʼin dʼise munɗa wede beehiye a jiire sey a kine me, iŋkino maŋ Raa yi ki dihe ye, kane an tʼise ɗoŋ i-tʼîide a munɗa wede yi dehu, daa kine adda ye me.
40 Deus havia planejado algo melhor para nós, para que conosco fossem eles aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.