Lucas 13

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Omoʼe tutana ʼinaya vaina tomotau imai Ieisu ʼinaya, ta ivematamagilafuyea me Galili vaina weaqidi ivoneaya, “Kaiwabu, vaina me Galili yubai ifofolidi ta iveguba Yaubada ʼinaya, ta Failato ena toluaviayavo luvetunedi ta toveguba dina iluveʼaligidi.”
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Ta omiʼa nage onuaia taudi toveguba diavona me Galili qabudi edi luveifana qidua vaʼinena, ʼinega omoʼe luvematasabu nana qiduana ilobea, waisa?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Gebu! Ta omiʼa ʼeguma ge ona nuagivila emi ilivu luveifana ʼidiega nawale wese veilaqe qiduana ona lobea.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Ta maʼoda omiʼa onuanua ʼaiqa taudi me Sailoama adi yau 18 weaqidi tuta nana taha vanue kuena ʼavalaqeuni webui luveʼaligidi? Ta nage onuaia vonigo taudi edi ilivu luveifana qidua vaʼinena me Ielusalema qabudi ʼidiega, ta ʼinega veilaqe nana ilobea, waisa?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Gebu! Ta omiʼa ʼeguma emi ilivu luveifana ʼidiega ge ona nuagivila, e nawale qabumi wese ʼidewani veilaqe qiduana ona lobea.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 ʼInega Ieisu taha vona sesebai neidi vonedia, “Taha ʼoloto ena vaoqaya ʼaiwe ʼalaʼai ʼwadia ʼoine ana loi nuanidia. Ta tuta qabuna maimai ʼaiwe nana ʼinaya vuaqina sabi goluna ta ge taha wese vuaqina dalobea.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 ʼInega ena vaoqa ana toʼitamaki vonea vonaya, ‘Niʼau ualamania yaʼwala toi ʼidia yamaimai baʼe ʼinaya ʼalaʼai nana weaqina sabi goluna, ta vuaqina ge taha tuta eda lobea. ʼInega baʼe ʼitaga una talaqa yavulea, mana bwaʼobwaʼo aqiaqina tovolo bodea.’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Ta vaoqa ana toʼitamaki ena kaiwabu veʼiea vonaya, ‘Kaiwabu, ʼeguma ana fata ʼaiwe nana ge ena talaqa yavulei, ta ʼesi ena veʼavui be ena ʼitamaki tonovia, ʼinega omoʼe yaʼwala nana ʼinaya kana ʼitea.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Ta ʼeguma navuaqa e natovolo, ta ʼeguma ge navuavuaqa e ʼinega kana talaqa yavulea.’”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Taha Sabate ʼinaya Ieisu vanue tafwalolo taha ʼinaya lugu ʼinega veveʼita.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Ta vanue nana ʼinaya taha vavine wese toatoa, tauna yaʼwala 18 gamonaya niboana luveifana giveluveifea, ʼinega vevihiqa ta tuta qabuna ena tauya gwavuna kuyukuyu ta tautauya, ge ana fata natunuvane be natauya tunutunuqa.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Ta tuta nana Ieisu vavine nana ʼitea ʼinega gabea vonaya, “Vavine umai, au vihiqa niʼa awala.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Ta Ieisu nimanega vavine nana gitonovia, ʼinega lukwayavoni tunuvane ta Yaubada awatuboya.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Ta vanue tafwalolo ana tovanugweta Ieisu ena viaqa ʼitea, ʼinega diana vilea mana Sabatea tovevihiqa giveaqiaqiea. ʼInega totafwalolo ʼidia simana vonaya, “Vonahaqiaqi, ʼaubena sikisi ʼidia eda fewa kana viaqidi, ʼinega luaqiaqiea be ʼaubena diavona ʼidia ona mai ami giveaqiaqi weaqina, ta ge wese Sabate ʼinaya ona mai yani baʼe weaqina!”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Ta Ieisu ena vona niʼau noqolia ʼinega vonaya, “Omiʼa tovemeahaqila, mana Sabate ʼaidega ʼaidega ʼidia emi yubai qabudi adi ʼaliega oliʼaliʼamidi ta ʼinega iʼifoʼifoqe ʼabagaya ta adi goʼila ovevenumedi.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Ta maʼoda onuanua ʼaiqa vavine baʼe weaqina? Nage ge ana fata ana vihiqa ʼinega ena liʼami Sabatea be ʼetoyavua nalobei ʼedewani emi yubaiavo? Mana vavine baʼe Ebelamo ena gadeyega, ta Seitani yaʼwala 18 ʼidia niʼa yoqonia.”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Ieisu ena vona baʼe ʼinega tolugwae diavona giveiniyauyaunidi, ta tomotau qabudi iqaiawa qiduana Ieisu ena viaqa aqiaqina weaqidi.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 ʼInega qabu dina ʼidia wese vonaya, “Maʼoda ʼinega Yaubada ena ʼEbeluvine ena giveleleqa ʼaiqei ʼimia, nage ʼebevetalatutula taha baʼe ʼedewana:
