Lucas 13

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Omoʼe tutana ʼinaya vaina tomotau imai Ieisu ʼinaya, ta ivematamagilafuyea me Galili vaina weaqidi ivoneaya, “Kaiwabu, vaina me Galili yubai ifofolidi ta iveguba Yaubada ʼinaya, ta Failato ena toluaviayavo luvetunedi ta toveguba dina iluveʼaligidi.”
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Ta omiʼa nage onuaia taudi toveguba diavona me Galili qabudi edi luveifana qidua vaʼinena, ʼinega omoʼe luvematasabu nana qiduana ilobea, waisa?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Gebu! Ta omiʼa ʼeguma ge ona nuagivila emi ilivu luveifana ʼidiega nawale wese veilaqe qiduana ona lobea.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ta maʼoda omiʼa onuanua ʼaiqa taudi me Sailoama adi yau 18 weaqidi tuta nana taha vanue kuena ʼavalaqeuni webui luveʼaligidi? Ta nage onuaia vonigo taudi edi ilivu luveifana qidua vaʼinena me Ielusalema qabudi ʼidiega, ta ʼinega veilaqe nana ilobea, waisa?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Gebu! Ta omiʼa ʼeguma emi ilivu luveifana ʼidiega ge ona nuagivila, e nawale qabumi wese ʼidewani veilaqe qiduana ona lobea.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 ʼInega Ieisu taha vona sesebai neidi vonedia, “Taha ʼoloto ena vaoqaya ʼaiwe ʼalaʼai ʼwadia ʼoine ana loi nuanidia. Ta tuta qabuna maimai ʼaiwe nana ʼinaya vuaqina sabi goluna ta ge taha wese vuaqina dalobea.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 ʼInega ena vaoqa ana toʼitamaki vonea vonaya, ‘Niʼau ualamania yaʼwala toi ʼidia yamaimai baʼe ʼinaya ʼalaʼai nana weaqina sabi goluna, ta vuaqina ge taha tuta eda lobea. ʼInega baʼe ʼitaga una talaqa yavulea, mana bwaʼobwaʼo aqiaqina tovolo bodea.’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Ta vaoqa ana toʼitamaki ena kaiwabu veʼiea vonaya, ‘Kaiwabu, ʼeguma ana fata ʼaiwe nana ge ena talaqa yavulei, ta ʼesi ena veʼavui be ena ʼitamaki tonovia, ʼinega omoʼe yaʼwala nana ʼinaya kana ʼitea.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Ta ʼeguma navuaqa e natovolo, ta ʼeguma ge navuavuaqa e ʼinega kana talaqa yavulea.’”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Taha Sabate ʼinaya Ieisu vanue tafwalolo taha ʼinaya lugu ʼinega veveʼita.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Ta vanue nana ʼinaya taha vavine wese toatoa, tauna yaʼwala 18 gamonaya niboana luveifana giveluveifea, ʼinega vevihiqa ta tuta qabuna ena tauya gwavuna kuyukuyu ta tautauya, ge ana fata natunuvane be natauya tunutunuqa.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Ta tuta nana Ieisu vavine nana ʼitea ʼinega gabea vonaya, “Vavine umai, au vihiqa niʼa awala.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Ta Ieisu nimanega vavine nana gitonovia, ʼinega lukwayavoni tunuvane ta Yaubada awatuboya.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ta vanue tafwalolo ana tovanugweta Ieisu ena viaqa ʼitea, ʼinega diana vilea mana Sabatea tovevihiqa giveaqiaqiea. ʼInega totafwalolo ʼidia simana vonaya, “Vonahaqiaqi, ʼaubena sikisi ʼidia eda fewa kana viaqidi, ʼinega luaqiaqiea be ʼaubena diavona ʼidia ona mai ami giveaqiaqi weaqina, ta ge wese Sabate ʼinaya ona mai yani baʼe weaqina!”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Ta Ieisu ena vona niʼau noqolia ʼinega vonaya, “Omiʼa tovemeahaqila, mana Sabate ʼaidega ʼaidega ʼidia emi yubai qabudi adi ʼaliega oliʼaliʼamidi ta ʼinega iʼifoʼifoqe ʼabagaya ta adi goʼila ovevenumedi.
