Atos 4
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ARC
1 Aame Piyer ti Zaŋ an an ti rootiyto a ɗoŋ duuru geŋ, kane ɗoŋ seɗeke, goole ɗoŋ boohiyo Ɓoy Raa ti Saduseyeŋ miibi an dʼiina aame kane.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Kane an di-gulkuwe ɓaadaŋ aame an wulle ɗoŋ zina sire an dooyiso ɗoŋ duuru wo an an kazita, anʼde Isa yi-bilɗe, wo ɗoŋ i tʼinda toŋ an di balɗa kay.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Iŋkino maŋ Piyer ti Zaŋ an tiʼn ziɗɗe, an diʼn iɓi daŋgay bini ki soggo, kono peeɗo tʼiŋgile baa.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Aame geŋ ti diine ɗoŋ illiga ono ki Piyer ti Zaŋ geŋ, ɗoŋ ɓaadaŋ an dʼumɓe, wo ti ɗoŋ i ziipe addaŋ a Isa an aa di giƴƴe, kane ɗuwo ette suma dupu paat.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Soggo maŋ kane deero ɗoŋ seɗeke, ɗoŋ i dokkiyo Yawudiyagi wo ɗoŋ suuniyo kʼoogoro an tʼugiye pay a geeger ki Zeruzalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 A ogiysadaŋ gette i dʼede kane Annemozigo goole ɗoŋ seɗeke ti ɗoŋ ɓoozí pay, Kayip, Zaŋ wo Alegzandire.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Piyer ti Zaŋ tʼadda daŋgay an diʼn uɗɗo, an dʼan tʼiide diinayaŋ wo an diʼn tunde, anʼde: «Wede eŋ kun i ele beeko ti toogo ere tuuku te, wo ti suma kʼaaye?»
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Aame geŋ Piyer yoŋ addiŋ ûune ti Unde Kamilen̰ wo yʼan di ruute, yʼede:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 «Kune deero ɗoŋ seɗeke wo ɗoŋ i dokkiyo ɗoŋziŋ, aŋki kun ayni wiiko ki ɗaanaguŋ eŋ, kun dehu kun ɗekke booro a eedey kono ay ize beehiye a wede zoŋɗí unto, wo soŋ kun dehu kun di suune tʼurzi mummino yʼutte tʼeenizí me.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Iŋkino maŋ kune deero siiɗo ti ɗoŋ kʼIzirayel pay, munɗa eŋ kun yi suuno koɗuwo: wede kun wolliyo yi tʼîhira a ɗaanaguŋ eŋ, yʼuune bee ti toogo ki suma ere kʼIsa Almasi wede ti geeger Nazaret, yode wede kun ti yʼ tiike ekkʼundumu wede zaapu tʼekki bakadí kaŋ tontilko, wo Raa yʼa ti yʼ bilɗe ti diine ɗoŋ unto me.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Aakede an riiŋe ti kaaga adda mattup ki Raa, Isa yoŋ aa mokkolo ere kune ɗoŋ kʼoozige ɓoy kun di ziɗɗe mentú, tode gettiyo a tʼize mokkolo ere majjaanawa a jiire kʼoozige ɓoy te.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Iŋkino maŋ nʼun di rooto Isa ɗaŋŋal urzi kʼuttiyo me, kono adda duniya pay ette Raa yi kʼeele ye suma ti doolo in diʼn utta kine ɗuwo me.»
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Aame geŋ kane deero an wulle Piyer ti Zaŋ an rootiyo onamaŋ daa kʼorgiso maŋ, an ziiɗa giggiraŋ kono kane ɗoŋ i ki duuye tunɗa ye, kane miŋ ɗoŋ kino baa. Wo kane deero geŋ an suune an izire tʼIsa me.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Wo aakede an wolliyo wede uune bee a sirpadaŋ geŋ, urzi an an di roote munɗa a kane umbo.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Iŋkino maŋ an an dʼele urzi an tʼaɗɗe tʼadda ɓoy me. Aame kane an tʼuɗɗe maŋ, kane deero booro Yawudiyagi an di-ruute diinayaŋ,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 anʼde: «A ɗoŋ eŋ in an dʼisa mummino me? Ɗerec, Piyer ti Zaŋ an ize munɗa kʼarmika geŋ, ɗoŋ Zeruzalem pay an yʼilliga, kine in kʼaane in ki niike ye.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Wo kono rabila gette a ki teepa a ɗuwo pay ye geŋ, in an ondirɗo ki kossiyadaŋ, kono suma kʼIsa piɗipiɗin̰ an ki roota ye baa a wede tuuku toŋ maŋ.»
