Lucas 13

Molima New Testament (MOX_FNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Omoʼe tutana ʼinaya vaina tomotau imai Ieisu ʼinaya, ta ivematamagilafuyea me Galili vaina weaqidi ivoneaya, “Kaiwabu, vaina me Galili yubai ifofolidi ta iveguba Yaubada ʼinaya, ta Failato ena toluaviayavo luvetunedi ta toveguba dina iluveʼaligidi.”
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Ta omiʼa nage onuaia taudi toveguba diavona me Galili qabudi edi luveifana qidua vaʼinena, ʼinega omoʼe luvematasabu nana qiduana ilobea, waisa?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Gebu! Ta omiʼa ʼeguma ge ona nuagivila emi ilivu luveifana ʼidiega nawale wese veilaqe qiduana ona lobea.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Ta maʼoda omiʼa onuanua ʼaiqa taudi me Sailoama adi yau 18 weaqidi tuta nana taha vanue kuena ʼavalaqeuni webui luveʼaligidi? Ta nage onuaia vonigo taudi edi ilivu luveifana qidua vaʼinena me Ielusalema qabudi ʼidiega, ta ʼinega veilaqe nana ilobea, waisa?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Gebu! Ta omiʼa ʼeguma emi ilivu luveifana ʼidiega ge ona nuagivila, e nawale qabumi wese ʼidewani veilaqe qiduana ona lobea.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 ʼInega Ieisu taha vona sesebai neidi vonedia, “Taha ʼoloto ena vaoqaya ʼaiwe ʼalaʼai ʼwadia ʼoine ana loi nuanidia. Ta tuta qabuna maimai ʼaiwe nana ʼinaya vuaqina sabi goluna ta ge taha wese vuaqina dalobea.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 ʼInega ena vaoqa ana toʼitamaki vonea vonaya, ‘Niʼau ualamania yaʼwala toi ʼidia yamaimai baʼe ʼinaya ʼalaʼai nana weaqina sabi goluna, ta vuaqina ge taha tuta eda lobea. ʼInega baʼe ʼitaga una talaqa yavulea, mana bwaʼobwaʼo aqiaqina tovolo bodea.’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Ta vaoqa ana toʼitamaki ena kaiwabu veʼiea vonaya, ‘Kaiwabu, ʼeguma ana fata ʼaiwe nana ge ena talaqa yavulei, ta ʼesi ena veʼavui be ena ʼitamaki tonovia, ʼinega omoʼe yaʼwala nana ʼinaya kana ʼitea.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Ta ʼeguma navuaqa e natovolo, ta ʼeguma ge navuavuaqa e ʼinega kana talaqa yavulea.’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Taha Sabate ʼinaya Ieisu vanue tafwalolo taha ʼinaya lugu ʼinega veveʼita.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ta vanue nana ʼinaya taha vavine wese toatoa, tauna yaʼwala 18 gamonaya niboana luveifana giveluveifea, ʼinega vevihiqa ta tuta qabuna ena tauya gwavuna kuyukuyu ta tautauya, ge ana fata natunuvane be natauya tunutunuqa.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Ta tuta nana Ieisu vavine nana ʼitea ʼinega gabea vonaya, “Vavine umai, au vihiqa niʼa awala.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Ta Ieisu nimanega vavine nana gitonovia, ʼinega lukwayavoni tunuvane ta Yaubada awatuboya.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Ta vanue tafwalolo ana tovanugweta Ieisu ena viaqa ʼitea, ʼinega diana vilea mana Sabatea tovevihiqa giveaqiaqiea. ʼInega totafwalolo ʼidia simana vonaya, “Vonahaqiaqi, ʼaubena sikisi ʼidia eda fewa kana viaqidi, ʼinega luaqiaqiea be ʼaubena diavona ʼidia ona mai ami giveaqiaqi weaqina, ta ge wese Sabate ʼinaya ona mai yani baʼe weaqina!”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Ta Ieisu ena vona niʼau noqolia ʼinega vonaya, “Omiʼa tovemeahaqila, mana Sabate ʼaidega ʼaidega ʼidia emi yubai qabudi adi ʼaliega oliʼaliʼamidi ta ʼinega iʼifoʼifoqe ʼabagaya ta adi goʼila ovevenumedi.
