João 11

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Taha ʼoloto ana wawa Lasalo ʼabaga Bedani ʼinaya toatoa ma novunavo Meli ta Mata. Ta baʼe Meli nana lova bunama meilana aqiaqi otaqina guiwaqia Kaiwabu ʼinaya, ta debanega ʼaqena talaveayea. Ta Lasalo nana vihiqa niʼa lobea.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 ʼInega novunavo Ieisu ana vale ivetunea ivonaya, “Kaiwabu, ia otaqiu niʼa vevihiqa.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ta tuta nana Ieisu valena noqolia ʼinega vonaya, “Iagu Lasalo baʼe vihiqi nana ʼinega ge wese yawaina nagumwala. Ta ʼesi baʼe ʼinega Yaubada awatubo nalobea tomotau ʼidiega, ta wese yaʼa Natuna baʼe yani nana ʼinega awatubo ena lobea.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Mata ma taina Meli ta novudi Lasalo Ieisu veyolubedi qiduana.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ta tuta nana Lasalo ena vihiqa valena noqolia ge datauya ʼidia, ta ʼesi toaya ʼaubena magilafuna diʼwe nana ʼinaya.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 ʼInega ana toʼabibodayavo vonedi vonaya, “Kana ʼevivi diʼwe Iudia ʼinaya!”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ta iveʼiea ivonaya, “Toveʼita, ge tuta kuena gumwala me Diu nuanuadi be ina ludabou, ʼinega tolaʼai weaqina nuanuau una ʼevivi omoʼe ʼinaya?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ta Ieisu vonedia, “ʼAubena ʼaidega ʼaidega ʼidia simatala kana ʼitea ʼawaʼawai ʼinega be lavilavi ʼinaya, e ʼinega tomotau adi fata be ina luyaba dadana ta ge ina veilaqe, mana bwaʼobwaʼo ana simatala niʼa mai ta baʼe simatala nana ʼinega iʼitaʼita.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ta ʼesi ʼeguma velovelovana gamonaya itautauya ʼinega ʼaqedi ina vetufea, mana ge taha simatala daʼenoʼeno.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ieisu baʼe ʼidewani vona ʼaiqa, ta ʼabiboda wese ena vona luvetomanea vonaya, “Iada Lasalo niʼa ʼeno motaiva, ta ena tauya ʼinaya sabi divanona.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 ʼInega ana toʼabibodayavo ena vona iveʼiea ivonaya, “Kaiwabu, ʼeguma ʼenoʼeno ʼinega wese naveaqiaqi.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ieisu baʼe vona diavona ʼidiega Lasalo ena ʼaliga weaqina vonavona, ta ana toʼabibodayavo ivonaya be davonavona ʼwafi ena ʼeno motaiva weaqina.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 ʼInega Ieisu vona tunutunuqina ʼinega vonedia, “Lasalo yawaina niʼa gumwala.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Ta ge eda tauya ʼinaya tuta nana nawale mayawaina toatoa, ta baʼe weaqina yaqaiqaiawa, mana baʼe ʼinega emi vetumaqana ʼiguya ana fata navewaiwai. ʼInega ada luaqiaqi be kana tauya ʼinaya kana ʼitea.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Toʼabiboda taha ana wawa Tomasi, ta wese igabea Didimasi (wawa nana ana givila didilualua), tauna toʼabiboda enavo vonedi vonaya, “E itaʼa wese katauya, ta Ieisu maega kana ʼaliga!”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ta tuta nana Ieisu niʼa ʼifoqe ʼabaga Bedani ʼinaya, ʼinega tomotau edi veqae ʼinega noqolia vonigo Lasalo ʼaubena foa gumwala niʼa itavunia.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Ta Bedani ge daveluluvai Ielusalema ʼinega ta ana kue kavona kilomita toi ʼidewani,