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Saŋ maŋ Piyer ti Zaŋ an diʼn wiike, wo an an di ruute, anʼde: «Ti aŋki kun ôhor, suma kʼIsa kun kizita ye, wo kun dooya wenɗa ye baa.»
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Maŋ Piyer ti Zaŋ an an diʼn gime onamaŋ, anʼde: «A suuno kune batum munɗa wede ki diine a ɗaana Raa me, ay dʼamɓe ono kune kunuŋ, ono Raa ko?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Ki kaye maŋ ay kʼanniga ye ti rootiyto a munɗa wede ay wulle wo ay illiga me.»
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Maŋ kane deero geŋ an an dʼundirɗe ki kossiyadaŋ sey, wo an an dʼiize. An an dʼise ulsu an kʼuune ye, kono ɗuwo pay geŋ an tamma Raa a munɗa ize geŋ me.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Yoŋ wede uune beeko tʼurzi munɗa kʼarmika geŋ, ozzinayí ette suma kʼada piɗe ti makumu.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Aame Piyer ti Zaŋ ti daŋgay an an iize maŋ, an dʼiŋgile an dʼuuney zemɓadaŋ, an an tʼîide taaya pay a munɗa wede deero ɗoŋ seɗeke ti ɗoŋ i dokkiyo Yawudiyagi an an ruutite me.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Aame ɗoŋ i ziipe addaŋ a Isa geŋ an illiga ono ki Piyer ti Zaŋ gen̰n̰o maŋ, pay onamaŋ kaŋ soo an tunde Raa, anʼde: «Galmeegey, kee wede kʼikkima kandaane ti siiɗo wo bar, ti sulɗi ɗoŋ pay adda.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Kee wede ki ele Unde Kamilen̰ a Dawut wede naabadá, Unde gette ti di gize, yʼa ruute, yʼede:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Kane mozagi a siiɗo pay an tʼikkima tuddaŋ ki arka,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Eyye, ono geŋ ɗerec, Erod ti Pons Pilat an tʼukkiƴe a geeger ettiyo, ti kane ɗoŋ Yawudiyagi ti ɗoŋ Yawudiyagi ye, an di kiigira wede naabadá, Isa wede kamilen̰ ki biire.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Iŋkino maŋ munɗa wede ki dihe ti poone geŋ, an tʼize pay tʼurzi toogadá, aa kee ki dihe.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Wo aŋkeŋ Galmeega, kee ki wollo an ay ondirso ki kossiyadey, kaye ɗoŋ naabadá kee kʼay eli toogadá ay di kizite onamá daa kʼorgiso.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Kʼay eli toogadá kono ay an tʼele beeko a ɗuwo, wo ay dʼise sulɗi kʼarmika ti sulɗi ɗoŋ i ceeriyo eego ti suma wede naabadá, Isa wede kamilen̰.»
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Aame kane an ɗiŋge ti tondiyo Raa maŋ, ume wede an dʼugiye ki tondiyo geŋ yʼa iise ŋoŋŋirso. Wo Raa yi diʼn ûune tʼUnde Kamilen̰ pay, maŋ an dʼiise kazita kʼono Raa daa kʼorgiso.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Ɗoŋ i ziipe addaŋ a Isa pay geŋ elkisadaŋ kaŋ soo, ti diinayaŋ wenɗa soo toŋ yʼa roote eŋ ki nuuno umbo, pay maaladaŋ an tʼoɓe ume soo.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Kane ɗoŋ zina kʼIsa an kazita ti toogo ɓaadaŋ rabila kʼIsa te, an dʼeesiyo: «Yoŋ Galmeega Isa yi-bilɗe, kaye ay yi wulle.» Wo kane pay geŋ Raa yʼan di ziipe beeko ɓaadaŋ.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ti diinayaŋ wenɗa soo toŋ munɗa i-baate umbo. Ɗoŋ an dʼede domɓi ise ɓoyɗi toŋ an owile maŋ, soŋko gette an dʼettiyo,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 wo an an dʼeliyo a bey ɗoŋ zina kʼIsa, maŋ kane geŋ an an di-dokkiɗe, soŋko gette a wede tuuku toŋ a attiɗizí attiɗizí.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Ti diine ɗoŋ geŋ i dʼede wede sundí Yusup yoŋ ti biza bumɓu Lebi, wo kane ɗoŋ zina kʼIsa an di yʼ waaku Barnabas suma gette i-kaza «wede kʼeliyo kooke», yoŋ an yʼehe a siiɗo Siipire.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Yoŋ wede geŋ i-dʼede doome wo yʼa tʼiwila, yʼa tʼumɓo soŋko yʼan dʼiido, yʼan dʼele a bey ɗoŋ zina kʼIsa.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.