Romanos 4
Molima New Testament (MOX_FNS) vs BKJ
1 Egwavo, kana nuaia Ebelamo weaqina, tauna itaʼa me Diu tubuda qiduana. Ta maʼoda ʼinega Ebelamo vetunutunuqa ʼaiqa Yaubada matanaya?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Nage ena viaqa aqiaqidi ʼidiega Yaubada ʼawahaqiaqiea? Gebu! Mana ʼeguma ena viaqayavo ʼidiega davetunutunuqa Yaubada matanaya, e ʼinega ana fata be davonavane taunega weaqina. Ta Yaubada ʼinaya ge davetunutunuqa ena viaqayavo ʼidiega.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Buki Nugwenugweina vonaya, “Ebelamo Yaubada vetumaqanea, e baʼe ʼinega Yaubada Ebelamo ʼawahaqiaqiea ʼinega vetunutunuqa matanaya.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Tomeqabu ifewafewa edi mane ge nei kavovo ʼinega ida ʼewedi, ta ʼesi edi fewa ʼinega veʼia nana ilobelobea.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Ta yavona aqiaqiemi, ge taha toga ana fata ena fewa ʼinega navetunutunuqa Yaubada matanaya, ta ʼesi ena vetumaqana ʼinega Yaubada naʼawahaqiaqiea.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Lova kini Deibida baʼe yani diavona weaqina simana tuta nana toluveifadi me edi qaiawa ivetunutunuqa Yaubada matanaya, ta toqaiawa dina ge taha yani aqiaqina ida viaqi, ta tua qaiawa nana ilobea,
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 ʼinega Deibida weaqidi ʼwayavia vonaya,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 — ausente —
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ʼInega maʼoda, nage Yaubada ena veyoluba baʼe itaʼa me Diu damo weaqida, nage mali qabu wese weaqidi? Vonahaqiaqi, veyoluba nana ge me Diu damo weaqida, ta ʼesi wese mali tomotau maega weaqida. Kana nuaia Ebelamo weaqina, mana niʼa yavonemi Yaubada Ebelamo ʼawatunutunuqea ena vetumaqana weaqina.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ta wese kana nuaia ai tuta ʼinaya Yaubada Ebelamo ʼawatunutunuqea. Nage Ebelamo nugweta ʼwafina idaʼa yavulea, ta ʼabibodanaya Yaubada ʼawatunutunuqea, nage Yaubada maduʼawatunutunuqea, ta ʼabiboda Ebelamo ʼwafi ana daʼa lobea? Egu vetalaʼai ana alamani baʼe: Yaubada Ebelamo maduʼawahaqiaqiea, ta ʼabibodanaya ʼwafi ana daʼa ʼewea.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Ebelamo ʼabiboda ʼinaya ʼwafi ana daʼa naʼewea, ta nugweta luvine Yaubada ʼinega ʼewea daʼa nana weaqina ta vetumaqanea. Ta vetumaqana nana ʼinega Yaubada Ebelamo maduʼawatunutunuqea, ta ʼabiboda Ebelamo ilivu nana viaqia. ʼInega Ebelamo daʼa nana ʼewea kavona ʼebeʼita taha Yaubada ʼinega ena vetumaqana weaqina. ʼInega Ebelamo tauna tovetumaqanayavo ge adi daʼamo tamadi. Mana taudi wese edi vetumaqana ʼinega niʼa ivetunutunuqa Yaubada matanaya, ta ge ʼwafi ana ludaʼa ʼinega.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Ta wese Ebelamo taudi ʼwafidi daʼadaʼana tamadi. Ta ge adi fata be taudiega ina gabedi tunutunuqidi ʼeguma edi vetumaqana ge davelelelea Ebelamo ena vetumaqana ʼidewani, mana Ebelamo Yaubada maduvetumaqanea ta ʼabibodanaya vedaʼa ʼewea.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Vonahaqiaqi, Yaubada Ebelamo tubunavo maega vona fofofolayedi taudi bwaʼobwaʼo qabuna naneidi ina ʼabiluvinea. Ta baʼe vona fofofola nana Ebelamo ge daʼewei ena matayaga Mosese ena luvine ʼinega, mana omoʼe tuta nana ʼinaya Mosese ena luvine nawale ge daʼifoqe Yaubada ʼinega, ta ʼesi ʼewea mana Yaubada Ebelamo ʼawatunutunuqea ena vetumaqana ʼinega.