Atos 15
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs NVT
1 I dʼede ɗoŋ ede kane a siiɗo Ziide, an dʼiŋgile ki Antiyos an di dooyiso zemɓa, anʼde: «Kune kun ki ti wilɗa ponde aa oogoro Muusa ti ki rootiyo ye maŋ, Raa yʼun kiʼn utta ye.»
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Wo Pool ti Barnabas an ki dʼiyye ye a onamaŋ geŋ me, an di niikite ɓaadaŋ ti kane me. Iŋkino maŋ an di dihe Pool ti Barnabas an di-kili Zeruzalem ti zemɓa oŋgo kono an di wollo ono geŋ ti ɗoŋ zina kʼIsa wo ti ɗoŋ dokkiyo.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Iŋkino maŋ ɗoŋ ogiyso ti suma kʼIsa a Antiyos an an dʼeele munɗa ki torguwadaŋ me, wo an diʼn igibe an dʼiŋgile. An di diipiɗa ki siiɗo Pinisi wo ki siiɗo Samari, a ume geŋ an an tʼîide taaya mummino ɗoŋ Yawudiyagi ye an di ziipe addaŋ a Isa me, wo kane zemɓa pay geŋ addaŋ a ûune tʼuŋsuwo.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Aame kane an iiney Zeruzalem maŋ, ɗoŋ ogiyso ti suma kʼIsa, ɗoŋ zina kʼIsa wo ɗoŋ dokkiyo pay geŋ, an diʼn ziiɗa bey sire. Wo Pool ti Barnabas an an tʼîide taaya a sulɗi ɗoŋ pay Raa yʼize tʼurzi kane.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Wo ɗoŋ ede ti diine Pariziyeŋ ɗoŋ i ziipe addaŋ a Isa geŋ, an tʼiiziga an dʼiise rootiyo, anʼde: «Ɗoŋ Yawudiyagi ye an ziipe addaŋ a Isa geŋ i dehu an di walɗa ponde, wo kun an di roote an di daane oogoro Muusa.»
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Iŋkino maŋ kane ɗoŋ zina kʼIsa ti ɗoŋ dokkiyo an tʼugiye kono an di wolle urzi kʼono gen̰n̰o.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Aame an niikite kee maŋ, Piyer yʼa tʼiiziga yʼan di ruute, yʼede: «Zemɓa ki nuŋ, kun suune nuŋ Raa yi ni biire ti diine kune ti kaagine, kono nʼan di kizite Rabila Majjaanawa a ɗoŋ Yawudiyagi ye, kono ono eŋ an diʼn olliga wo an zaape addaŋ a Isa.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Wo yo Raa yoŋ wede yi suune adde ɗuwo pay, geŋ yʼan di gize kono kane toŋ yiʼni dehu yʼan tʼele Unde Kamilen̰ aa yʼin ele a kine kay.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Raa yʼinni wolliyo kine ti kane pay miŋ kaŋ soo: kono kane an ziipe addaŋ a Isa, Raa yiʼn ize addaŋ kamilen̰ a ɗaanadí me.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Wo aŋkeŋ moo me kun dehu kun di lette adde Raa, kun an di zaape attiɗi ki daaniya kʼoogoro Muusa a ekki sanalliyagi kʼIsa me, attiɗi wede moŋgiɗagiŋ toŋ an kʼiine sarkiya ye, wo kine toŋ maŋ in kʼaane ye kay?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Aha, i kʼise ye iŋkino me. In amɓo miŋ tʼurzi beeko ere ki Galmeega Isa kine Yawudiyagi in uune uttiyo, wo a kane toŋ iŋkino pây.»
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Aame kane ɗoŋ duuru pay geŋ an illiga iŋkino maŋ, an dʼinda kuy, wo an dʼollige Pool ti Barnabas an tôwwo taaya a sulɗi kʼarmika ti sulɗi ɗoŋ i ceeriyo eego Raa yʼize tʼurzi kane a diine ɗoŋ Yawudiyagi ye.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Aame onamaŋ i ɗiŋge maŋ, Zak yʼa iise rootiyo, yʼede: «Zemɓa ki nuŋ, kun ollo kay!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simo yʼin ruute mummino tʼume kʼeesiyo Raa yʼa buuhe ɗoŋ Yawudiyagi ye me, kono yi-beere ti diine kane an tʼise ɗoŋ ti suma yode.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Wo ono nebiyagi toŋ a-tʼiide a sulɗi gen̰n̰o, kono ono eŋ an riiŋe ti kaaga adda mattup ki Raa, anʼde:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 “Galmeega yʼede: Saŋ maŋ nuŋ nʼa kimo nʼa yʼooziga ɓoy Dawut wede iire me,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Iŋkino maŋ ɗoŋ pay ti doolo toŋ an di deha nuŋ Galmeega,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Sulɗi geŋ yoŋ yʼan tiʼn gize tʼume ti kaaga too.”»