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 ta me Diu qabudi niʼa imai Mata ma taina Meli ʼidia sabi vona iuladi, mana inuavita novudi ena ʼaliga weaqina.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Tuta nana Mata Ieisu ena mai valena noqolia ʼinega vanuega ʼifoqe tauya sabi ʼitana, ta Meli nawale vanuea toatoa.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 ʼInega Mata Ieisu ʼinaya vonaya, “Kaiwabu, ʼeguma oʼa baʼidia uda toatoa, ʼinega novugu ge wese daʼaliga.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ge uda mai, ta tua yahalamani aqiaqiea baʼitagana ʼeguma toyani weaqina una venoqi Yaubada ʼinaya e wese naneiu.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 ʼInega Ieisu voneaya, “Novuhu mayawaina nayaʼitoto ʼevivi.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ta Mata veʼiea vonaya, “E niʼa yahalamania nawale ʼaubena ʼebeluʼovoa ʼinaya novugu toʼaliga qabudi maega ina yaʼitoto ʼevivi.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 ʼInega Ieisu vonea vonaya, “Yaʼa yaʼitoto ʼevivi ta wese yawai vataya ʼiuna. ʼEguma taha toga vevetumaqanegu ta naʼaliga, ʼinega tauna mayawaina nawale toatoa.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ta togama mayawaina toatoa ta vevetumaqana ʼiguya ge wese naʼaliga. Mata, nage egu vona baʼe uvetumaqanea?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 ʼInega Mata vonaya, “Kaiwabu, vonahaqiaqi, tuta qabuna yavevetumaqaneu oʼa Toʼetoyavua nana Yaubada Natuna. Oʼa lova Yaubada vona fofofola eu mai bwaʼobwaʼoya weaqina.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ena vona baʼe ʼabibodanaya ʼevivi tauya vanuea ta taina Meli gabea mai itauya tufinaya ta voneaya, “Toveʼita nana niʼa mai ta nuanuana naʼiteu.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Ta tuta nana Meli baʼe noqolia ʼinega lukwayavonega yaʼitoto tauya Ieisu sabi ʼitana.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Ieisu nawale ge dalugu ʼabaga nana gamonaya ta ʼesi Mata maega edi ʼebeveloba ʼinaya nawale toatoa.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ta me Diu Meli maega itoatoa vanuea sabi vona iulana taudi iʼitea lukwayavonega ʼifoʼifoqe ʼinega ivonaya be datautauya debaʼunuya sabi dou. ʼInega italaʼobea itauya omoʼe ʼinaya.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Tuta nana Meli niʼa ʼifoqe ta Ieisu ʼitea ʼinega iwaʼodu ʼaqenaya ta voneaya, “Kaiwabu, ʼeguma oʼa baʼidiana ʼinega novugu ge wese daʼaliʼaliga.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ta tuta nana Ieisu Meli ena dou ʼitea ta wese tomotau qabudi edi duvoyavoya noqolia ʼinega nuana vita qiduana.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 ʼInega Ieisu vetalaʼaiedi vonaya, “Maʼinaya ʼwafina oaʼuya?” Ta ivoneaya, “Kaiwabu umai, ana veʼiteu.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ta Ieisu dou.
35 Jesus chorou.
36 ʼInega me Diu ivonaya, “Oʼitei, iana veveyolubea qiduana!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ta vaidi ʼidiega ivonaya, “Baʼe ʼoloto nana lova matakwaya taha matana giaea, ʼinega luaqiaqiea be iana baʼe wese daiulei be yaqisa ge daʼaliga, waisa?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ta wese Ieisu giwalinaya visiqa qiduana lutonovia, ʼinega tauya Lasalo ana debaʼunuya. Ta debaʼunu nana kavona vatuʼubu, ta ʼawana dabo beabeanega niʼa ivetovolo bodea.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 ʼInega Ieisu vonedia, “Dabo nana oʼuvekawawei!” Ta toʼaliga nana novuna Mata vonaya, “Kaiwabu, niʼa ʼaubena foa gumwala iaʼukwaivea, ʼinega meila luveifa otaqina nawale naʼifoqe.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ta Ieisu veʼiea vonaya, “Mata, tawadega yavoneu ʼeguma oʼa niʼa uvetumaqanegu ʼinega ana fata Yaubada ena waiwai una ʼitea.”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tuata dabo nana iʼuvekawawea. ʼInega Ieisu ʼita vane mahalaya ta vonaya, “Tamagu, yalulukaiwa ʼiuya mana oʼa unoqonoqoligu.