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Yaubada ena ʼEbeluvine kavona taha ʼoloto teʼwa vewanina ʼewei vaoqaya ʼwadia, ʼinega tabo vane veqidua, ta ʼabiboda manu imai ʼabo ilunevuqa laqanaya.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 ʼInega Ieisu wese vonedi vonaya, “Maʼoda wese ena givesimatala ʼaiqei ʼimia be ʼinega Yaubada ena ʼEbeluvine ona alamania, nage ʼebevetalatutula taha baʼe ʼedewana:
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Yaubada ena ʼEbeluvine kavonaya falawa ana isiti goyona taha vavine ʼewei ʼabo falawa qiduana maega wayavilea ʼinega falawa didina.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 ʼInega Ieisu wese tutuvila tautauya Ielusalema weaqina, ta ʼedaya vaina ʼabaga qiduqiduadi be goyogoyodi ʼidia ʼifoqe, ʼabo veveʼita totoa ʼabaga ʼidia.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 ʼInega taha ʼoloto Ieisu vetalaʼaiea voneaya, “Kaiwabu maʼoda, nage nawale tomotau lutoidi yawai vataya mahalaya ina lobea, waisa?” ʼInega Ieisu voneaya,
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Mahala ana ʼawa sadana. ʼInega ona vetafeʼwa waiwai ana lugu weaqina, mana tomotau qabudi itohotoho waiwai vonigo nuanuadi ina lugu.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Ta tuta nana tonivanue ʼawa nana nabaginia ʼinega omiʼa emi giveʼoveʼo ʼinega masuʼedanaya ona tovolo ta ona ʼauveidaʼa be ona noqi ona vonaya, ‘Kaiwabu, ʼawa usiwaʼei be imaʼa wese ana lugu wai.’ ʼInega navona ʼeviviemi navonaya, ‘Omiʼa tomeqabu? Yaʼa ge taha ana tufwa eda alamanimi!’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Ta omiʼa ona voneaya, ‘Imaʼa lova maega kaʼaiʼai kanumanuma, ta wese ema ʼabaga ʼinaya uveʼita ʼimaya.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Ta ʼinega tonivanue navonemi navonaya, ‘Vonahaqiaqi, ge eda alamanimi, maʼinega omai? Onogegu, mana omiʼa tomotau luveluveifami!’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 “ʼInega omiʼa ona dou ta alami navetalakikokiko tuta nana ʼabaga gwavunaya ina felawebuiemi. Ta omoʼe ʼinega ona ʼita naqo Ebelamo be, Aisake be, Iakobo ta wese tovesimasimana qabudi ona ʼitedi Yaubada ena ʼEbeluvine ʼinaya itoatoa.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Ta diʼwe qabuna ʼidiega tomotau ina mai ta edi ʼebetoa aqiaqidi ina ʼewedi Yaubada ena ʼEbeluvine sagalina ʼinaya.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Vonahaqiaqi, tomeqabu baʼe ʼitaga inugwenugweta nawale ina ʼabiboda, ta tomeqabu taudi baʼe ʼitaga iʼabiʼabiboda, e nawale ina nugweta.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Tuta omoʼe ʼinaya vaina Falisiavo imai Ieisu ʼinaya ivoneaya, “Una tutuvila ʼabaga baʼe una nogea, mana Elodi nuanuana naluveʼaligiu.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Elodi nana tauna kavona waqiwaqi, ta yaʼa ʼiguya tauna yani kavokavovo, e ʼinega ona ʼevivi ona tauya ʼinaya be ona vonea vonigo baʼitagana niboana luveifadi tomotau ʼidiega yaʼwavinidi iʼifoqe ta tovevihiqayavo yagiveaqiaqiedi, ta wese ʼibe ʼedewani, ta ʼaubena vetoina ʼinaya egu viaqa qabuna ena luʼovoia.
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Vonahaqiaqi, yaʼa baʼitagana yatautauya Ielusalema weaqina, ta ʼibe be wese navulihia ʼinega ena ʼifoqe, ta omoʼe ʼinaya ena ʼaliga, mana tovesimasimana qabuma ge daluaqiaqiema be mali ʼabagaya ana ʼaliga, ta ʼesi Ielusalema namo ʼinaya.” ʼInega Ieisu nuana vita Ielusalema weaqina dou vonaya,
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Ielusalema ye, Ielusalema ye! Oʼa tovesimasimanayavo uluveʼaligidi, ta wese taudi Yaubada vetunedi imai ʼiuya daboyega uluveʼaligidi. Tuta qabuna nuanuagu be eu tomotauyavo ena gaba vaʼauqidi kavonaya kamukamu natudiavo fafediega iʼaubwaedi, ta eu tomotauyavo inogegu.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 ʼInega Yaubada nawale nanogeu ta yavoneu ge wese una ʼita ʼeviviegu ana laba eu tomotauyavo ina ʼawahaqiaqiegu be ina vonaya, ‘Tauna Kaiwabu ana wawega maimai kana awatuboya.’”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.