Atos 10

Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 I dʼede wedusu sundí Korney, yi lekkiyo a geeger Sezare. Yoŋ goole ki asigiryagi meeda ki Romeŋ, ti diine kʼasigiryagi meeda zoot anʼni waaku sundaŋ «Italiyeŋ».
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Wede geŋ yoŋ yi seeɗu urzi Raazí zakiɗi, yode ti ɗoŋ adda ɓoozí pay an ottilso a Raa. Yawudiyagi ɗoŋ an kʼede munɗa ye toŋ yʼan dʼisiyo beehiye, wo yi tondiyo Raa daayum.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Iŋkino maŋ onniyo soo a peeɗo lohe Korney i-dʼiido munɗa aa suniye. Yʼa yi wulle keren̰ maaleeka Raa me yi dʼiiɗiba itadí, yi dʼettiyo di yode wo yʼa yi wiike, yʼede: «Korney!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Wo yoŋ yi di yʼ wolliso maaleeka teɓen̰, maŋ orgiso tʼa yi ziiɗa wo yi di ruute, yʼede: «Galmeega, ɗe moo me?» Maaleeka yi di ruute, yʼede: «Kee tondiyadá Raa yʼilliga ti beehiyko ere kʼisiyo a ɗuwo te, iŋkino yoŋ yi ki kʼelkiyo.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Wo aŋkeŋ ki agiba ɗuwo an dʼette ki Zoppa, an di waako wede soo sundí Simo, sundí soo te Piyer, yʼa etto.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Yo wede geŋ torgusu yi lekkiyo di wede sundí Simo kay, wede kʼoɗige golmidagi, ɓoozí a biza bar.»
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Aame maaleeka wede i ruute a Korney geŋ yʼiŋgile maŋ, Korney yi wiiko ɗoŋ sire ti diine ɗoŋ naabadí, wo asugursu soo wede i seeɗu urzi Raazí zakiɗi, ti diine kʼasigiryagí.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Korney yʼan tʼîide taaya a munɗa wede ize, saŋ yʼan igibe ki Zoppa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Iŋkino maŋ kane an dʼiŋgile, soggo toŋ kane daayum a urzi goppoŋ an a-tʼette ki Zoppa, wo peeɗo tʼize diine. Iŋkino a peeɗo gettiyo batum, Piyer yʼa-ti gili tʼekki ɓoy tʼawwa, yʼa tonde Raa.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Aame geŋ mosogo tʼa yi ziiɗa, yi dehu yi dʼoomi. Koore an i-dʼisa omɓo geŋ, i-dʼiido munɗa aa suniye,
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 wo yi wolliyoʼŋ kandaane a tʼihina wo munɗa aa boojo goole kettiso a bohaní piɗe, i-ɗeegu ki siiɗo aa dara.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Wo adda kʼaddí i dʼede ita seyɗi ɗoŋ zoŋɗaŋ piɗe piɗe, ita seyɗi ɗoŋ i morkimso a siiɗo wo ita kʼemɓi ɗoŋ oppiyso a kandaane pây.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Aame geŋ yʼa illi golla ti di ruute, tʼede: «Piyer, ki tʼoozoʼŋ! Seyɗi eŋ ki soɗɗo, kʼa tʼôodo, kʼa tʼaaɗa.»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Wo Piyer yʼa ruute, yʼede: «Galmeegó aha! Nuŋ munɗa wede kʼomɓo ulu, yoŋ ganigi a ɗaanadá geŋ kaŋ soo toŋ ni kʼiimi ye.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Maŋ golla gette ki sirwe sey Piyer yʼa tʼilliga, tʼede: «Munɗa wede Raa yʼede yo eŋ kamilen̰ geŋ, ki kʼelke aa munɗa kʼomɓo ulu ye.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Golla gette Piyer yʼa tʼilliga ti rootiyo onamtú miŋ kane ɗey taŋ aɗo, saŋ a kaamiki munɗa geŋ a-gili ki kandaane.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Piyer geŋ yʼa ziiɗa giggirí a munɗa wede i-iide aa suniye, wo munɗa i-kaza yi ki yʼ suuniyo ye geŋ me. Koore geŋ kane ɗuwo ɗoŋ Korney yiʼn igibe geŋ, ɓoy Simo an di yʼ dihite, an yʼuune, aŋkeŋ kane a biza bumɓu.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Kane an di wiike ɗoŋ ɓoy, an iido maŋ an diʼn tunde, anʼde: «Simo wede an yi waaku soŋ Piyer geŋ, yoŋ a en̰n̰o ko?»