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Ta maʼoda onuanua ʼaiqa vavine baʼe weaqina? Nage ge ana fata ana vihiqa ʼinega ena liʼami Sabatea be ʼetoyavua nalobei ʼedewani emi yubaiavo? Mana vavine baʼe Ebelamo ena gadeyega, ta Seitani yaʼwala 18 ʼidia niʼa yoqonia.”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Ieisu ena vona baʼe ʼinega tolugwae diavona giveiniyauyaunidi, ta tomotau qabudi iqaiawa qiduana Ieisu ena viaqa aqiaqina weaqidi.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 ʼInega qabu dina ʼidia wese vonaya, “Maʼoda ʼinega Yaubada ena ʼEbeluvine ena giveleleqa ʼaiqei ʼimia, nage ʼebevetalatutula taha baʼe ʼedewana:
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Yaubada ena ʼEbeluvine kavona taha ʼoloto teʼwa vewanina ʼewei vaoqaya ʼwadia, ʼinega tabo vane veqidua, ta ʼabiboda manu imai ʼabo ilunevuqa laqanaya.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 ʼInega Ieisu wese vonedi vonaya, “Maʼoda wese ena givesimatala ʼaiqei ʼimia be ʼinega Yaubada ena ʼEbeluvine ona alamania, nage ʼebevetalatutula taha baʼe ʼedewana:
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Yaubada ena ʼEbeluvine kavonaya falawa ana isiti goyona taha vavine ʼewei ʼabo falawa qiduana maega wayavilea ʼinega falawa didina.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 ʼInega Ieisu wese tutuvila tautauya Ielusalema weaqina, ta ʼedaya vaina ʼabaga qiduqiduadi be goyogoyodi ʼidia ʼifoqe, ʼabo veveʼita totoa ʼabaga ʼidia.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 ʼInega taha ʼoloto Ieisu vetalaʼaiea voneaya, “Kaiwabu maʼoda, nage nawale tomotau lutoidi yawai vataya mahalaya ina lobea, waisa?” ʼInega Ieisu voneaya,
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Mahala ana ʼawa sadana. ʼInega ona vetafeʼwa waiwai ana lugu weaqina, mana tomotau qabudi itohotoho waiwai vonigo nuanuadi ina lugu.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Ta tuta nana tonivanue ʼawa nana nabaginia ʼinega omiʼa emi giveʼoveʼo ʼinega masuʼedanaya ona tovolo ta ona ʼauveidaʼa be ona noqi ona vonaya, ‘Kaiwabu, ʼawa usiwaʼei be imaʼa wese ana lugu wai.’ ʼInega navona ʼeviviemi navonaya, ‘Omiʼa tomeqabu? Yaʼa ge taha ana tufwa eda alamanimi!’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Ta omiʼa ona voneaya, ‘Imaʼa lova maega kaʼaiʼai kanumanuma, ta wese ema ʼabaga ʼinaya uveʼita ʼimaya.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Ta ʼinega tonivanue navonemi navonaya, ‘Vonahaqiaqi, ge eda alamanimi, maʼinega omai? Onogegu, mana omiʼa tomotau luveluveifami!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 “ʼInega omiʼa ona dou ta alami navetalakikokiko tuta nana ʼabaga gwavunaya ina felawebuiemi. Ta omoʼe ʼinega ona ʼita naqo Ebelamo be, Aisake be, Iakobo ta wese tovesimasimana qabudi ona ʼitedi Yaubada ena ʼEbeluvine ʼinaya itoatoa.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Ta diʼwe qabuna ʼidiega tomotau ina mai ta edi ʼebetoa aqiaqidi ina ʼewedi Yaubada ena ʼEbeluvine sagalina ʼinaya.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Vonahaqiaqi, tomeqabu baʼe ʼitaga inugwenugweta nawale ina ʼabiboda, ta tomeqabu taudi baʼe ʼitaga iʼabiʼabiboda, e nawale ina nugweta.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Tuta omoʼe ʼinaya vaina Falisiavo imai Ieisu ʼinaya ivoneaya, “Una tutuvila ʼabaga baʼe una nogea, mana Elodi nuanuana naluveʼaligiu.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Elodi nana tauna kavona waqiwaqi, ta yaʼa ʼiguya tauna yani kavokavovo, e ʼinega ona ʼevivi ona tauya ʼinaya be ona vonea vonigo baʼitagana niboana luveifadi tomotau ʼidiega yaʼwavinidi iʼifoqe ta tovevihiqayavo yagiveaqiaqiedi, ta wese ʼibe ʼedewani, ta ʼaubena vetoina ʼinaya egu viaqa qabuna ena luʼovoia.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Vonahaqiaqi, yaʼa baʼitagana yatautauya Ielusalema weaqina, ta ʼibe be wese navulihia ʼinega ena ʼifoqe, ta omoʼe ʼinaya ena ʼaliga, mana tovesimasimana qabuma ge daluaqiaqiema be mali ʼabagaya ana ʼaliga, ta ʼesi Ielusalema namo ʼinaya.” ʼInega Ieisu nuana vita Ielusalema weaqina dou vonaya,
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Ielusalema ye, Ielusalema ye! Oʼa tovesimasimanayavo uluveʼaligidi, ta wese taudi Yaubada vetunedi imai ʼiuya daboyega uluveʼaligidi. Tuta qabuna nuanuagu be eu tomotauyavo ena gaba vaʼauqidi kavonaya kamukamu natudiavo fafediega iʼaubwaedi, ta eu tomotauyavo inogegu.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 ʼInega Yaubada nawale nanogeu ta yavoneu ge wese una ʼita ʼeviviegu ana laba eu tomotauyavo ina ʼawahaqiaqiegu be ina vonaya, ‘Tauna Kaiwabu ana wawega maimai kana awatuboya.’”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.