Apocalipse 6
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ARIB
1 Saŋ nʼa wulle Ulo Damu yʼa-ɓurke tiibi wede ki poone, aame geŋ nʼa illiga seysu soo ti diine seyɗi piɗe yʼa ruute ti golla awwa aa eɗɗiso mizzi, yʼede: «Kʼedi!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Maŋ nʼa wulle i dʼuɗɗo puzu tuware. Wede a ti gili eegoʼŋ ti bedige a beezí wo an i-dʼele biibo moziko. Yoŋ geŋ yi jiire wo yʼa iŋgile yʼa ceero sey.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Saŋ Ulo Damu yʼa-ɓurke tiibi wede ki sirwe, aame geŋ nʼa illiga seysu wede ki sirwe yʼa ruute ti golla awwa, yʼede: «Kʼedi!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Maŋ i dʼuɗɗo puzu teeze boŋ. Wede a ti gili eegoʼŋ an i-dʼele urzi yʼa tʼooɗiba toose adda duniya a tʼise umbo, kono ɗuwo an di tʼîde tuddaŋ. An i-dʼele kasigara sohoro a beezí.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Saŋ Ulo Damu yʼa ɓurke tiibi wede kʼaɗuwe, aame geŋ nʼa illiga seysu wede kʼaɗuwe yʼa ruute ti golla awwa, yʼede: «Kʼedi!» Wo nʼa wulle i dʼuɗɗo puzu gammili. Wede a ti gili eegoʼŋ a beezí miiɗo.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Maŋ a diine seyɗi piɗe geŋ, nʼa illiga munɗa aa golla i rootiyo, yʼede: «Soŋko ki naabo kʼon̰n̰u soo gette, kʼa tʼowila jeenu soo ki mudu wo musiɗo jeenu aɗo, wo ɗe egey ti toote geŋ zooyayaŋ ki yʼ kila ye, i lekko iŋkino.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Saŋ Ulo Damu yʼa ɓurke tiibi wede ki piɗiwe, aame geŋ nʼa illiga seysu wede ki piɗiwe yʼa ruute ti golla awwa, yʼede: «Kʼedi!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Maŋ nʼa wulle i dʼuɗɗo puzu ɓolile. Wede a ti gili eegoʼŋ sundí «Unto», wo ume ki ɗoŋ i tʼinda geŋ yi di yʼ daaniya. An an dʼele toogo ki tôwwo ɗuwo ti kasigara, ti mosogo, tʼurzi kʼenɗani wo ti seyɗi balɗa ɗoŋ a siiɗo, a kese soo ti diine kesiyagi piɗe ki siiɗo.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Saŋ Ulo Damu yʼa ɓurke tiibi wede ki paat, aame geŋ nʼa wulle ti ɗanɗi kʼume seɗeke, undiyagi ki ɗoŋ an tiʼn îide kono an ziiɗa zakiɗi a urzi kʼono Raa wo an di gizite.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Kane an di ɗollite ti golla awwa, anʼde: «Galmeegey, kee kamilen̰ wo kʼisiyo munɗa wede ɗerec, bini woogo me kʼa della kʼa ɗekka booro wo kʼa daagila puuzadey a tukki ɗoŋ a siiɗo pay me?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Maŋ an an dʼeelite kallagi tuwarɗi a wede tuuku toŋ maŋ, wo an an di ruute, anʼde: «Kun aa dello booloŋ kono zemɓaguŋ ti ɗoŋ i naabiya aa kune a urzi Raa ede, kane geŋ an aa tiʼn îida, egguŋ tʼîida maŋ, nʼa-daagila kollo.»
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Saŋ yʼa ɓurke tiibi wede ki zoot, aame geŋ nʼa wulle siiɗo tʼa ŋoŋŋire ɓaadaŋ, peeɗo a tʼize gammilawa aa kuule, wo tere a tʼize teeze boŋ aa puuzo.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Wo molɗali ti kandaane an dʼiise solɗite, aa in̰n̰i tormo zeere gʼeepiyo a maaye ɓaadaŋ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Kandaane a tʼilbiɗa aa an lobiɗe raaga, wo moŋgali pay ti siiɗiyagi ɗoŋ adda diine kʼahu tʼomagaŋ an digge tunɗa.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Mozagi a siiɗo pay, deero siiɗo, deero kʼasigiryagi, ɗoŋ laale, ɗoŋ toogo, kane ɓulagi wo ɗoŋ ɓoy pay an tʼumbiɗita adda kʼurmiɗi wo a ita zombali.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Wo a zombali ti moŋgali geŋ an an di rootiyo, anʼde: «Kun ay di tiʼn ruugi eedey, kun ay tiʼn ombiɗi, ti ɗaana wede i-guune a kaakido moziko wo ti ɗaana kulkuwo kʼUlo Damu.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Eyye, onniyo ere meeda ki kulkuwadaŋ tʼîide, wo ɗe wee wee a ôhira a ɗaanadaŋ me?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.