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Ta maʼoda onuanua ʼaiqa vavine baʼe weaqina? Nage ge ana fata ana vihiqa ʼinega ena liʼami Sabatea be ʼetoyavua nalobei ʼedewani emi yubaiavo? Mana vavine baʼe Ebelamo ena gadeyega, ta Seitani yaʼwala 18 ʼidia niʼa yoqonia.”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Ieisu ena vona baʼe ʼinega tolugwae diavona giveiniyauyaunidi, ta tomotau qabudi iqaiawa qiduana Ieisu ena viaqa aqiaqina weaqidi.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 ʼInega qabu dina ʼidia wese vonaya, “Maʼoda ʼinega Yaubada ena ʼEbeluvine ena giveleleqa ʼaiqei ʼimia, nage ʼebevetalatutula taha baʼe ʼedewana:
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Yaubada ena ʼEbeluvine kavona taha ʼoloto teʼwa vewanina ʼewei vaoqaya ʼwadia, ʼinega tabo vane veqidua, ta ʼabiboda manu imai ʼabo ilunevuqa laqanaya.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 ʼInega Ieisu wese vonedi vonaya, “Maʼoda wese ena givesimatala ʼaiqei ʼimia be ʼinega Yaubada ena ʼEbeluvine ona alamania, nage ʼebevetalatutula taha baʼe ʼedewana:
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Yaubada ena ʼEbeluvine kavonaya falawa ana isiti goyona taha vavine ʼewei ʼabo falawa qiduana maega wayavilea ʼinega falawa didina.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 ʼInega Ieisu wese tutuvila tautauya Ielusalema weaqina, ta ʼedaya vaina ʼabaga qiduqiduadi be goyogoyodi ʼidia ʼifoqe, ʼabo veveʼita totoa ʼabaga ʼidia.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 ʼInega taha ʼoloto Ieisu vetalaʼaiea voneaya, “Kaiwabu maʼoda, nage nawale tomotau lutoidi yawai vataya mahalaya ina lobea, waisa?” ʼInega Ieisu voneaya,
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Mahala ana ʼawa sadana. ʼInega ona vetafeʼwa waiwai ana lugu weaqina, mana tomotau qabudi itohotoho waiwai vonigo nuanuadi ina lugu.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Ta tuta nana tonivanue ʼawa nana nabaginia ʼinega omiʼa emi giveʼoveʼo ʼinega masuʼedanaya ona tovolo ta ona ʼauveidaʼa be ona noqi ona vonaya, ‘Kaiwabu, ʼawa usiwaʼei be imaʼa wese ana lugu wai.’ ʼInega navona ʼeviviemi navonaya, ‘Omiʼa tomeqabu? Yaʼa ge taha ana tufwa eda alamanimi!’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Ta omiʼa ona voneaya, ‘Imaʼa lova maega kaʼaiʼai kanumanuma, ta wese ema ʼabaga ʼinaya uveʼita ʼimaya.’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Ta ʼinega tonivanue navonemi navonaya, ‘Vonahaqiaqi, ge eda alamanimi, maʼinega omai? Onogegu, mana omiʼa tomotau luveluveifami!’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 “ʼInega omiʼa ona dou ta alami navetalakikokiko tuta nana ʼabaga gwavunaya ina felawebuiemi. Ta omoʼe ʼinega ona ʼita naqo Ebelamo be, Aisake be, Iakobo ta wese tovesimasimana qabudi ona ʼitedi Yaubada ena ʼEbeluvine ʼinaya itoatoa.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Ta diʼwe qabuna ʼidiega tomotau ina mai ta edi ʼebetoa aqiaqidi ina ʼewedi Yaubada ena ʼEbeluvine sagalina ʼinaya.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Vonahaqiaqi, tomeqabu baʼe ʼitaga inugwenugweta nawale ina ʼabiboda, ta tomeqabu taudi baʼe ʼitaga iʼabiʼabiboda, e nawale ina nugweta.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Tuta omoʼe ʼinaya vaina Falisiavo imai Ieisu ʼinaya ivoneaya, “Una tutuvila ʼabaga baʼe una nogea, mana Elodi nuanuana naluveʼaligiu.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Elodi nana tauna kavona waqiwaqi, ta yaʼa ʼiguya tauna yani kavokavovo, e ʼinega ona ʼevivi ona tauya ʼinaya be ona vonea vonigo baʼitagana niboana luveifadi tomotau ʼidiega yaʼwavinidi iʼifoqe ta tovevihiqayavo yagiveaqiaqiedi, ta wese ʼibe ʼedewani, ta ʼaubena vetoina ʼinaya egu viaqa qabuna ena luʼovoia.
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Vonahaqiaqi, yaʼa baʼitagana yatautauya Ielusalema weaqina, ta ʼibe be wese navulihia ʼinega ena ʼifoqe, ta omoʼe ʼinaya ena ʼaliga, mana tovesimasimana qabuma ge daluaqiaqiema be mali ʼabagaya ana ʼaliga, ta ʼesi Ielusalema namo ʼinaya.” ʼInega Ieisu nuana vita Ielusalema weaqina dou vonaya,
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Ielusalema ye, Ielusalema ye! Oʼa tovesimasimanayavo uluveʼaligidi, ta wese taudi Yaubada vetunedi imai ʼiuya daboyega uluveʼaligidi. Tuta qabuna nuanuagu be eu tomotauyavo ena gaba vaʼauqidi kavonaya kamukamu natudiavo fafediega iʼaubwaedi, ta eu tomotauyavo inogegu.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 ʼInega Yaubada nawale nanogeu ta yavoneu ge wese una ʼita ʼeviviegu ana laba eu tomotauyavo ina ʼawahaqiaqiegu be ina vonaya, ‘Tauna Kaiwabu ana wawega maimai kana awatuboya.’”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.