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Piyer geŋ yoŋ daayum yʼelkiso a munɗa wede i-iide aa suniye gen̰n̰o, aame Unde Raa ti rootiyo, tʼede: «Kʼollo, i dʼede ɗoŋ aɗo an ki dehu toŋ maŋ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Ki tʼoozoʼŋ, ki ti ɗeego, kʼeŋgilo ti kane daa kʼorgiso, kono ɗuwo eŋ iʼn igibo nuuno.»
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Iŋkino maŋ Piyer yi-ti ɗiigo, yʼan diʼn uuney kane ɗuwo geŋ me, wo yʼan di ruute, yʼede: «Eŋ miŋ nuŋ wede kun dehu. Ki moo me kun nʼiido me?»
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Maŋ an i diʼn gime onamí, anʼde: «Kaye eŋ aynʼigibo Korney, yode wede goole kʼasigiryagi meeda ki Romeŋ, yoŋ wede ki diine yʼottilso a Raa, wo kane Yawudiyagi pay an yi giyye. Yoŋ maaleeka Raa yi ruuto, kee kʼa ette di yode kono ki di rootey ono yʼa-kʼolligey.»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Iŋkino maŋ ɗuwo geŋ Piyer yʼa tiʼn wiike kʼadda ɓoy, an dʼinne di yode.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Saŋ onniyo ki ɗaana maŋ Piyer ti kane ɗuwo geŋ an dʼiiney Sezare. Koore geŋ yo Korney yʼa tʼugiye ɗoŋ ɓoozí ti laŋziyagi ɗoŋ kuc an diʼn delliyo.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Aame Piyer yʼiiney wo yʼette kʼadda ɓoy maŋ, Korney yʼa iide yʼa yʼikkimo, yʼa iire a zoŋɗí kono yi-dʼottile.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Maŋ Piyer yi di ruute, yʼede: «Aha, ki tʼoozoʼŋ!» Wo yi ziiɗa beezí, yʼa yʼiiziga, yʼede: «Nuŋ wede tudde aa kee pây.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Maŋ Piyer yi pelkiyo ti Korney, yʼa-tʼiide kʼadda ɓoy. A ume geŋ yi wolliyo ɗoŋ ɓaadaŋ i tʼugiye a ɗaanadí.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Yʼan di ruute, yʼede: «Kune kun ti suune oogoro Yawudiyagi te, urzi ti kʼele ye a Yawudusu yʼa ette ɓoy wede Yawudusu ye, yʼa lekke ti yode me. Wo ɗe nuŋ Raa yʼo ruute keren̰, koɗuwo ye a ɗaanadí wede tuuku toŋ nʼa yi wolle yoŋ ganigi wo ulsu me.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Geŋ iŋkino, aame kun iide kun ni wiiko geŋ, ni ki ruuto ye munɗa me wo nʼa iŋgilo miŋ ti kune baa. Aŋkeŋ ni dehu nʼa suune, ki moo me kun ni wiiko nʼa iido me.»