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Zak yʼa ruute sey, yʼede: «En̰n̰o munɗa wede ni wolliyo beehiye me, in an ki tʼise ye mokkolo morkiƴe a kane ɗoŋ Yawudiyagi ye i-gime ki tukki Raa.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Wo in an raaŋa mattup kono in an di roote, an kʼaaɗi ye sey wede an eliyo seɗeke a loŋgayi me, kono a ɗaana Raa yoŋ ganigi, boliyo toŋ ulu an dʼooli, an kʼaaɗi ye sey wede ki seysu inda puuzadí ti kʼuɗɗe ye me, ise puuzo toŋ ulu an kʼoomi ye.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 In an raaŋa iŋkino kono ti kaagine ɗuwo an kazita urzi kʼoogoro Muusa adda geegiryagi pay, wo an gariyta adda ɓoyɗi ɗoŋ in di dooyiso a onniytagi ɗoŋ ki puukiyadiŋ me.»
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Iŋkino maŋ ɗoŋ zina kʼIsa, ɗoŋ dokkiyo ti ɗoŋ pay ogiyso ti suma kʼIsa, kaŋ soo an di biire ti diinayaŋ ɗuwo an tiʼn tʼigibe a ita Pool ti Barnabas ki Antiyos siiɗo Siiri. Maŋ an tʼiiɗiba Ziid sundí soo Barsabas, wo Silas, kane geŋ ɗoŋ suma, zemɓa pay anʼni suune.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 An an dʼele mattup gette a beezaŋ, wo adda mattup an riiŋe, anʼde:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ay illiga ɗoŋ ede ti diinayey, an tʼiide di kune. Kane ɗoŋ geŋ an un ti-digge egguŋ te, wo an un diʼn ele adda kʼelkiso ti onamaŋ geŋ me, biza kʼulbuguŋ a-gime. Wo ɗe kaye ay an ki ruute ye an dʼise iŋkino me.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Iŋkino maŋ kaye pay ay di ruute kaŋ soo ay biire ɗuwo ay diʼn tʼigibe ki tukki kune a ita zemɓa ɗoŋ ki geyyiso Barnabas ti Pool,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 kane ɗoŋ ele tuddaŋ kʼunto toŋ maŋ kono an daaniya suma Galmeegiŋ Isa Almasi.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Iŋkino ay un tʼigibe Ziid ti Silas, an un di rootey ti bizaŋ munɗa wede ay un riiŋe adda mattup ette.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Geŋ iŋkino tʼurzi kʼUnde Kamilen̰, kaye batum ay un ki zaape attiɗi ti doolo ye, wo kun daano munɗa wede ay un riiŋe adda mattup:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Sey wede an eliyo seɗeke a loŋgayi kun aaɗi ye, puuzo toŋ ulu kun oomi ye, sey wede ki seysu inda puuzadí ti kʼuɗɗe ye kun aaɗi ye, ise boliyo toŋ ulu kun dʼooli. Aame sulɗi pay geŋ kun iila maŋ, a kune beehiye. Kaye zemɓaguŋ a en̰n̰o ay un tʼize toose ɓaadaŋ.»
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Mattup gette an an dʼele a ɗoŋ an biire, maŋ kane an dʼiŋgile ki Antiyos. An iiney maŋ an diʼn ugiye ɗoŋ i ziipe addaŋ a Isa geŋ pay, mattup gette an an dʼele.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Aame mattup gette an ti gire maŋ, onamtú geŋ zemɓa an dʼeele kooke wo ulbaŋ an tʼize uŋse ɓaadaŋ.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ziid ti Silas geŋ kane nebiyagi, a zemɓa an an dʼeele kooke tʼurzi ɓaadaŋ kono an di koone zakiɗi a urzi zaapu kʼaddaŋ a Isa.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 An di likke onniyto ɓaadaŋ aŋgeŋ me, saŋ maŋ zemɓa an diʼn igibo wo an di ruute, anʼde: «Kun di-kama ti toose kʼume ɗoŋ un igibo me.» [
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Wo Silas geŋ i-di tʼize uŋse, yʼa lekke me.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Aame geŋ Pool ti Barnabas an dʼuupo a Antiyos, ti zemɓa ɓaadaŋ oŋgo an di dooyiso wo an di kazita Rabila Majjaanawa a urzi kʼono Galmeega.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Onniyto miibi kʼita maŋ Pool yi di ruute Barnabas, yʼede: «In ti kime kʼita, in di wollo zemɓa adda geegiryagi pay ɗoŋ in an gizito ono Galmeega, an isiyo mummino koo maŋ a urzi Raazaŋ me.»
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnabas yi dehu yʼa di waake Zaŋ wede sundí soo Markus ti kane.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Wo ɗe ki Pool maŋ yi ki dehu Zaŋ yi kʼette ye ti kane me, kono yoŋ ti siiɗo Pampili yʼan diʼn iilo, a naabadaŋ yʼan kiʼn nuugo ye.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 A ume geŋ niikiytadaŋ tʼa guune zakiɗi, iŋkino an a-tʼîhinte. Barnabas yʼa wiike Markus an di-gili adda tooko, an dʼiŋgile ki siiɗo Siipire.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Wo Pool yʼa-wiike Silas, maŋ zemɓa an tunde Galmeega kono beekadí tʼa koone kane, saŋ an dʼiŋgile.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Pool yʼan izire siiɗo Siiri ti Silisi pay, yʼan dʼeeliyo kooke a ɗoŋ ogiysito ti suma kʼIsa a ume tuuku toŋ maŋ.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.