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ta yahalamani aqiaqiea oʼa tuta qabuna unoqonoqoligu, ta tua bonagu qiduanega niʼa yalukaiwa ʼiuya, be yaqisa baʼe tomotau diavona ina vetumaqana vonigo oʼa uvetunegu yamai ʼidia.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Ieisu Tamana vonea gumwala, ʼinega bonana qiduanega gaba vonaya, “Lasalo, uʼifoqe mai!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 ʼInega toʼaliga nana ʼifoqe mai, ta nimana be wese ʼaqena umaumadi kaleko wadawadaeadi ʼidiega. Ta wese ʼiawana ma umana kalekoyega. Ta Ieisu vonedi vonaya, “Debaʼunu ana kalekoyavo ona ʼewa yavuledi ta ona ʼabifelei natauya yavuyavuina.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Me Diu diavona taudi imai Meli sabi vayausina vita nana weaqina Ieisu ena viaqa waiwaina iʼitea, ʼinega ʼidiega ʼeala edi vetumaqana iaʼuya ʼinaya.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ta ʼesi vaidi ʼidiega itauya Falisiavo ʼidia ta isimana ʼifoqe Ieisu ena viaqa weaqina.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 ʼInega toveguba qiduqiduadi ta wese Falisiavo edi kaniselayavo igaba vaʼauqidi sabi veqae Ieisu weaqina. ʼInega taudiega nuanidia ivonaya, “Maʼoda kana viaqa ʼaiqa? Omoʼe ʼoloto nana viaqa waiwaidi ʼebenuavoqana viaviaqidi tomotau matadia.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 ʼEguma kana ʼiteamo nawale tomotau qabudi ina vetumaqanea, ta ʼinega me Loma ina mai ta eda Vanue Gwalagwalana ta wese eda tomotauyavo ina luvegwamumuidi.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ta omoʼe yaʼwala nana ʼinaya toveguba edi tovanugweta ana wawa Kaiafa tauna wese taha kanisela vonedi vonaya, “Maʼoda ʼinega ovevekwavakwava?
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Nage nuami ge daʼeqaʼui vonigo ge yani aqiaqina ʼeguma tomotau qabuda kana veilaqe, ta ʼesi yani aqiaqi otaqina ʼeguma ʼoloto ʼaideganamo naʼaliga tomotau qabuda weaqida.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ta Kaiafa nana ge taunega ena nuanua ʼinega baʼe vona nana daʼinanei, ta ʼesi Yaubada ena venuahaʼu ʼinega baʼe ʼidewani Ieisu weaqina madusimana ʼifoqe, mana tauna toveguba edi tovanugweta baʼe yaʼwala nana gamonaya.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ta baʼe simana nana Ieisu ena ʼaliga weaqina ge me Isileli dimo weaqidi davonavona, ta ʼesi Yaubada nuanuana natunavo itoatoa mali diʼwe be mali diʼwe ʼidia navaʼauqidi naluvetubedi ta ina veʼaidega ʼaliga nana ʼinega.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ta omoʼe tuta nana ʼinega me Diu edi kaniselayavo idima govaqa maʼoda Ieisu ina luveʼaliga ʼaiqei.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ta edi dima govaqa weaqina Ieisu ena viaqayavo tomotau nuanidia giveluaʼuya ta Ielusalema nogea. ʼInega tauya taha ʼabaga ana wawa Efilami ʼinaya, ta ʼabaga nana diʼwe ʼavaʼava diʼwenaya. Ta omoʼe ʼinaya ana toʼabibodayavo maega itoa.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Me Diu edi ʼebenuaveʼavina qiduana ana wawa ʼAuvivia Sagalina niʼa vadiʼwea, ʼinega tomotau qabudi diʼwe taha taha ʼidiega iʼwatovu imai Ielusalema ʼinaya sabi givevunavunaqidi viaqa taha taha ʼidiega, mana edi ilivu ʼidewani.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Me Diu edi kaniselayavo nawale Ieisu isalisalia. Ta Vanue Gwalagwalana ʼinaya itoatoa iveveqae, ta taudiega nuanidia ivetalaʼaiedi ivonaya, “Maʼoda onuanua ʼaiqa, nage Ieisu nana namai baʼe sagali nana gamonaya, nage gebu?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ta toveguba qiduqiduadi be wese Falisiavo edi luvine waiwaina iaʼuya ʼeguma taha toga Ieisu naʼita lobea, e ʼinega lukwayavonega navematamagilafuyedi be yaqisa ina kafia.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.