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Maŋ Korney yi di ruute, yʼede: «I dʼede onniyo aɗo, a peeɗo ere ki lohe gettiyo batum, ni tondiyo Raa adda ɓoozó. A kaamiki geŋ miŋ wedusu ti kallagí i ralita wic wic yi-tʼôhire a ɗaanadó,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 wo yʼo di rootiyo: “Korney, kee tondiyadá Raa yʼilliga, wo yʼelkiyo a beehiyko ere kee kʼisiyo a ɗoŋ an kʼede munɗa ye me.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Aŋkeŋ ki agiba ɗuwo an dʼette ki Zoppa, an di waako wede soo sundí Simo, sundí soo te Piyer, yʼa etto. Yo wede geŋ torgusu yi lekkiyo di wede sundí Simo kay, wede kʼoɗige golmidagi, ɓoozí a biza bar.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Aame geŋ kesiko ni dʼigibe ɗuwo ki tuddá, wo kee kʼaaze adde koɗuwo kʼa iido. Wo aŋkeŋ kaye pay en̰n̰o a ɗaana Raa kono ay dʼolliga sulɗi ɗoŋ pay Galmeega yʼa ruuto kʼay di roote.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Iŋkino maŋ Piyer yʼa iise kazita kʼono, yʼede: «Aŋken̰n̰o ni suune ki kotto Raa geŋ yʼinni wolliyo kine ɗuwo pay eŋ miŋ kaŋ soo.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ti ita ɗuwo pay, wede tuuku yʼottilso a Raa wo yʼisiyo munɗa ki diine maŋ, yoŋ geŋ lekkiyadí i di tʼise uŋse a Raa me.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 A ɗoŋ kʼIzirayel Raa yʼigibo onamí, Rabila Majjaanawa ere ki toose tʼurzi kʼIsa Almasi, yode wede Galmeeʼki ɗuwo pay.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Kune kun suune Zaŋ yi kazita a ɗuwo, yʼede: “Kun ti suyyo batem”, wo soŋ munɗa wede iina ki poone a siiɗo Galile wo adda siiɗo Ziide pay.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Wo kun suune mummino Raa yi biiro Isa wede ti geeger Nazaret, yode wede yi-dʼele Unde Kamilen̰ ti toogo ere yi dʼisiyo armika me. Isa geŋ yʼan izire omagi pay, a ɗuwo yʼan dʼisiyo beehiye, kane ɗoŋ an dʼede toogo Meeda siitanɗani a eedaŋ toŋ yʼan dʼeliyo bee kono Raa ti yode.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Wo kaye ay wulle tʼedayey sulɗi ɗoŋ pay Isa yʼize adda siiɗo Yawudiyagi wo a Zeruzalem me. Yoŋ geŋ deero Yawudiyagi an ti yʼ tiike ekkʼundumu, an di yʼîide.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Saŋ onniyo sire kʼaɗuwe maŋ Raa yʼa ti yʼ bilɗe ti diine ɗoŋ unto, wo yi dʼele urzi yʼan di gize tuddí.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 A balɗiyadí gette i yʼ wulle Yawudiyagi pay ye, i yʼ wulle kaye ɗoŋ Raa yi biire ti poone kono ay di roota taayadí, kaye ɗoŋ ay dʼiimi wo ay dʼiiɓe ti yode aame Raa yi ti yʼ bilɗe ti diine ɗoŋ unto geŋ me.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Saŋ Isa yʼay ruute ay di kizite Rabila Majjaanawa a kane Yawudiyagi wo ay di roote Isa yoŋ wede Raa yi biire yʼa ɗekka booro a tukki ɗoŋ zeere wo ɗoŋ i tʼinda pây.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kane nebiyagi pay an rootiyo ti yode Isa, anʼde: “Wede tuuku yi ziipa addí a yode maŋ, yʼa tʼoona tambobino kʼolɗikadí tʼurzi toogo ere ki sundí.”»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Aame Piyer yʼan kazita ɓotto geŋ, a kaamiki Unde Kamilen̰ tʼa ɗiigo a tukki kane ɗoŋ pay ollige onamí gen̰n̰o.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Maŋ kane Yawudiyagi ɗoŋ i ziipe addaŋ a Isa iido ti Piyer geŋ an ziiɗa giggiraŋ, wo an di zuune kane ɗoŋ Yawudiyagi ye toŋ, Unde Kamilen̰ ere Raa yʼelo gette ti ɗiige a tukki kane pay.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Kane Yawudiyagi geŋ an ollige ɗoŋ Yawudiyagi ye toŋ, an orbe tʼono ɗoŋ doolo wo an tamma taŋ miibi Raa yoŋ goole a jiire me. Iŋkino Piyer yʼa ruute, yʼede:
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 «Aŋkeŋ kane ɗuwo eŋ an uune Unde Kamilen̰ aakede kaye, geŋ ay kʼaane ay gi di-tooge ye an di suyye batem tʼahu me.»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Maŋ Piyer yʼan di ruute, yʼede: «Ɗuwo eŋ kun tiʼn suyyo batem ti suma kʼIsa Almasi.» Iŋkino maŋ Piyer an di yʼ tunde yʼa lekke onniyto miibi ti kane.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.