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 ʼInega ʼeguma ovonaya vonigo Yaubada ena vona fofofolayavo taudi luvine ana tomatayaga weaqidi, ta wese onuaia vonigo taudi niʼa ivetunutunuqa Yaubada matanaya weaqidi. E ʼinega ana ʼita kavonaya be vetumaqana yani kavokavovo ʼimia, ta wese Yaubada ena vona fofofolayavo ge ana aqiaqimo.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Ta ona nuaveʼavinia, tomeqabu itovotovoi be nuanuadi luvine ina ʼabibodedi edi veaqiaqi Yaubada matanaya weaqina, e taudi luvematasabu ina lobea. Mana ʼeguma luvine ʼenoʼeno, e ʼinega wese luvine ana toqeu itoatoa.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 ʼInega oʼitei, ge taha vona fofofola Yaubada ʼinega daʼifoqe luvine ana ʼabiboda ʼinega, ta ʼesi vetumaqana namo ʼinega. Yaubada ena vona fofofola neida ena nei kavovo ʼinega. ʼInega ge taha tolaʼai ʼeguma itaʼa me Diu eda ilivu kana ʼabibodedi nage gebu. Ta ʼeguma eda vetumaqana Ebelamo ena vetumaqana ʼidewani, e ʼinega Yaubada ena vona fofofola kana ʼewa aqiaqiea. Mana Ebelamo tauna tovetumaqana qabudi tamadi.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Ta baʼe yani nana weaqina Buki Nugwenugweina ʼinaya simana tuta nana Yaubada Ebelamo vonea vonaya, “Yaʼa yavenuaʼivineu be una vetama bwaʼobwaʼo qabuna ʼinaya bona taha taha ana tovonayavo weaqidi.” Baʼe vona nana vonayea, mana Ebelamo Yaubada vetumaqanea tauna ana fata toʼaliga nagiveyawaha ʼeviviedi, ta wese vetumaqanea be ana fata vaina yani nawale ge ida ʼifoqe naveqaeyedi kavonaya be niʼa ida ʼifoqe.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Vonahaqiaqi, Ebelamo niʼa vekofekofe ʼinega ena nuanua venatuna weaqina niʼa dawalili. Ta tuta nana Yaubada Ebelamo vona fofofolea be navetama tomotau qabudi weaqidi, e ʼinega Ebelamo Yaubada vetumaqanea. Ta wese Yaubada voneaya, “Eu gadeyavo ina veʼeala kavonaya be ʼwadiʼwadima mahalaya ʼidewani.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Vonahaqiaqi, Ebelamo niʼa vekofekofe otaqa ta ena waiwai gumwala, mana yaʼwala anidedi (100) niʼa lobea. Ta wese moqanena Sela niʼa igagala. Ta tua, Ebelamo ena vetumaqana Yaubada ʼinaya ge dadawalili.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Ta wese Ebelamo ge davenuana magilafu Yaubada ena vona fofofola ʼinaya weaqina, ta ʼesi ena vetumaqana vewaiwai otaqa. ʼInega Ebelamo Yaubada awatuboya vona fofofola nana weaqina.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 ʼInega Ebelamo taunega vonaya, “Yahalamani aqiaqiea, ʼeguma Yaubada taha yani weaqina navona fofofolayea, e ʼinega ana fata otaqa be yani nana naviaqia.”
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Ta Ebelamo ena vetumaqana weaqina Yaubada ʼawahaqiaqiea be ʼinega vetunutunuqa matanaya.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ta baʼe vetunutunuqa nana ge Ebelamo ana ʼaidega ana fata be nalobei,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 ta ʼesi itaʼa wese ʼeguma Yaubada kana vetumaqanea tauna Ieisu Keliso eda Kaiwabu giveyaʼitotoya ʼaligega, e ʼinega Yaubada naʼawatunutunuqeda.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Ieisu taunega awafelea ʼaliga ʼinaya itaʼa eda luveifana adi nuataqo weaqina, ta ʼabibodanaya Yaubada giveyaʼitoto ʼeviviea ʼaligega, mana nuanuana naveʼiteda Natuna ena ʼaliga ʼinega ana fata be eda luveifana qabuna naʼewa yavuledi. Ta baʼe ʼinega Yaubada ana fata naʼawatunutunuqeda.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.